บททั้งหมดของ พอกันทีฉันคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว: บทที่ 81 - บทที่ 90

“เปล่าค่ะ ขวัญแค่รู้สึกไม่ดีถ้าคนอื่นเห็นเข้ามันจะมีผลเสียมากแค่ไหนเฮียเองก็รู้” หญิงสาวเอ่ยขึ้นตรง ๆ อย่างไม่อ้อมค้อมเพราะสถานะของเธอกับเขาไม่ใช่ว่าจะทำอะไรแบบนี้ได้ หากมีนักข่าวหรือใครเห็นขึ้นมาไม่พ้นกลายเป็นเรื่องใหญ่เพราะใต้ภพขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจไฟแรงที่เป็นที่รู้จักกันดีในแวดวงสังคม“โอเค ๆ เฮียไม่คิดว่าเธอจะโกรธขนาดนี้”“อึก!” ฟางชุนยกแก้วไวน์ขึ้นกระดกด้วยความคับแค้นใจที่แฝงไปด้วยความหึงหวงในตัวอดีตภรรยาเมื่อเห็นท่าทางสนิทสนมของแก้วขวัญกับใต้ภพ ครั้นจะเข้าไปหาเธอก็ไม่สามารถทำได้เพราะมีสายตาจากฟางฉินคอยจับจ้องอยู่เพราะกลัวเขาจะทำเรื่องงามหน้าขึ้นอีกแต่ถึงยังไงคืนนี้เขาก็จะหาวิธีทวงเธอกลับคืนมาให้ได้ เพราะคนที่เขารักคือเธอคนเดียวไม่ใช่ใครอื่นหนึ่งชั่วโมงต่อมา…“ขอโทษนะครับ”“คะ?” ในระหว่างที่แก้วขวัญยืนอยู่เพียงลำพังหลังจากที่งานเปิดตัวเครื่องเพชรพร้อมกับเสื้อผ้าคอลเลกชันใหม่ผ่านพ้นไปด้วยดีเสียงของพนักงานเสิร์ฟที่เดินเข้ามาด้านหลังก็ดังขึ้น ส่วนกีรณาเองก็เข้าไปคุยกับทางพ่อแม่ ใต้ภพเองก็มีนักธุรกิจหลายคนที่รอพูดคุยกับเขาอยู่ทำให้เธอเลือกที่จะรออยู่ในมุมหนึ่งของงานแทน“คุณกีรณ

“อื้ออ!” แก้วขวัญออกแรงต่อต้านแต่เธอกลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย เธอไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่เห็นแก่ตัวอย่างฟางชุนอีกแต่หนทางที่จะรอดพ้นไปได้มันช่างริบหรี่เหลือเกิน‘ไหล่เฮียยังว่างอนุญาตให้เธอซบได้’‘อย่าคิดว่าเธอไม่เหลือใครเพราะเธอยังมีเฮียที่อยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน’“อึก…เฮียภพ เฮียภพช่วยขวัญด้วยฮึก~” ไม่รู้ว่าทำไมคนที่เธอนึกถึงในเวลานี้ต้องเป็นใต้ภพแต่จิตใต้สำนึกมันสั่งให้เธอเรียกหาความช่วยเหลือจากเขาแม้จะรู้ว่ามันแทบจะไม่มีโอกาสที่เขาจะมาช่วยเธอได้เลยก็ตามเพราะคำพูดปลอบโยนและกำลังใจที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นของเขาทำให้คนที่รู้สึกโดดเดี่ยวอย่างเธอไม่รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวอีกต่อไป“อะไรนะ? นี่เธอเรียกหาชื่อมันอย่างนั้นเหรอแก้วขวัญ?!” ฟางชุนหยุดชะงักใบหน้าคมคายตึงขึ้นทันทีด้วยความโกรธที่เธอออกปากเรียกหาผู้ชายคนอื่นทั้ง ๆ ที่อยู่กับเขา“เฮียภพช่วยขวัญด้วย…ฮึกก~” แก้วขวัญไม่สนใจน้ำเสียงกึ่งตวาดนั่น เธอพยายามออกแรงขืนตัวออกจากพันธนาการของอดีตสามีแสนน่ารังเกียจ“โอ๊ยปวดฉี่มาก”กึก! กึก!“เอ๊ะ ทำไมเปิดไม่ออก นี่ใครอยู่ข้างในเปิดประตูให้หน่อยค่ะ”ปึง! ปึง!ในระหว่างที่เธอกำลังหมดสิ้นหนทางด้

