All Chapters of ชีวิตประจำวันของครึ่งเซียนฝึกหัด: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 30เบาะแส               ทั้งสองได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นตกตะลึง โดยเฉพาะโม่หรันที่แววตาวูบไหวขึ้นมาทันควัน คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยท่าทางคิดหนัก            โม่หรันเพิ่งคาดเดาไปหยกๆ ว่า การที่เว่ยจุ้นซีหนีออกจากแคว้นเจี้ยนเยว่มาจนถึงอารามหลิงเซียวได้นั้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้รับการชี้นำจากอาจารย์เฒ่าจอมเกียจคร้านของพวกเขาแน่ๆ             ยิ่งไปกว่านั้น ตัวตนของเว่ยจุ้นซี น่าจะเกี่ยวพันกับผู้ใช้อาคมมืดที่จ้องเล่นงานตระกูลเยี่ย รวมถึงเหตุการณ์ประหลาดผิดธรรมชาติที่เกิดขึ้นในแคว้นหลงเซี่ยในช่วงนี้ด้วย            ทว่า...สิ่งที่โม่หรันคิดไม่ถึงก็คือ มันจะลุกลามใหญ่โตถึงขั้นทำ

บทที่ 32มุ่งหน้าสู่เมืองเจี๋ยเผิง (2)               ผู้ที่นั่งอยู่ข้างเจ้าอารามหลินอวิ๋นกวนก็คือ ‘นักพรตหยางเหิง’ ศิษย์สายตรงของเจ้าอารามอาวุโส            เดิมที เจ้าอารามอาวุโสตั้งใจจะให้เขาอยู่เฝ้าอาราม เพราะทางเมืองเจี๋ยเผิงมีอารามเฟิ่งหวงออกหน้าจัดการเรื่องนี้อยู่แล้ว ส่วนเจ้าอารามหลินอวิ๋นกวนกับโม่หรันก็เพียงเดินทางไปสมทบเท่านั้น            นอกจากนี้ เมื่อสิบปีก่อน อารามทั้งสองยังเคยร่วมมือกันจัดการกับเหตุอาถรรพ์มาก่อน จึงนับว่าประสานงานกันได้อย่างเข้าขากันดี            ทว่านักพรตหยางเหิงกลับมองว่าการติดตามอาจารย์ไปเมืองเจี๋ยเผิงครั้งนี้ คือโอกาสสร้างชื่อเ

บทที่ 34มุ่งหน้าสู่เมืองเจี๋ยเผิง (4)               นับว่าโชคดีอยู่บ้างที่เส้นทางมุ่งหน้าไปเมืองเจี๋ยเผิงเป็นถนนสายหลักที่เจริญรุ่งเรือง สองข้างทางจึงพอมีหมู่บ้านและโรงเตี๊ยมให้เห็นอยู่เป็นระยะ            ตอนที่ดวงตะวันใกล้ตกดิน ขบวนเดินทางก็มาถึงตำบลแห่งหนึ่ง พวกเขาจึงตัดสินใจหาโรงเตี๊ยมพักค้างคืนที่นี่            ทว่า ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ลานกว้างกลางถนน ทุกคนกลับต้องชะงัก เมื่อเห็นชาวบ้านกลุ่มใหญ่กำลังรุมล้อมชายร่างสูงกำยำผู้มีหนวดเครารุงรังคนหนึ่งไว้            อีกฝ่ายถูกมัดอย่างแน่นหนา ราวกับเป็นนักโทษในคดีร้ายแรง           

บทที่ 37มุ่งหน้าสู่เมืองเจี๋ยเผิง (7)               จากนั้น คดีของชายขายหมูและการหายตัวไปของภรรยาก็ถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว            ก่อนดวงวิญญาณของสะใภ้หลานจะหายไป โม่หรันเปิดโอกาสให้นางได้ร่ำลาครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมให้คำมั่นหนักแน่นว่าจะตามหาทารกที่หายตัวไปกลับคืนมาให้ได้            หญิงสาวก้มกราบโม่หรันด้วยความซาบซึ้ง ก่อนเข้าไปร่ำลาสามีและลูกๆ ทั้งน้ำตา            จากนั้น ร่างของนางก็ค่อยๆ เลือนหายไปต่อหน้าทุกคน            ทว่าในคืนนั้นเอง...            ภ

บทที่ 39ค่ายกลผีดิบ (1)               รุ่งเช้าวันถัดมา หลังเตรียมตัวพร้อมแล้ว เจ้าอารามเฟิ่งหวงก็นำทุกคนมุ่งหน้าไปยังภูเขาลูกหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ค้นพบค่ายกลอาถรรพ์            เดิมทีทุกคนต่างเข้าใจว่าค่ายกลอาถรรพ์นั้นถูกสร้างขึ้นบนยอดเขาเฟิ่งหวง อันเป็นภูเขาหลักประจำเมืองเจี๋ยเผิง และยังเป็นที่ตั้งศาลบูชาองค์เทพคุ้มครองเมือง             ทว่าความจริงกลับไม่ใช่เช่นนั้น ค่ายกลอาถรรพ์ไม่ได้อยู่บนยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ แต่ถูกซ่อนบนยอดเขาที่อยู่ฝั่งตรงกันข้าม            ระหว่างทางเจ้าอารามเฟิ่งหวงยังอธิบายเพิ่มเติมว่า ภูเขาลูกนั้นเคยเป็นสุสานรวมของเหล่าทหารและชาวบ้านที่เสียช