Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

HAVEN HINDI KO ALAM kung bakit naisipan kong sumilip sa ibaba. Wala naman akong balak na sumilip sa ibaba pero narinig ko kasi ang boses ni Amber. At ng sumilip ako Nagulat na lamang ako ng makitang binabasa siya ng tubig ni Marga. Sa totoo lang wala naman akong dapat na pakialam… ngunit hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng inis sa ginawang iyon ni Marga. Marahil dahil talagang masama ugali niya at mapagmataas. “Ha-Haven…” Bakas ang takot sa mata niya nang makita akong nakasilip. Napalunok ako ng laway nang makita ko ang basang uniporme ni Amber. Sa totoo lang parang gusto ko siyang yakapin. Parang gusto kong kumuha agad ng tuwalya at takpan ang katawan niya. Ngunit hindi ko 'yon pwedeng gawin dahil siguradong magtataka si si Marga. At maaaring makarating ito sa pamilya ko. Hindi ako pwedeng magpakita ng masyadong closeness sa isang kasambahay. Umalis ako sa terrace at pagkatapos ay huminga ng malalim. Maya-maya pa ay bumaba ako ng hagdan at nagtungo sa sala kung saan nakit

AMBERHINDI PINANSIN ni Haven ang sinabi ko. Basta na lamang siyang dumagan sa akin at pagkatapos, mariin akong hinalikan. Nababaliw na yata ako sa lalaking ito. Hindi ko alam kung bakit hinahayaan ko lamang siya na gawin ang gusto niyang gawin sa katawan ko. Pero hindi ko rin maitatanggi na talaga ang sarap ng ganito. “Haven…”Napanganga ako matapos niyang supsup1n ang dibdib ko. Ang kanyang isang kamay ay abala sa paglamas sa kabila, habang ang kanyang bibig ay abala naman sa isa pa. Sa mga oras na iyon, nakakaramdam ako ng takot. Natatakot ako na baka mahuli kami ng kahit sino sa pamilya niya. Ngunit mas nananaig ang l1bog na nararamdaman ko. Iba pala talaga kapag l1bog na ang nanaig sa katawan. Kahit ayaw ng isipan mo, mahihirapan kang labanan ito.“Oohhh,” ung0l ko matapos niyang sips1pin ang kabilang dibdib ko.Ang kamay niya ngayon ay gumapang na patungo sa pagitan ng hita ko. Dumadausdos ang gitnang daliri niya sa hiwa ko at maingat na minamasahe ang mani ko. Tang1na! Ang gal

MARGAHALOS UMUSOK NA ANG ilong ko sa inis sa tuwing maaalala ko kung paano ako pagsalitaan ng masakit ni Haven. Ang tanga niya! Hindi niya alam kung ano ang tunay na nangyari!“Hoy! Iyong mukha mo naman masyadong galit na galit!” wika ng kaibigan kong si Olivia.Umupo siya sa harapan ko habang ako naman ay nakade kwatro.“Bwïsit kasi iyong babae na iyon!”“Sino? Iyong sinasabi mong maid?”“Oo! Iyong mayabang na maid na iyon! Akala mo kung sino! Yumabang bigla dahil kinakampihan ni Haven ang mga kasambahay niya! Dapat hindi niya iyon ginagawa eh.”“Oh paano iyan? Baka naman kasi mabait lang talaga siya sa maid nila. Kaso ikaw lang itong hindi. Dapat hindi ka ganoon.”Tumaas ang kilay ko at saka hinarap siya.“So ako pa ang masama ngayon?”“Ha? Tinatanong pa ba iyan?”“What?!”Malakas siyang tumawa bago siniko ako.“Ano ka ba naman, Marga! Matagal na tayong magkaibigan kaya alam na alam ko na ang ugali mo. Kahit naman kaninong maid ay iba talaga ang pakikitungo mo sa kanila. Dapat kas

AMBERKINABUKASAN, maaga akong nagising kahit medyo puyat ako. Habang nagsusuot ako ng uniform ay ilang beses kong naalala kung paano lumuhod si Sir Haven sa harapan ko at tiningnan ang sugat sa binti ko, tapos hinalikan pa niya iyon na para bang malaking bagay sa kanya ang maliit na sugat na nakuha ko dahil kay Marga. Hindi ko alam kung bakit niya ginawa iyon dahil kung tutuusin, hindi naman siya ganoon sa akin noong mga unang linggo ko rito. Noon, kapag may nakita siyang mali sa trabaho ko, agad niya akong pagsasabihan at kapag sumagot ako ay lalo siyang maiinis, pero nitong mga nakaraang araw ay parang nagbabago ang kilos niya. Hindi na siya ganoon kadalas magalit sa akin at mas madalas ko na siyang nahuhuling nakatingin kapag hindi ko naman siya pinapansin.Paglabas ko ng servants' quarters ay nadatnan ko si Liza na nag-aayos ng mga kurtina sa hallway. Agad niya akong tinapunan ng tingin bago ngumisi.“Bakit parang ang saya-saya mo na naman?”Napakunot ang noo ko. “Ano bang pinags

AMBER Makalipas ang halos dalawang oras ay tuluyan kaming nakarating sa hotel. Pagkababa ko pa lang ng sasakyan ay napatingala na ako sa napakalaking gusali. Pagpasok namin sa lobby ay lalo akong namangha dahil sobrang laki ng lugar at halos lahat ng nakikita ko ay mukhang napakamahal. “Grabe, Sir. Ito ba talaga iyong hotel na tutuluyan natin? Ang laki naman nito. Tingnan mo iyong chandelier, baka isang piraso lang niyan katumbas na ng ilang taon kong sweldo. Tapos iyong sahig, ang linis at makintab. Baka kapag nadapa ako rito, hindi na ako makatayo dahil baka isipin nilang sinira ko ang marmol. Tapos kapag nakita nila iyong uniform ko, baka isipin nilang kasama ako sa housekeeping.” “Hindi naman siguro ganoon.” “Hindi mo alam. Baka iyong isang basag na tile dito, kailangan kong bayaran. Sa dami ng mamahaling gamit dito, parang natatakot akong huminga nang malakas. Baka mamaya may malaglag na chandelier at sabihin nilang kasalanan ko dahil napabuga ako ng hangin.” “Hindi mo kailan