Inicio / Romance / Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG) / Capítulo 51 - Capítulo 60

Todos los capítulos de Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG): Capítulo 51 - Capítulo 60

123 Capítulos

#51

(3RD POV) "Hello po, pumasok po kayo," pagyaya ni Shasha sa kasamang babae ni Margie kanina-- ang ina ni Margie si Lycka Progella. Walang emosyon na pumasok si Lycka Progella. Habang dahan-dahan na lumalapit si Lycka kay Shasha ay nakakaramdam ito ng kakaibang pakiramdam--- lukso ng dugo. Halos maguluhan din si Lycka dahil ang kaniyang mukha ng dalaga pa siya ay mukha ni Shasha ngayon. "Imposible na parte ka pa ng pamilya ko. Dahil dalawa lang ang anak ko at nasa akin sila ngayon!" madiin itong sinabi ni Lycka na ikinagulat ni Shasha. Gayunpaman, hindi buo ang loob ni Lycka sapagkat nais niyang mayakap si Shasha. Pero hindi niya magawa. "Ano po ang ibig niyong sabihin? Hindi ko naman sinabi na anak niyo po ako. Hindi nga po kita kilala," inosenteng komento ni Shasha. "Wala kang kwentang babae! Ayaw na ayaw ko sa lahat ang sinasaktan ang anak ko! At nagawa mo pa talagang agawin sa bunso kong anak ang pagmamahal ni Mike?! Walang sino man ang dapat na gumawa no'n kay Margi

Última actualización : 2026-07-26

#52

MIKE POINT OF VIEW "How is she doc? Is she okay?" pag-aalala ni Mike. Hindi ko alam ang nangyari. Pero sinisisi ko ang sarili ko dahil hindi ko magawang protektahan si Shasha. Ngayon nakikita ko siyang mahina na nakahiga sa ibabaw ng kama. Habang cheni-check ng doctor ang lagay niya. "Halata naman na ayos lang siya Mike. Si mommy, sinaktan niya. Kaya bakit siya umaarte ng nakakaawa diyan? Tsk! Patulog-tulog lang yata 'yan para makatakas sa atraso niya kay Mom. Grabe! Hindi pa nakuntento sa ginawa niya sa akin no? Pati si mom sinaktan niya na rin! Napakawalang-hiya naman niya!" inis na inis na aniya ni Margie. Pero wala akong oras para pansinin ang sinasabi niya. "Ano ba Mike? Nakikinig ka ba? Ako ang fiance mo rito hindi ang katulong mo! Baka nakakalimutan mo na ikakasal na tayo?" dagdag pa niya. "Tumigil ka na muna Margie." Kalmadong sinabi ni Lance. Napilitan naman na tumigil si Margie. Wala rin naman saysay ang sinasabi niya. Kaya hindi ko kailangan itong pakinggan. Ang

Última actualización : 2026-07-26

#53

ALEXA POINT OF VIEW Grabe ang sakit sa ulo. Hindi ko pa nga binubuklat ang mata ko nahihilo na ako. Pakiramdam ko nandito ako sa ibabaw ng kama at nakatulog ako. Siguro nga nakatulog ako kanina ng sinabi ni Mike na magpahinga ako. Pero, bakit ganito ang sakit? Wala naman siguro akong ginawa. Nakaramdam ako ng nakadagan sa kamay ko. Kaya pinilit kong dahan-dahan na imulat ang mata ko. Pero ang tumumbad sa akin ay isang maliwanag sa itaas. Hala! Nasa langit na ba ako? Huhuhu! Pwede bang sa susunod mo na ako kunin? Marami pa akong pangarap sa buhay ko. Nagda-drama na sana ako. Pero, biglang may maliit na dumaan sa liwanag. Langaw ba 'yon? Kung gano'n wala pa ako sa itaas? Yes! Ligtas pa ako?! Inikot ko ang tingin ko. Hanggang sa hindi ko inaasahan na makikita ko si Mike. Naka-upo siya sa wheelchair niya. Tulog at nakasandal ang ulo niya sa kamay ko habang hawak-hawak niya ito. Kahit paano ay nakaramdam ako ng tuwa dahilan na mapangiti ako. "Boss? Gising ka na po boss," sabay galaw k

