All Chapters of พร่ำแต่จะรัก: Chapter 51 - Chapter 60

แม้ว่าลูกมือคนหนึ่งจะแขนเดี้ยง แต่ก็ช่วยหยิบจับทำงานได้เยอะพอๆ กับคนแขนดี ทั้งสามคนร่วมแรงร่วมใจกันทำงานพลางคุยเล่นกันอย่างสนุกสนาน ยังไม่หกโมงเย็นก็เสร็จงานในวันนี้เมื่อหมดหน้าที่ ลูกน้องทั้งสองต่างเก็บของเตรียมกลับบ้าน ด้วยไม่ต้องการรบกวนเวลาพักผ่อนของเจ้านายนั่นเองภคมณออกจากห้องน้ำมาเห็นก็พยักพเยิดบอก “อย่าเพิ่งรีบกลับกัน นั่งก่อน พี่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ทั้งสองคนเลย”พรชีวาประคองแขนที่บาดเจ็บนั่งลงอย่างว่าง่าย ด้วยรู้แล้วว่าเจ้านายสาวคงจะคุยเรื่องงานที่เกริ่นไว้วันก่อน ยังไงตอนนี้เธอก็แขนเดี้ยงจนแว้นมาทำงานเองไม่ได้ ต้องรอให้น้องแถวบ้านมารับกลับอยู่ดี สุทธิดาก็ไม่รีบร้อนไปไหน นั่งลงตามพรชีวาเงียบๆเจ้านายสาวนั่งลงสบตาลูกน้องอยู่ครู่หนึ่ง ถึงเอ่ยเข้าเรื่องด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “พี่จะไม่พูดจาอ้อมค้อมนะ เดือนหน้าพี่จะรับออเดอร์เพิ่มทุกช่องทาง และเปลี่ยนเวลาทำงาน เป็นเข้าเช้าเลิกเย็นด้วย พูดง่ายๆ คือพี่จะเปลี่ยนมาทำงานทั้งวัน ถ้าเราสองคนสนใจทำงานด้วยกันต่อก็จะได้รับค่าแรงเป็นเงินเดือน เริ่มที่เดือนละหมื่นห้า ปรับขึ้นตามผลงาน มีโบนัสและสวัสดิการพื้นฐานให้ ถ้าไม่สนใจก็บอกพี่มาเลย พี่จ

“แล้วไงต่อ ความสัมพันธ์หลังได้กันแล้วเป็นไง” ประวีร์เลือกถามเรื่องที่อยากรู้มากที่สุดแทน“ก็ไม่ยังไง”“ทำไมล่ะ! มันต้องมีภาคต่ออีกสิ”ภคมณนึกถึง ‘ภาคต่อ’ ที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันมานี้แล้วหน้าร้อนจนไม่กล้ามองหน้าเพื่อน ได้แต่ตอบในสิ่งที่ตอบได้เสียงอุบอิบ “ก็มีแหละ... คือพี่ธีร์ก็ถามแหละ ว่าอยากเป็นแฟนกันมั้ย”“แล้วแกตอบไปว่า?” ประวีร์กับรจนาทำหน้าลุ้นสุดๆ“ไม่อยากเป็นแฟน อยากแต่งเลยค่ะ!”“อ๊ายยยยยยย”“เพื่อนฉันมันแน่จริงๆ ฟาดมากกกก”ตัวตั้งตัวตีให้เพื่อนจีบผู้ชายส่งเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมกันลั่นครัว ทำเอาสามคนที่เล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่นสะดุ้งหันมามองเป็นตาเดียว“เกิดอะไรขึ้นคะ” พรชีวาจะลุกมาดู แต่โดนรจนาเบรกไว้ก่อน“ไม่มีอะไรๆ พอดีเจอหนอนในผักน่ะ”ได้ยินแบบนั้นพรชีวาก็หัวเราะเบาๆ เลิกสนใจเจ้านายกับเพื่อนที่กลัวหนอนจนร้องลั่น หันมาสนใจเด็กหญิงที่กำลังดีดแขนดีดขาเต้นอยู่บนตักสุทธ

