พอกันทีฉันคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว

01ผู้หญิงที่น่าอิจฉา?@คฤหาสน์ตระกูลฟางคฤหาสน์หรูหลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่บนที่ดินนับสิบไร่ ประดับด้วยสวนดอกไม้และต้นไม้หลากหลายชนิดพันธุ์ที่ตกแต่งและให้ร่มเงาอย่างสวยงาม การตกแต่งล้วนแต่เป็นเอกลักษณ์ของจีนเป็นส่วนใหญ่ กลางสวนประดับด้วยศาลาบ่งบอกถึงสไตล์ความเป็นเชื้อสายจีนของเจ้าของซึ่งเป็นสถานที่นั่งพักผ่อนประดับด้วยน้ำพุและรูปปั้นที่แสดงออกถึงความเชื่อและปรัชญาของจีนเข้ามามีอิทธิพลในการจัดตกแต่ง ทางเดินปูด้วยหินอ่อนจัดสรรอย่างสวยงามตามสไตล์ของตัวคฤหาสน์บ่งบอกถึงฐานะความมั่งมีของตระกูลฟาง“อาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะคุณขวัญ” เสียงของสาวใช้ซึ่งเป็นลูกมือผู้ช่วยเอ่ยขึ้นเรียกความสนใจจากหญิงสาวเจ้าของใบหน้าเรียวรูปไข่งดงามที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบาจนดูเป็นธรรมชาติ ประดับด้วยดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มภายใต้ขนตายาวงอนงาม จมูกโด่งเป็นสัน บวกกับริมฝีปากกระจับอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ“ถ้าอย่างนั้นยกเข้าไปเสิร์ฟได้เลยจ้ะ เดี๋ยวถ้วยนี้ฉันยกเข้าไปเอง” แก้วขวัญ เอ่ยบอกกับสาวใช้ด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันกลับมาจัดตกแต่งผักที่แกะสลักเอาไว้ใส่จานให้สวยงามก่อนจะยกนำไปเสิร์ฟในห้องรับประทานอาหารเมื่อได้เวลาที่

02ภรรยาหน้าซื่อหรือหน้าโง่วันต่อมา…แกร๊ก~“พี่ชุนแต่งตัวเสร็จแล้วเหรอคะ ขวัญขอโทษนะคะที่ขึ้นมาช่วยแต่งตัวไม่ทันพอดีขวัญเคี่ยวซุปหัวหอมไว้เลยขึ้นมาช้า” แก้วขวัญที่เปิดประตูเข้ามาในห้องในหลังจากที่ลงไปเตรียมอาหารดูความเรียบร้อยในห้องครัวเสร็จสรรพเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสามีหนุ่มกำลังผูกเนกไทอยู่หน้ากระจกเพื่อเตรียมตัวไปทำงานเพราะปกติแล้วหน้าที่ของเธอในทุกวันคือต้องตื่นตีสี่ครึ่งหรือไม่เกินตีห้าเพื่อจัดเตรียมชุดทำงานไว้ให้ฟางชุนก่อนจะลงไปทำอาหารและตรวจดูความเรียบร้อยของเมนูอาหารทุกเช้าแล้วขึ้นมาช่วยสามีหนุ่มแต่งตัวตามคำบอกกล่าวของบุหลันผู้เป็นแม่สามีที่ปลูกฝังย้ำหน้าที่ภรรยาที่เธอควรจะทำตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาเหยียบคฤหาสน์แห่งนี้“พี่บอกแล้วไงว่าปล่อยให้แม่บ้านทำ ขวัญเป็นเมียพี่ไม่ใช่แม่ครัวที่ต้องตื่นเช้าไปเข้าครัวอยู่ทุกวันแบบนั้น” ฟางชุนเอ่ยขึ้นในขณะที่ภรรยาสาวเดินเข้ามาสวมสูทให้“ภรรยาที่ดีก็ต้องเป็นหลังบ้านที่ดีให้แก่สามีไม่ใช่เหรอคะ ขวัญไม่ได้ทำงานข้างนอกเหมือนพี่ขวัญก็ต้องทำงานบ้าน ทำอาหาร ทำทุกอย่างให้สามีเหมือนอย่างที่คุณแม่ท่านบอก” เพราะเธอเป็นลูกสะใภ้ที่พ่อแม่ของสามีไม่ยอมรับเธอจึง

03เรื่องลับหลังตกเย็น…@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง“โอเคแล้วเจอกัน” หญิงสาวเลื่อนโทรศัพท์ออกจากหูหลังจากวางสายจากกีรณาเพื่อบอกว่าเธอมาถึงที่นัดหมายแล้วก่อนจะเดินขึ้นบันไดเลื่อนเพื่อตรงไปยังชั้นสองของห้างสรรพสินค้าหมับ!“พี่เป็นอะไรไหมคะ?” เธอรีบวิ่งเข้าไปช่วยพยุงหญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ในชุดคลุมท้องที่คล้ายจะเป็นลมเป็นแล้งล้มลงพื้น“ไม่เป็นไรค่ะ แค่เหนื่อยที่ต้องตามจับผัวกับเมียน้อย”“เอ่อ…” เธออึกอักกับคำพูดตรง ๆ ของหญิงสาวที่ช่วยพยุงไว้“จำคำพี่ไว้นะคะน้องผู้หญิงเราอย่าหลงเชื่อคำพูดหวาน ๆ จากลมปากของผู้ชายคนไหนไม่ว่าจะเป็นแฟนหรือผัวก็ตาม ตอนคบกันแรก ๆ อะไรก็ดีไปหมดขนาดตดมันยังบอกว่าหอม ขอเราแต่งงานบอกว่าอยากสร้างครอบครัวด้วยกัน อยากมีลูกจนพี่ยอมมีให้เพราะคิดว่าลูกจะทำให้มันคิดอะไรได้บ้าง แต่เปล่าเลยพอมันเบื่อแม้แต่หายใจเราก็ผิด การที่จะเห็นสันดานของผู้ชายก็ชีวิตหลังแต่งงานนี่แหละค่ะ”“คำพูดหวาน ๆ หว่านล้อมให้เราแต่งงานเข้าไปเป็นแม่บ้านให้มัน บอกเราว่าจะเลี้ยงดูไม่ต้องทำงานข้างนอกให้เหนื่อยแต่มันทำกับเราเหมือนทาสรับใช้ในขณะที่มันออกไปหาความสุขข้างนอกจนนับครั้งไม่ถ้วน”“เอ่อ…คือ”“แล้วนี

