Semua Bab ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Bab 71 - Bab 80

ลู่เจวี๋ยอยู่ในสนามฝึก สะบัดแขนครั้งเดียวก็เหวี่ยงผู้ฝึกสอนสองคนกระเด็นเสียงโห่ร้องรอบสนามหยุดลงกะทันหันร่างสองร่างกระแทกพื้นอย่างแรง กัดฟันแน่นถึงไม่ร้องด้วยความเจ็บออกมาให้อับอายไอ้หมอนี่ลงมือหนักจริง ๆ! นี่แค่การฝึกนะ! ไม่ใช่ออกรบจริงสักหน่อย!"จบรอบแรก ออกไปพักข้างสนาม เตรียมตัวสำหรับรอบต่อไป!"ลู่เจวี๋ยยืนอยู่กลางสนาม หน้าอกหอบกระเพื่อมอย่างหนัก เหงื่อไหลตามแนวกราม เขายกมือเช็ดลวก ๆ สองทีแล้วเดินออกไป"ดี! ปฏิกิริยาตอบสนองเยี่ยมจริง ๆ!""เมื่อกี้เห็นจังหวะสวนกลับไหม? สวยมาก!"นอกสนามฝึก ครูฝึกหลี่กับครูฝึกหลิวได้ข่าว จึงรีบตามมาดูความคึกคักครูฝึกหลิวตบหลังครูฝึกหลี่ พลางหัวเราะลั่น "เหล่าหลี่ พนันแล้วก็ต้องยอมรับผล! ดูสิ คนมาแล้วจริง ๆ!"ครูฝึกหลี่สะบัดเขาออก พลางด่าอุบอิบ "ก็แค่เหล้าสองขวดไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวไปเอาที่ห้องทำงานฉัน!"ตอนที่ทั้งสองเจอลู่เจวี๋ยครั้งแรกก็พนันกันไว้แล้วว่า องค์ชายใหญ่ต้องหาทางดึงตัวคนนี้เข้ากองทัพให้ได้เห็นไหม สุดท้ายก็รับเข้ากองทัพจนได้ลู่เจวี๋ยจบการฝึกรอบนี้ ทั้งตัวเจ็บจนสั่นเขาเดินไปข้างสนาม หยิบผ้าขนหนูมาเช็ดหน้า แล้วเดินออกจากสนา

“ขอบคุณองค์หญิง... พวกเราเข้าไปกันเถอะ”ทั้งสองเดินเข้าไปในสถาบันวิจัยด้วยกันในทางเดิน มีนักวิจัยเดินผ่านอย่างเร่งรีบเป็นระยะ เมื่อเห็นเจียงจือเซี่ยก็พากันก้มศีรษะทำความเคารพ ไม่มีใครกล้าพูดสักคำนี่เป็นครั้งแรกที่เจียงจือเซี่ยเห็นซูเฉินสวมอุปกรณ์ปฏิบัติการวิจัย แว่นป้องกันแบบใสพาดอยู่บนสันจมูกโด่ง ภายใต้เสื้อกาวน์วิจัยสีเงินขาวเป็นเสื้อเชิ้ตที่เรียบร้อย ทำให้เขาดูอ่อนโยนน้อยลง แต่กลับดูภูมิฐานแบบผู้เชี่ยวชาญมากขึ้นเมื่อเข้าไปในห้องทำงาน ซูเฉินก็ถอดอุปกรณ์วางไว้บนโต๊ะเจียงจือเซี่ยกวาดตามองไปรอบ ๆ นอกจากเอกสารวิจัยกับอุปกรณ์ปรุงยาเต็มพื้นที่แล้ว ก็แทบไม่มีของใช้ส่วนตัวเลย“แผลของนายเป็นยังไงบ้าง?” เธอนั่งลงบนโซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วงซูเฉินดึงปลายแขนเสื้อขึ้นให้เธอดู “เป็นแค่แผลเล็ก ๆ ตอนนี้หายแล้วครับ”แผ่นแปะรักษาบนแขนยังไม่ได้ลอกออก เจียงจือเซี่ยขยับเข้าไปมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้ว “นายไม่ได้ทายาเหรอ? ทำไมใช้แค่แผ่นแปะรักษาแบบพื้นฐาน?”ของแบบนี้ก็เหมือนพลาสเตอร์ปิดแผลในยุคปัจจุบัน จะรักษาแผลได้ยังไง?ขนตาของซูเฉินสั่นไหวเล็กน้อย เมื่อกลิ่นหอมค่อย ๆ เข้าใกล้ หัวใจข

