LOGINAgad binitawan ni Joshua ang kuwelyo ng damit ni Edi. Sinubukan niyang magmukhang kalmado, ngunit hindi niya maitago ang bahagyang pamumula ng kanyang mukha."Manahimik ka nga!" sabi niya habang pinipigilang mapangiti. "Ano bang alam mo sa mga ganyang bagay?"Napakamot siya sa batok bago muling naging seryoso."Edi, sabihin mo kay Romy na ihatid niya rito ang mga anak ko sa susunod na linggo. Dito muna sila titira kasama ko."Napakurap si Edi."Ha? Dito? Sa bahay nina Ma'am Scarlett?"Tumango si Joshua."Si Scarlett mismo ang may gusto."Lalong napaisip si Edi."Boss... sa totoo lang, hindi yata magandang ideya 'yan.""Bakit?""Mas ligtas sigurong manatili muna sila sa lola nila. Kapag nandito sila, baka mapahamak pa."Hindi agad sumagot si Joshua. Alam niyang may punto ang kanyang assistant."Ano'ng ibig mong sabihin?"Huminga nang malalim si Edi."Boss, siguradong madalas silang makikita ni Mr. Arnulfo."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Joshua."At alam naman nating hindi biro an
Nagkunwaring walang alam si Joshua at inosenteng napakamot sa ulo."Sir... ano po ba ang ibig ninyong sabihin? Hindi ko po kayo maintindihan."Lalong nagdilim ang mukha ni Rafael."Huwag ka nang magpanggap! Alam kong ikaw ang dahilan kung bakit unti-unting lumalayo sa akin si Scarlett."Mariin niyang itinuro ang binata."Sinusulsulan mo ang asawa ko na magalit sa akin, hindi ba? Huwag mong itanggi! Sigurado akong matagal mo nang gusto ang asawa ko. Kaya ngayon, sinasamantala mo ang pagkakataon para maagaw siya."Tahimik lang na nakinig si Joshua."Makinig kang mabuti," dugtong ni Rafael. "Kahit pinayagan ka ni Papa na tumira sa bahay namin, huwag mong isipin na hahayaan kitang pakialaman ang asawa ko. Kung bakit nagagawa na niya akong sagutin at labanan, ikaw ang may kasalanan!"Napabuntong-hininga si Joshua bago marahang sumagot."Sir, ano po bang nagawa kong mali? Bumalik lang naman ako sa bahay dahil kayo at si Ma'am Scarlett mismo ang humiling. Ngayon naman, inaakusahan ninyo akon
Nanlaki ang mga mata ni Rafael."Ikaw... ikaw ang naghagis ng bato?"Walang bakas ng pagsisisi sa mukha ni Scarlett.Matatag siyang tumango."Oo.""Bakit? May balak ka ring gantihan ako?"Hindi na hinintay ni Scarlett ang sagot. Mabilis niyang inagaw ang batong hawak ni Joshua. Bago pa makapigil ang sinuman ay buong lakas niya itong inihagis.Pak!Diretsong tumama ang bato sa noo ni Rafael. Napaatras ang lalaki habang napahawak sa ulo. Unti-unting tumulo ang dugo sa kanyang noo. Natulala ang lahat ng nakasaksi. Maging si Marisol ay napasigaw."Naku! Kuya!"Agad siyang tumakbo palapit sa kapatid.Samantala, mabilis namang nilapitan ni Joshua si Scarlett at marahang hinawakan ang mga kamay nito."Tama na.""Pigilan mo ang galit mo."Ngunit hindi pa rin kumakalma si Scarlett."Wala akong pinagsisisihan!""Karapat-dapat lang sa kanila 'yan.""Pareho silang manloloko!"Napabuntong-hininga si Joshua. Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti."Kung gano'n...""Tayo naman, ano tayo?"Napatingin s
"Aray!"Napasigaw si Pinky habang napahawak sa kanyang noo. Unti-unting dumaloy ang dugo mula sa tinamaan ng bato. Sa isang iglap, nagkagulo ang buong kainan. Napatayo ang mga tao at nagsimulang magtanong kung sino ang may kagagawan.Samantala, mabilis na lumapit si Joshua kay Scarlett. Nakita niyang may isa pa itong hawak na bato. Agad niya itong inagaw."Tama na, Scarlett! Ibigay mo na sa akin ang bato."Ngunit nag-aapoy pa rin sa galit ang babae."Dapat pati si Rafael tinamaan ko rin! Para pareho silang magbayad sa ginawa nila!"Tahimik na napabuntong-hininga si Joshua Alam niyang kapag hindi niya napigilan si Scarlett, baka mas lumala pa ang gulo. Sa kabilang banda, agad namang nilapitan ni Rafael si Pinky."Okay ka lang ba?""Okay?" iritadong sagot ni Pinky habang hawak ang duguang noo. "Tingnan mo nga ako! Dumudugo na ako!"Napatingin si Rafael sa paligid. Sino ang gumawa nito? Sino ang may lakas ng loob na saktan si Pinky sa harap mismo niya?At doon, nahagip ng kanyang paningi
