All Chapters of His Greatest Inheritance: Chapter 61 - Chapter 70

72 Chapters

Chapter 60

SHANAIA ISABELLEWhite. The ceiling. The walls. The familiar scent of antiseptic.The moment I opened my eyes, the first thing I saw was another hospital room. For a heartbeat, my mind went completely blank. Then panic crashed over me.I shot upright on the bed despite the dizziness that blurred my vision. My trembling hands immediately flew to my stomach.My baby bump. Still there.A shaky breath escaped my lips as tears instantly burned my eyes.Thank God... My baby... You're still here."You're awake."Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses. Nakatayo si Ethan sa tabi ng bintana. Mukhang kagigising lang din niya. Gusot pa ang buhok niya at halata ang pagod sa kaniyang mukha. Pero may isang bagay na agad kong napansin.Wala ang dating ngiti. Wala ang dating lambing. At higit sa lahat... Wala ang init sa paraan ng pagtitig niya sa akin.Tumayo siya nang tuluyan. "Gusto mo ng tubig?" tanong niya. Hindi pa man ako nakakasagot ay tumalikod na siya. "Ikukuha lang kita."Bago siya tuluy

Chapter 61

SHANAIA ISABELLE“Ang cute-cute niya!”“Kamukhang-kamukha niya si Sir Ethan!”“Siguradong guwapo ’yan paglaki!”“At habulin ng babae!”Sabay-sabay kaming natawa sa huling sinabi ni Lemuel.Nakatayo kaming lahat sa labas ng nursery room, magkakatabi sa harap ng malaking glass window. Sa kabilang bahagi nito ay naroon ang pinakamaliit at pinakamahalagang taong naging bahagi ng buhay namin.Si Nathan. Ang anak namin ni Ethan.Halos lahat ay nakalapat ang palad sa salamin habang nakangiti at kumakaway sa kaniya. May ilan pang paulit-ulit na bumabati ng hi na para bang maiintindihan na agad sila ng ilang oras pa lamang na sanggol. At sa totoo lang, hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiiyak sa saya.Napatingin ako kay Ethan na nasa tabi ko. May malaking ngiti sa labi niya habang nakatingin sa anak namin.“Hindi na tayo mahihirapan kung kanino iiwan si Nathan kapag kailangan nating umalis nang tayo lang dalawa,” sabi niya.Napangiti ako. “Yeah, right. Ang dami niyang magiging nanny.”Ilan

Chapter 62

SHANAIA ISABELLE“Ethan, ako na diyan. Magbihis ka na at baka ma-late ka pa.”Napatingin ako kay Ethan na kasalukuyang abala sa paghuhugas ng mga baby bottle ni Nathan.“Dalawa na lang ’to, hon. Tatapusin ko na.”Napabuntong-hininga ako. Kanina ko pa siya kinukumbinsi na magbihis, pero iisa lang palagi ang sagot niya.“Tatapusin ko lang.”Hindi ko naman siya matulungan dahil kasalukuyan akong nagtitimpla ng gatas ni Nathan.“Pagkatapos mo diyan, magbihis ka na, ha?” paalala ko na lang.“Opo!”Napailing ako bago tuluyang tinapos ang pagtitimpla ng gatas. Pagkatapos ay dinala ko na iyon sa kuwarto namin kung saan naroon si Mommy at karga si Nathan.“Mukhang nagugutom na,” sabi ni Mommy nang makita akong pumasok.Tama nga siya. Umiiyak na ang anak ko, kaya agad ko siyang kinuha mula sa kaniyang bisig. Inihiga ko si Nathan sa kama at naupo sa gilid nito.“Hush~ Here's your milk na.”Itinapat ko ang bote sa kaniyang bibig at halos agad niyang sinubo ang chupon. Awtomatikong tumigil ang kan

