All Chapters of Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG): Chapter 71 - Chapter 80

"Salamat naman Alexa at nakilala kita. Malakas ang loob ko kapag kasama kita." Ang malungkot na mukha ni Linda ay napalitan ngayon ng matamis niyang ngiti. Ngayon ko lang napansin na mukhang mas bata pa sa akin si Linda. Kaya pwede niya akong maging ate kung gugustuhin niya. "Kung gano'n Linda, dapat palagi kang maging masama kahit na anong mangyari. Kapag pinapagalitan ka rin ulit ni boss tulad ng ginawa niya dati sa 'yo. Sabihin mo lang sa akin. Dahil igaganti kita sa kaniya." Sinadya kong lakasan ang boses ko para marinig ni boss. Napansin ko ang pagkurap ng mga mata niya. "Hindi porket boss sila na agad ang tama. Tao lang din naman siya ah, nagkakamali din siya. Kaya bakit siya magsusungit at pagagalitan ka pa? Gusto niya suntukan pa kami," panghahambog ko. Ikinatawa ito ni Linda. Kaya natutuwa na rin ako dahil masaya na siya. "Huwag mo akong idadamay sa kalokohan mo," malamig na aniya ni boss. Pero hindi naman nakaderetso ang tingin sa akin. "Nagsasabi lang nama

ALEXA CHAN POINT OF VIEW Ang gulo ng buhay ko. Opisina at bahay naman kami ngayon ni boss. Sa isang araw parang ang dami ng nagaganap sa mga buhay namin. Pero, nakakatamad naman ang iba. Kakapasok lang namin ni boss. Dinala ko siya patungo sa sala. Wala si Sandro kaya ako ang nagtutulak ulit sa wheelchair niya. "Shasha, dahil no ako sa library," aniya ni boss ng tatalikod na sana ako para umalis. "Library boss? Saan po ba 'yon? Malayo ba? Kakapasok lang natin dito sa bahay. Dapat kanina sinabi mo na. Para doon tayo pumunta hindi dito sa bahay boss. Ang gulo mo naman eh," pabalang na sagot ko sa kaniya. "Pumwesto ka na lang rito sa likuran ko. Itulak mo ang wheelchair ko at ituturo ko sa 'yo ang daan papunta doon sa library ko." Wala akong magawa sa utos kundi ang sumunod. Mahirap naman ang komontra. Tahimik akong pumwesto sa likuran niya at inumpisahan itong itulak na wheelchair niya. Sumusunod lang ako sa mga tinuturo niya. Hindi ko naman alam na may library dito sa bahay niy

Sa wakas natapos na rin ako sa paglilinis. Grabe ang sakit sa katawan. Mukha na akong matanda tuloy sa panghihina. Biro lang, syempre malakas pa ako. Tinapunan ko ng tingin si Mike. Maayos ang pagka-upo niya sa isang magandang upuan na meron din sariling magandang mesa. Tulad na lang sa loob ng kompanya niya. Pati dito sa loob ng library. Mukha pa rin siyang hari. Kung sa bagay, pagmamay-ari naman niya ito. May binabasa siyang libro. At ewan ko kung ano iyon. Dahil medyo malayo siya sa akin, hindi ko makita masyado ang harap no'n. Basta seryosong nakatuon ang atensyon niya sa libro at hindi ako pinapansin rito. Ayos na ayos nan sa akin. Basta may natututunan siya sa pagbabasa niya. Muli kong ibinalik ang ginamit ko sa kinuhaan ko. Inunat-unat ko ang katawan ko para bumalik ang lakas ko. Nang matapos ako, lumapit ako sa mga libro upang pumili kong ano ang babasahin ko. Kahit paano naman ay marunong akong magbasa dahil natutunan ko sa bahay ni mama Cheska noon. Kumusta na kaya siya

Pagkabalik ko sa library. Hindi ko akalain na nagbabasa pa rin si Shasha. Seryosong nakatingin ang mga mata niya sa librong nasa mesa sa harap. Ikinagulat ko na makita ang maraming libro sa mesa niya. Nakakalat ito at nakabuklat. Tila ba nabasa na niya ang lahat ng iyon. Ni-hindi nga agad niya ako napansin. Tumayo ako mula sa wheelchair ko upang humakbang papalapit sa kaniya. Parang ayaw niya magpa-isturbo. Ngunit, gayunpaman ay pumwesto ako sa likuran niya upang tingnan ang mga binabasa niya. Grabe hindi ko naasahan na mahilig pala siya sa mga arts. May mga librong nakabukas dito na ang laman ay puro sukat at drawing ng mga arts. Pang fashion design ang mga ito. Meron din mga mathematics na kahit ako ay nahirapan intindihin 'yon noon. "Shasha," mahinang tawag ko sa kaniya. "Mike, nandiyan ka pala." Agad siyang napatingin sa akin. Ngunit, hinayaan ko lang siyang nakaupo. Dahil imbis na siya ang tumayo ako na ang umupo sa tabi niya. Tumingin pa siya sa inupuan ko. "Mike, baka

Si Shasha ang dumating. Napatigil kami ni Samuel. Humakbang si Shasha papalapit sa akin at umupo ito sa tabi ko. May dala siyang damit na tila may laman ito na nakatago sa loob. "Bakit Shasha, ano ba ang dapat na gawin? Sabihin ni Mike na hindi niya talaga mahal si Margie? Mawawasak ang puso niya, sigurado 'yon," wika ni Samuel. I didn't say anything. Gusto kong hintayin ang sagot ni Shasha. "Oo naman. Dahil sa pagsisinungaling silang dalawa lang naman ni Mike ang mahihirapan. At ang malala pa, kapag tumagal pa na umasa si Margie. Mas masasaktan lang siya. Kaya, bakit mo pipiliin na magsinungaling kung pwede ka naman maging totoo? Wala naman mali roon," walang alinlangan na sagot ni Shasha. Sinasabi ko na nga ba. Hindi ako madidismaya sa sagot niya. "Kung gano'n, ede sabihin mo na kuya kay Margie," sagot ni Samuel. "Naiintindihan mo na ba Samuel? Tama ang sinabi ni Shasha. Kahit naman hindi ko sabihin, alam ko na alam na ni Margie 'yon," seryoso kong sabi. "Teka lang Shasha, na