All Chapters of Too Late, Mr. CEO: I Left With Your Baby: Chapter 161 - Chapter 170

Pagkalabas na pagkalabas ni Stacey ng ospital, agad niyang tinawagan si Franco. Subalit mukhang galit ang lalaki dahil hindi nito sinagot ang mahigit tatlumpung tawag niya. Wala siyang ibang magawa kaya tinawagan niya si Christian.“Nasaan si Franco? Kailangan ko siyang makita!”“Nasa meeting po si Sir Franco Miss Stacey, may nangyari po ba?”Balak ni Stacey na magmaneho papunta sa Mansyon, ngunit nang marinig iyon ay agad niyang iniikot ang manibela at nagtungo sa gusali ng Mondragon Corp.Pagkababa niya ng sasakyan at pagbukas ng pinto, marahil dahil sa sobrang pagkataranta, nadapa siya at bumagsak sa lupa.Hindi niya pinansin ang sakit. Agad siyang bumangon at naglakad patungo sa elevator. Nang tuluyang makarating sa ika-28 palapag, humarap siya kay Christian.“Nasaan si Franco?”Nagulat si Christian nang makita ang kanyang itsura.“Miss Stacey, ano pong nangyari sa inyo?”Hinawakan siya ni Stacey.“Sabihin mo sa akin. Nasaan si Franco?”“Nasa Conference Room 2806.”Hindi pa man tu

Sa kabila nito, hindi niya maipaliwanag kung bakit ang maliit na detalyeng iyon ay malalim na nakaantig sa kanyang puso. Paglabas niya ng banyo, suot na niya ang damit. Isang beige na Chanel tweed knit dress ang bumagay sa kanyang payat na katawan, na nagbigay sa kanya ng elegante at banayad na anyo.Matagal siyang tinitigan ni Franco bago ito muling bumalik sa pagkain. Makalipas ang ilang sandali, nagising si Xin Xin. Dahil sa painkiller para sa mga bata, at dahil mababa pa ang tolerance ng mga bata sa sakit, halos hindi niya ito naramdaman at hindi siya nagreklamo. Ngunit hindi maaaring patuloy o labis-labis ang pagbibigay ng painkiller. Kaya matapos maubos ang bote ng gamot, hindi na ito maaaring ibigay muli. Hindi pa maayos ang paggaling ng kanyang sugat.Maya-maya, nagsimulang balisa si Xin Xin sa kama dahil sa sakit. Nag-aalala ang nurse na baka sa paggalaw niya ay matanggal ang mga tubo. Kaya iminungkahi nitong bumili si Stacey ng mga espesyal na benda para sa mga bata.“Alam m

Pagsikat ng araw, nagising si Franco.Nakahimlay pa rin nang mahimbing si Stacey sa kanyang mga bisig. Habang pinakikinggan niya ang mahinahon nitong paghinga, sa unang pagkakataon ay hiniling niyang sana ay hindi na matapos ang mahabang gabing iyon.Bigla niyang naalala na maaasahang tao si Stacey. Dahil araw na rin ng paglabas nito sa ospital, malamang ay nag-set ito ng alarm. Agad niyang kinuha ang cellphone nito at kinansela ang alarm.Maingat siyang bumangon at nagsimulang mag-impake. Ayaw niyang maistorbo ang pagtulog nina Stacey at Xin Xin, kaya hindi rin niya pinapasok sina Christian at ang iba pa.Alas otso sana ang oras ng kanilang paglabas sa ospital, pero ipinilit niyang hintayin na lamang na natural na magising si Stacey.Pumasok lamang sina Maricel at Luke na may dalang almusal nang marinig nilang gising na siya.Pagpasok nila, agad napansin ni Grandma ang kalahati ng kama sa tabi ni Stacey. Bakante iyon, ngunit kapansin-pansin ang lukot at init na naiwan doon.Napatingi

Napakamot sa ulo si Franco at tila nag-isip muna.“Parang hindi pa.”Agad gumawa ng senyas si Xin Xin na yumuko siya. Lumapit ang bata sa kanyang tainga at pabulong na nagsabi,“Huwag kang mag-alala. Tutulungan kita.”Napangiti si Franco at hinalikan ang pisngi ng bata.“Salamat, Xin Xin.”Tanghali na nang sabay-sabay silang kumain sa bahay. Si Stacey ang naghanda ng pagkain habang si Franco naman ang tumulong sa kanya. Magkasama silang nagluluto, nag-uusap at nagtatawanan.Mula sa labas, naririnig sila ni Maricel.Tahimik niyang pinagmamasdan ang dalawa at hindi niya maiwasang isipin na talagang nagbago na si Franco kumpara sa lalaking nakilala niya apat na taon na ang nakalipas.Habang kumakain, palipat-lipat ang tingin ni Xin Xin kay Franco at sa kanyang ina.“Mommy, humingi na ng tawad si Daddy. Maaari mo na ba siyang patawarin kahit isang beses lang? Kahit isang beses lang…”Habang nagsasalita, cute na itinaas ni Xin Xin ang dalawang daliri. Ngunit naisip niyang hindi iyon tama,

Apat na taon na ang lumipas, pero ganoon pa rin kababaw ang mga pamamaraan nito.Ang kaibahan lang—Hindi na siya ang dating Stacey na madaling maapi.“Kung ganoon…”Bahagya siyang ngumiti.“Baka aksidente lang na natamaan kita.”Tumingin siya kay Trixie.“Miss Trixie, huwag kang magalit.”Sinadya niyang sabihin iyon. At gaya ng inaasahan niya, nahulog si Trixie sa bitag. Hindi nito napansin ang tunay na intensiyon ni Stacey.“Hindi sinasadya?”Bahagyang tinaasan ni Trixie ang boses.“Sa tingin ko, sinadya mo talaga.”Tinitigan niya si Stacey.“Miss Stacey, ang galing mong umarte!”Alam na alam ni Trixie na hindi ganoong klaseng tao si Stacey. Matuwid ito.Hindi ito basta umaamin sa isang bagay na hindi naman nito ginawa. Kaya nang bigla itong maging mapagpakumbaba at sabihing aksidente lamang iyon, alam niyang may ibang pakay si Stacey.Ngunit huli na ang lahat.Bahagyang inayos ni Stacey ang buhok na tumabon sa kanyang mukha. Pagkatapos ay bigla siyang ngumiti.“Kung pag-uusapan lan