Última actualización : 2026-07-26

#54

"Bakit boss? May dumi po ba sa mukha ko? Nagtatanong lang naman po ako. Hehe, na saan po ba sila? Wala po ba dito?" dagdag ko. "May inasikaso si Lance. May mga inasikaso din muna sina Aleng Klarita at pina-day off ko na muna ang mga tauhan ko ngayong araw. Kaya tama ka, dalawa lang tayo ngayon ang nandito. Kaya huwag mo na silang hanapin dahil babalik din sila bukas," seryoso niyang sagot. Hmm... Gano'n pala 'yon. "Eh? Ako ba boss walang day off? Dapat meron din ako para makapasyal ako," hirit ko. "Saan ka pupunta? Sakto naman at wala akong gagawin ngayon. Kaso lang may mga dapat akong ipakita sa 'yo. Kailangan kita ngayong araw kaya hindi ka pwedeng umalis ng bahay lalo na kung hindi ako kasama," sabay subo niya ng pagkain. "Gano'n ba boss? Sige boss, utos mo eh kaya susundin ko. Pero, infairness boss ah, ngayon lang kita nakitang nakipag-usap sa akin ng ganyan. Hindi tipid ah at hindi rin masungit. Pero siguro maya-maya lang susungit ka na sa akin." Mahina akong napatawa

Última actualización : 2026-07-26

#55

P A G K A L I P A S N G I L A N G O R A S Na iligpit ko na ang mga pinagkainan namin ni boss. Natapos ko na rin itong hinugasan. Samantalang siya ay nanatili roon sa sala at nagbabasa ng libro. Napapansin ko na sa isang araw ay nakakadalawa hanggang tatlo ang pagbabasa niya ng iba't-ibang libro. Ako nga sa dictionary pa lang naubos na ang braincells ko. Nakatayo lang ako dito sa kusina at nakasandal sa ref. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Wala akong masyadong maisip. Maganda naman pala ang tahimik na bahay lang at malaki. Kanina natatakot ako. Pero, ngayon medyo ayos na. Nawawala na ang takot kong manatili tahimik na bahay at malaki. Ewan ko ba, naaalala ko noon. N A K A R A A N "Walang hiya kang bata ka! Dahil hindi mo sinunod ang utos ko! Mananatili kang nakakulong diyan sa loob ng malaking bahay! Walang ilaw! Walang pagkain at wala kang tubig! Nang sa gano'n ay magtanda ka at sa susunod ay makikinig ka na sa mga utos ko sa 'yo!" Ito ang sinigaw sa akin ng isang lalaki

Última actualización : 2026-07-26

#56

"Boss, bakit ka naman pabigla-bigla diyan? May problema ba?" reklamo ko sabay hilot ko sa ilong ko.Humarap si boss sa akin. "Magluluto tayo, dahil walang ibang magluluto kundi tayo lang. Tayo lang nandito ngayon. Tutulungan mo ba ako o hindi?" seryoso niyang sabi."Tutulong boss. Kakain din naman ako eh, kaya tutulong po ako. Ano ba ang lulutuin natin? Masarap ba ang lulutuin natin? Dapat lang na masarap 'yon ah," sabay kamot ko sa batok ko."Oo naman, masarap naman ako magluto, tsk!" sabay talikod ni boss sa akin.Lumakad siya papalapit sa kusina at kumuha ng apron sa gilid. Nakatingin lang ako sa kaniya. Hinawi niya ang buhok niya. Ang gwapo talaga ni boss. Kaso lang ang hambog niya. Pero, gayunpaman, natatawa lang ako sa kaniya sa tuwing naghahambog siya diyan.Nag-umpisa na si boss. Ang bilis niyang kumilos. Kung ako ang gumawa no'n sigurado na bukas pa ako matatapos. Sa nakikita ko tuloy ngayon. Professional taga luto si boss. May talent naman pala siyang ganyan. Dapat hindi ni

Última actualización : 2026-07-26

#57

"Boss, sa tingin mo ba ay kaya ko? Baka saktan niya ako eh," mahinang aniya ko habang natatakot pa rin ako. "May tiwala ako sa 'yo Shasha, kaya magtiwala ka rin sa akin. Kayang-kaya mo 'yan, hindi ka masasaktan habang nandito ako sa tabi mo." Ramdam na ramdam ko na hindi ako mag-isa ngayon. Kaya naman, susunod ako sa utos ni boss. Dahan-dahan akong humarap sa kutsilyo kahit kinakabahan pa ako. Subalit, ng makaharap na ako roon, hindi naman ako sinaktan nito. Kaya bakit nga ako matatakot? "Oh 'di ba? Hindi ka naman sinaktan. At hindi ka masasaktan kung gagamitin mo 'yan sa maayos. Kaya naman, mula sa araw na ito dapat hindi ka na matakot sa mga ganyang bagay, okay?" Nakangiting sanaysay sa ni boss sa akin. "Kaya nga boss. Hindi niya pala ako sasaktan eh. Hindi na po ako matatakot." Mas pinili ko ang ngumiti pa rin at palakasin ang loob ko. Positibo naman ang pinapakita sa akin ni boss. Kaya magiging positibo lang din ako dapat. Kahit walang inutos si boss sa akin ulit. Dahan-dah

