ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Losing My Virginity To A Stranger / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ Losing My Virginity To A Stranger : บทที่ 1 - บทที่ 10

182

Chapter 1

The Day My World Fell ApartAlessandra's POV"Love is patient. Love is kind."Ilang beses ko nang nabasa ang linyang iyon habang nakatitig sa invitation card na hawak ko.Dalawang buwan na lang.Dalawang buwan na lang at magiging Mrs. Jacob Villanueva na ako.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang engagement ring sa aking daliri. Simula pa lang noong college, si Jacob na ang laman ng puso ko. Siya ang unang lalaking minahal ko nang buong-buo.Siya ang lalaking pinangarap kong makasama habang buhay.At ngayon, malapit nang matupad ang lahat ng pangarap ko.O iyon ang akala ko."Alessandra!"Napalingon ako nang marinig ang boses ng best friend kong si Mia.Mabilis itong lumapit sa akin habang hingal na hingal."Mia? Anong nangyari?" nagtatakang tanong ko.Mukha siyang problemado.Para bang may gusto siyang sabihin pero hindi niya alam kung paano."May kailangan akong ipakita sa'yo."Napakunot ang noo ko."Ano?"Nagkatinginan kami.At doon ko nakita ang awa sa kanyang mga mata.Biglang K
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2

Escaping the PainAlessandra's POVMas masakit pala kapag ang taong akala mong magiging tahanan mo habambuhay ang mismong dahilan kung bakit gusto mong tumakas sa lahat.Tatlong araw na ang lumipas mula nang mahuli ko si Jacob.Tatlong araw na rin akong nakakulong sa kwarto.Tatlong araw na puro iyak, puro tanong, at puro sakit.Hindi ko alam kung ilang beses ko nang pinatay ang cellphone ko para lang hindi makita ang mga tawag at mensahe niya.Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses akong nagising sa gitna ng gabi dahil sa panaginip na parang okay pa kami.Pero sa tuwing nagmumulat ako...Katotohanan ang sumasalubong sa akin.Wala na kami.At wala nang babalikan.Tahimik akong nakaupo sa kama habang nakatitig sa engagement ring na nasa ibabaw ng mesa.Hindi ko pa rin magawang itapon iyon.Hindi dahil mahal ko pa siya.Kundi dahil anim na taon ng buhay ko ang nakatali sa singsing na iyon.Anim na taon ng mga pangarap.Anim na taon ng pagmamahal.Anim na taon ng pagtitiwala.At sa is
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3

The Mysterious StrangerAlessandra's POVHindi ko alam kung gaano katagal kaming nakatingin sa isa't isa.Ang alam ko lang...Biglang naging mahina ang tunog ng ulan sa paligid.Parang nawala ang lahat.At ang tanging natira ay ang lalaking nakahawak pa rin sa baywang ko."Miss?"Bahagya siyang napataas ng isang kilay.Doon ko lang napagtantong hindi pa rin ako nakakasagot.Mabilis akong umurong at halos matisod ulit.Nakakunot-noo niya akong tiningnan."Careful."Napakurap ako."Sorry."Ang tanga.Bakit ako nagsosorry?Hindi naman niya kasalanan na parang nawalan ako ng common sense nang makita ko siya."Can you walk?" tanong niya.Tumango ako agad."Yes."Hindi ko alam kung bakit parang gusto niyang tumawa.May bahagyang amusement sa mga mata niya.At nakakainis iyon.Napakagwapo niya para mang-asar.At napakabait niyang sumalo sa akin para mainis ako."Tara."Napakunot ang noo ko."Tara saan?""Storm shelter."Tumingin siya sa kalangitan.Mas lumakas ang hangin.At tila anumang ora
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4

