《My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

Tahimik na pinagmasdan ni Joshua ang natutulog na si Scarlett. Marahan niyang inayos ang kumot na nakatakip sa babae bago dahan-dahang hinaplos ang noo nito. Isang banayad na halik ang iniwan niya roon."Matulog ka nang mahimbing.""Kailangan ko nang umalis.""Alagaan mong mabuti ang anak natin."Mahina niyang bulong.Lumuhod siya sa tabi ng kama at marahang hinaplos ang tiyan ni Scarlett."Anak...""Patawarin mo ang Tatay.""Hindi ko kayo maaaring samahan.""Ayaw kong madamay kayo sa laban ko.""Ang paghihiganti ko kay Mr. Arnulfo ay akin lamang.""Kayo ng Mama mo... dapat ligtas."Pinisil niya ang sariling kamao."Balang araw...""Sana maintindihan mo ako."Tumayo siya, isinukbit ang kanyang bag, at huling beses na nilingon si Scarlett. Tahimik siyang lumabas ng silid. Hindi niya alam na sa kanyang pag-alis parang naiwan din ang kalahati ng puso niya. Sa labas, kanina pa naghihintay ang mga bata."Tatay!"Masayang sigaw ni Jessa nang makita siyang lumabas."Bakit ang tagal mo?"Tano

Hingal na hingal si Romy matapos pakawalan ni Joshua ang pagkakahawak sa kanya."Boss...""Akala ko mapuputol na ang leeg ko."Reklamo niya habang hinihimas ang kanyang lalamunan. Napabuntong-hininga si Joshua. "Kung wala ka nang sasabihin...""Hayaan mo muna akong mapag-isa.""Masakit ang ulo ko."Hindi umalis si Romy."Pasensya na, Boss.""Hindi ko kayo gustong inisin.""Nag-aalala lang talaga ako.""Pati si Marco.""Ayaw niyang makita kayong ganito."Napapikit si Joshua."Akala mo ba gusto ko ang nangyayari sa akin?""Wala akong gana sa pagkain.""Lahat ng amoy...""Nakakasulasok.""Kasama na ang amoy mo."Napangiwi si Romy."Aba!""Mabango kaya ako.""Regalo pa 'to ni Wiwik."Inamoy pa niya ang sarili niyang damit."Mabango naman ah."Hindi na lang siya pinansin ni Joshua.Tahimik itong pumasok sa silid.Ngunit nakabuntot pa rin si Romy.Bigla na lamang nagsalita si Joshua nang hindi lumilingon."Gawan mo ako ng mainit na tsaa.""Dalhin mo sa kuwarto."Nagulat si Romy."Boss!""P

Napabuntong-hininga si Joshua matapos kausapin si Marco. Tahimik lang si Romy, ngunit alam niyang hindi nagsisinungaling ang amo.Miss na miss nito si Scarlett. Ngunit agad ding nagbago ang usapan. Bago pumasok sa kuwarto si Marco, huminto ito at muling lumingon sa ama."Tay...""Pwede ba akong humiling?"Ngumiti si Joshua at lumuhod sa harap ng anak."Kahit ano pa 'yan.""Kung kaya ni Tatay...""Ibibigay ko."Napayuko si Marco."Gusto ko...""Mag-asawa ulit si Tatay."Nanlaki ang mga mata ni Joshua."Gusto ko magkaroon ulit kami ng Mama.""Palagi kaming tinutukso sa school.""Sinasabi nilang kawawa raw kami dahil wala na kaming nanay."Hindi na nakapagsalita si Joshua bagkus ay mahigpit niyang niyakap ang anak. Alam na alam niya ang sakit na mawalan ng magulang habang bata pa."Huwag mong pansinin ang sinasabi nila.""Nandito si Tatay.""Ako ang magiging Tatay at Nanay ninyo."Umiling si Marco."May isa pa akong hiling.""Ano iyon?"Mahina nitong sagot,"Sana...""Si Tita Scarlett na

Habang abala pa si Joshua sa engrandeng pagtitipon, nagpadala si Mang Berto ng mensahe sa kanyang cellphone.Ikinuwento nito kung gaano kasaya si Scarlett nang malamang babalik na siyang magtatrabaho sa mansion. Ngunit hindi pa iyon nababasa ni Joshua.Samantala...Nagpasya nang umalis si Mr. Arnulfo, ayaw na niyang manatili pa roon. Sapat na ang muling pagkakita niya kay Rodolfo upang mawalan siya ng kapanatagan.Paano siya nakaligtas? Imposibleng may mabuhay matapos mahulog sa bangin!Mariin niyang kinuyom ang kamao."Lintik!""Sino ang nagligtas sa kanya?""Hanggang ngayon wala pa ring silbi ang mga tauhan ko!"Galit niyang pagmumura habang naglalakad palabas ng hotel. Ngunit bigla siyang natigilan.May isang lalaking nakatayo sa kanyang harapan.Nakasuot ng itim na suit. Malamig ang titig.At nakangising tila nang-aasar.Si Rodolfo Orlando."Saan ang punta ninyo, Mr. Arnulfo?""Parang nagmamadali kayo.""Hindi pa nga tayo nakakapag-usap."Malamig ang boses ni Rodolfo. Nagngitngit

Marahang sinubuan ni Joshua si Scarlett, subalit nakatulala pa rin ito at parang hindi pa rin siya makapaniwalang nasa harapan na niya ang lalaking matagal niyang hinintay.Unti-unting pumatak ang kanyang mga luha.Tahimik na inilapag ni Joshua ang plato.Marahan niyang pinunasan ang pisngi ni Scarlett."Huwag kang umiyak.""Hindi masarap kumain kapag umiiyak.""Sigurado akong gutom ka na.""At pati na rin ang kambal."Napangiti si Scarlett sa pagitan ng kanyang pagluha. Bigla niya itong niyakap nang mahigpit.Parang ayaw na niyang pakawalan.Matagal ding yumakap si Joshua.Pareho nilang pinawi ang pananabik sa isa't isa."Josh...""Pakiusap.""Huwag mo na akong iwan ulit.""Hindi mo alam kung gaano ako nahirapan nang wala ka."Mahinang hinaplos ni Joshua ang kanyang likod."Hindi ka naman nag-iisa.""Nandiyan si Sir Rafael.""Ang Papa mo.""Sina Mang Berto at Manang Flor."Umiling si Scarlett."Hindi pareho.""Nandiyan sila...""Pero ikaw ang hinahanap ko."Napabuntong-hininga si Jos