Todos os capítulos de Maid for the Boss (SPG): Capítulo 81 - Capítulo 90

AMBERINABALA KO NA LANG ang sarili ko sa pagwawalis ng mga tuyong dahon sa garden. At habang nagwawalis ako, bigla na lang may sumabunot sa amin. Pagkalingon ko, nakita ko si madam Gina. Galit na galit ang itsura niya habang nakatingin sa akin. Ibubuka ko pa lang ang bibig ko nang bigla niya akong sampalin ng malakas. Halos mamanhid ang pisngi ko sa lakas ng sampal niya.“Ano ang karapatan mong saktan si Marga, ha? Ano?! Sino ka ba sa inaakala mong ito? Isa ka lang alipin! Tagalinis! Tagasilbi! Binabayaran ka lang namin pero ang lakas ng loob mo? Bakit? Porke malapit sa iyo ang apo ko kaya ganiyan ka na katapang?”Nagsimulang mangilid ang luha ko sa mga oras na iyon. Hayop na matandang ito! Ang sarap tadyakan! Imbes na magpakabait na lang dahil mamamatay na rin naman siya, ang sama pa rin ng ugali!“Bakit? Bawal po bang gumanti ang isang katulad ko na alipin? Na dapat hayaan ko lang siya na sampalin ako? Siya ang nauna. Bigla niya akong sinampal dahil inaakala niyang nilalandi ko si

AMBER“I LOVE YOU, AMBER…”Inalis niya ng mabilis ang suot kong pantulog. Pinagmasdan ko lang siya kung paano ako hubarán. Pagkatapos niyang alisin ang damit ko, sinunod niya agad alisin ang salawal ko. Wala na agad akong kahit anong saplot sa katawan. Pinagmasdan niya ang kabuuan ko bago siya ngumiti. Hinawakan niya ang pagkababaé ko at saka pinadausdos ang daliri niya sa hiwa ko.“Sa akin ka lang, Amber ha? Kahit ano pa ang mangyari… sa akin ka lang.”Muli niya akong siniil ng halik habang abala ang kamay niya sa pagkalikot ng t1nggil ko. Ninamnam ko ang mainit biyang halik. Maingat ang paggalaw ng kanyang labi. Nakababaliw at nakalulunod ang kanyang halik. Sinabayan ko iyon habang ang kamay ko ay hinahaplos ang matipuno ang matigas niyang dibdib. Sa mga oras na ito, walang ibang nasa isip ko kun'di ang masarap na si Haven. Ito na ang reward at pampatanggal niya ng inis ko dahil sa ginawa ng impakta niyang lola.Pinasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko. Nakipag-espadahan ako n

AMBERNagsasampay ako ng mga bagong labang damit sa likod ng mansion, nang marinig ko ang mahinang kaluskos ng mga yapak sa sementadong daan. Hindi ko muna pinansin dahil akala ko isa lang sa mga kasambahay ang dumaan, kaya ipinagpatuloy ko ang pagsabit ng mga damit sa sampayan. Nang maabot ko ang isang puting polo, saka ko napansing may aninong huminto sa likuran ko.Paglingon ko, agad kong nakita si Madam Gina.Napahawak ako sa damit na hawak ko at bahagyang napaatras. Hindi siya nakangiti. Nakatayo lang siya roon habang nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. At kahit wala pa siyang sinasabi ay parang biglang nawala ang ingay sa paligid. Ibinalik ko ang damit sa sampayan at pinilit kong maging normal ang boses ko.“Madam, may kailangan po ba kayo? Katatapos ko lang po maglaba kaya nagsasampay lang ako rito. Kung may ipapagawa po kayo, sabihin n’yo lang at gagawin ko pagkatapos kong matapos ito.”“May kailangan akong sabihin sa’yo, Amber. At sana sa pagkakataong ito ay hindi mo ak

AMBERKinabukasan, tinatamad akong bumangon dahil hindi maayos ang tulog ko kagabi. Namamaga pa ang mga mata ko dahil sa pag-iyak. Pero wala akong ibang magagawa. Kaya naghilamos na ako at naghanda para sa trabaho. Habang nagbibihis ako, paulit-ulit kong naaalala ang sinabi ni Madam Gina. Kailangan kong umiwas kay Haven kung ayaw kong mawalan ng trabaho, kaya kahit ayaw ko, kailangan kong gawin.“Hays…nakakainis naman ang pag-ibig na ito! Ang sakit sa dibdib,” bulong ko sa sarili.Pagkatapos ng almusal, nagsimula na ako sa mga gawain ko. Nasa sala ako at nagwawalis nang marinig ko ang mga yabag ni Haven. Hindi ako lumingon at ipinagpatuloy ko lang ang ginagawa ko. Maya-maya ay lumapit siya sa akin.“Good morning, Amber. Ang aga mo ngayon. Bakit hindi mo man lang ako tinitingnan? Simula kanina pa parang ang seryoso ng mukha mo.”Karaniwan, tatawanan ko lang siya o sasagutin ng pabalang dahil alam kong nang-aasar lang siya. Pero ngayon, saglit ko lang siyang tiningnan bago muling ibin

HAVENMASAKIT ANG ULO ko kinabukasan nang magising ako. Pagkatingin ko sa orasan, tanghali na pala. Napahaba kasi ang kwentuhan namin ni Clover at naparami rin ang inom namin noong magpunta kami sa bar.Bigla kong naalala ang mga sinabi niya sa akin. At hindi ko maiwasang makaramdam agad ng galit sa pamilya ko. Wala akong ganang magtrabaho ngayon. Parang ang gusto ko lang ay magkulong sa kuwarto. Akma sana akong pipikit nang may kumatok sa pinto. Hindi ako nagsalita. Ilang sandali pa ay bumukas iyon.“Bakit hindi ka pa nag-aalmusal? Tanghalian na. Hindi ka pa rin lumalabas ng kuwarto mo.”Umikot ang mata ko nang marinig ko ang boses ni lola. Matalim ko siyang tiningnan bago bumangon sa kama at saka sumandal sa headboard.“Ikaw? Bakit mo tinatakot si Amber? Bakit mo sinabi sa kanya na layuan ako?”Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi ko.“Anong sinabi mo?”“Ano? Maang-maangan ka pa, Grandma? Kahit hindi sabihin sa akin ni Amber ang dahilan ng pag-iwas niya, alam kong ikaw ang may pakana