All Chapters of Too Late, Mr. CEO: I Left With Your Baby: Chapter 171 - Chapter 180

Hindi inaasahan ni Stacey ang gagawin niya, lalo na't naroon ang mga tauhan nito. Nang bumangga siya sa dibdib ng lalaki, napasinghap siya nang mahina.Bahagyang yumuko si Franco. Ang dating malamig nitong mga mata ay wala na ngayon ang dating tigas.Sa halip, lambing ang namayani roon. Hindi makapaniwala si Raymond sa kanyang nakikita. Sa pagkakaalam niya, palaging malamig, marangal at distansiyado si Franco. Para bang hindi nito kailanman kinagigiliwan ang mga babae. Pero bakit kapag si Stacey ang kaharap niya, ibang-iba siya?Hindi namamalayan ni Raymond na mas mahigpit niyang hinawakan ang dokumentong dala niya. Parang may marahang tumama sa isang malalim na bahagi ng kanyang puso.Tahimik siyang nakatingin habang unti-unting hinihila ni Franco si Stacey palapit sa kanya. Napansin iyon ni Christian at marahang hinila si Raymond. Agad niyang ibinaba ang ulo, namula ang pisngi at mahina niyang sinabi,“Sir Franco, lalabas na ako. Tawagin ninyo na lang ako kung may kailangan kayo.”P

Tumunog ang doorbell. Dumating na ang inorder nilang pagkain.“Gutom ako.”Sa pagitan ng kanyang paghinga, bahagyang bumuka ang mapupulang labi ni Stacey habang hinihingal.Dahan-dahang tumayo ang lalaki. Inaayos pa lamang ni Stacey ang gusot niyang damit at tatayo na sana para umalis nang bigla siyang hinila ni Franco pabalik.Napaupo siya sa kandungan nito. Isang kamay ni Franco ang sumuporta sa likod ng kanyang ulo bago siya yumuko at muling hinalikan.“Gutom ka talaga?”Tumingin sa kanya si Stacecy at bahagyang tumango. Magkasunod silang lumabas ng silid. Kinuha na ni Franco ang pagkain mula sa delivery rider at inayos ang mga ito sa mesa. Nang makita ni Stacey ang mga crayfish, napabuntong-hininga siya.Sana may beer. Saglit na nag-isip si Franco.“May kaunti rito. Gusto mo?”“Hindi na, salamat.”Sa totoo lang, ilang araw nang medyo masama ang pakiramdam ng lalamunan ni Stacey.Hindi sana siya dapat kumain ng napakaraming maanghang na pagkain, ngunit napakasarap at nakakatakam ng

Hindi kailanman inakala ni Stacey na muli niyang makikita si Kevin. Lalo na sa isang maulang gabi.Sandali siyang natigilan.Tahimik na nakatayo roon ang lalaki habang nakatingin sa kanya. Nakapatong ang isang pares ng salaming walang frame sa matangos nitong ilong.Ang itim nitong trench coat ay kasingdilim ng tinta, nagbibigay sa kanya ng malamig at malungkot na aura. Wala siyang ipinagbago. Taglay pa rin niya ang dati niyang mahinahon at maginoong anyo. Agad namutla ang mukha ni Stacey.“Kevin? Kailan ka bumalik sa bansa?”Ang dalawampu’t walong taong gulang na si Kevin ay tila sandaling nagpatong sa alaala niya ang labingwalong taong gulang na binatang minsang kilala niya—ang masayahin at maliwanag na binata, ang dating malamig at tanyag na guwapong lalaki ng University, at isang kilalang mayamang ikalawang henerasyon.Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, minsan itong umibig sa isang ordinaryong babaeng tulad niya.“Ako si Kevin. Kakababa ko lang ng eroplano. Narinig kong dito ka na

"Tangtang, hindi mo kailangang magpaliwanag at hindi mo kailangang humingi ng tawad. Ang pakikipag-ugnayan mo sa kanya ay dapat hanggang sa pagiging tiyuhin at hipag lang.”Napailing si Stacey. Nakakatawa para sa kanya ang ginagawa ni Franco.“Franco, naging medyo mabait lang ako sa iyo nitong mga nakaraang araw, kaya iniisip mong may posibilidad pang magkabalikan tayo?”“Hiwalay na tayo. Karapatan kong makipag-ugnayan sa kahit na sino ang gusto ko!”Natigilan si Franco. Hindi na siya sinubukang suyuin pa ni Stacey. Sumakay siya sa sasakyan at agad na umalis.Pagkatapos ng isang abalang araw sa studio, nagmaneho si Stacey patungong University at naghintay kay Kevin sa tapat ng convenience store.Lubhang maagap si Kevin. Dumating siya sampung minuto bago ang napagkasunduang oras. Ipinarada niya ang sasakyan at naglakad patungo sa kanila. Ngunit sa mismong sandaling iyon, isang malaking trak ang dumaan sa kalsada. Kinabahan si Stacey nang makita iyon.“Kevin, mag-ingat ka!”Huminto si

“Hindi.”Mariing itinulak ni Stacey si Franco palayo. Hindi na ipinilit pa ng lalaki ang gusto niya. Pinatay niya ang sigarilyo sa ashtray.“Alam na ni Grandma na nakabalik ka. Alam na rin niyang tungkol kay Xin Xin.”Nagulat si Stacey.“Iyon ang sinabi mo sa kanya?”Hindi sinabi ni Franco na si Kevin ang unang nagbanggit nito kagabi.“Matanda na siya. Talagang nami-miss ka niya.”Alam ni Stacey na mabuti ang matandang ginang sa kanya, ngunit may pag-aalinlangan pa rin siya.“Franco, aagawin mo ba sa akin si Xin Xin?”Tiningnan siya ng lalaki.“Mas gugustuhin mo bang isipin akong ganoon kaysa maniwala sa determinasyon kong pakasalan kang muli?”Natigilan si Stacey sa tanong nito. Totoo ang sinasabi ni Franco. Mula nang muli silang magkita matapos ang kanilang paghihiwalay, bihira niyang isipin si Franco sa magandang paraan.Hindi na siya sumagot. Tumalikod siya at lumipat mula sa driver's seat patungo sa passenger seat. Inayos niya ang kanyang damit at buhok.“Sige. Tara na!”“Bukas n