All Chapters of My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Chapter 301 - Chapter 310

Matapos gamutin ni Scarlett ang sugat ni Rodolfo, muli silang bumalik sa kani-kanilang upuan.Bahagyang sumandal si Rodolfo sa sandalan ng sasakyan. Sa wakas, natapos na rin ang sakit na dulot ng pagkakaipit ng kanyang zipper. Maingat niyang inayos ang kanyang pantalon, sinisiguradong hindi masasagi ang bahaging may sugat.Tahimik namang nakaupo si Scarlett sa sa tabi niya. Paminsan-minsan ay palihim niyang tinitingnan si Rodolfo.Ayaw man niyang aminin, nag-aalala din siya sa lalaki. Hindi niya makalimutan ang dugong nakita niya kanina. Isa pa, alam niyang kailangan nitong mag-ingat dahil maaaring lumala ang sugat kapag napabayaan.Nang hindi sinasadya, nagtagpo ang kanilang mga mata. Agad na umiwas si Scarlett at tumingin sa labas ng bintana.Napangiti si Rodolfo. Alam niyang nagpapanggap lamang ang babae na wala siyang pakialam.“Scarlett… kahit anong gawin mo, hindi mo kayang itago sa akin ang tunay mong nararamdaman.”Ngunit may isa pang bagay na pumasok sa isip ni Rodolfo. Kung

Natigilan si Scarlett..Parang biglang nanigas ang buong katawan niya nang makita niyang tinamaan ng bala si Rodolfo."RODOLFO!"Hindi siya makapaniwala. Tinamaan ito sa kanang bahagi ng dibdib. Kita niya ang bahid ng dugong unti-unting kumakalat sa damit ng lalaki.Samantala, humalakhak si Angelo. Sa wakas, nagtagumpay siyang saktan ang taong matagal na niyang kinamumuhian."Patay ka na, Rodolfo!" sigaw niya. "Ito ang sumpa ko para kay Rafael. Dapat mamatay ka!"Muling itinaas ni Angelo ang baril. Ngunit bigla siyang napatingin kay Scarlett."Pero teka..." nakangising sabi niya. "Hindi magiging masaya kung ikaw lang ang mananatiling buhay."Itinutok niya ang baril kay Scarlett. Nanlaki ang mga mata ng babae. Ngunit sa halip na umatras, tila biglang napuno ng katahimikan ang kaniyang isip.Kung iyon na ang katapusan niya...Baka kailangan na lamang niyang tanggapin. Pagod na siya. Pagod na sa lahat ng nangyari. Lalo na matapos mawala ang kaniyang ama, ang taong pinakamalaking bahagi n

Napasinghap si Scarlett“Emmm… oo.”Alanganing sagot ni Scarlett. Halatang hindi pa rin siya komportable sa sitwasyon nila ni Rodolfo.Ngunit bago pa siya makapagsalita ulit, narinig niya ang tinig ng lalaking nasa loob ng silid.“Pasok kayo. Nandito si Tatay.”Pagkarinig sa boses ni Rodolfo, agad na bumukas ang pinto. Sunod-sunod na pumasok ang limang bata.“Tatay!”Sabay-sabay nilang sigaw.Agad na ngumiti si Rodolfo. Kahit halatang nanghihina pa siya at hindi pa lubusang nakakarekober sa mga sugat niya, pilit niyang iniunat ang magkabilang braso.“Mga anak… halik kayo kay Papa.”Walang pag-aalinlangan ang limang bata na lumapit at niyakap siya. Maingat sila, lalo na nang mapansin nilang may mga benda pa sa dibdib ni Rodolfo.“Dahan-dahan lang, mga anak,” paalala ni Rodolfo habang isa-isang hinahaplos ang kanilang mga ulo.Samantala, tahimik na nakatayo si Scarlett sa gilid. Ngayon lamang niya napagtanto kung gaano kasaya ang mga anak kapag kasama ang kanilang ama.At sa pagkakataon

Tahimik na ipinagpatuloy ni Scarlett ang pagpapalit ng benda sa sugat sa dibdib ni Rodolfo. Pilit niyang iniiwasang tumingin sa mukha ng lalaki. Kung maaari lang, gusto na niyang matapos agad ang ginagawa niya para makalabas na siya sa silid.Ngunit habang abala siya sa pagbabalot ng benda, ramdam niyang nakatingin sa kanya si Rodolfo. Si Rodolfo naman ay kunwari ring walang pakialam. Tinitingnan niya ang sarili niyang mga kuko na medyo mahaba na, ngunit paminsan-minsan ay palihim siyang sumusulyap kay Scarlett.Pareho silang tahimik. Pero ang katahimikan sa pagitan nila ay kabaligtaran ng magulong damdamin sa kanilang mga puso.“Bakit ba ang tanga-tanga ko?” saway ni Scarlett sa sarili. “Dapat kaya kong kontrolin ang nararamdaman ko. Hindi iyong basta-basta na lang akong nagpapadala. Tandaan mo, Scarlett… siya ang pumatay kay Papa. Kahit ano pa ang dahilan niya, nananatiling mali ang pagkitil ng buhay ng isang tao. Pero…”Napahinto siya sandali.Hindi niya maiwasang maalala ang mga s

Hinawakan ni Rodolfo ang kamay ni Scarlett at dahan-dahang tumayo sa tulong ng babae.Hindi naging madali para kay Scarlett ang pagtulong sa kanya. Mabigat ang katawan ni Rodolfo, lalo na’t hindi pa lubusang nakakarekober ang lalaki sa mga sugat nito.“Grabe! Ang bigat mo talaga. Para kang kalabaw! Nakakapagod kang alalayan,” reklamo ni Scarlett nang tuluyan na niyang mapatayo si Rodolfo.Hindi naman nagpatalo si Rodolfo.“Pero kahit mabigat ako, kinakaya mo pa rin naman. Mukhang sanay ka na sa akin.”Mabilis na napalingon si Scarlett sa kanya at sinamaan siya ng tingin.“Tumahimik ka nga! Huwag mo nang pag-usapan ang mga bagay na iyon.”Napangisi lamang si Rodolfo.“Katotohanan lang naman ang sinasabi ko. Masama ba iyon?”“Gusto mo bang tulungan kita o hindi?” mataray na tanong ni Scarlett.Biglang nagbago ang ekspresyon ni Rodolfo. “Bahala ka. Hindi naman kita pinipilit. Kung mahulog ulit ako, hayaan mo na. Tutal, sino ba naman ang may pakialam sa akin?”Napahinto si Scarlett.May k