บททั้งหมดของ Maid for the Boss (SPG): บทที่ 101 - บทที่ 110

HAVENGabi na nang tuluyang makabalik kami sa mansion mula sa kumpanya. Pagkababa ko ng sasakyan, isinara ng driver ang pinto sa likuran ko at naglakad papasok sa malawak na foyer habang hawak ko pa ang coat na kanina ko lang suot sa opisina. Karaniwan, sa ganitong oras ay may maririnig akong kalansing ng mga plato mula sa dining area, yabag ng mga kasambahay sa hallway, o boses ni Amber na nakikipag-usap kay Liza habang may ginagawa sa kusina. Pero ngayong gabi ay halos tanging tunog lamang ng sapatos ko ang umaalingawngaw sa marmol na sahig.Huminto ako nang ilang segundo sa gitna ng foyer at dahan-dahang iniikot ang paningin ko sa paligid. Hindi ko maipaliwanag kung ano ang nagbago dahil pareho pa rin naman ang mga mamahaling kasangkapan, nakasindi pa rin ang mga ilaw, at walang anumang bagay na mukhang naiiba sa unang tingin. Pero may kung anong hindi ko makita na nagpapabigat sa dibdib ko. Parang may isang bagay na nawala sa mansion na hindi dapat nawawala. At bago ko pa man mau

AMBER Hapon na at katatapos ko lang manood ng palabas sa telebisyon nang mapansin kong tahimik ang bahay. Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at lumapit sa bintana para sumilip sa labas, pero imbes na ang mga tao sa kalsada ang pagtuunan ko ng pansin ay biglang bumalik sa isip ko si Haven. Hindi ko maiwasang isipin kung ano na ang ginagawa niya sa mansion at kung nalaman na ba niyang pinaalis ako ni Eduardo. Napabuntong-hininga ako at bahagyang sumandal sa bintana habang pinagmamasdan ang araw na unti-unti nang bumababa. Alam kong wala na akong dapat asahan dahil malinaw naman kung saan ako inilagay ng pamilya niya, pero kahit anong pilit kong kumbinsihin ang sarili ko ay hindi ko pa rin maiwasang malungkot dahil naiwan ko si Haven nang walang maayos na paalam. Habang abala ako sa pag-iisip ay biglang naramdaman ko ang kamay ni Mama sa balikat ko. “Anak, bakit parang ang lalim ng iniisip mo?” tanong ni Mama habang nakatayo sa tabi ko. “Kanina ka pa tahimik at napansin kong ilang beses

HAVENIlang oras na akong nakaupo sa loob ng tinted kong sasakyan na nakaparada sa hindi kalayuang bahagi mula sa bahay nina Amber. Hindi ko alam kung bakit ako pumunta roon. At lalo kong hindi maipaliwanag kung bakit hindi ko kayang umalis kahit ilang beses ko nang sinubukang paandarin ang sasakyan. Ang tanging alam ko ay gusto kong makita si Amber at malaman kung kumusta na siya pagkatapos siyang paalisin ni Daddy sa mansion.Nang bumukas ang pinto ng bahay nila ay agad kong inayos ang pagkakaupo ko at tumingin sa direksiyon nito. Lumabas si Amber na nakasuot lamang ng simpleng damit at hawak ang maliit niyang bag, ngunit bago pa man ako makapag-react ay may lumabas na lalaki kasunod niya. Bahagya akong napakunot-noo nang makilala ko si Max. At lalo akong nainis nang makita kong ngumiti si Amber sa kanya bago sila sabay na naglakad palayo.“Bakit kasama niya iyon?”Hindi ko namalayang nasabi ko iyon nang malakas habang nakatitig sa kanilang dalawa. Mabilis kong pinaandar ang sasakya

HAVENAlas-una na ng madaling-araw nang tuluyan akong makabalik sa mansion. Mabigat na ang ulo ko dahil sa dami ng nainom ko sa club at ilang beses kong kinailangan kuskusin ang mukha ko habang nagmamaneho pauwi, pero mas mabigat pa rin sa akin ang mga bagay na paulit-ulit na umiikot sa isip ko. Hindi ko maalis sa utak ko ang mukha ni Amber, ang pagtawa niya habang kasama si Max, at ang pakiramdam na para bang unti-unti na siyang lumalayo sa akin mula nang pinaalis siya ni Daddy.Pagpasok ko sa mansion ay agad kong napansin na may ilaw pa sa sala. Akala ko may naiwan lang na kasambahay na naglilinis, pero nang makalapit ako ay nakita ko si Marga na nakaupo sa sofa at naghihintay. Agad siyang tumayo nang makita ako at mabilis na lumapit, habang ang mukha niya ay puno ng pag-aalala na para bang buong gabi niya akong hinihintay.“Haven, saan ka galing? Kanina pa kita hinihintay at nag-aalala ako sa iyo. Tinawagan pa kita pero hindi ka sumasagot, kaya hindi ko alam kung may nangyari ba sa

AMBER "Trabaho? Anong klaseng trabaho naman iyan?" "Nangangailangan kasi ng waitress sa restaurant namin. At may nag-suggest sa amin na ikaw daw ay isang magaling na empleyado." "Ha? At sino naman iyong nag-suggest?" "Si sir Clover po." Kumunot ang noo ko. Hanggang sa naalala ko na kaibigan iyon ni Haven. "Ay okay. Sige. Anong requirements ang mga ipapasa ko?" "Wala ka ng requirements na kailangang ipasa. Tanggap ka na agad sa trabaho dahil kilala ko na rin naman ang boss ko." napangiti ako ng malawak sa narinig ko. Sa wakas may trabaho na naman ako, pero hindi ko alam kung bakit bigla naman akong binigyan ng trabaho ni Clover. Kinausap kaya siya ni Haven? Sinabi kaya nito na bigyan ako ng trabaho? "Puwede ko bang mahingi ang number at email address mo? Para ipapasa ko kay sir Clover. At siya na ang bahalang kumausap sa iyo." Agad kong ibinigay ang cellphone number ko at email address. Pagkatapos mong maibigay ay agad ng umalis ang lalaki. Sinundan ko na lamang siya