ร่องรักผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาจนเปียกแฉะกางเกงชั้นใน ความต้องการในเรื่องอย่างว่าพุ่งทวีขึ้น ใต้ภพที่เห็นแบบนั้นก็ตัดสินใจตีไฟเลี้ยวเข้าจอดที่ข้างถนน“เดี๋ยวเฮียหยิบน้ำให้ ตั้งสติไว้” ร่างสูงเอี้ยวหน้าไปทางด้านหลังเพื่อหาขวดน้ำเปล่าให้เธอดื่มดับความร้อนแต่ทว่าในจังหวะนั้นกลับทำให้แก้วขวัญขยับตัวเข้าไปแนบชิดกับร่างใหญ่ด้วยความต้องการเธอรู้ เธอมีสติ แต่เธอยับยั้งความต้องการของตัวเองไม่ได้ความคิดมากมายตีกันวุ่นอยู่ในหัว ทั้งบอกให้ต่อต้าน ทั้งบอกให้ปล่อยไปตามอารมณ์“อย่าทำแบบนี้ เฮียเป็นผู้ชาย เฮียไม่ได้มีความอดทนขนาดนั้น” ใต้ภพขบกรามแน่นข่มอารมณ์ความต้องการเอาไว้เบื้องลึก เขารู้ว่าเธอกำลังถูกครอบงำด้วยฤทธิ์ยาแต่เขาเองก็เป็นผู้ชายเมื่อถูกยั่วเย้าใครบ้างมันจะทนไหว อีกทั้งเขาก็ไม่ได้รู้สึกกับแก้วขวัญเหมือนคนทั่วไปสายตาคมมองใบหน้าแดงเรื่อง นัยน์ตาปรือหยาดเยิ้ม ริมฝีปากอวบอิ่มสั่นระริกตรงหน้าด้วยหัวใจที่สั่นไหว“ขวัญร้อน…อื้ออ~” ริมฝีปากสั่นระริกถูกบดคลึงด้วยริมฝีปากหนาในที่สุด ใต้ภพฉกชิมความนุ่มของกลีบปากอวบอิ่มอย่างหมดความอดทน คราแรกแก้วขวัญตกใจกับความอุกอาจครั้งนี้แต่ทว่าเธอกลับจูบโดยอย่างไ

“รัดกันถี่ขนาดนี้จะเสร็จแล้วเหรอหืม?” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามในขณะที่สายตามองใบหน้าหยาดเยิ้มของคนใต้ร่างไม่ละไปไหน แรงบีบรัดจากภายในของร่องสวาทฉ่ำแฉะที่ตัดรัดแก่นกายของเขาถี่รัวบ่งบอกว่าเธอใกล้จะเสร็จสมเต็มที“อึก! สะ…เสียว มะ…ไม่ไหวแล้วอ๊ะอ่าาา~”ปึก!! ปึก!! ปึกก!!“อ๊ะอ๊ายยยย!!!” หญิงสาวผวากอดร่างกำยำแน่นในขณะที่ร่างกายเกร็งกระตุกปลดปล่อยความสุขสมออกมาโดยมีแก่นกายที่แข็งตัวยังคงคาอยู่ภายในเสียงหอบหายใจดังขึ้นทำให้ใต้ภพจูบลงที่หน้าผากมนชุ่มเหงื่อหนัก ๆ เลื่อนลงมาที่พวงแก้มก้อนจะหยุดอยู่ที่ริมฝีปากนิ่ม“ต่อไปถึงตาเฮียแล้วนะ” ไม่พูดเปล่ามือหนาจับร่างเล็กให้นอนตะแคงก่อนที่เขาจะล้มตัวนอนลงซ้อนด้านหลังแล้วจับยกเรียวขาข้างซ้ายของเธอขึ้นก่อนจะจับแก่นกายที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยจ่อเข้าที่ร่องสวาทฉ่ำแฉะอีกครั้งสวบ!!“อ๊าาาา!” ร่างกายที่เพิ่งเสร็จสมไปได้ไม่นานถูกอัดกระแทกด้วยแก่นกายใหญ่อีกครั้งสร้างความเสียวซ่านให้เธอยิ่งกว่าเก่าท่อนแขนหนาสอดเข้าไปใต้ลำคอระหงจับใบหน้าสวยให้เอี้ยวมารับรสจูบที่เขาป้อนให้ในขณะที่ส่วนล่างก็ยังคงสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกันเป็นหนึ่งเดียวกันปึก! ตั่บ! ตั่บ!เสียงเนื้

“แล้วฝากบอกเพื่อนแกด้วยว่าเฮียให้เวลาทบทวนความรู้สึกไม่ใช่เพื่อให้หลบหน้ากัน ครั้งต่อไปเฮียจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้อีก” พูดจบร่างสูงก็หยัดกายลุกขึ้นก่อนจะเดินออกจากร้านไป กีรณามองพี่ชายที่ขับรถออกไปด้วยความเร็วก่อนจะตัดสินใจเดินตรงไปยังห้องตัดเย็บเพื่อพูดคุยกับเพื่อนรักให้เข้าใจแกร๊ก~“ขวัญ…ฉันว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ” ในฐานะที่เธอเป็นคนกลางก็รู้สึกอึดอัดไม่น้อยกับทุกอย่างในตอนนี้“ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วฉันมีเรื่องอยากบอกแก ความจริงฉันอยากบอกมานานแล้วแต่เฮียภพไม่ให้บอก”“เรื่องอะไร มันเกี่ยวกับฉันเหรอ?” มือเรียวที่กำลังคัดเลือกเนื้อผ้าชะงักเมื่อได้ยินชื่อของบุคคลที่สามก่อนจะแสร้งเอ่ยออกมาราวกับไม่คิดอะไร กีรณาที่เห็นแบบนั้นก็เข้าไปจูงมือเพื่อนรักเดินไปนั่งที่โซฟาด้วยกัน“อืม แกจำวันที่แกเกือบจะถูกพวกขี้ยาฉุดตอนปี 3 ได้ไหม ตอนนั้นคนที่ช่วยแกไว้ก็คือเฮียภพนี่แหละ” กีรณาตัดสินใจบอกเรื่องราวทั้งหมดอย่างไม่ปิดบังทั้ง ๆ ที่ในวันนั้นใต้ภพเป็นคนบอกกับเธอเองว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับแก้วขวัญ‘เฮีย…ทำไมถึงไม่เข้าไปล่ะคะ?’ กีรณาที่เดินมาถึงหน้าห้องพักฟื้นของแก้วขวัญหลังจากที่รู้ข่าวจากพี่ชายว่าเกิดอะไ