All Chapters of Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG): Chapter 61 - Chapter 70

Huminto ang sinasakyan namin ni boss sa isang magandang lugar. Sa labas pa lang halata na na mas maganda pa sa loob. May mga iba't-ibang kulay na lights sa labas. At dahil naabutan kami ng medyo madilim na. Nakikita na ang mga ilaw. Sabay kaming lumabas ni Mike sa kotse. Pareho kaming napahinto sa harap ng tila park na 'to. Pinagmasdan ko ang itaas. Ang ganda may isang umiikot sa itaas at naririnig ko ang sigaw ng mga tao. At habang nakatitig ako roon. Ramdam ko na nakatingin lang sa akin si Mike. "Boss, pumasok na kaya tayo. Ang ganda kahit dito pa lang sa labas. Kaya malamang mas maganda sa loob," aniya ko kahit hindi ko siya nilingon. Hindi sumagot si boss. Subalit hinawakan niya ang kamay ko. Dahilan na napatingin ako sa kaniya at sakto naman na nagkasalubong ang mga mata namin. At dahil ramdam ko na masaya siya sa ginagawa niya. Hinayaan ko na lang ito na gawin niya sa akin. Nakangiti ko siyang binigyan ng tingin at ngumiti nga rin siya sa akin. Kalaunan, sabay na kaming pumaso

"Wala akong sasagutin sa mga tanong mo. Kaya umalis ka diyan sa harapan ko. Asikasuhin mo na lang si Gwen kaysa sa makialam ka sa problema ko bunso. Huwag matigas ang ulo, hindi ka na bata." I said with my cold tone. Subalit, tanging ngisi lang ang ibinigay niya sa akin. "Magkapatid tayo kaya magtulungan tayo. Kung ano man ang problema mo, tutulungan kita diyan. Kaya sige na, sabihin mo na kasi sa akin para masolusyonan natin." Tila wala sa mukha niya ang tigilan ako. Kaya malamang sa malamang ay mapipilitan ako na buksan ang problema ko sa kaniya. Hayts! "I want to drink alcohol. Uminom tayo mamaya." "Nag-gym matapos iinom ka mamaya? Bukas na lang 'yan." "Umalis ka na nga lang sa harap ko Samuel. Dagdag na lang sa sakit ng ulo ko." "Grabe ka naman sa akin. Ede ito na, aalis na nga ako, okay?" Agad naman itong umalis sa harapan ko. Tsk! Baka takot lang mapagalitan ni Gwen kaya hindi siya iinom. Hayts! Mahina naman pala ang loob niya! Nangingialam pa kasi. Nagtungo a

Pagkarating sa bahay tulog pa rin si Shasha. Binuhat ko siya palabas ng kotse. Deretsahan akong naglakad patungo sa loob ng bahay. Tahimik naman, dahil bukas pa darating sila Aleng Klarita. Dere-deretsahan akong nagtungo sa kwarto ni Shasha sa itaas. Dahan-dahan ko siyang inilapag sa malambot niyang kamay. Himbing na himbing ang tulog ni Shasha. At natutuwa akong pagmasdan ito. Tinanggal ko ang sapatos na suot niya. Dito ko napansin ang pamumula ng paa niya. Nakuha niya siguro ito kanina sa paglalakad namin. Imbis na matulog na ako, inuna ko munang asikasuhin si Shasha. Maingat kong inayos ang mga paa niya. Saglit kong iniwas si Shasha. Kumuha ako ng pamunas sa mga paa niya. Pagkabalik ko sa kwarto niya mahimbing pa rin ang tulog niya. Masaya akong ginagawa ito kay Shasha at ito ang unang beses kong ginawa sa buong buhay ko. F A S T F O R W A R D ALEXA CHAN POINT OF VIEW Nagising ako ngayong araw na masarap ang pakiramdam. Hindi tulad ng mga nakaraang araw. Pagkabangon ko,

Sa loob ng bahay ng Mondragon family. Napuno ng katahimikan ang sala. Kung saan ay nanatili muna si Mike. Upang mag-isip sa kaniyang gagawin kay Alexa. "Boss, tama apo ang lahat ng mga sinabi ni Margie. Nakita niyo naman po kanina kung paano ginawang saktan ni Alexa si Margie. Kaya, makinig ka po sa kaniya. Hindi mo kailangan magtiis sa isang inosente at ignoranteng babae. Tapos ang malala pa ay hindi niya makontrol ang sarili niya makasakit. Kaya mas mabuting gawin ay ibalik na lang siya kung saan mo siya nakuha," sanaysay ni Sandro.Malalim na tingin ang ibinigay ni Mike sa kaniya. Dahilan ng pagkayuko nito."Pwede ba Sandro, kung gusto mo lang din siraan si Shasha sa akin, huwag ka na lang magsalita. Dahil, hindi ko kailangan ang mga salitang 'yan. Inosente nga si Shasha. At naniniwala ako na nagawa niya 'yon ng may dahilan." Malamig itong sinabi ni Mike. Humarap siya kay Sandro. "Tatanungin kita Sandro. At sasagutin mo ito ng hindi boss ang tingin mo sa akin," seryosong wika ni

Kahit paano ay naging maayos ulit ang pakiramdam ko. Kung talagang ganito sa akin si Mike. ibigsabihin wala na akong katatakutan sa sunod sa mga gagawin sa akin ni Margie. Dahil buo naman ang tiwala sa akin ni Mike. Gayunpaman, hindi ko ito gagamitin upang makapanakit ng iba. Hindi ko sasaktan si Margie dahil lang sa ako ang pinagkakatiwalaan ni Mike. Dalawa na sila ni Lance ngayon ang buo na may tiwala sa akin. "Boss, ano na po ang gagawin natin ngayon? Tapos ka na po ba sa lakad mo? Kanina kasi sabi ni Aleng Klarita may nilakad ka raw. Tapos dumating ka naman agad. Wala ka na bang lalakarin ulit?" mahinahon kong tanong kay boss. Kahit paano din ay kumalma na ang loob ko. Hindi na ako humihikbi o umiiyak. "Tapos na. Ibigsabihin pala nito. Ako agad ang hinanap mo paggising mo? Bakit? Na miss mo ba ako, Shasha?" Hindi ko alam kung matatawa ba ako sa kilig o babatukan ko si boss dahil sa kahambogan niya. Ngunit, totoo naman 'yon. Si Mike agad ang hinanap ko kanina. "Hindi. Baki