One Night, One ConversationAlessandra's POVHindi ko maintindihan kung bakit parang biglang naging awkward ang hangin sa pagitan naming dalawa matapos akong magising na nakasandal sa balikat niya.Hindi naman iyon big deal.Diba?Pero sa tuwing naaalala kong halos isang oras akong nakadikit sa kanya habang mahimbing na natutulog...Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa.Napakagat ako sa labi.At mukhang napansin niya iyon."You're overthinking."Napatingin ako sa kanya."Huh?"Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya."You've been staring at the floor for three minutes."Nanlaki ang mga mata ko."Three minutes?"Tumango siya.At parang natatawa siya.Nakakainis.Hindi ko alam kung bakit, pero pakiramdam ko lagi niya akong nahuhuling nagpapanic."Well..." Umubo ako. "Maybe I'm just embarrassed.""For sleeping?"Tumango ako."Relax."Sandali siyang tumingin sa akin.Pagkatapos ay sinabi niya ang bagay na nagpabilis sa tibok ng puso ko."You looked peaceful."Napatitig ako sa kanya
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5

A Name I Don't Need to KnowAlessandra's POVHindi ko alam kung bakit.Pero habang tumatagal ang gabi, mas lalo kong nakakalimutan ang sakit na dahilan kung bakit ako pumunta sa isla.Siguro dahil sa ulan.Siguro dahil sa tahimik na paligid.O baka...Dahil sa lalaking nasa tabi ko.Ang lalaking hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam ang pangalan.At nakakagulat na hindi ko iyon gustong malaman.Hindi pa.Parang may kakaibang excitement sa pagiging estranghero namin sa isa't isa.Walang expectations.Walang nakaraan.Walang komplikasyon.Dalawang tao lang na pinagtagpo ng isang bagyo."Anong iniisip mo?"Napakurap ako nang marinig ang malalim niyang boses.Napatingin ako sa kanya.Nakasandal siya sa sofa habang nakatingin sa akin.Parang kanina pa niya ako inoobserbahan."Wala."Napataas ang isang kilay niya."Sinungaling."Nanlaki ang mga mata ko."Excuse me?"Bahagyang ngumiti siya."Kapag sinasabi ng babae na wala siyang iniisip, ibig sabihin marami."Napairap ako."Wow. Feeling e
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6

One Step CloserAlessandra's POVTumigil ang paghinga ko.Hindi ko alam kung dahil sa malamig na hangin ng gabi...O dahil sa lalaking nasa harapan ko.Napakalapit namin.Sobrang lapit.Ramdam ko ang init ng kanyang katawan kahit malamig ang simoy ng hangin mula sa dagat.Ramdam ko rin ang mahigpit niyang pagkakahawak sa baywang ko.At sa unang pagkakataon matapos ang nangyari kay Jacob...May lalaking nagpapabilis ulit ng tibok ng puso ko.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot.Dahan-dahang bumaba ang tingin niya sa labi ko.At doon tuluyang nagulo ang isip ko.Oh my God.Hindi.Hindi maaari.Kakakilala lang namin.At hindi ko pa nga alam ang pangalan niya.Pero bakit parang wala akong lakas para umiwas?Bakit parang gusto kong manatili sa sandaling ito?"You're always falling."Mahina niyang sabi.Napakurap ako."Ano?"Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya."Twice in one night."Napasinghap ako nang marealize ang ibig niyang sabihin.Kanina sa resort.At ngayon.Napairap
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7

Under the Same Stars Alessandra's POV Hindi ko namalayang halos alas-dose na pala ng gabi. Tahimik na ang buong resort. Humupa na ang bagyo. At ang natitira na lang ay ang malamig na simoy ng hangin at ang mahinang tunog ng mga alon. Pero sa kung anong dahilan... Ayaw ko pang bumalik sa kwarto ko. Siguro dahil alam kong kapag nag-iisa na naman ako, babalik na naman ang lahat. Ang sakit. Ang galit. Ang pagtataksil. At sa gabing ito... Ayokong isipin si Jacob. Ayokong maalala ang lalaking sumira sa puso ko. Sa halip... Mas gusto kong manatili rito. Kasama ang misteryosong estrangherong hindi ko man lang alam ang pangalan. Nakakatawa. Mas komportable pa akong kasama siya kaysa sa ibang taong matagal ko nang kilala. --- "You're quiet." Napalingon ako kay Mister Stranger. Nakatingin siya sa dagat habang nakasuksok ang mga kamay sa bulsa ng kanyang pantalon. Napakagwapo niya. At lalong nakakainis iyon kapag hindi niya namamalayan. "Wala lan
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8