การขยายตลาดออนไลน์ของ ‘พายหวาน’ นับว่าประสบผลสำเร็จอย่างน่าพึงพอใจเลยทีเดียวที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าภคมณให้ความสำคัญกับเรื่องของการเป็นเค้กโฮมเมดที่อร่อยทั้งรสชาติและหน้าตา ใช้วัตถุดิบพรีเมี่ยม อบสดใหม่ทุกวัน ไม่เคยลดมาตรฐาน เลยมีลูกค้าขาประจำอยู่กลุ่มใหญ่ และยังมีลูกค้าหน้าใหม่เข้ามาอยู่เรื่อยๆเดิมทีเค้กที่ส่งไปวางขายในคาเฟ่ก็ไม่เพียงพอต่อความต้องการของลูกค้าอยู่แล้ว มีคนอยากให้เพิ่มจำนวนเค้กอีก มีคนอยากให้เพิ่มร้านที่วางขาย มีคนอยากให้เปิดหน้าร้านจริงจัง พอขยายพื้นที่ไปวางขายในคาเฟ่ที่อยู่ไกลออกไป และเปิดขายในแอปเดลิเวอรี่ที่เข้าถึงง่ายขึ้น จึงได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีกว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา พวกภคมณต้องทำเค้กมือเป็นระวิง ทั้งสนุกและเหนื่อยพอกัน แต่ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง เมื่อเห็นยอดขายและกำไรของเดือนนี้ ดูจากแนวโน้มที่ดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ภคมณไม่รอเลยที่จ้างพนักงานมาเสริมกำลังให้ร้านแน่นอนว่าผลตอบรับดีขนาดนี้ ย่อมต้องเรียกคนที่อยู่เบื้องหลังมาฉลองด้วยกันอยู่แล้ว!ก็นั่งดื่มนั่งกินตั้งแต่ค่ำยันดึกเหมือนเคย ถึงแยกย้ายกันขึ้นรถกลับบ

กว่าภคมณจะนึกออกว่าลืมอะไร ก็ปาเข้าไปตอนสายของอีกวัน หลังตื่นมาพบว่าธีร์ออกไปทำงานนั่นละ มีเพียงอาการเมื่อยขบทั้งตัวอยู่เป็นเพื่อนกันสุดท้ายก็ถูกเขาจับกินสลบเหมือด ไม่ได้คุยเรื่องสำคัญอีกแล้ว!ตอนเช้ายังตื่นสายกว่าเขาอีกเฮ้อ!ไม่รู้ทำไม เวลาอยู่กับธีร์สองต่อสองในบ้าน สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเธอเลยคงต้องออกไปคุยกันที่อื่น แบบที่ที่มีคนเยอะๆ หน่อยถึงจะได้การภคมณนั่งคิดไปคิดมา ไหนๆ วันนี้ก็หยุดงาน ชวนธีร์ไปหาอะไรกินตอนเที่ยง แล้วถือโอกาสขอเขาเป็นแฟนจริงจังเลยดีกว่าปรากฏว่าแผนพังไม่เป็นท่า!เพราะเที่ยงนี้ธีร์นัดกับมารดาของเขาไว้แล้ว เย็นนี้ก็ต้องไปงานเลี้ยงอะไรสักอย่าง อาจจะกลับช้ากว่าเดิมด้วยภคมณได้แต่บอกว่าไม่เป็นไร เอาไว้วันหลังค่อยนัดกันดีๆ แล้ววางสายด้วยความเสียดาย หญิงสาวนั่งซึมอยู่สักพัก พอดีพวกประวีร์ไลน์มาชวนไปกินข้าวที่ร้านประจำ จึงตอบตกลงทันที“เอ๊ะ! นั่นพี่ธีร์นี่”“ใครนะ?”สองคนที่กำลังคุยกันว่ารสชาติอาหารยังอร่อยไม่เปลี่ยนพลางเดินตามหลังประวีร์ออกจ

เดิมทีภคมณคิดจะเก็บเรื่องที่ถูกขอแต่งงานเป็นความลับจนกว่าจะได้ฤกษ์งามยามดีที่แน่นอน ทว่าเธอมีความสุขที่จะได้เป็นเจ้าสาวของธีร์มากเกินไปมากจนนัยน์ตาทอประกายระยิบระยับทุกครั้งที่มองว่าที่เจ้าบ่าว!แค่เขาห่างสายตาก็มองหา พูดออกมาแต่ละคำมี ‘พี่ธีร์’ อยู่ในประโยคทั้งนั้นพอออกอาการบ่อยๆ เข้า เพื่อนเลยพากันผิดสังเกต โดยประวีร์กับรจนาแอบเฝ้าดูอยู่หลายวัน กระทั่งห้ามความอยากรู้อยากเห็นไว้ไม่ไหว ลงมือหาคำตอบในวันหนึ่งที่มารวมตัวกินข้าวกันขณะที่พวกผู้ชายนั่งจิบเบียร์กันหลังอาหาร เพื่อนตัวดีก็ทำทีว่าอยากได้ของบนห้อง คนกำลังอินเลิฟอย่างเธอไม่ได้รู้ตัวเลยว่าโดนหลอกให้แยกออกมา พาเพื่อนขึ้นไปบนห้องอย่างสดใส จนพวกนางปิดประตูแล้วย่างสามขุมเข้ามาหานั่นละ ถึงได้รู้ตัวว่าสถานการณ์ไม่ปกติ“อะไรของพวกแกเนี่ย ทำไมต้องทำท่าน่ากลัวแบบนั้นด้วย มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันสิ”“ทำไมช่วงนี้แกอินเลิฟพี่ธีร์หนักกว่าเดิมอีกล่ะ เลื่อนขั้นเป็นแฟนจริงจังแล้ว?”“อินเลิฟอะไร ก็รักกันปกติดี๊”“หางเสียงสูงไปค่ะ อย่าม