04คนรักที่หักหลังหลายวันต่อมา@คฤหาสน์ตระกูลฟางหมับ! ฟอด!“ทำอะไรอยู่ครับ กลิ่นหอมจนต้องตามมาหอมคนทำ” ฟางชุนสวมกอดภรรยาสาวจากทางด้านหลังหลังจากกลับมาจากบริษัททันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้านกลิ่นหอมฉุยของอาหารก็ลอยเข้ามาเตะจมูกจนต้องเปลี่ยนเป้าหมายจากห้องนอนมาเป็นห้องครัวแทน“กลับมาแล้วเหรอคะ วันนี้ขวัญทำพะโล้แล้วของโปรดของพี่ทั้งนั้นเลย” แก้วขวัญที่กำลังสาระวนอยู่กับการทำอาหารสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อถูกสวมกอดจากทางด้านหลังอีกทั้งยังถูกคนเป็นสามีหอมแก้มฟอดใหญ่แม้ว่าทั้งหมดนี้จะเป็นเรื่องปกติที่ฟางชุนมักจะทำทุกวันก็ตามหญิงสาวจัดการผ่อนเตาแก๊สที่มีหม้อต้มพะโล้วางตั้งอยู่ให้เบาลงก่อนจะเอี้ยวหน้ามาเผชิญกับสามีที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยรอยยิ้ม“เมียพี่หอมทุกวันเลยจริง ๆ”“หอมอะไรกันคะ ตัวขวัญมีแต่กลิ่นอาหาร” หญิงสาวยิ้มรับกับความปากหวานของสามีฟอด!“กลิ่นอาหารที่ไหนจะหอมขนาดนี้หืม” ฟางชุนไม่พูดเปล่าระดมหอมแก้มภรรยาสาวทั้งสองข้างอย่างหยอกล้อจนแก้วขวัญหัวเราะออกมาน้อย ๆ ทว่าความใกล้ชิดทำให้เธอรู้สึกได้ถึงกลิ่นน้ำหอมแปลก ๆ ที่ผสมกับกลิ่นของสามี“อืออ…พอแล้วค่ะ พี่กลับมาเหนื่อย ๆ ขึ้นไปอาบน้ำก่อนดีกว่าค่ะเด

05ผู้หญิงร้ายผู้ชายชั่ว“ฮื้อออ!!! สารเลว! ทำแบบนี้ได้ยังไงฮืออ!!” แก้วขวัญสั่นสะท้านไปทั้งเนื้อทั้งตัวพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มอย่างใจสลายในขณะที่ฟางชุนผละตัวออกจากรมิดาหมายจะเดินเข้ามาหาเธอเพื่ออธิบาย“ผู้ชายสารเลวกับผู้หญิงชาติชั่ว ทำได้ยังไง!!” เสียงสั่นเครือตวาดทั้งน้ำตาด้วยความเจ็บปวด ความรู้สึกพังทลาย มือไม้สั่นไม่ต่างจากหัวใจที่แหลกละเอียดกับสิ่งที่รับรู้และเห็น“ขวัญฟังพี่…อีก!”เพี๊ยะ!!“อย่ามาแตะตัวฉัน! ผู้หญิงร้ายผู้ชายชั่ว!” ฝ่ามือเรียวตบเข้าที่แก้มสากของคนเป็นสามีสุดแรง ที่ผ่านมาเธอรักและเชื่อใจฟางชุนมาโดยตลอดและนี่คือครั้งแรกที่เธอตบเขา แต่ความเจ็บปวดเพียงเท่านี้มันเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำกับความรู้สึกของเธอที่แตกสลายไปหมดแล้ว“ฮึกฮือออ!! กรี๊ดดดดด!!”“พี่อธิบายได้นะคะน้อง…” รมิดาแสร้งทำท่าจะเดินเข้ามาอธิบายแต่ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความสมเพชอย่างไม่ปิดบังเพี๊ยะ!!“สารเลว! ขวัญไว้ใจพี่แต่ทำไมกลับเป็นพี่เองที่แทงข้างหลังขวัญแบบนี้ ทำไมฮืออ…” แก้วขวัญตบเข้าที่หน้ารมิดาเต็มแรงด้วยความโกรธแค้น ที่ผ่านมาเธอเชื่อใจและเห็นผู้หญิงคนนี้เป็นเหมือนพี่สาวแต่สิ่งที่เธอได้รับมาสาหัสมาก