Semua Bab ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Bab 91 - Bab 100

120 Bab

บทที่ 91

คืนนั้น ลู่เจวี๋ยนอนอยู่บนเตียงในหอพัก พลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับองค์หญิงเป็นคนพิเศษสำหรับเขาจริง ๆแต่หลังจากตื่นเต้นดีใจได้ไม่นาน ความกังวลก็ค่อย ๆ ผุดขึ้นมาอีกเขาต้องจากไปถึงสองเดือน แม้องค์หญิงจะบอกว่าสามารถใช้ยาระงับได้ และยาระงับสำหรับเพศเมียก็มีฤทธิ์อ่อนกว่าของเพศผู้มาก แต่สุดท้ายมันก็ยังเป็นยาถ้าองค์หญิงใช้ จะเป็นอันตรายต่อร่างกายหรือเปล่า?เขาไม่เคยนึกถึงเจียงถิงที่เคยป้อนอาหารให้ร่างพลังจิตขององค์หญิงเลยเมื่อแนวหน้ารบเปิดฉาก ผู้บัญชาการสูงสุดจะไม่ไปพร้อมกองยานได้อย่างไร?เจียงถิงต้องไปแน่เช้าวันถัดมา กองยานออกเดินทางตรงเวลาลู่เจวี๋ยขึ้นยานรบพร้อมกับกองกำลังหลัก แล้วนั่งลงในตำแหน่งที่กำหนดนอกหน้าต่าง เงาร่างของดาวหลวงค่อย ๆ เล็กลงเรื่อย ๆหนึ่งชั่วโมงต่อมา ทหารที่รับหน้าที่แจกจ่ายอุปกรณ์เดินเข้ามาในห้องโดยสาร พลางแจกจ่ายเสบียงและอุปกรณ์พลางพูดว่า "ภารกิจนี้เป็นสงครามป้องกันชายแดนกับสหพันธ์ ขนาดไม่ใหญ่ ผู้บัญชาการสูงสุดไม่ได้ร่วมเดินทาง แต่ละหน่วยแค่ปฏิบัติตามคำสั่งของร้อยโทก็พอ"ลู่เจวี๋ยชะงัก แล้วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น "เดี๋ยวก่อน ผู้บัญชาการสูงสุด...ไม่มาด้วยเหรอ
Baca selengkapnya

บทที่ 92

ราชินีเพศเมียกับฝ่าบาทที่ได้รับข่าวเช่นกัน ต่างก็กลุ้มจนพูดไม่ออกสายตาเลือกคนของลูกสาวเป็นอะไรกันแน่?ก่อนหน้านี้ก็มีไป๋จืออวี้ อาศัยว่าลูกสาวชอบก็ทำตัวโอ้อวดไปทั่ว แถมยังไม่เห็นคุณค่าความจริงใจของลูกสาวต่อมาก็ซูเฉิน เดิมทีไม่ว่าจะมองด้านไหนก็ถือว่าไม่เลว อย่างมากก็แค่ชาติตระกูลไม่ค่อยดี แม้พลังจิตจะไม่สูง แต่ก็ถือว่าเหมาะสมกับลูกสาวไม่คิดเลยว่า ทั้งที่กำลังจะทำพันธสัญญากันแล้ว หัวหน้าตระกูลซูจะป่วยหนัก ส่วนซูเฉินเองก็เกิดความผิดพลาดระหว่างทำวิจัยในสถาบันวิจัย จนพลังจิตเสียหายจากยา ระดับตกจาก A เหลือ D ทันที!แล้วจะทำยังไงดี!รถลอยฟ้าสีชมพูฉีกผ่านความมืดของราตรี พุ่งออกจากวังหลวงอย่างรวดเร็วเจียงถิงนั่งอยู่ที่เบาะคนขับ แสงเย็นสายหนึ่งส่องลงบนใบหน้าด้านข้างที่มีเค้าโครงคมชัดของเขาเจียงจือเซี่ยนั่งอยู่ข้าง ๆ ใช้เทอร์มินัลติดต่อซูเฉิน อยากถามว่าเขาอยู่ที่ไหน แต่อีกฝ่ายตอบเธอเพียงประโยคแรกว่า "ผมไม่เป็นไร องค์หญิงไม่ต้องเป็นห่วง" จากนั้นก็ไม่ตอบกลับอีกเลยเธอกัดริมฝีปากเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลเจียงถิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนถอนหายใจแผ่ว ๆ อยู่ในใจเพิ่งส่งลู่เจวี๋ยไ
Baca selengkapnya

