All Chapters of พอกันทีฉันคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว: Chapter 61 - Chapter 70

28งั้นก็ลองกับเฮียสิ“ว่าไง ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ ยัยณาไม่ว่างเหรอถึงไม่ได้มาด้วยกัน” คำถามของมาเฟียหนุ่มทำให้เธอนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเบี่ยงประเด็น“ก็แค่อยากมาลองทำอะไรที่ไม่เคยทำดูบ้างค่ะ แล้วทำไมเฮียถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ?”“แล้วเฮียอยู่ที่นี่ไม่ได้เหรอ?” ไม่ถามเปล่าใบหน้าคมคายยังโน้มเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกันทำให้แก้วขึ้นชะงักตื่นตกใจไม่น้อยกับการกระทำนี้ของเขา“อึก” หลังจากดึงสติกลับมาได้เธอก็รีบหันหน้าไปอีกทางพร้อมหัวใจที่เต้นรัวอย่างไม่ทราบสาเหตุในขณะที่ใต้ภพกระตุกยิ้มหัวเราะในลำคอเบา ๆ ราวกับขบขันกับการกระทำของเธอก่อนจะหันไปสั่งเหล้ากับพนักงาน“คงไม่ว่าอะไรใช่ไหมถ้าเฮียจะนั่งด้วย”“ค่ะ แล้วเฮียมาคนเดียวเหรอคะ?”“มาคนเดียวนี่หมายความว่ายังไงล่ะ?” คิ้วหนาขมวดชนกัน“ก็แบบว่าอาจจะมีผู้หญิงที่ควงมาด้วยหรือไม่ก็มีผู้หญิงที่รอเฮียอยู่““หึ ในสายตาของเธอเฮียดูเป็นผู้ชายที่มีผู้หญิงตลอดเวลาเลยหรือไงกัน”“ก็…เฮียดูแบด ๆ ดูอันตราย เหมือน…”“ตัวร้าย เธอจะพูดแบบนั้น” ยังไม่ทันที่แก้วขวัญจะพูดจบใต้ภพก็เอ่ยแทรกขึ้นทำให้หญิงสาวได้แต่ยิ้มแหย ๆ ท่ามกลางแสงไฟสล

ซึ่งสิ่งที่เธอขอให้ใต้ภพช่วยในวันนั้นก็คือการหาทนายให้เพื่อจะปรึกษาเรื่องฟ้องหย่า เพราะเธอรู้ว่าลำพังตัวเธอคงไม่สามารถสู้อีกฝ่ายจนชนะได้แม้จะเป็นฝ่ายถูกกระทำเพราะด้วยอำนาจเงินและบารมีอย่างที่ฟางชุนเคยพูดนั่นจึงทำให้เธอตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากใต้ภพ“ฟ้องหย่า? คุณขวัญคิดดีแล้วใช่ไหม ก่อนอื่นลุงต้องบอกก่อนนะว่าเรื่องฟ้องหย่ามันใช้เวลาไม่น้อยถ้าเป็นไปได้ลุงอยากแนะนำให้ไกล่เกลี่ยตกลงกันดูก่อน”“ฝั่งนั้นเขาคงไม่ยอมไกล่เกลี่ยขวัญเลยอยากจะเตรียมพร้อมถ้าถึงเวลาที่ต้องฟ้องกันขึ้นมาจริง ๆ ขวัญอยากรู้ว่าจะต้องใช้หลักฐานอะไรบ้างที่ทำให้เราได้เปรียบมากที่สุด” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาเต็มไปด้วยความแน่วแน่พร้อมทั้งแววตาที่ไร้ซึ่งความประหม่าอย่างที่เคยเป็น ซึ่งการกระทำทั้งหมดของเธอตกอยู่ในสายตาของใต้ภพที่มองอยู่เงียบ ๆ“นี่คือหลักฐานทั้งหมดที่ขวัญมีค่ะ ขวัญอยากให้คุณลุงช่วยดูว่ามันใช้ได้มากน้อยแค่ไหน” มือเรียวหยิบซองเอกสารที่เตรียมมาด้วยยื่นให้กับชายวัยกลางคนตรงหน้า ซึ่งในนั้นคือหลักฐานทั้งหมดที่เธอถ่ายเก็บเอาไว้แต่มันก็ยังไม่มากพอเพราะเธอเพิ่งเริ่มเก็บหลักฐานหลังจากที่จับได้ว่าเขาแอบคบชู้กับเลขาหลังจาก

