บททั้งหมดของ พอกันทีฉันคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว: บทที่ 71 - บทที่ 80

“ขวัญมาคุยกันให้รู้เรื่อง! แก้วขวัญ!”“พี่ชุนอย่าไปนะ!” ดารินดึงแขนฟางชุนที่จะวิ่งตามแก้วขวัญออกไปเอาไว้ในขณะที่ร่างสูงสบถออกมาด้วยความหัวเสียกับเรื่องที่เกิดขึ้น ที่ผ่านมาเขามองข้ามความรู้สึกของภรรยาจนไม่คิดว่าวันหนึ่งเธอจะกล้าหาหลักฐานมาฟ้องหย่าเขาจนได้หลังจากรถเคลื่อนออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลฟางความเข้มแข็งที่เคยมีพังทลายลงทันที แก้วขวัญร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดแม้เธอจะบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรแต่บาดแผลในใจมันเหวอะหวะยับเยินไปหมดแล้ว ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ได้รักกันมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่เธอจะทำใจยอมรับกีรณาได้แต่นั่งเงียบ ๆ ลอบมองเพื่อนรักเป็นระยะด้วยความเป็นห่วงแต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร ปล่อยให้แก้วขวัญปลดปล่อยความอัดอั้นความเสียใจออกมาจนกระทั่งรถเคลื่อนเข้ามาจอดยังชั้นจอดรถของคอนโดมิเนียมซึ่งเป็นที่พักอาศัยของเธอแกร๊ก~“แกนั่งพักก่อนนะเดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้” กีรณาเอ่ยขึ้นหลังจากพยุงแก้วขวัญไปนั่งบนโซฟารับแขกก่อนจะเดินตรงเข้าไปในครัวส่วนกระเป๋าเดินทางก็ได้วานให้พนักงานช่วยยกขึ้นมาให้“แกหิวไหม? หรืออยากออกไปไหนรึเปล่า?” กีรณาวางแก้วน้ำเปล่าลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าพร้อมเอ่ยถามด้วยความเป็นห่

“แต่ขวัญไม่ได้เสียดายกับทุกอย่างที่เสียไปอึก…เพราะที่ผ่านมาขวัญก็ทำมันอย่างเต็มที่ที่สุดแล้ว ขวัญแค่เสียใจกับสิ่งที่เขาทำกับขวัญ”“เขานอกใจขวัญทุกครั้งที่มีโอกาสฮึก! เขาสามารถทำให้ขวัญตายได้เลยแต่เขาก็ไม่คิดจะสนใจ เขาบอกรักขวัญแต่เขากลับทำให้ขวัญต้องร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือดมาตลอด” ที่ผ่านมาช่วงเวลาที่ดีมันก็มีมากจนทำให้เธอไม่รู้สึกเสียดายอะไรเลย แต่สิ่งที่เธอเสียใจคือการกระทำที่เขาทำกับเธอหากหมดรักกันแล้วพูดมาตรง ๆ เธอยังรู้สึกเจ็บน้อยกว่า ที่ผ่านมาเธอทำเพื่อฟางชุนอย่างถึงที่สุด รักถึงที่สุด รอจนถึงที่สุด และยื้อถึงที่สุดทั้ง ๆ ยอมให้อภัยทั้ง ๆ ที่ตัวเองเจ็บปวดจนแตกสลาย จนกระทั่งความรู้สึกเหล่านั้นมันกลายเป็นความเข้มแข็งที่ค่อย ๆ เยียวยาหัวใจตัวเองได้ แล้วสุดท้ายมันก็พาเธอเดินออกมาจากความสัมพันธ์นั้นในที่สุดซึ่งก็คือวันนี้วันที่เธอกล้าทำ กล้าตัดสินใจเพื่อรักษาบาดแผลในใจของตัวเอง และเป็นครั้งแรกที่เธอเลือกตัวเองไม่ใช่คนอื่นเหมือนอย่างที่ผ่านมาทุกสิ่งทุกอย่างเธอเคยผ่านมันมาแล้ว ร้องไห้อย่างบ้าคลั่งจนเหมือนคนบ้า กินไม่ได้นอนไม่หลับ อยู่กับความหวาดกลัววิตกกังวล โทษตัวเองสารพัดว่าท

“นั่นเข้ามาเล่นที่นี่นานหรือยัง” เสียงเรียบเอ่ยขึ้นในขณะที่สายตามองไปยังโต๊ะบาการาริมสุดที่มีนักธุรกิจวัยกลางคนนั่งอยู่ทำให้นทีจับจ้องมองตามไป“คุณดนัยเหรอครับ เข้ามาเล่นที่นี่เมื่อเดือนที่แล้วเห็นลูกน้องบอกว่ามือหนัก แต่ตอนนี้ขาลงติดหนี้เราอยู่สิบล้านผมเห็นว่ามีหลักประกันเป็นบริษัทเลยปล่อยให้”“อืม”“นายมีอะไรหรือเปล่าครับ”“เปิดวงเงินให้อีกห้าล้านแล้วทำตามกฎเดิมได้เลย”“ครับ” นทีรับคำพร้อมกับโค้งศีรษะลงเล็กน้อยในขณะที่ใต้ภพเดินผ่านหน้าตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวตึก! ตึก!“ปล่อยกูสิวะ! ปล่อยกูนะเว้ยไอ้พวกเวร!!” ทันทีที่เดินมาถึงหน้าห้องทำงานส่วนตัวเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายภายในห้องก็ดังเล็ดลอดออกมาบ่งบอกว่าคนด้านในหัวฟัดหัวเหวี่ยงมากแค่ไหนแกร๊ก~“สงบสติอารมณ์ตัวเองได้แล้ว”“เฮีย! เฮียให้ลูกน้องไปอุ้มผมมาทำไมวะ?!” ใต้สมุทร ที่ถูกมัดมือมัดเท้านั่งติดอยู่บนเก้าอี้พ่นน้ำเสียงออกมาด้วยความโมโหเมื่อเห็นพี่ชายเดินเข้ามาในห้อง“ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้แกจะยอมมาดี ๆ?”“…” คำถามของผู้เป็นพี่ชายทำให้ร่างสูงในชุดนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังเงียบไปแต่ทว่าสีหน้ายังคงฉายถึงความไม่พอใจกับการกระทำของพี

