All Chapters of My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Chapter 71 - Chapter 80

Mahinang siniko ni Scarlett si Joshua."Shhh... Joshua!""Huwag ka ngang ganyan."Pabulong niya itong saway habang pilit na ngumingiti sa harap ng kanyang ama.Nagkibit-balikat si Joshua."Normal lang naman po ako, Ma'am.""Gusto n'yo bang tumalon-talon pa ako?"Napapikit na lang si Scarlett."Papa, huwag n'yo na pong pansinin.""Ganyan talaga siya.""Mahilig lang magbiro."Hindi na pinansin ni Mr. Arnulfo ang mga kalokohan ni Joshua. Para sa kanya, isa lamang itong ordinaryong kasambahay. Bagama't may kung anong pamilyar sa mukha nito."Hmp.""Sapat na ang nakita ko.""Paalisin mo na siya.""Parang lumalabo ang screen ko kapag nakikita ko ang mukha niya."Sa loob-loob ni Joshua...Kung alam mo lang kung sino talaga ang kaharap mo...Mas gugustuhin mo pang huwag na akong makita.Muli siyang pinaalis ni Mr. Arnulfo."Hoy!""Ano pa ang hinihintay mo?"Napayuko si Joshua."Pasensya na po, Sir.""Mauna na po ako."Paglabas niya ng silid, hindi sinasadyang narinig pa niya ang usapan ng mag

Natigilan si Joshua. Bigla siyang kinabahan."Lagot... Nakabalot pa ng tuwalya ang mukha ko!Paano kung makilala ako ni Scarlett?" Lumapit si Scarlett habang nakangiti. Napansin niyang wala itong suot na pang itaas. Lalong lumitaw ang matipunong pangangatawan ni Joshua. Ngunit agad ding napakunot-noo si Scarlett."Joshua?""Saan ka nanggaling?""Kanina pa kita hinahanap."Hindi agad lumingon si Joshua. Ayaw niyang matanggal ang tuwalyang nakabalot sa kanyang mukha."Galing lang ako sa banyo.""Sabi na rin sa akin ni Manang Flor na hinahanap mo ako.""Magpapalit lang ako ng damit.""Pagkatapos, pupuntahan agad kita."Napatingin si Scarlett sa mukha nito."Pero bakit nakatakip ang mukha mo?""Ano'ng nangyari?"Napakamot sa ulo si Joshua."Nagkamali kasi ako.""Toothpaste ang ipinanghilamos ko.""Kaya mahapdi ang mukha ko."Napatawa si Scarlett."Paano mo naman napagkamalang facial wash ang toothpaste?"Ngumiti si Joshua."Siguro...""Dahil ikaw ang laman ng isip ko."Biglang namula ang

Sa labas ng silid, matiyagang naghihintay si Scarlett.Matagal na niyang hinintay si Joshua, ngunit hindi pa rin ito lumalabas. Dahil sa pag-aalala, siya na mismo ang nagtungo sa silid ng binata. Baka may kailangan ito o baka may nangyari.Marahan siyang kumatok.Tok! Tok! Tok!"Joshua... nandiyan ka ba?"Tahimik niyang hinintay ang sagot.Kanina pa niya hinahanap ang binata sa buong bahay ngunit wala itong bakas. Sigurado siyang nasa loob ito ng silid.Samantala...Sa loob ng kuwarto, halos mataranta sina Joshua at Edi. Wala nang nagawa si Joshua kundi sumagot upang hindi magduda si Scarlett."Nandito ako, Scarlett! Sandali lang... nagbibihis pa ako."Nagkatinginan silang dalawa ni Edi. Halatang-halata ang takot sa mukha ng lalaki."Sir... pakiusap, huwag n'yo akong palabasin sa bintanang iyon. Baka may ahas sa damuhan. Kakagaling lang ng ulan, siguradong nagsisilabasan ang mga iyon. Takot na takot talaga ako sa ahas!"Napabuntong-hininga si Joshua."Wala kang magagawa."Ngunit nang

Madilim ang buong silid. Dahil nakapatay ang ilaw, wala nang makita si Edi mula sa loob ng aparador. Ang tanging naririnig niya ay ang mahihinang bulungan at puno ng lambing na pag-uusap nina Scarlett at Joshua. Napapikit na lamang siya habang napapailing."Naku naman... sana makalabas na ako rito at makauwi. Baka tuluyan na akong mabaliw sa loob ng aparador na 'to!" reklamo niya sa isip.Bukod sa makipot ang espasyo, matagal na siyang nakayuko at halos hindi na makagalaw. Pakiramdam niya'y bawat segundo ay lalo siyang pinahihirapan ng sitwasyon.Samantala, sina Scarlett at Joshua ay tila wala nang pakialam sa paligid. Matapos ang matagal nilang pagkakahiwalay, hindi na nila maitago ang pananabik na muling makapiling ang isa't isa.Paminsan-minsan ay napapalingon si Joshua sa direksiyon ng aparador upang matiyak na nananatiling tahimik si Edi."Scarlett..." mahina niyang bulong habang magkahawak ang kanilang mga kamay.Hindi sumagot ang dalaga.Sa halip ay lalo lamang itong lumapit at

Matapos ang matinding sandaling pinagsaluhan nina Scarlett at Joshua, kapwa silang napayakap sa isa't isa, tila ayaw pang maghiwalay. Ilang saglit pa silang nanatiling magkadikit bago tuluyang bumitaw.Mabilis na inayos ni Scarlett ang kanyang sarili. Isinuot niya ang kanyang damit at sinulyapan si Joshua na nakasandal pa rin sa gilid ng kama, hingal na hingal ngunit bakas sa mukha ang isang kuntentong ngiti. Lumapit siya rito at marahang bumulong sa tainga nito."Kailangan ko nang umalis. Kapag hinanap ako ni Marisol, siguradong magtataka siya."Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita."At huwag mong kalilimutan ang sinabi ko. Isama mo rito ang mga anak mo. Pangako, mamahalin at aalagaan ko sila na parang sarili kong mga anak."Tumango lamang si Joshua. Hindi na niya kailangang magsalita. Sapat na ang mga matang puno ng pagmamahal habang pinagmamasdan si Scarlett.Bago tuluyang lumabas ng silid, mabilis na hinalikan ni Scarlett ang labi nito.Pagkatapos ay binuksan niya ang pint