All Chapters of Too Late, Mr. CEO: I Left With Your Baby: Chapter 181 - Chapter 190

Nang makita ni Franco na hindi pa rin nagigising si Stacey sa kabila ng lahat ng nangyari, gumamit siya ng kaunting puwersa upang maingat itong maiangat.Sa kanyang pagkakatulog, bahagyang nanigas ang katawan ni Stacey. Inakala ni Franco na nagising na siya at naghanda na sa maliliit nitong kamao.Ngunit sa halip, sumiksik lamang si Stacey sa kanya. Mabigat na napahinga ang kanyang ulo sa unan at wala pa ring senyales na magigising siya.Bahagyang ngumiti ang lalaki.Pagkatapos, mas lalo niyang inilapit ang kanyang katawan, hinayaang dumikit ang malambot nitong katawan sa kanya.Balak sana niyang patunayan na hindi siya ang “payat, malambot, at walang silbi” na sinabi nito kanina.Ngunit dahil napakaantok ni Stacey, hindi na niya ito pinagpatuloy.Kahit magising man ito, panunukso lamang naman niya iyon at wala talaga siyang balak na gumawa ng anuman.Madilim ang kuwarto.Sa liwanag ng buwan na pumapasok mula sa bintana, tahimik na pinagmamasdan ni Franco si Stacey. Napakalapit nila s

Dumampi ang manipis na labi ni Franco sa maliit na tainga ni Stacey. Marahan niya muna itong hinaplos ng halik, tila sinusubukan ang reaksiyon nito habang sabay na ipinapakita ang kanyang paglalambing.Ang mainit niyang hininga ay dumampi sa sensitibong tainga ni Stacey, dahilan upang bahagyang manginig ang buong katawan nito.“...Itatago kita. Itatago kita sa isang lugar na walang sinumang makakahanap sa iyo, sa lugar kung saan magiging akin ka lamang.”Pagkasabi niya nito, sunod-sunod na hinalikan ni Franco ang maputi at payat na leeg ni Stacey. Mula roon, umakyat ang kanyang mga halik sa baba nito hanggang sa tuluyan siyang dumampi sa mga labi nito.Iba ang halik na iyon sa mga nauna niyang malalambing na halik. Puno iyon ng pagnanasa at pag-angkin. Sapilitan niyang ibinuka ang mga labi ni Stacey at sinalubong ang dila nito, hindi siya binibigyan ng pagkakataong makahinga nang maayos.“Franco, huwag... huwag mong gawin ito.”Sa pagitan ng kanilang mga halik, mariing itinulak ni Sta

Tumingin si Stacey kay Kevin. Bakas sa kanyang mga mata ang matinding awa at lungkot para rito.“Kevin, pareho kaming nagkasala sa iyo. Hindi mo kailangang gawin ito.”“Hindi, wala kayong ginawang masama sa akin. Hindi mo kailangang magsabi ng mga ganyan.”Pagkasabi ni Kevin, tumalikod siya at nagtungo sa silid-kainan.Sinulyapan ni Stacey si Franco. Masama ang tingin niya rito bago tuluyang tumalikod at umalis.Buong pagpipigil sa sarili ang ipinapakita ni Franco. Ayaw niyang mawalan ng kontrol sa harap ni Stacey. Ngunit nang makita niyang palayo ito habang nakatuon pa rin ang tingin kay Kevin, tuluyan nang napawi ang kanyang pagpipigil.“Hindi niya alam ang lugar niya, at hahayaan mo na lang siyang gawin ang gusto niya?”Pakiramdam ni Stacey ay napaka-walang-katwiran ni Kevin.“Tingnan mo nga ang mga sinasabi mo! Ano ba ang relasyon namin sa isa't isa? Bakit mo nasasabing hindi niya alam ang lugar niya?“Franco, sa palagay ko, ikaw ang hindi marunong lumugar. Paulit-ulit ka na lang.

Kinabukasan.Pumunta si Franco upang tulungang magbihis si Xin Xin. Nang makita niya si Stacey, mahinahon lamang siyang tumango. Wala siyang sinabi at dumiretso sa tabi ng bata.“Xin Xin, gising na.”Kinusot ni Xin Xin ang kanyang inaantok na mga mata.“Daddy, ano po ang nangyari sa bibig ninyo?”Bahagyang pinisil ni Stacey ang kanyang mapupulang labi nang marinig iyon. Nakatayo siya sa malapit at hindi nakapagsalita.Bahagyang ngumiti si Franco.“Hindi sinasadyang may nabangga ako.”Kumuha siya sa aparador ng mga damit na kulay rosas, lila, at dilaw, saka pinapili si Xin Xin.Pinili ng bata ang dilaw na damit.Isa iyong mapusyaw na dilaw na bestidang. Lalong namukod ang maputi niyang balat na tila jade, habang nagmistulang mas maliwanag at malambot ang kanyang mga mata at kilay. Para siyang sinag ng mainit na sikat ng araw—masigla, kaibig-ibig, at maselan.Nang buhatin ni Franco si Xin Xin palabas ng silid, napatingin si Stacey sa mag-ama.Talagang maganda ang panlasa nilang dalawa.

“Anong nakakatawang pagkakataon naman ito! Kakaparada lang natin, nagkataon pang nagkita tayo. Talagang napakagandang pagkakataon!”Yumuko si Rochelle at matamang pinagmasdan ang matangkad na lalaki bago pabulong na kinausap si Stacey.Sumulyap si Stacey at bahagyang nagkunot ang kanyang noo at biglang bumigat ang kanyang pakiramdam.Bumaba silang lahat sa sasakyan at naglakad patungo sa hotel. Dahil nagbago na ang hitsura ng lugar, sandaling nakipagkuwentuhan si Kevin kay Stacey.Nang marinig ang kanilang mga yabag at usapan, dahan-dahang lumingon si Franco.Nakita niyang magkatabing naglalakad sina Stacey at Kevin, kapwa nakangiti at tila masayang-masaya sa kanilang kuwentuhan. Halos maglaho ang kanilang mga mata sa laki ng kanilang mga ngiti, at para bang hindi nila napapansin ang presensiya ni Maricel at ni Rochelle sa tabi nila.Tahimik na napakuyom ang mga kamao ni Franco. Biglang lumamig ang kapaligiran sa paligid niya. Mabilis niyang tinapos ang tawag at nanatili sa may pasuka