บททั้งหมดของ Maid for the Boss (SPG): บทที่ 111 - บทที่ 120

MARGANasa dining area ako ng mansyon nang gabing iyon at tahimik na naghihintay habang isa-isang inilalapag ng mga katulong ang pagkain sa malaking mesa. Nang marinig kong bumukas ang pinto ay agad akong napatingin at nakita ko si Haven na papasok. Umayos ako ng upo at bahagyang inayos ang buhok ko dahil naisip kong baka ngayong wala na si Amber sa mansyon ay sa wakas, magkakaroon na rin ako ng pagkakataong makausap siya nang maayos.Umupo si Haven sa kabilang bahagi ng mesa at ni hindi man lang ako tiningnan. Kumuha lamang siya ng pagkain at tahimik na nagsimulang kumain na parang wala akong kaharap. Ilang minuto akong naghintay na baka pansinin niya ako, pero kahit isang sulyap ay hindi niya ibinigay sa akin kaya lalo akong nainis.“Haven, hindi ba puwedeng kahit ngayong tayong dalawa na lang ang kumakain ay kausapin mo naman ako nang maayos? Ilang araw na kitang sinusubukang kausapin pero parang wala ka talagang pakialam sa akin. Hindi naman siguro mahirap maging sweet kahit kaunt

AMBER“Let’s talk.”Hindi na ako nakapagsalita pa. Agad kong ibinaba ang hawak kong basahan at sumunod sa kanya palabas ng restaurant. Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang pumunta rito pagkatapos ng lahat ng nangyari. Pero kahit gusto kong magtanong ay pinili ko munang manahimik hanggang sa tuluyan kaming makarating sa gilid ng parking area.Pagkahinto niya ay humarap siya sa akin at ilang segundo niya akong tinitigan mula ulo hanggang paa. Halata sa mukha niya ang pagkainis kaya napakunot din ang noo ko.“Amber, iyon agad ang pinagkakaabalahan mo rito? Ilang araw pa lang mula nang umalis ka sa mansyon, may nilalandi ka na agad. Talagang mabilis kang naka-move on, ano? Hindi man lang ba sumagi sa isip mo na baka may taong naiwan doon na nag-aalala sa iyo?”Nanlaki ang mga mata ko dahil sa inis. Hindi ko akalaing iyon agad ang sasabihin niya sa akin matapos ang ilang araw na hindi kami nagkita. “Ano ba ang problema mo, Haven? Nagtatrabaho ako rito at si Nico ang manager ko, ka

HAVENNasa office ako nang hapon na iyon at abala sa ilang documents na kailangang tapusin bago matapos ang araw. Kahit pilit kong ituon ang isip ko sa trabaho, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko si Amber. Lalo na iyong nakita ko siyang naglalakad pauwi kanina at iyong sandaling napansin niyang sinusundan ko siya. Hindi ko alam kung alam niyang ako iyon, pero ang mahalaga sa akin ay nakauwi siyang ligtas.Biglang bumukas ang pinto ng office at pumasok sina Clover at Sebastian. Pareho silang dumiretso sa sofa at naupo na parang sarili nilang bahay ang office ko.“Bro, napadaan lang kami ni Sebastian para kumustahin ka dahil parang ilang araw ka nang sobrang abala. Hindi ka na sumasama sa amin at kapag tinatawagan ka namin, puro trabaho lang ang sagot mo. Kaya naisip naming baka kailangan mo lang ng kasama para kahit sandali ay makapagpahinga ka,” saad ni Clover.Hindi ko sila nilingon agad at ipinagpatuloy ko ang pagbabasa ng hawak kong dokumento. “Okay lang ako. Marami lang tal

AMBERTATLONG araw na mula nang lumipat ako sa apartment na inihanda ni Clover para sa akin. 0ero hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay na dito na ako umuuwi. Kahit ilang beses ko nang nakikita ang malinis na sala, maayos na kusina at komportableng kwarto, napapatingin pa rin ako sa paligid kapag pumapasok ako na parang naghihintay akong may magsabi sa akin na hindi naman talaga ito para sa akin. Minsan nga, natatawa na lang ako kapag naaalala kong dati ay iniisip ko kung paano pagkakasyahin ang kinikita ko sa mga pang-araw-araw na gastusin, tapos ngayon ay nakatira ako sa apartment na halos lahat ng kailangan ko ay mayroon na.Pagkauwi ko mula sa trabaho nang gabing iyon, naisipan kong bumili muna ng barbeque sa kanto. Wala akong ganang magluto dahil pagod na ako at gusto ko na lang kumain nang mabilis bago maligo at magpahinga. Bumili ako ng ilang stick ng barbeque at kanin, saka naglakad pabalik sa building habang hawak ang supot ng pagkain.Pagdating ko sa tapat ng apartment,

AMBERKinabukasan, nagising ako sa sarili kong kuwarto sa apartment na ibinigay sa akin ni Clover. Ininat-inat ko ang katawan ko bago dahan-dahang minulat ang mga mata ko, pero nang makita kong maliwanag na sa labas ay bigla akong napabalikwas ng bangon.“Patay, anong oras na?”Mabilis akong bumaba sa kama at nagmamadaling lumabas ng kuwarto. Pagdating ko sa sala ay agad akong napahinto nang makita ko si Haven na abala sa pag-aayos ng almusal sa mesa. Nanlaki ang mga mata ko at saka ko biglang naalala ang nangyari sa amin kagabi. Kaya hindi ko napigilang mapahawak sa noo ko.“Good morning, Amber. Huwag kang mag-alala, puwede kang hindi pumasok ngayon. Sinabihan ko na si Clover kagabi na magpapahinga ka muna at ako na ang nagsabi sa kanya na huwag ka munang papasukin," nakangising wika ni Haven.Napatingin ako sa kanya habang pilit kong inaayos ang gusot kong buhok. "Ikaw talaga, Haven, hindi ka man lang nagsabi sa akin na kakausapin mo si Clover. Paano kung gusto kong pumasok ngayon