ซูเฉินพยักหน้านักโทษทาสจะเข้ากองทัพงั้นเหรอ?องค์หญิงโปรดเขาจริง ๆถ้าหมอนั่นสร้างผลงานในกองทัพได้ บางทีองค์หญิงอาจรับเขาเป็นสามีรองเขากดความขมขื่นในใจไว้ ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “องค์หญิง ระหว่างทางระวังตัวด้วยนะครับ”เจียงจือเซี่ยโผล่ศีรษะออกมาจากหน้าต่างรถ แล้วกำชับอย่างจริงจังว่า “ซูเฉิน ถ้ามีเรื่องอะไรต้องบอกฉันนะ ฉันจะช่วยนายเอง จริง ๆ”ซูเฉินขานรับ “อืม”รถลอยฟ้าทะยานขึ้น ก่อนจะหายลับไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็วซูเฉินมองท้องฟ้าที่ว่างเปล่า เหม่อลอยอยู่นานจู่ ๆ ไหล่ของเขาก็ถูกผลักเบา ๆเขาได้สติทันที พอหันไปก็เห็นใบหน้าหล่อเหลายั่วยวนกำลังมองเขาอย่างงุนงงหนิงอี้เลิกคิ้ว “เรียกนายตั้งหลายรอบ เป็นอะไร?”“...นายมาทำอะไรที่นี่?”หนิงอี้เบะปาก “นายไม่อยู่โรงพยาบาล ก็ไม่มีใครรักษาแผลให้ฉัน ฉันก็ต้องมาหานายสิ”“ในโรงพยาบาลก็ไม่ได้มีนักบำบัดแค่ฉันคนเดียว”หนิงอี้ชี้หน้าตัวเอง “จะให้คนอื่นรู้ว่าลูกชายคนโตของตระกูลหนิงโดนซ้อมทุกสามวันห้าวัน แบบนั้นเหมาะเหรอ?”ซูเฉินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหลบให้เขาเข้ามาพอหนิงอี้เดินเข้าไปในสถาบันวิจัย จมูกก็ขยับนิดหนึ่งในอากาศยังมีกลิ่นหอมอ่อน

ประตูห้องรับรองปิดลงด้านหลัง ตัดสายตาอยากรู้อยากเห็นจากด้านนอกทั้งหมดยังไม่ทันที่ลู่เจวี๋ยจะพูด เจียงจือเซี่ยก็จับมือเขาพาไปนั่งบนโซฟาตามความเคยชิน"สัปดาห์นี้เป็นยังไงบ้าง? มีใครรังแกนายไหม?"ลู่เจวี๋ยตอบอย่างซื่อตรง "ไม่มีครับ การฝึกเป็นไปด้วยดี ครูฝึกก็ดีกับผมมาก"ตอนพูดเขาก้มหน้าน้อย ๆ ดูเชื่อฟังสุด ๆไม่ได้เจอกันหนึ่งสัปดาห์ เจียงจือเซี่ยยิ่งรู้สึกว่าท่าทางแบบนี้ของเขาน่ารักมากแต่ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกว่าตัวเองแปลก ๆทำไมในใจถึงมีความรู้สึกอยากแกล้งเขาแรง ๆ ขึ้นมา?ความคิดนี้มาอย่างรุนแรงและรวดเร็ว จนเธอตกใจจุดประสงค์ที่เธอมาวันนี้ไม่ใช่เพื่อแกล้งเขา แล้วจะคิดแบบนี้ได้ยังไง?เธอรีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป แล้วหยิบของขวัญที่เตรียมมาวางเรียงทีละชิ้น"ฉันเอาของมาให้นายเยอะเลย นอกจากเสื้อผ้าไว้เปลี่ยนแล้ว ยังมีพวกนี้ด้วย ได้ยินว่าการฝึกของกองทัพหนักมาก เลยเอาของที่นายชอบกินมาให้บำรุงร่างกาย"เธอหยิบสเต๊กที่ยังมีไอร้อนลอยขึ้นมาจากกล่องเก็บอาหาร ตามด้วยขนมหวานหน้าตาประณีตหลายกล่อง และอาหารเสริมบำรุงสมรรถภาพราคาแพงอีกหลายชนิดลู่เจวี๋ยมองเธอไม่กะพริบ ดวงตาสีเทาอมฟ้าคู่นั้น

เก่งจริง ๆลู่เจวี๋ยเห็นเจียงถิง ก็อยากผลักเพศเมียที่กำลังวุ่นวายอยู่บนตัวออก แต่ทั้งตัดใจไม่ได้และกลัวจะทำเธอเจ็บ จึงได้แต่รีบหันหน้าไปอีกทาง อธิบายอย่างร้อนรนว่า “พลเอก องค์หญิงอาการไม่ปกติ อื้อ—”ยังพูดไม่ทันจบ เพศเมียก็รีบปีนขึ้นมาปิดปากเขาด้วยการจูบสมองของเจียงจือเซี่ยสับสนไปหมด จูบทั้งกัดเขาราวกับไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเจียงถิงข่มความอิจฉาและโทสะที่พลุ่งพล่านเอาไว้ ก่อนขมวดคิ้วเขาก็สังเกตได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติความไวในการรับรู้ของผู้มีพลังจิตระดับ SS สูงมาก ตอนที่เขาเข้ามาเห็นภาพตรงหน้า เขาตกตะลึงจนยังตั้งตัวไม่ทันแต่พอสงบลงเล็กน้อย ก็สัมผัสได้ว่า พลังจิตของลู่เจวี๋ยกำลังถูกถ่ายทอดเข้าสู่ร่างของเจียงจือเซี่ยด้วยความเร็วที่บ้าคลั่งลู่เจวี๋ยแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว!องค์หญิงกดตัวเขาไว้แล้วจูบอย่างไม่ยั้งต่อหน้าพี่ชายของเธอเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะอธิบาย ยังต้องพยายามควบคุมตัวเองสุดชีวิต—นี่มันแทบจะเอาชีวิตเขาเลย“ลู่เจวี๋ย ควบคุมพลังจิตของนาย!”เสียงตวาดต่ำ ๆ ดังขึ้น ทำให้ลู่เจวี๋ยได้สติในทันทีเขารับรู้อย่างตกใจว่า พลังจิตของตัวเองกำลังถูกปลอบประโลมและจัดระเบียบอย่างรวดเร