Semua Bab Losing My Virginity To A Stranger : Bab 141 - Bab 150

The Price Of LoveAlessandra's POVHindi ako nakatulog buong gabi.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga narinig ko sa hallway.Ang boses ni Drake.Ang boses ni tito Richard.At ang mga salitang hindi ko sana dapat narinig."Maybe I also inherited its sins."Napahawak ako sa tiyan ko.Bahagya akong napapikit."Anak..."Mahina kong bulong."Anong gagawin natin?"Hindi ko alam kung bakit ko iyon sinabi.Siguro dahil sa unang pagkakataon...Hindi ko na alam kung saan ako dapat kumapit.Mahal ko si Drake.Pero ang pamilyang kinabibilangan niya...Maaaring sila ang dahilan kung bakit nawala sa amin ang lahat noon.Kinabukasan, maaga akong nagising.Tahimik ang buong penthouse.Pero alam kong gising na siya.At tama ako.Paglabas ko ng kwarto, nakita ko si Drake sa living room.Hindi siya natulog.Naka-upo siya sa sofa, nakayuko, at hawak ang isang folder.Pagkakita niya sa akin...Agad siyang tumayo."Alessandra."Hindi ako sumagot.Dumaan lang ako sa kanya.Pero bago ako makalayo...

The Distance ReturnsAlessandra's POVDahan-dahang nagsara ang elevator doors.At sa sandaling iyon...Hindi ko na nakita si Drake.Pero kahit ilang palapag na ang pagitan namin, ramdam ko pa rin ang bigat ng presensya niya.Ang mga mata niya.Ang boses niya.At ang huling sinabi niya."I love you."Napapikit ako.Tumulo ang luha ko.Bakit kailangan pa niyang sabihin iyon?Bakit kailangan niyang iparamdam sa akin na mahalaga ako?Mas madali sanang umalis kung galit siya.Mas madali sanang kalimutan siya kung sinisi niya ako.Pero hindi.Hinayaan niya akong umalis.Hindi niya ako pinilit.At iyon ang mas masakit.Nang bumukas ang elevator sa lobby, mabilis akong lumabas.Hindi ako lumingon.May ilang security personnel na naghihintay."Ma'am, your car is ready."Tumango ako."Thank you."Tahimik akong sumakay.Habang umaandar ang sasakyan papunta sa condo ko, nakatingin lang ako sa labas ng bintana.Mabilis na dumadaan ang mga ilaw ng lungsod.Pero sa isip ko...Nandoon pa rin ako sa p

Goodbye Isn't Enough Alessandra's POV Tahimik ang buong condo. Masyadong tahimik. Nakaupo ako sa gilid ng kama habang hawak ang maliit na papel na may nakasulat na pangalan. PROJECT AURORA — ORIGINAL FILE Paulit-ulit ko iyong tinitingnan. Hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko, may malaking bagay na naghihintay sa likod ng pangalang iyon. At mas lalo akong kinakabahan dahil alam kong hindi lang pera ang nakataya. Pamilya. Kasaysayan. At ang pagmamahalan namin ni Drake. Lahat iyon ay maaaring mabago ng isang katotohanan. Napapikit ako. Naalala ko ang pagpunta niya rito. Ang folder na dala niya. Ang alok niyang ibigay ang bahagi ng kanyang kumpanya. At ang paraan ng pagtitig niya sa akin nang sabihin kong ayaw ko ng pera. "Then I'll find another way." Hindi ko makalimutan ang mga salitang iyon. Hindi siya nagalit. Hindi niya ako sinisi. Hindi niya sinabi na sobra na ang hinihingi ko. Tinanggap niya ang desisyon ko. Pero iyon ang problema. Habang mas naiintindiha

SearchingDrake's POVHindi ako natulog buong gabi.Mula nang malaman kong wala na si Alessandra sa condo...Hindi ko na maalis sa isip ko ang isang tanong.Nasaan siya?Paulit-ulit kong tinawagan ang cellphone niya.Pero pareho lang ang resulta.Walang sagot.Diretso sa voicemail.Muli kong tinitigan ang screen ng cellphone ko.May dose-dosenang missed calls.Mga messages.Lahat ay hindi niya sinagot.Napapikit ako."Please, Alessandra..."Mahina kong bulong."Just answer me."Hindi ko alam kung ilang beses ko nang sinabi iyon.Pero hindi pa rin ako tumigil.Dahil may isang bagay akong kinatatakutan.Baka tuluyan ko na siyang mawala.Muli.Kinaumagahan.....Pagdating ko sa lobby, naghihintay na si Marcus.May hawak siyang folder at cellphone."Sir.""Any update?"Umiling siya."Nothing yet."Napahigpit ang panga ko."Then start again.""Sir?""Search everywhere."Tumango siya."Yes, sir.""Every hospital.""Already checked.""Then check again.""Yes, sir.""Hotels. Clinics. Airports.

THE LETTERDrake's POVNakatayo ako sa harap ng desk ko habang hawak ang liham.Hindi ko pa rin ito binubuksan nang tuluyan.Ilang segundo na akong nakatingin sa papel na hawak ko.May maliit na marka sa envelope.Isang letra.A.At kahit walang pangalan...Alam ko.May bahagi sa akin na umaasang siya iyon.Si Alessandra.Pero may isa pang bahagi ng isip ko na natatakot.Dahil kung siya nga ang nagpadala nito...Bakit kailangan niyang magpadala ng liham?Bakit hindi siya tumawag?Bakit hindi siya nag-message?At bakit kailangan niyang mawala nang ganito?"Sir?"Napatingin ako kay Marcus."Nandito lang po ako."Tumango ako."Give me a minute."Lumabas siya ng office at isinara ang pinto.Naiwan akong mag-isa.Muli kong tiningnan ang liham.Huminga ako nang malalim.At sa wakas...Binuksan ko ito.The LetterNanginginig nang bahagya ang mga daliri ko habang inilalabas ko ang papel.Nakilala ko agad ang sulat-kamay.Walang duda.Si Alessandra.Parang biglang tumigil ang mundo ko.Napaupo