Chapter 63

SHANAIA ISABELLEDays had passed. Days of keeping a secret from Ethan.Every morning, I would wake up with the same thought running through my mind.I have to tell him.And every night, I would fall asleep without doing it. I couldn't find the right moment. Every time I tried to bring up the subject, fear would immediately tighten around my chest.I knew Ethan. I knew he wasn't like his father. I knew how much Nathan meant to him. I had seen the way his face softened whenever he looked at our son. I had watched him stay awake just to make sure Nathan was sleeping comfortably. I knew all of that.But somehow, I was still afraid. What if I was wrong? What if, when forced to choose between his family and his father, Ethan chose the latter?“Hon.” Ethan's voice pulled me out of my thoughts.I immediately turned toward him. “Bakit?”He didn't answer right away. Instead, he walked over and sat beside me. For a few seconds, he simply stared at me.Then he spoke. “Nitong mga nakaraang araw, n

Chapter 64

SHANAIA ISABELLE“Are you really sure about this?” —tanong ni Wilson.Isinara ko muna ang maleta bago ko ito itinayo sa gilid ng kama. Ilang segundo ko iyong pinakatitigan bago ako humarap sa kaniya.“Ito lang ang nakikita kong paraan para masiguro ang kaligtasan ng anak ko.”Hindi agad sumagot si Wilson. Tinitigan niya ako na para bang sinusubukan niyang basahin sa mukha ko kung sigurado ba talaga ako sa desisyong ginawa ko.“Lalaking walang ama ang anak mo kapag nagkataon.”Napabuntong-hininga ako. “I've thought about that, Wilson.” Ilang sandali akong natahimik bago ko ipinagpatuloy. “Pero ano bang magagawa ko? I had no choice.”Hindi ako sigurado kung wala talaga akong ibang pagpipilian o kung natatakot lang akong harapin ang posibilidad na baka mali ang desisyon ko. Pero isang bagay ang sigurado ako. Hindi ko kayang isugal ang buhay ni Nathan.“I understand,” sabi niya. “Hindi naman kita pinipigilan. At alam ko namang hindi ka rin naman magpapapigil.” Kinuha niya ang isang maleta

Chapter 65

SHANAIA ISABELLEPagkabigla. Pagtataka. Pagkagulat.Iyon ang tatlong emosyon na sabay-sabay na dumaan sa akin nang buksan ko ang pinto ng bahay ko at tumambad sa aking harapan ang isang eksenang halos hindi ko makilala.Magulo ang buong sala. Nagkalat ang mga throw pillow sa sahig. Basag-basag ang mga vase, kaya pati ang mga halaman at bulaklak na dati'y maayos na nakalagay roon ay nakakalat ngayon kasama ang mga lupang nagkalat sa sahig. Ang mga painting at picture frames na dati'y nakasabit nang maayos sa dingding ay nakabagsak at may mga basag at sirang bahagi. Para bang may dumaan na bagyo sa loob ng bahay.“What the hell happened here?” tanong ni Clarkson sa likuran ko.Hindi ko agad siya sinagot.Ilang oras pa lang ang nakalipas nang tumawag sa kaniya ang security guard ng lugar na kinaroroonan ng bahay ko. May nagsabi raw sa kanila na kagabi ay may mga taong sapilitang pumasok dito.Hindi ko naman talaga planong bumalik agad sa bahay. Pero nang marinig ko iyon, hindi ko na kaya

Chapter 66

SHANAIA ISABELLE“Mommy, I'm done!”Napahinto ako sa pagdi-diaper kay Caleb nang marinig ang malakas na sigaw ni Nathan mula sa loob ng banyo.“Saglit lang!” balik-sigaw ko, mas mahina kaysa sa boses niya.Tinapos ko munang ayusin ang diaper ni Caleb bago ko siya iniwang nakahiga sa kama. Dinampot ko ang tuwalya ni Nathan at agad siyang pinuntahan sa banyo.“Nathan,” mahinahon kong sabi habang ibinabalot sa kaniya ang tuwalya, “ilang beses ko nang sinabi sa'yo na huwag sumigaw nang ganyan?”Agad na lumungkot ang mukha niya. “Sorry, Mommy.”Napailing ako habang marahang pinupunasan ang buhok niya. “Just don't do it again, okay? Kapag inulit mo pa, magagalit na talaga ako. Understand?” Mabilis siyang tumango. “Good.”Ngumiti siya bago mabilis akong hinalikan sa pisngi. “I love you, Mommy!”Hindi ko napigilang mapangiti. “I love you too.”Binuhat ko siya palabas ng banyo kahit nakabalot pa rin siya sa tuwalya.“Ghad, Nathan,” natatawa kong sabi. “Mukhang kailangan na kitang i-diet.”Napa

