All Chapters of Losing My Virginity To A Stranger : Chapter 151 - Chapter 160

THE SEARCH BEGINS AGAINDrake's POVTatlong araw.Tatlong araw na mula nang mabasa ko ang sulat ni Alessandra.Tatlong araw na mula nang mawala siya.At tatlong araw na rin akong halos hindi natutulog.Nasa harap ko pa rin ang sulat niya.Paulit-ulit ko iyong binabasa."Please don't look for me."Iyon ang malinaw niyang hiling.At alam kong dapat ko iyong respetuhin.Pero paano?Paano ko tatanggapin na umalis siya nang hindi ko alam kung nasaan siya?Paano ako matatahimik kung alam kong dala niya ang anak namin?Napapikit ako at mariing napahawak sa noo ko."She's not alone."Mahina kong bulong."She's carrying our baby."At iyon ang dahilan kung bakit hindi ako puwedeng sumuko.Hindi ngayon.Hindi kailanman.The Next MorningAlas-sais pa lang ng umaga nang dumating si Marcus sa opisina.May dala siyang ilang folders at isang tablet.Pero nang makita niya ang mukha ko, hindi na niya kailangang magtanong.Alam niyang hindi ako natulog."Sir."Umupo siya sa tapat ko."I've contacted sev

OBSESSIONDrake's POVReyes.Iyon ang pangalang hindi na maalis sa isip ko.Simula nang matanggap ko ang unang lead mula sa investigator, halos hindi na ako nakatulog.Paulit-ulit kong tinitingnan ang larawan ng dark-colored SUV.Malabo.Hindi sapat para makumpirma kung si Alessandra ba talaga ang nasa loob.Pero sapat para bigyan ako ng isang bagay na ilang araw ko nang wala.Pag-asa."Find that vehicle."Iyon ang huli kong sinabi kay Daniel bago ko ibaba ang tawag kagabi.At hanggang ngayon...Wala pa ring bagong update.Napahawak ako sa phone ko.Alas-singko pa lang ng umaga.Pero gising na ako.Actually...Hindi naman talaga ako natulog.The Kingston Office"Sir, the board meeting starts in thirty minutes."Hindi ako sumagot.Nakatayo lang ako sa harap ng malaking glass window ng opisina.Sa ibaba, makikita ang abalang lungsod.Mga sasakyan.Mga tao.Mga ilaw.Lahat gumagalaw.Samantalang ako...Parang nanatili sa araw na umalis si Alessandra."Sir?"Napalingon ako kay Marcus."Wh

SO CLOSEDrake's POVTwo hours.Iyon ang pagitan namin sa lugar kung saan huling nakita ang dark SUV.Two hours mula sa city.Two hours mula sa sagot na ilang araw ko nang hinahanap.At sa bawat minutong lumilipas habang umaandar ang sasakyan...Mas lalo akong kinakabahan.Hindi dahil natatakot akong walang makita.Kundi dahil natatakot akong baka makita ko ang isang bakas na ilang segundo lang ang pagitan sa pagkawala niya."How much longer?" tanong ko."About forty minutes, sir," sagot ni Marcus.Tumingin ako sa labas ng bintana.Unti-unting napalitan ng mga gusali ang malalawak na bukirin.Mas tahimik na ang paligid.Mas kakaunti ang sasakyan.At mas lumalayo kami sa mundong nakasanayan ko.Sa tabi ko, tahimik si mama.Hindi siya nagtatanong.Siguro alam niyang wala akong maibibigay na sagot.Ang tanging nasa isip ko...Si Alessandra.Forty Minutes Later"Sir."Napatingin ako kay Marcus."We're here."Huminto ang sasakyan sa isang maliit na gas station.Lumabas ako agad.Tumingin a

QUESTIONSDrake's POVHindi ako makatulog.Alas-dose na ng gabi.Tahimik na ang buong bahay.Pero bukas pa rin ang ilaw sa study room.Nasa harapan ko ang isang litrato.Si Alessandra.Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko itong tiningnan.Pero sa bawat pagkakataon...May panibagong tanong na pumapasok sa isip ko.Alam ko kung kailan nagsimula ang lahat.Sa isla.Isang gabi.Isang pagkakataon.At pagkatapos noon...Iniwan ko siya.Kaya walang duda sa isip ko kung sino ang ama ng batang dinadala niya.Ako.Pero habang tinitingnan ko ang litrato...May isang bagay na hindi ko maalis sa isip ko.Ilang buwan na ba talaga ang pagbubuntis niya nang makunan ang litrato?Hindi ko dapat ginagamit ang laki ng tiyan para gumawa ng konklusyon.Alam ko iyon.Hindi pare-pareho ang pagbubuntis ng bawat babae.Pero may mga petsa akong alam.At may isang bagay na hindi ko maipaliwanag.Kinuha ko ang notebook sa tabi ko.Isinulat ko ang mga petsa.Ang gabing nasa isla.Ang araw na umalis ako.Ang ar

The Storm ReturnsAlessandra's POVHindi ko alam kung bakit...Pero simula nang dumilim ang langit kaninang hapon, may kakaiba na akong nararamdaman.Parang may paparating.Isang bagay na hindi ko kayang pigilan.Nakatayo ako sa maliit na veranda habang pinagmamasdan ang mga ulap.Mabilis silang gumagalaw.Maitim.Mabigat.At ilang minuto lang...Nagsimula nang bumuhos ang ulan.Malakas.Napaatras ako nang bahagya.Hinaplos ko ang malaking tiyan ko."Baby..."Mahina kong sabi."Parang may naaalala si Mommy."Ang tunog ng kulog.Ang amoy ng basang lupa.Ang malamig na hangin na dumadaan sa balat ko.Lahat iyon...Parang bumabalik sa akin ang isang gabing matagal ko nang pilit kinakalimutan.Ang gabi kung kailan unang nagbago ang buhay ko.Ang isla.Ang malakas na bagyo.Ang lalaking hindi ko kilala.Ang lalaking tinawag kong stranger.Si Drake.Napapikit ako.At kahit ilang buwan na ang lumipas...Parang naririnig ko pa rin ang boses niya."Are you okay?""Stay with me.""I'll protect