บทที่ 93

เธอค่อยๆ เงยตาขึ้น มองใบหน้าที่สงบนิ่งเกินไปของซูเฉิน แล้วความคาดเดาหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจ"...นายตั้งใจทำเองงั้นเหรอ?"ซูเฉินไม่พูดอะไร เพียงปรือเปลือกตาลง เป็นการยอมรับโดยปริยายเจียงจือเซี่ยสูดหายใจเฮือก "นะ นายทำร้ายตัวเองทำไม?!"มุมปากของซูเฉินถึงกับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ "แบบนี้การถอนหมั้น ก็จะไม่ดึงองค์หญิงเข้าไปเกี่ยวข้อง"เจียงจือเซี่ยชะงักลมหายใจบ้าชะมัด นี่มันเหตุผลบ้าอะไร!แค่ถอนหมั้น จำเป็นต้องทำให้พลังจิตของตัวเองจากระดับ A พังจนเหลือระดับ D เลยเหรอ?! สำหรับเพศผู้เผ่าอสูร พลังจิตสำคัญแค่ไหนกัน!เขากลับลงมือกับตัวเองได้ถึงเพียงนี้!เจียงจือเซี่ยตกตะลึงจนพูดไม่ออกเธอประเมินปัญหาทางจิตใจของเขาต่ำเกินไป ภายใต้ภาพลักษณ์อ่อนโยน ผู้ชายคนนี้กลับเด็ดขาดเกินคาดซูเฉินได้ยินความเงียบของเธอ ก็ยิ้มเยาะตัวเองเบา ๆก็ดีเขาไม่อยากแกล้งต่อแล้วให้องค์หญิงได้เห็นว่าตัวตนภายใต้เปลือกนอกอันอ่อนโยนของเขานั้น บิดเบี้ยวและน่ารังเกียจเพียงใด ก็ไม่เป็นไรยังไง...หลังจากนี้ก็คงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้วเพียงแต่ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ที่เขาไม่วางใจไม่รู้ว่าพูดตอนนี้ องค์หญิงจะยั
Baca selengkapnya

บทที่ 94

เจียงจือเซี่ยเหมือนโดนฟ้าผ่ากลางหัว!ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!คนปลอมไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว เจียงถิงก็เป็นองค์ชายปลอมเหมือนกัน!อ๊ากกก มิน่าล่ะเจียงถิงถึงรู้ว่าเธอมีปฏิกิริยากับพลังจิตของเขา แต่ไม่เคยพูดอะไรเลย!งั้นก็หมายความว่า...ครั้งก่อนที่เขายอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าเขาทำให้ร่างพลังจิตของตัวเองอิ่ม ก็คือกำลังบอกเธอว่า...เขาไม่ได้มีสายเลือดราชวงศ์!ตัวตนปลอมของเธอยังไม่ถูกเปิดโปง!คนที่ชะงักไปเหมือนกันก็คือซูเฉินแววตาของเขาฉายความตกใจ ก่อนจะมองเจียงจือเซี่ยเพื่อขอคำยืนยันองค์หญิงรู้เรื่องนี้หรือเปล่า?แต่เจียงจือเซี่ยเก็บสีหน้าตกใจได้อย่างรวดเร็ว แล้วทำหน้าเรียบตึง พยักหน้าให้เขารัว ๆ"ใช่ ๆ ๆ พี่ใหญ่เป็นลูกบุญธรรม นายวางใจได้ พี่ใหญ่ไม่ได้เป็น...โรคจิตอะไรหรอก"เมื่อกี้เธอคุมสีหน้าไม่อยู่ องค์ชายปลอมมองเธอแปลก ๆ แล้วตั้งสติไว้ ตัวตนปลอมที่เกือบหลุดแต่รักษาไว้ได้แล้ว ห้ามหลุดอีกเด็ดขาด!ซูเฉินได้ยินดังนั้น ดวงตาคล้ายทอดต่ำลงเล็กน้อย "องค์หญิง...รู้มาตลอดเหรอ?"เจียงจือเซี่ยเหลือบมองสายตาของเจียงถิงที่กำลังจับสังเกต ก่อนพยักหน้าแรง ๆ "ใช่ ฉันรู้"ปลายนิ้วของซูเฉินกำแ
Baca selengkapnya