35แผนการทวงคืน“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ” นายทะเบียนเอ่ยขึ้นหลังจากทุกอย่างเสร็จสรรพก่อนจะหยิบกระเป๋าเอกสารขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป“ไปตาชุนพาหนูดากลับบ้านขืนอยู่นานกว่านี้เมียแกอาจจะทนความเหม็นไม่ไหวอ้วกออกมาแล้วจะยุ่ง” หญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นแต่ก็มิวายกระแนะกระแหนอดีตลูกสะใภ้ที่ไม่ชอบหน้า“เดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันคิดว่าคุณหญิงคงจะลืมอะไรไปสักอย่าง”“อะไรของเธอ?”“เงินสามสิบล้านที่ฉันเรียก” แก้วขึ้นเอ่ยขึ้นพร้อมหยัดกายลุกจากเก้าอี้ เธอรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ลืมจำนวนเงินที่เธอเรียกแต่เพราะไม่อยากจ่ายเธอรู้ดี“ฉันไม่จำเป็นต้องจ่ายในเมื่อตอนนี้เธอหย่ากับลูกชายของฉันไปแล้ว” หญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม“ถึงจะหย่าไปแล้วแต่ทางเรามีหลักฐานมากพอกับการที่คุณฟางชุนนอกกายนอกใจภรรยาอย่างคุณแก้วขวัญใครครั้งที่ยังเป็นสามีภรรยากันอยู่ ถ้าหากฝ่ายคุณไม่ยอมชดใช้ตามจำนวนที่ทางเราเรียกก็เตรียมขึ้นศาลกันได้เลยครับ” เกริกชัยเอ่ยขึ้นทำให้บุหลันหน้าเสีย ความจริงเธอไม่จำเป็นต้องจ่ายจำนวนเงินมากมายขนาดนี้เพราะพร้อมที่จะต่อสู้กันในชั้นศาลแต่เป็นเพราะห่วงชื่อเสียงของทางตระกูลที่ฟางฉินผู้เป็นสามีย้ำนักย้ำหนาจน

“งั้นก็เอาสีกรม เอาสีที่เธอเลือก”“เอ่อ…ได้ค่ะ เรื่องเมื่อคืนขวัญขอบคุณเฮียมากนะคะที่พูดเตือนสติขวัญ แล้วก็ขอบคุณที่อุตส่าห์พาขวัญไปนอนบนเตียง” เมื่อเช้าเธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคราแรกก็คิดว่ากีรณาเป็นคนพยุงพาเข้าไปแต่พอสอบถามก็ได้ความว่ากลับมาก็เห็นเธอนอนอยู่บนเตียงแล้วนั่นก็แปลว่าคนที่พาเธอไปนอนก็คงจะเป็นใครไม่ได้นอกจากใต้ภพ“ถ้าอยากตอบแทนเย็นนี้ก็ไปกินข้าวกับเฮียสิ” ร่างสูงเอ่ยขึ้นพร้อมมองสบตากับร่างเล็ก“เย็นนี้ขวัญไม่ว่างค่ะต้องไปดูคอนโดใหม่ เอาไว้พรุ่งนี้แทนได้ไหมคะ?”“จะไปดูห้องใช่ไหมเดี๋ยวเฮียไปด้วย”“ไม่เป็นค่ะ ขวัญไม่อยากรบกวน เดี๋ยวขวัญไป…”“ยับณาบอกให้เฮียไปเป็นเพื่อนเธอ ทีนี้ก็เลิกปฏิเสธแล้วรีบวัดตัวให้เสร็จจะได้ไม่ค่ำเสียก่อน” แก้วขวัญเผลอยู่หน้าให้กับความเอาแต่ใจของมาเฟียหนุ่มโดยไม่รู้ตัวว่ามีสายตาคมจ้องมองอยู่ก็พาลทำให้ใบหน้าคมคายปรากฏรอยยิ้มอย่างเอ็นดู หลังจากทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยใต้ภพก็ขับรถพาแก้วขวัญไปดูคอนโดมิเนียมแห่งใหม่ที่จะใช้อาศัยอยู่นับจากนี้เพราะไม่อยากรบกวนกีรณาหนึ่งสัปดาห์ต่อมา…@โรงแรมหรูแห่งหนึ่งแก้วขวัญที่อยู่ในชุดราตรีเกาะอกสีขาวยาวลา