Última actualización : 2026-07-26

#58

MARGIE POINT OF VIEW Galit na galit ako rito sa kwarto ko. Bwesit na bwesit ako kay Alexa. Bakit ba naman kasi hindi na lang siya natuluyan? Ano ba ang inaakala niya tatantanan ko siya? Tsk! Bagay sa kaniya ang magkaroon ng trauma. Pero nakakabwesit lang dahil handa si Mike na samahan si Alexa. "Argh!" sigaw ko sa kwarto ko. Narito ako sa kama ko at yakap-yakap ko ang malambot na unan ko. Ngunit, dahil sa inis ko. Nagawa ko itong suntukin ng paulit-ulit. Imagine, nagawa akong sigawan ni Mike kahapon dahil sa walang kwentang katulong? Damn! I hate it! Hayts! Bwesit! Anong silbi ng pag-untog ko ng ulo ko kung kay Alexa pa rin kakampi si Mike. Kailangan ko pa yata ginawa ng malala para lang maniwala siya sa akin at pagalitan si Alexa. Pwes! Kung ano ang pwedeng gawin para mawala ang babaeng 'yon! Gagawin ko! Bumalik ka na lang dapat sa kalsada Alexa kaysa sa maging higad sa tabi ni Mike! Inabot ko ang cellphone ko sa gilid ng mesa dito sa gilid ng kama ko. Agad ko itong binuksan a

Última actualización : 2026-07-26

#59

"Ma'am, ayaw ko nga po ng pera niyo. Bakit po ba kailangan niyo akong pilitin? Pwede po bang tumahimik na po kayo? Kasi, hindi niyo naman po ako madadala eh. Basta ako, maayos na ako sa buhay ko dito sa bahay ni boss. Wala naman akong ginagawang masama eh. Sadyang sinisiraan lang talaga ako ni Margie sa inyo. At hindi ko na po 'yon kasalanan," napangiwing aniya ko. Ewan ko ba, nawawalan tuloy ako ng gana na makipagusap sa kaniya. Hindi naman ako mukhang pera eh. Kaya ilalaban ko talaga ang sarili ko. Ako lang 'to, ang palaban na si Shasha! "Ikaw babae ka ang tigas ng ulo mo!" Kitang-kita ko ang inis na bumabalot sa pagmumukha niya. "Boss!" Isang malaking sigaw ko ng akmang sasampalin ako ni Lycka. Agad naman siyang napatigil at ibinaba ang kamay niya. Tsk! Takot naman pala siya sa boss ko. "Magpasalamat ka nandito ka sa bahay ng Mondragon. Kailangan ko rumespeto. Dahil kung wala, walang awa rin ang ibibigay ko sa 'yo." Inis siyang napa-upo muli sa sofa. At sakto naman na du

Última actualización : 2026-07-27

#60

Nakalabas na kami ng bahay ni boss. Medyo malayo na rin kami roon. Ang tibay ng katawan niya dahil kanina pa kami naglalakad hindi pa siya nakakaramdam ng pagod. Samantalang ako, ang sakit pa sa paa ko. Mabuti nalang talaga at nahimasmasan agad ang mahina kong katawan kanina. Exercise ko na ba 'to? O ito na ang kamatayan ko? Hay naku! Nasa likod niya lang ako sumusunod. Kaysa naman sa magbago ang direksyon ng lakad ko. Ede, maligaw pa ako sa gagawin ko. Tahimik kaming dalawa, tahimik rin ang paligid. Walang sasakyan at wala man lang masyadong tao. Kung may dadaan man, isa o dalawang tao lang. Tapos, wala na. "Boss..." mahinang tawag ko sa kaniya. Hindi sumagot si boss at patuloy lang ang paglalakad. Tinawag ko siya ulit, pero wala pa rin sagot. Malalim ko siyang tinitigan mula sa likuran niya. Saglit akong napatigil sa kinatatayuan ko. Inunat-unat ko ang katawan ko at ginalaw-galaw ko ang mga paa ko. Na para bang tatakbo ako sa racing! Samantalang si boss ay lumalakad pa rin. Tuma

Última actualización : 2026-07-27

ANTERIOR

...

...

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status