บทที่ 95

เจียงจือเซี่ยวางรายงานลง แล้วมองซูเฉินที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียง ก่อนถอนหายใจเบา ๆเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปอีกแล้วในเนื้อเรื่องเดิม พลังจิตของซูเฉินไม่ได้เสียหายถึงขั้นนี้ ไม่อย่างนั้นเขาจะเข้ากองทัพไปเป็นนักบำบัดได้ยังไงประตูห้องถูกผลักเปิดเบา ๆเจียงจือเซี่ยหันไป เลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจเจียงถิงเปลี่ยนจากชุดเครื่องแบบพลเอกที่ใส่เป็นประจำ มาเป็นชุดลำลองเรียบง่าย เสื้อรัดรูปสีดำคาดเข็มขัดหนังสีเงิน เส้นเอวคอดขายาวชัดเจน กลิ่นอายเย็นชาที่เคยมีลดลงไปมาก แต่กลับเพิ่มความเคร่งขรึมชวนให้ไม่อาจล่วงเกินขึ้นหลายส่วนเขาเดินเข้ามา ขมวดคิ้วมองเธอ "เธอควรไปพักได้แล้ว"เมื่อคืนเธอรีบออกไปรับซูเฉินกลับวังหลวงข้ามคืน จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หลับตาเลยเจียงจือเซี่ยใส่ใจทุกคนแบบนี้จริง ๆเจียงจือเซี่ยเองก็ง่วงแล้วเหมือนกัน เธอละสายตา ตอบ "อือ" แล้วเดินตามเจียงถิงออกไปอย่างว่าง่ายเธอเดินตามหลังชายหนุ่ม พลางแอบมองเขาครั้งแล้วครั้งเล่าโอ้โห พี่ใหญ่คนนี้ทั้งสูงทั้งขายาว ไหล่กว้างเอวคอด...หล่อจริง ๆเจียงถิงพาเธอเข้าห้องนอน แล้วเฝ้าดูจนเธอขึ้นเตียงนอนพอปิดประตูห้อง เขาก็หยิบเทอร์มินัลออกมานิ
Baca selengkapnya

บทที่ 96

ในมือเธอยังกำ "สินติดตัวเจ้าสาว" ของเขาไว้ ยังไงก็ต้องรอให้ซูเฉินฟื้นก่อนแล้วค่อยให้เขาตัดสินใจเองราชินีเพศเมียยังอยากเกลี้ยกล่อมต่อ แต่เจียงจือเซี่ยกะพริบตาปริบ ๆ แล้วปล่อยไม้ตาย"งั้นให้ไป๋จืออวี้เป็นสามีเอกดีไหม?"สีหน้าของราชินีเพศเมียเปลี่ยนทันที พูดด้วยสีหน้าเย็นชาและรัวเร็วขึ้น "รอ! เราจะรอ! รอซูเฉินฟื้นก่อนค่อยว่ากัน!"อย่าเอาเรื่องนี้มาพูดเลยการเลือกสามีเอกให้ลูกสาว ก็เพื่อให้คอยรับใช้และปกป้องลูกสาว ถึงซูเฉินจะเป็นคนไร้ประโยชน์ อย่างน้อยนิสัยก็อ่อนโยน ยังพอใช้ได้แต่ไอ้เผ่านกยูงคนนั้น ตอนก่อนหน้านี้ลูกสาวเคยยอมลดตัวเพื่อเขา ก่อเรื่องจนทั้งบ้านปั่นป่วนไปหมด เธอยังจำได้ไม่ลืม!ไป๋จืออวี้อย่าหวังว่าจะได้แต่งเข้าราชวงศ์!ราชินีเพศเมียพูดจบ ก็กลัวว่าลูกสาวจะเหมือนเมื่อก่อนที่ดึงเธอไว้แล้วพร่ำบอกว่าชอบไป๋จืออวี้มากแค่ไหน จึงรีบหันหลังเดินจากไป ฝีเท้าเร็วราวกับลมเจียงจือเซี่ยกลั้นหัวเราะ มองราชินีเพศเมียเดินจากไปการมีอยู่ของไป๋จืออวี้ ทำให้มาตรฐานที่ราชินีเพศเมียมีต่อสามีเอกของเธอลดลงจริง ๆคิดดูแล้วก็ไม่แปลก ก่อนหน้านี้เพราะไป๋จืออวี้คนเดียว เจ้าของร่างเดิมเกือบทำให้
Baca selengkapnya

