ชีวิตประจำวันของครึ่งเซียนฝึกหัด のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

บทที่ 52หาผู้บงการ (3)               เพื่อสืบหาตำแหน่งของเทพหลวนเหนียวให้เจอโดยเร็ว จ้าวอันอันและโม่เฉินออกจากอารามหลิงเซียวตั้งแต่เช้าตรู่ทุกวัน และกลับมาอีกครั้งเมื่อฟ้ามืด            แม้ว่าหลวนเหนียวจะถูกค่ายกลผีดิบดูดกลืนพลังชีวิตไปเป็นจำนวนมาก อีกทั้งเจ้าตัวยังจงใจหลบซ่อน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย            อย่างไรเสีย อีกฝ่ายก็เป็นถึงเทพคุ้มครองเมือง ย่อมมีความผูกพันกับสถานที่และผู้คนอย่างยาวนาน            ทั้งสองเดินทางไปทั่วเมืองเจี๋ยเผิง ตรวจสอบศาลเจ้าที่เคยบูชาเทพหลวนเหนียว สำรวจจุดรวมพลังปราณ และสอบถามเหล่าวิญญาณท้องถิ่น แม้แต่รังนกเล็กๆ ตามชายคาและ

บทที่ 54หาผู้บงการ (5)               ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานล้ำ มือที่กำลังคีบข้าวเข้าปากของโม่หรันกลับต้องชะงัก เมื่อกลิ่นอายประหลาดสายหนึ่งลอยมาแตะจมูก            ฉับพลันนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด            ทันทีที่หันไปมองต้นตอของกลิ่นประหลาด คิ้วเรียวสวยก็พลันขมวดมุ่นเป็นปม            ชายหนุ่มผู้หนึ่งในอาภรณ์สีฟ้าเนื้อดีกำลังเดินขึ้นมายังชั้นสอง ทว่าจังหวะก้าวย่างของอีกฝ่ายกลับดูล่องลอย คล้ายคนไม่มีเรี่ยวแรง            ใบหน้าของเขาซีดเซียวหม่นหมอง เบ้าตาลึกโหล ใต้ตาดำคล้ำราวกับอดหลับอดนอนม

บทที่ 56จุดจบแคว้นเจี้ยนเยว่ (1)               แม้จะออกจากจวนตระกูลหลินมาได้อย่างปลอดภัย แต่โม่หรันก็ยังไม่วางใจปล่อยให้เยี่ยเฉียนเยียนกลับจวนตระกูลเยี่ยเพียงลำพัง จึงชวนอีกฝ่ายไปพักที่อารามหลิงเซียวชั่วคราว            เยี่ยเฉียนเยียนเองก็ไม่มีข้อโต้แย้ง เขาแวะไปที่ว่าการเพื่อฝากคนส่งข่าวกลับไปยังจวนตระกูลเยี่ยก่อน            เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ควบม้ามุ่งหน้ากลับสู่อารามหลิงเซียวทันที              ภายในลานกว้างอันเงียบสงบ            หลังจากสอนเว่ยจุ้นซีเขียนยันต์

บทที่ 58จุดจบแคว้นเจี้ยนเยว่ (3)               ภายในคุกใต้ดิน ห้องคุมขังพิเศษ            หรานหรานและศิษย์พี่สามถูกขังอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว ไม่เพียงสภาพร่างกายจะซูบโทรมลง จิตใจก็อ่อนล้าเต็มที ทั้งวันจึงได้แต่เกาะลูกกรง เฝ้ารอว่าจะมีใครมาช่วยพวกตนหรือไม่            ทันใดนั้น ดวงตาหม่นหมองของทั้งสองก็พลันเบิกกว้าง เมื่อเห็นร่างอันคุ้นเคยเดินเข้ามา            “ท่านหลิน!” หรานหรานร้องเรียกด้วยความดีใจ ราวกับเห็นอีกฝ่ายเป็นฟางเส้นสุดท้าย “ท่าน...ท่านมาช่วยพวกเราแล้วหรือ?”            หลินจื่อ

บทที่ 60นักพรตปลาเค็ม               ชะตากรรมของแคว้นเจี้ยนเยว่จะล่มสลายหรือได้ไปต่อ ไม่ใช่เรื่องที่โม่หรันจะใส่ใจ สิ่งเดียวที่เขาสนใจมีเพียงแต้มบุญเท่านั้น            เช้าวันหนึ่ง ขณะที่โม่หรันลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจ เขาก็ถึงกับต้องชะงัก เมื่อเห็นรัศมีสีทองนับไม่ถ้วนกำลังหลั่งไหลเข้ามาโอบล้อมร่างของเขาเอาไว้            แสงสีทองที่ห่อหุ้มร่างแผ่ซ่านไปด้วยความอบอุ่น ไม่เพียงทำให้รู้สึกสบายกายและใจเป็นอย่างมาก แต่ยังส่งผลให้พลังเซียนเพิ่มพูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด            แต้มบุญที่หลั่งไหลมาอย่างมหาศาลเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าการคลี่คลายคดีของราชครูไฉ่หมิงหั่วเกี่ยวพันกับชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วน อีกทั้