Todos los capítulos de Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG): Capítulo 31 - Capítulo 40

ALEXA CHAN POINT OF VIEW Pagkadating namin sa restaurant ay dumeretso na kaming kumain ni boss. Kaso lang nasa ibang mesa si Sandro. Kaya dalawa lang kami ni Mike sa isang mesa. "Boss, saan tayo ulit pupunta pagkatapos natin kumain dito ngayon?" mahinahon kong tinanong ito. "Ahm, may pupuntahan tayo. Pupunta muna tayo kay Margie para suportahan siya sa shooting niya. Pero kung gusto mong umuwi na ayos lang naman sa akin," seryosong sagot niya sabay higop niya ng sabaw. Napatigil naman ako sa pagsubo ng pagkain ko. Gano'n talaga kamahal ni boss si Margie? Handa niyang suportahan ang babaeng mahal niya. Kung sa bagay, kapag magmahal dapat suportahan at protektahan. "Boss, paano po si Luna? Sino po ba talaga ang pipiliin mo sa kanilang dalawa ni Margie?" pagtataka ko. Hindi ko na dapat ito tinanong pa. Pero, nagtataka ako. Kaso nga lang hindi niya pinansin ang tanong kung ito. Hmm??? Ede huwag mong sagutin kung ayaw mong sagutin. Ayos lang naman sa akin. Pero sana naman isa l

Dinala muna kami nila Lance at Margie sa loob bago pa tuluyan na inumpisahan ulit ang usapan. Nakinig lang ako sa kanila. Nang mahawakan ni Margie ang cellphone niya. Galit itong binigyan na naman ako ng tingin. Sa mga mata niya parang ang laki ng kasalanan ko sa kaniya na hindi ko alam kung saan nanggagaling. Samantalang si Lance naman tahimik lang sa kaniyang upuan at binagsak ang cellphone sa mesa. At ako? Wala kaalam-alam. Pero hindi ko maintindihan kung bakit ganyan sila makatingin sa akin. Parang papatayin ako ni Margie sa galit niya. Tapos ako lutang lang sa pwesto ko? "Bakit? Anong viral pa 'yan? tanong ko. Walang ni-isang sumagot sa kanila. "Bakit nga kasi? Tinatago niyo pa sa akin eh. Porket wala akong cellphone bawal ko na rin malaman?" dagdag ko pa na puno ng pag-aalala. "Shasha, huwag ka nga masyadong mag-inarte at mag-feeling innocent diyan. Malamang sa malamang gusto mo ang nangyayari ngayon sa social media." Napabuntong hininga si Margie at malalim akong tinarayan

ALEXA POINT OF VIEW Hindi ko inaasahan na biglang inuntog ni Margie ang ulo niya sa pintuan. Hindi naman masyadong malalim ang naging sugat niya pero may dugo pa rin ito. "Tulong! Babe! Mike! Sinaktan ako ni Shasha! Gusto niya akong patayin! Tulungan mo ako Mike!" sunod-sunod na sigaw ni Margie. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Hindi ko alam kung tatakbo ba ako o iiyak dahil sa takot. "Margie, ano ka ba ikaw ang gumawa niyan sa sarili mo. Bakit ka ba ganyan sa akin! Huwag mo naman akong siraan!" sunod-sunod kong pakikiusap sa kaniya. Subalit, tumawa lang siya sa akin. Maya-maya pa, biglang sumulpot si Sandro. Gulat na gulat siyang nadatnan kami. "Ma'am Margie, ano pia ang nangyari? Ang daming dugo sa ulo mo..." lubos na pag-aalala ni Sandro. Ibinangon ni Sandro si Margie mula sa pagka-upo nito sa sahig. "Itinulak niya ako kaya nauntog ako. Gusto niya akong patayin dahil nagseselos siya sa amin ni Mike. Sandro, natatakot ako sa kaniya. Dahil may balak din siya

ALEXA CHAN POINT OF VIEW "It's okay Shasha." Boses ni Lance. Ini-angat ko ang ulo ko Mukha akong bata na mas lalong napaiyak na makita si Lance. "Huwag mo ako sisihin. Wala naman akong kasalanan eh. Hindi ko talaga tinulak si Margie. Siya ang gumawa no'n sa sarili niya. Kasi gusto niya akong mawala sa inyo lalo na kay Mike." Patuloy pa rin ang pagtulo ng luha ko habang humihikbi ako. "Tsyaka, ang sinasabi niyang gusto kong kunin ang kayamanan ni Mike. Hindi 'yon totoo. Pangako hindi ko naman kayo ginagamit para sa kayamanan. Maniwala ka sa akin Lance." Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Basta tuloy-tuloy lang akong umiyak at nagsasabi ng katotohanan. "Tama na, huwag mo na sisihin ang sarili mo. Hindi kita sinisisi." Bigla akong niyakap ni Lance. Dahilan na napasubsob ako sa leeg niya. Humihikbi pa rin ako. Ang sakit eh. Hindi lang panglalait ang ginawa sa akin ni Margie kundi pagbibintang na rin. "Psh... Tahan na Alexa. Naniniwala ako na wala kang kasalanan. Kaya tama na

Dahil buo naman ang tiwala sa akin ni boss. Buo na rin ang tiwala ko na hindi niya ako sasaktan. "Pero boss, paano po? Paaalisin niyo po ba ako dito sa bahay mo. Bilang punishment mo sa akin?" malungkot kong tanong. "Hindi. Hindi ka aalis dito at hindi kita paaalisin dito," seryosong saad niya. "Yehey! Sure 'yan ah! Hindi na ako aalis ah! Dito lang ako sa bahay mo ah. Ang ganda kasi dito eh, ang laki ng bahay mo. Tysaka family ko ja kayo dito eh," tuwang-tuwa kong wika sa kaniya. "Oo na. Ahm, sige na. Kailangan mo rin magpahinga ng maayos. Nakikita ko na pagod ka na, kaya bumawi ka ng lakas. Dahil, bukas isasama pa rin kita sa kompanya ko," tugon niya. Agad kong naaalala na may tutulungan pa pala akong empleyado ni Mike. Lagot na, hindi ko pa iyon naayos. "Sige boss, pupunta na po ako sa kwarto ko. Babye na po!" Hindi ko na pinatapos pa si boss sa pagsasalita at mabilis na akong tumakbo patungo sa kwarto ko. Hindi para matulog kundi para ayusin ang files ng babaeng 'yon. Nakal