บทที่ 97

องค์ชายรองที่เหนื่อยแทบขาดใจ ถึงกับตกตะลึงกับพี่ชายและน้องสาวของตัวเองยังไม่นับเรื่องที่จู่ ๆ พี่ใหญ่ก็เริ่มใส่ใจการแต่งตัวราวกับนกยูงรำแพน (ที่จริงไม่นับไม่ได้ เพราะเขาไม่กล้าถามเลย)แค่เรื่องคู่หมั้นของน้องสาวก็พอแล้ว เขากลับได้รับบาดเจ็บทางพลังจิตอย่างรุนแรง!ระดับ D?!เจียงหวยถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้มเขาจ้องน้องสาวที่กำลังนั่งอยู่ข้างเตียง ก่อนจะหันไปมองเพศผู้เผ่ากวางบนเตียงที่ใบหน้าซีดขาว ลมหายใจแผ่วเบาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ผ่อนออก "น้องสาว สายตาเลือกคนของเธอนี่นะ..."เจียงจือเซี่ยเท้าคาง มองผู้ชายที่นอนหมดสติอยู่บนเตียงอย่างเหม่อลอยพอได้ยินคำพูดของเขา มุมปากเธอก็กระตุก "พี่รอง เลิกบ่นได้แล้ว"แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เจียงหวยก็พูดประโยคนี้เป็นครั้งที่แปดแล้วหลังจากเจียงหวยถอนหายใจหนัก ๆ ไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไร เจียงจือเซี่ยก็อดไม่ได้ที่จะยกเท้าเตะเขาเบา ๆ "พี่ไม่เหนื่อยเหรอ? ไปพักเถอะ"เจียงหวยมองเธอด้วยสายตาหม่น ๆเขาเหนื่อยจนแทบไม่ไหวจริง ๆ แต่พอมองซูเฉินที่นอนอยู่บนเตียง เขาก็เหมือนอยากพูดแต่ก็หยุด พอหยุดก็อยากพูดอีก"เอางี้...พี่ไปจับไป๋จืออวี้มาให้เธอดีไหม?"
Baca selengkapnya

บทที่ 98

เจียงจือเซี่ยลุกขึ้นอย่างงุนงง แล้วเดินตามเขาออกไปนอกห้องเธอไม่ทันสังเกตว่า ในจังหวะที่เธอหันหลัง นิ้วของซูเฉินงอขยับเล็กน้อยตรงทางเดิน เจียงจือเซี่ยรู้สึกไม่ค่อยกล้ามองหน้าเจียงถิงเดิมทีพอรู้ว่าตัวตนของตัวเองยังไม่ถูกเปิดเผย เธอก็สามารถเผชิญหน้ากับเจียงถิงได้อย่างมั่นใจแล้ว แต่สองวันนี้เจียงถิงผิดปกติมากนายแบบ...เอ๊ย ผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีระดับท็อป หน้าตาหล่อเหลา คอยวนเวียนอยู่ต่อหน้าเธอทุกวัน...ใครจะอดมองไหวล่ะ?!อย่างน้อยเธอก็อดไม่ได้เพราะงั้นทุกครั้งที่เห็นเจียงถิง สายตาของเธอก็อดวูบไหวและหลบเลี่ยงไม่ได้เจียงถิงพอใจกับปฏิกิริยาแบบนี้ของเธอมาก มองสายตาที่คอยหลบเลี่ยงของเธอ พลางคิดในใจว่า ดูท่าตอนใส่เครื่องแบบทหาร ตัวเองจะดูดุเกินไปจริง ๆ"พี่ใหญ่ มีอะไรเหรอ?" เจียงจือเซี่ยถามเสียงเบาเจียงถิงมีสีหน้าเรียบเฉย "กองยานมาถึงเขตดาวแล้ว เธอคุยกับลู่เจวี๋ยได้"ดวงตาเจียงจือเซี่ยเป็นประกาย "ติดต่อผ่านกองทัพใช่ไหม?""อืม"ตามปกติ เพศผู้ในกองทัพสามารถสวมเทอร์มินัลได้ แต่ลู่เจวี๋ยมีสถานะเป็นทาสนักโทษ จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับอุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวเมื่อออกรบ ดังนั้นการติดต่อกับภา
Baca selengkapnya