Ngumiti si Scarlett nang makitang nagkamalay na si Edi. Wala siyang kaalam-alam na ang lalaking kaharap niya ang mismong naging hindi sinasadyang saksi sa lihim nilang dalawa ni Joshua."Salamat naman at okay ka na," nakangiting sabi niya. "Pero bakit ka ba nahimatay? May sakit ka ba?"Biglang kinabahan si Edi."I-i... oo... hindi... ah... oo!"Nagkatinginan ang lahat. Napakamot siya sa ulo bago pilit na nagpaliwanag."Bigla na lang pong sumakit ang ulo ko. Parang umiikot ang paligid, nanlalabo ang paningin ko... tapos ang init, ang sikip, ang hirap huminga... parang nasa loob ako ng aparador... kaya ayun, nawalan ako ng malay."Biglang kumunot ang noo ni Scarlett."Sa loob ng aparador?"Napatingin din si Marisol sa asawa."Teka, paano ka napunta sa aparador? Hindi ba sabi ni Joshua, nakita ka niyang nakahandusay sa may banyo?"Napasinghap si Edi."Ay lagot... nadulas ako!"Mabilis siyang umubo para makabawi."Hindi... hindi gano'n ang ibig kong sabihin."Napakamot siya sa batok."Ang
Matapos ang matinding sandaling pinagsaluhan nina Scarlett at Joshua, kapwa silang napayakap sa isa't isa, tila ayaw pang maghiwalay. Ilang saglit pa silang nanatiling magkadikit bago tuluyang bumitaw.Mabilis na inayos ni Scarlett ang kanyang sarili. Isinuot niya ang kanyang damit at sinulyapan si Joshua na nakasandal pa rin sa gilid ng kama, hingal na hingal ngunit bakas sa mukha ang isang kuntentong ngiti. Lumapit siya rito at marahang bumulong sa tainga nito."Kailangan ko nang umalis. Kapag hinanap ako ni Marisol, siguradong magtataka siya."Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita."At huwag mong kalilimutan ang sinabi ko. Isama mo rito ang mga anak mo. Pangako, mamahalin at aalagaan ko sila na parang sarili kong mga anak."Tumango lamang si Joshua. Hindi na niya kailangang magsalita. Sapat na ang mga matang puno ng pagmamahal habang pinagmamasdan si Scarlett.Bago tuluyang lumabas ng silid, mabilis na hinalikan ni Scarlett ang labi nito.Pagkatapos ay binuksan niya ang pint
Hindi namalayan ni Scarlett na nakasandal na pala siya sa dibdib ni Joshua. Mukhang komportable siya, na para bang nakalimutan niyang kasama niya lamang ang isang kasambahay.Dahan-dahang hinaplos ni Joshua ang braso ng babae upang pakalmahin ito. Alam niyang pareho sila ng sitwasyon—napipilitang g
Dahan-dahang iminulat ni Scarlett ang kanyang mga mata.Pakiramdam niya ay bahagyang gumaan ang ulo niya matapos ang ilang minutong masahe. Ngunit nang mapansin niyang nakapatong pa rin ang mga kamay ni Joshua sa kanyang balikat, agad siyang napatuwid ng upo at marahang inalis ang mga iyon.Bahagya
Nang tuluyang magsara ang pinto, huling beses na nasilayan ni Scarlett ang mukha ng kanyang asawa bago siya maiwang mag-isa kasama si Joshua.Huminga siya nang malalim.Sa kaibuturan ng kanyang puso, ayaw niyang mapunta sa ganitong sitwasyon. Ngunit dahil sa labis niyang pagmamahal kay Rafael, naga
Mabilis na naglakad si Joshua palapit kina Rafael at Scarlett.Sa bawat hakbang niya, may mga taong napapalingon. Hindi niya iyon napapansin, pero para sa iba, mahirap paniwalaan na ang lalaking iyon ay isang simpleng kasambahay lang.Ngayong gabi, ibang-iba ang itsura niya. Maayos na ang buhok niy