Epilogue ( Part 1 )

Unexpected meeting... Unexpected marriage...I was supposed to marry Shally Marie but instead, I married Shanaia. Marrying her is like a nightmare to me...at first. She's emotionless...expressionless...distant. Shanaia never smiled at me. She never smiled to anyone but to her sister only. I don't care, though! Because she's just nothing to me. Nagpakasal man kami pero sa papel lang kami mag-asawa."Unang-una, kinasal man tayo pero mag-asawa lang tayo sa papel. Wag mong kakalimutan na nagpakasal lang tayo para sa negosyo. Wag mo akong papakialaman at hindi rin kita papakialaman. Gagawin ko lahat ng gusto ko at hindi mo ako puwedeng pagbawalan. Lastly, hindi ka puwedeng ma-inlove sakin." -seryoso kong sabi sa kaniya."Okay." -tangi niyang sagot at sa walang ganang tono pa. Like what the hell! Ang haba ng sinabi ko pero iisang salita lang ang magiging tugon niya. Para niya naring sinabi na walang kuwenta yung sinabi ko. Kaya nga mas lalo pang nadagdagan ang inis na nararamdaman ko para s

Epilogue ( Part 2 )

Ethan's POVI did everything I could. I fought for her. I stayed. I learned how to love her the way she deserved. And somehow...it became enough.She never filed the annulment. We stopped being husband and wife only on paper. We became a real family. Little by little, she learned to love me back.The affection I used to beg for came naturally now-a good morning kiss, a worried glance whenever I worked too late, her hand finding mine without thinking.Those small things became my greatest victories. Even when the scandal about me and Jhade spread across the company, she never doubted me.Almost everyone believed the photos. She didn't. I'd forgotten that my wife was smarter than anyone gave her credit for. No one could fool Shanaia Villafuerte.Life wasn't perfect. Dad stripped Shanaia of her position as CFO. Then he removed me as CEO.But none of those losses compared to what came next. Because then... Shanaia told me she was pregnant. And for the first time in my life, I understood w

Epilogue ( Last part )

Sa paglipas ng araw, kahit papaano ay umaayos ang lagay ni Shanaia ayon sa doctor. Matapos nga ng mahigit isang buwan ay inilipat na siya sa VIP room. Akala ko sa private room lang dahil iyon ang nirequest ko pero yung doctor na nagpakilalang kaibigan ni Shanaia ay nag insist na sa VIP siya ilalagay. Ayos lang naman sakin kaya hinayaan ko na lang.“Kailan kaya siya magigising, doc?” -tanong ko habang hawak-hawak ang kamay ni Shanaia.“Hindi ko alam ang exact date pero sa tingin ko ay hindi na tatagal ng sobra bago siya magising. All we can do now is to wait.” -sagot niya at tumango na lang ako.Maya-maya ay nagpaalam na rin siyang aalis na. Hinatid siya ni Shally sa labas at nang bumalik ito ay hindi ko inaasahan ang taong nakasunod sa kaniya. Anong ginagawa niya dito?Madali akong napatayo at inayos ang sarili. Nagtatanong ang mga matang nilingon ko si Shally pero nagkibit balikat lang siya. “M-magandang araw po...s-sir.” -nauutal kong bati.“Is that how you greet your father-in-law?

...

3 4 5 6 7 8

SCAN CODE TO READ ON APP