บทที่ 99

ยังไงก็มีเจียงถิงอยู่ สิทธิ์การใช้งานช่องทางสื่อสารของกองทัพก็ใช้ได้ตามสบายลู่เจวี๋ยรับคำอย่างว่าง่าย "ได้ครับ องค์หญิง!"เขายังอยากถามว่าองค์หญิงช่วงหลายวันที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง หลังจากปลุกพลังครั้งที่สองแล้วมีตรงไหนไม่สบายหรือเปล่าแต่ยังไม่ทันได้พูด ก็มีอีกคนเบียดเข้ามาในภาพสีหน้าของเขาบึ้งตึงขึ้นมาทันทีเขามองผู้ชายในหน้าจอที่แต่งตัวโดดเด่นสะดุดตา เห็นได้ชัดว่ากำลังพยายามเรียกร้องความสนใจต่อหน้าองค์หญิง จนแทบกัดฟันแตกเจียงถิง!เจ้าหมอนี่จงใจทิ้งเขาไว้ ตอนนี้ก็ยังจงใจเข้าใกล้องค์หญิงต่อหน้าเขาอีก!เพศผู้เจ้าเล่ห์!ขณะที่อีกฝั่ง เจียงจือเซี่ยสัมผัสได้ว่าเจียงถิงเดินเข้ามาใกล้ ร่างทั้งร่างก็แข็งทื่ออยู่กับที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ได้ยินเสียงลู่เจวี๋ยในหน้าจอพูดอย่างกัดฟันว่า "พลเอก ว่างมากเหรอครับ?"เจียงถิงเงยหน้าขึ้น เหลือบมองหน้าจออย่างเฉยเมย "ก็ไม่ยุ่งเท่านาย""พลเอก ตอนนี้ผมกำลังคุยกับองค์หญิง คุณไม่ควรหลบหน่อยเหรอครับ?""นี่เป็นช่องทางสื่อสารของกองทัพ ฉันอยู่ข้าง ๆ เพื่อคอยกำกับ มีปัญหาเหรอ?""คุณ—" ลู่เจวี๋ยพูดไม่ออกจนสำลักคำไว้ในลำคอเจียงจือเซี่ยรีบเปลี
Baca selengkapnya

บทที่ 100

เจียงจือเซี่ยอุ้มยาระงับออกจากห้องพยาบาลในวังหลวงนักบำบัดมองแผ่นหลังที่เธอเดินจากไปด้วยสีหน้าลังเล ก่อนจะเกาหัวยาระงับสำหรับเพศเมียในจักรวรรดิแทบเป็นของที่ไม่มีใครใช้ เพศเมียคนไหนบ้างที่ไม่มีเพศผู้รายล้อม แล้วองค์หญิงจะเอาสิ่งนี้ไปทำอะไร?อีกอย่าง องค์หญิงเพิ่งปลุกพลังได้แค่ระดับ B ไม่ใช่เหรอ?แม้แต่ร่างพลังจิตก็ยังไม่มี แล้วจะใช้ยาระงับไปทำไม?สิ่งที่องค์หญิงสามจะทำก็ไม่ใช่เรื่องที่คนอื่นจะไปออกความเห็นได้ เขาส่ายหน้าแล้วกลับไปทำงานของตัวเองต่อผ่านไปไม่กี่นาที ประตูห้องพยาบาลก็ถูกผลักเปิดอีกครั้งนักบำบัดหันกลับไปมอง ก่อนรีบค้อมคำนับทันที "องค์ชายใหญ่"เจียงถิงพยักหน้าเล็กน้อย "หาข้อมูลได้หรือยัง?"ตั้งแต่เขาตระหนักได้ว่ากลิ่นหอมบนตัวเจียงจือเซี่ยมีความพิเศษ เขาก็สั่งให้นักบำบัดระดับแนวหน้าทั้งหมดไปค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้อง แต่น่าเสียดายที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่พบอะไรเลยนักบำบัดตอบอย่างระมัดระวัง "องค์ชายใหญ่ จากทุกกรณีที่เคยพบจนถึงตอนนี้ เพศเมียระดับสูง นอกจากใช้พลังจิตและของเหลวในร่างกายปลอบประโลมแล้ว ก็ไม่มีวิธีปลอบประโลมแบบอื่น""แม้แต่เพศเมียระดับ SS ซึ่งเป็นระดับสูงสุ
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
789101112
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status