All Chapters of Maid for the Boss (SPG): Chapter 221 - Chapter 230

AMBER Nang sumapit ang oras ng tanghalian, kusa niyang kinuha ang bag ko at tumayo sa tabi ko. “Tara na. Baka gutom ka na.” “May kamay ako, Haven. Kaya kong dalhin ang bag ko.” “Alam ko naman. Gusto ko lang maging gentleman sa girlfriend ko.” Napatingin ako sa kaniya at agad na tinakpan ang bibig niya gamit ang palad ko. “Shh! Huwag kang maingay! Gusto mo bang marinig tayo ng buong departamento? Tanga ka talaga! Ano na lang sasabihin nila? May asawa ka tapos may girlfriend pa? Aba, paldo ka pala!” Tumawa siya sa likod ng kamay ko bago marahang hinawakan ang pulsuhan ko at ibinaba iyon. “Sige na. Hindi ko na uulitin. Tara na, gutom na ako.” Magkasabay kaming lumabas ng opisina at nagtungo sa cafeteria ng Villamor Global Holdings. Dahil hindi naman ganoon karami ang tao sa bahaging iyon, nakapili kami ng mesa sa may bintana. Si Haven ang kumuha ng pagkain namin, at nang bumalik siya ay inilapag niya sa harap ko ang paborito kong ulam. “Paano mo nalaman na ito ang gu

AMBERSinimulan niyang hiwain ang mga sangkap habang ako naman ay naupo sa maliit na mesa malapit sa kusina. Paminsan-minsan ay tinatanong niya ako kung nasaan ang ilang gamit, at kahit sinasabi kong nasa harap lang niya ang mga iyon, kunwari ay hindi niya makita hanggang sa lumapit ako para ituro.“Hindi mo ba talaga makita iyan? Nasa harap mo na nga!” natatawa kong sabi.“Mas madaling makita kapag ikaw ang nagtuturo.”“Sus! Palusot mo.”Ngumiti lang siya at bumalik sa pagluluto. Maya-maya ay kumalat na sa buong kusina ang mabangong amoy ng ginisang bawang at sibuyas. Napalapit ako sa kaniya at sumilip sa kawali habang hinahalo niya ang niluluto.“Ang bango naman! Ano ba ang ginagawa mo?”“Chicken adobo. Tapos may ginisang gulay din tayo.” Tumingin siya sa akin. “Pero huwag kang kukuha muna. Hindi pa luto.”“Hindi naman ako kukuha. Titingnan ko lang.”“Alam ko ang tingin mong iyan. Ganyan ka rin kapag may pagkain sa mesa, gusto mong tikman agad.”Natawa ako at bahagyang siniko siya.

AMBER Dinala ako ni Annabel sa isang coffee shop na malapit lang sa Villamor Global Holdings. Pumasok kami at pumili siya ng mesang medyo malayo sa ibang customer. Umorder siya ng kape para sa sarili niya, samantalang tubig lang ang kinuha ko dahil wala naman akong balak magtagal. May trabaho pa akong kailangang asikasuhin, at ayokong ma-late dahil lang sa kung ano mang sasabihin niya sa akin.“Nalaman ko ang tungkol sa iyo, Amber. Nalaman kong dati kang kasambahay ng pamilya Del Monte at marami kang ginawa para sa kanila. Alam ko ring hindi naging maganda ang pakikitungo nila sa iyo. Pero sa kabila ng lahat, patuloy ka pa ring nakapaligid sa kanila,” panimula niya.Napataas ang kilay ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang kinalaman ng pagiging dating kasambahay ko sa pamilyang Del Monte… sa dahilan ng pagpapatawag niya sa akin. Kaya hinayaan ko muna siyang magpatuloy.“Alam ko ring malapit ka kay Jefferson. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa mo para makuha ang loob niya. Pero mali

ANNABEL Halos kumulo ang dugo ko habang nagmamaneho pauwi sa bahay. Hindi ko pa rin matanggap ang kapal ng mukha ni Amber! Napakaarte ng babaeng iyon. At kung umasta ay para bang napakalinis niya, gayong alam ko namang may kung ano siyang ginagawa para mapalapit kay Jefferson. Inalok ko na nga ng sampung milyon, pero nagawa pa niya akong sagutin at talikuran na parang wala lang ang perang inilapag ko sa harap niya. “Napakawalang-hiya talaga!” bulong ko habang mahigpit na hawak ang manibela. “Sampung milyon na ang iniaalok ko, pero nagawa pa akong murahin! Sino ba ang babaeng iyon para umasta nang ganoon sa akin?” Hindi naman maliit na halaga ang sampung milyon. Sa perang iyon, puwede na siyang bumili ng bahay, magsimula ng negosyo, at mamuhay nang komportable nang hindi na kailangang dumikit kay Jefferson. Pero hindi niya tinanggap. Sa halip, ipinagmukha pa niyang ako ang may problema dahil lamang ayaw niyang lumayo sa asawa ko. Pagdating ko sa bahay, agad kong ibinigay ang susi n

ANNABEL“Manahimik ka, Annabel! May kailangan tayong pag-usapan. Putangina ka talaga kahit kailan! Isa kang baliw na babae! Abnormal na asawa!” galit na galit niyang sigaw sa akin.Pagdating namin sa kuwarto, mabilis niyang binuksan ang pinto at malakas akong hinila papasok. Dahil hindi ako nakapaghanda, nawalan ako ng balanse nang pakawalan niya ako nang marahas. Napasigaw ako nang matumba sa sahig at bumagsak ang tuhod ko sa malamig na tiles.“Aray! Jefferson!” sigaw ko habang napahawak sa tuhod. “Ano ba ang problema mo?! Bakit mo ako ginaganyan?!”“Daddy!” sigaw ni Cheska mula sa labas ng kuwarto. “Ano'ng ginagawa mo kay Mommy? Bakit mo siya sinasaktan?!”Hindi pinansin ni Jefferson ang anak namin. Isinara niya ang pinto at humarap sa akin habang nakatayo pa rin ako sa sahig. Kitang-kita ko ang galit sa mukha niya. Mahigpit ang pagkakakuyom ng mga kamao niya at tila pinipigilan niyang sumigaw.“Anong kagaguhan ang ginawa mo kay Amber kanina?” madiin niyang tanongNapakurap ako. Hin