“กระเป๋าตังค์ค่ะ สงสัยจะลืมไว้ที่ร้าน”“จะใช้เงินเหรอ เอาของเฮียไปก่อนสิ”“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ก็ยังไม่เย็นมากร้านน่าจะยังไม่ปิดเดี๋ยวขวัญไปเอาที่ร้านเองดีกว่า” เพราะเธอต้องโอนเงินเข้าบัญชีให้สายใจกับปราการจึงไม่สะดวกใจหากจะยืมคนตรงหน้าก่อน“ถ้าอย่างนั้นก็โทรถามยัยณาก่อนสิเผื่อยังอยู่ที่ร้านจะได้ให้เอามาให้ที่นี่” คำพูดของร่างสูงทำให้แก้วขวัญนิ่งไป“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่ขวัญไม่อยากรบกวน” ซึ่งท่าทางที่แปลกไปของเธอก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาคมกริบที่มองอยู่ไปได้ “เดี๋ยวเฮียไปส่งที่ร้าน”“ไม่เป็นไรค่ะ ขวัญ…”“ทำไมชอบปฏิเสธนัก หรือว่ารังเกียจเฮีย?”“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ขวัญไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น แต่ขวัญเกรงใจที่รบกวนเฮียหลายเรื่องทั้ง ๆ ที่…”“ก็บอกแล้วไงว่าเฮียเต็มใจ ทำไมถึงชอบคิดมากอยู่เรื่อย ถ้าไม่ให้เฮียไปส่งก็ไม่ต้องออกจากที่นี่ นั่งมันอยู่แบบนี้จนกว่าร้านจะปิด”“งั้นก็ได้ค่ะ คนหน้านิ่งเอาแต่ใจ” เสียงบ่นอุบอิบทิ้งท้ายเรียกรอยยิ้มจากใบหน้าคมคายได้ไม่ยาก ก่อนจะลุกขึ้นเดินตามเธอออกไป เขารู้ว่าเธอมีนิสัยขี้เกรงใจแล้วต้องใช้วิธีไหนเธอถึงจะยอมใช้เวลาไม่นานนักรถคันหรูก็เคลื่อนเข้ามาจอดยังหน้าร้านห้องเส

30จะเซ็นใบหย่าดี ๆ หรือจะให้ขวัญฟ้องหย่า“ฮึก! นะ…นี่มันอะไรกันคะ? พี่ทำกับขวัญแบบนี้ได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาขวัญยอมให้โอกาสพี่แต่พี่ก็ยังทำอยู่ซ้ำ ๆ ฮึก!” แก้วขวัญสะอื้นไห้จนตัวโยนแน่นอนว่าคำพูดของเธอทำให้พนักงานหลายคนต่างพากับซุบซิบนินทาไปต่าง ๆ นานาล้วนแต่เห็นใจและสงสารคนเป็นภรรยาอย่างแก้วขวัญทั้งสิ้น“นี่หมายความว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกเหรอที่ท่านรองมีผู้หญิงคนอื่น”“ถึงว่าเจ้านายอะไรจะเรียกเลขาเข้าไปคุยนานสองนาน ฉันคิดไว้แล้วไม่มีผิด”“ไม่น่าเชื่อเลยคนที่ดูรักครอบครัวอย่างท่านรองจะทำแบบนี้ได้ลง สงสารก็แต่คุณแก้วขวัญ”เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นทำให้ประธานใหญ่อย่างฟางฉินรู้สึกอับอายขายขี้หน้าไม่น้อยท่ามกลางสายตาของเหล่าพนักงานอีกทั้งยังกลุ่มนักธุรกิจด้วยกัน“เข้าไปในห้องให้หมดฉันกับแกมีเรื่องต้องคุยกัน วันนี้ผมต้องรบกวนทุกท่านกลับไปก่อนส่วนเรื่องการประชุมผมจะให้เลขาแจ้งอีกที”“เดี๋ยวก่อนครับคุณฟางฉิน ถึงเรื่องนี้จะเป็นเรื่องส่วนตัวก็จริงแต่ถ้าหากมีข่าวถูกเผยแพร่ออกไปว่ารองประธานของบริษัททำตัวยังไงมันก็เป็นผลเสียต่อบริษัทของเราไม่น้อย ถ้าจะตัดสินใจยังไงผมแนะนำให้คิดให้ดี” คำพูดของห

31ที่ผ่านมาก็ถือว่าเป็นเวรกรรม“หมายความว่ายังไง? นี่หนูดาท้องกับตาชุนเหรอ?” บุหลันยกมือมาบอกด้วยความตกใจ นั่นก็แปลว่าที่ผ่านมาฟางชุนกับดารินคบหากันมานานแล้วแก้วขวัญสะอึกยิ่งรู้แบบนี้เธอยิ่งรู้สึกขยะแขยงฟางชุนมากขึ้นกับความส่ำส่อนของเขา“อะไรนะ? ไหนเธอบอกว่าปลอดภัยไง?! แล้วทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองท้องได้!” ฟางชุนยับยั้งอารมณ์ไม่อยู่เพราะเขาไม่ได้ต้องการลูกที่เกิดจากผู้หญิงคนอื่น เขาพลาดเองที่นอนกับเธอโดยไม่ป้องกันเพราะความสนุกครั้งคราว“ตอนทำก็ทำด้วยกันแล้วทำไมตอนนี้ถึงมาโยนความผิดให้ดาคนเดียวคะ! พี่เองก็เต็มใจดาไปบังคับพี่เสียที่ไหน” ดารินเองก็ไม่ยอม เธอก็ไม่คิดว่าจะพลาดท้องได้แต่ในเมื่อท้องแล้วพ่อของลูกก็ต้องรับผิดชอบชีวิตของเธอนับจากนี้ และแน่นอนว่าเธอจะต้องเป็นเมียที่มีทะเบียนสมรสเท่านั้นไม่ใช่เมียน้อย“ท้องงั้นเหรอ?” ฟางฉินเอ่ยขึ้น เขาอยากมีทายาทไว้สืบทอดสกุลก็จริงแต่ในตอนนี้ฟางชุนยังไม่ได้หย่าขาดกับแก้วขวัญแต่กลับทำดารินท้องหากมีข่าวหลุดออกไปคนที่เสื่อมเสียก็คือตระกูลฟาง“ใช่ ยัยดาท้องกับลูกชายของคุณ ผมต้องการให้ทางตระกูลฟางรับผิดชอบลูกสาวผมกับเด็กที่กำลังจะเกิดมา”“พวกคุณจะตัดสิ