All Chapters of Maid for the Boss (SPG): Chapter 251 - Chapter 260

ELENA Nasa sala ako kasama sina Amber at Noah nang marinig namin ang pagbukas ng p***o ng condo. Napatingin ako sa may pintuan at nagulat nang makita si Jefferson na papasok habang hinihila ang isang malaking maleta. Hindi ko inaasahang babalik siya nang ganoon kabilis, lalo na't sinabi niyang uuwi muna siya para kumuha ng mga gamit. Pero nang makita ko ang mukha niya, agad kong napansin na may mabigat siyang iniisip. “Jefferson? Bakit ang dami mong dala? Akala ko ba kukuha ka lang ng ilang gamit at babalik dito pagkatapos?” tanong ko habang tumatayo mula sa sofa. Inilagay niya ang maleta sa tabi ng p***o at saka ako nilapitan. “Dito na muna ako titira, Elena. Nakapagdesisyon na akong makipaghiwalay kay Annabel, at wala na akong balak bumalik sa bahay na iyon.” Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Hindi ko inaasahang ganoon kalaki ang magiging pagbabago sa buhay niya pagkatapos naming magkita ulit. Alam kong hindi niya mahal si Annabel, pero iba pa rin ang basta pag-amin na hi

HAVEN Paakyat na sana ako sa elevator nang tawagin ako ng isa sa mga tauhan ni Daddy at sabihing ipinapatawag daw niya ako sa opisina nito. Napakunot ang noo ko dahil wala naman akong natatandaang kailangan naming pag-usapan ngayong araw. Pero dahil mukhang mahalaga ang pakay niya, bumalik ako sa loob ng kompanya at dumiretso sa opisina niya. Pagpasok ko, nakita ko si Daddy na nakaupo sa likod ng mesa habang si tita Grace naman ay nasa sofa. Pareho silang nakatingin sa akin, at may kung anong kakaiba sa ekspresyon ng mukha ni Mom na hindi ko maipaliwanag. Hindi siya mukhang kinakabahan o nag-aalala. Sa halip, para siyang may hinihintay na magandang balita. “Bakit ninyo ako ipinatawag? May kailangan ba kayong pag-usapan sa akin?” tanong ko habang isinasara ang p***o. “Umupo ka muna, Haven. May mahalaga kaming sasabihin sa iyo,” sagot ni Daddy. Umupo ako sa tapat ni tita Grace at naghintay sa sasabihin nila. Ilang segundo pa ang lumipas bago nagsalita si Mom, at ang unang sinabi ni

MARGA Pagkalabas ko ng kuwarto, nakita ko si Eduardo na nakatayo sa may sala. Nakasimangot siya habang may hawak na ilang dokumento. At nang mapansin niya ako, agad niya akong tinawag. “Marga, mag-impake ka na ng mga gamit mo. Hindi ka na puwedeng manatili rito,” kalmado niyang sabi ngunit may diin. Natigilan ako at napatingin sa kaniya. “Ano? Bakit naman? Dadsy, asawa ako ni Haven. Hindi mo naman puwedeng basta na lang akong paalisin sa bahay na ito!” “Manahimik ka na lang, Marga at mag-impake.” Napakunot ang noo ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang ibig niyang sabihin, kaya lumapit ako sa kaniya at sinubukang tingnan ang mga dokumentong hawak niya. “Ano bang pinagsasasabi mo? May problema ba sa kompanya? O may sinabi ba si Haven sa iyo tungkol sa akin?” tanong ko. Inilapag ni Eduardo ang mga dokumento sa mesa at seryoso akong hinarap. “Hindi tunay ang kasal ninyo ni Haven. Peke ang marriage certificate na ipinakita sa lahat. Walang legal na kasal na naganap, kaya hindi mo

AMBER Hindi ko akalaing darating ang araw na makakasama ko sa isang simpleng pamamasyal ang tunay kong ama. Habang naglalakad kami sa loob ng mall kasama sina Mama Elena at Noah, hindi ko maiwasang mapangiti sa tuwing nakikita kong masayang nakikipagkuwentuhan si Daddy Jefferson sa kapatid ko. Para kaming isang normal na pamilya na namamasyal tuwing weekend, at kahit alam kong bago pa lamang ang lahat ng ito sa amin, ramdam kong gusto niyang bumawi sa mga panahong hindi niya kami nakasama. “Daddy, sigurado ka bang kailangan pa nating pumasok sa isa pang shoe store? Ang dami mo na pong nabili!” natatawang tanong ni Noah habang hawak ang dalawang shopping bag. “Bakit? Hindi mo ba gusto ang mga sapatos na pinili mo?” tanong ni Daddy Jefferson. “Gusto ko nga po! Sobra-sobra pa nga!” sagot ni Noah. “Hindi pa ako nagkaroon ng ganito karaming sapatos. Dati, kapag nasira na ang sapatos ko, saka lang ako nakakabili ng bago. Ngayon, parang hindi ko na alam kung alin ang unang gagamitin ko.”

ANNABEL Gabi na pero hindi pa rin ako makatulog. Nakaupo ako sa gilid ng kama habang patuloy na tumutulo ang mga luha ko. Sobrang sakit ng dibdib ko sa tuwing naiisip kong kasama ngayon ni Jefferson sina Elena, Amber, at kapatid nito. Sigurado akong masaya silang magkakasama, kumakain sa iisang mesa, nagtatawanan. At ginagawa ang mga bagay na matagal nang gustong gawin ni Jefferson kasama ang babaeng tunay niyang minahal. Samantalang ako, narito sa kuwartong ito, mag-isa at walang ibang kasama kundi ang mga alaala ng pagsasama naming unti-unti nang nawawasak. Alam kong hindi kailanman hindi ako minahal ni Jefferson. Kahit noong mag-asawa na kami, ramdam kong may bahagi ng puso niya na hindi niya kayang ibigay sa akin. Ilang beses ko siyang sinubukang pasayahin, ilang beses kong ipinilit na maging perpektong asawa sa harap ng ibang tao, pero wala pa ring nagbago. Ngayon, bumalik na si Elena sa buhay niya, at mayroon na silang anak na maaari nilang makasama. Para bang wala na akong lu