The Secret He Can't TellAlessandra's POVHindi ko alam kung gaano katagal kaming nakatayo roon.Sa ilalim ng maliwanag na mga bituin.Tahimik.Magkatabi.At sa kung anong dahilan...Hindi nakakailang ang katahimikan.Sa halip, parang gusto kong manatili sa sandaling iyon.Ayokong bumalik sa realidad.Ayokong isipin ang mga problema.At lalong ayokong maalala ang dahilan kung bakit ako pumunta sa isla.Sa gabing ito...Masaya ako.At matagal na simula nang maramdaman ko iyon.---"Anong wish mo?"Napalingon ako sa kanya.Nakatitig pa rin siya sa kalangitan."Sabi nila kapag nakakita ka raw ng shooting star, kailangan kang mag-wish."Napangiti ako."Ikaw muna."Napailing siya."No.""Why not?"Bahagyang ngumiti ang estranghero."Because wishes don't come true."Napakunot ang noo ko.Ang lungkot naman noon.Parang may malalim na dahilan kung bakit niya sinabi iyon.At muli...Naramdaman ko ang misteryong bumabalot sa kanya.Para siyang isang libro na gusto kong basahin.Pero ayaw niyang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9

They Almost KissAlessandra's POVHindi ako makagalaw.Hindi ako makahinga.At lalong hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya.Napakalapit namin.Sobrang lapit.Parang isang hakbang na lang ang pagitan namin.O baka wala na nga.Ramdam ko ang init ng kanyang palad sa baywang ko.Ramdam ko ang mabagal niyang paghinga.At higit sa lahat...Ramdam ko ang kakaibang tensyon sa pagitan naming dalawa.Isang tensyong hindi ko maintindihan.Pero hindi ko rin gustong takasan.Dahan-dahang bumaba ang tingin niya sa labi ko.At tuluyang nagulo ang isip ko.Diyos ko.Ano ba ang nangyayari?Tatlong araw pa lang ang nakakalipas mula nang masira ang puso ko.Tatlong araw pa lang mula nang maniwala akong hindi na ako muling magmamahal.Pero bakit...Bakit parang gusto kong manatili sa mga bisig ng lalaking ito?---"Trouble."Mahina niyang tawag.Napalunok ako."Hm?"Napangiti siya nang bahagya."You think too much."Napakurap ako."Ano?"Bahagyang umiling siya."Kitang-kita sa mukha mo."Napasinghap
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 10

The Woman on the PhoneAlessandra's POVPara akong binuhusan ng malamig na tubig.Ilang segundo lang ang nakalipas, halos magtagpo na ang mga labi namin.Halos.Pero isang tawag lang...At parang biglang nagbago ang lahat.Nakatingin ako sa kanya habang hawak niya ang cellphone.Hindi ko alam kung sino ang tumatawag.Pero alam kong importante iyon.Dahil sa isang iglap, nawala ang lalaking kanina lang ay nakikipagbiruan sa akin.Ang natira ay isang estrangherong malamig.Mahirap basahin.At tila may mabigat na responsibilidad na pasan.Napansin niyang nakatingin ako.Saglit na nagtama ang mga mata namin.At sa unang pagkakataon ngayong gabi...Ako ang unang umiwas.Hindi ko maintindihan kung bakit.Siguro dahil natakot ako.Natakot akong masyado nang maging komportable.Natakot akong masyado nang umasa.---"Excuse me."Mahina niyang sabi.Tumango ako."Sure."Lumayo siya ng ilang hakbang upang sagutin ang tawag.At kahit hindi ko naman intensyong makinig...May ilang salita akong nar
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
19
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status