جميع فصول : الفصل -الفصل 120

120 فصول

บทที่ 111

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่ากำลังกันใครอยู่แต่เมื่อนึกถึงตอนที่องค์หญิงเลี่ยงเจียงถิงมาคุยกับเขา ซูเฉินก็หลุบตาลงแล้วยิ้มเล็กน้อย“ซูเฉิน?” เจียงจือเซี่ยขยับเข้ามา เอียงหน้ามองเขา “เหม่ออะไรอยู่? เข้ามาสิ”เธอดึงชายหนุ่มที่กำลังเหม่อพาเข้าไปในบ้าน“นายพักห้องข้างๆ ฉัน 666 กำลังจัดห้องให้อยู่”ซูเฉินปล่อยให้เธอจูงเดิน กลิ่นหอมคุ้นเคยนั้นลอยมาอีกครั้งหัวใจเขาเต้นเร็วขึ้นหนึ่งจังหวะ “...ขอบคุณองค์หญิง”เจียงจือเซี่ยยิ้มให้เขา “ช่วงนี้นายอยู่กับฉันไปก่อน จะได้สะดวกให้ฉันหาวิธีฟื้นฟูพลังจิตให้นาย”ตอนนี้เจ้าดอกไม้สีขาวดอกเล็กอิ่มแล้ว เรียกใช้พลังจิตก็ไม่มีปฏิกิริยา ทำได้เพียงรอให้มันหิวก่อนค่อยว่ากันเธอดันซูเฉินเข้าห้อง ก่อนเลี้ยวเข้าห้องนอนตัวเอง ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วเปิดเทอร์มินัลส่งพิกัดให้เพื่อนสาวเจียงจือเซี่ย [ฉันเป็นอิสระแล้ว นัดกันไหม?]เฉินลี่ [องค์หญิง ออกจากวังแล้วเหรอ?!][นัด ๆ ๆ! เราจะไปเที่ยวไหนกัน?]เจียงจือเซี่ยหลุดยิ้ม เลื่อนหน้าจอตอบกลับ [ไปสวนสนุกเขตตะวันออกกัน คราวก่อนเธออยากไปไม่ใช่เหรอ? ฉันซื้อตั๋วไว้แล้ว พรุ่งนี้ไปรับ กินดื่มเที่ยวเล่นครบ พี่เลี้ยงเอง!]เฉินลี
اقرأ المزيد

บทที่ 112

เมื่อถูกแซว ซูเฉินก็ยิ้มเล็กน้อย “ยังไม่ตายจริง ๆ”เขาหันไปใส่รหัสที่ตู้ควบคุมอุณหภูมิ หยิบยาสองสามหลอดออกมา ก่อนหันกลับไปส่งให้“ปริมาณสำหรับหนึ่งเดือน ใช้หมดแล้วค่อยมารับ”หนิงอี้ยื่นมือรับ ก่อนปรือตามองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า“พลังจิตเสียหายจริง ๆ เหรอ?”ซูเฉินยืนเขียนอะไรบางอย่างอยู่ข้างโต๊ะ พลางตอบ “อืม” ไปตามปาก สีหน้าสงบนิ่งหนิงอี้อยากรู้มาก จึงถามตรง ๆ “ทำไมถึงลงมือกับตัวเอง? บ้าไปแล้วจริง ๆ เหรอ?”ข่าวบอกว่าเกิดอุบัติเหตุระหว่างการวิจัย แต่เขาไม่เชื่อหรอกซูเฉินไม่แม้แต่จะเงยหน้า “อย่าถามมาก”หนิงอี้จ้องท้ายทอยเขา ดวงตากลอกไปมา “ตอนนี้นายพักอยู่บ้านส่วนตัวขององค์หญิงเหรอ?”ไม่ใช่ว่าถอนหมั้นแล้วเหรอ? ทำไมยังอยู่กับเพศเมียคนนั้นอีก?เมื่อเห็นซูเฉินพยักหน้า สายตาของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมีนัยยะ“นายคงไม่ได้...กับเธอแล้วหรอกนะ——”“เพียะ”กระดาษแผ่นหนึ่งฟาดใส่หน้าเขาในที่สุดซูเฉินก็หันมา “ดูหน่อยว่าหาของพวกนี้ได้ไหม ฉันต้องใช้ด่วน”หนิงอี้ก้มลงกวาดตามองกระดาษแผ่นนั้น ก่อนค่อย ๆ นั่งตัวตรงโอ้ เปลี่ยนสไตล์แล้วเหรอ?เมื่อก่อนยาที่ซูเฉินใช้ล้วนทำให้ร่างกายเพศเมียเน
اقرأ المزيد

บทที่ 113

พูดเสริมอีกอย่าง การที่เจ้าของร่างเดิมตามคลั่งไคล้ไป๋จืออวี้ ดาราระดับสามคนนั้น ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุที่เธอถูกกลุ่มเพศเมียดูถูกเจียงไหวถือเป็นข้อยกเว้นด้วยฐานะของเขา ประกอบกับหน้าตาที่โดดเด่นเกินต้าน จึงกลายเป็นดาราเพียงคนเดียวที่มีกลุ่มแฟนคลับเพศเมียเฉินลี่ก็เป็นหนึ่งในนั้นเฉินลี่ร้อง “ว้าว” ดวงตาเป็นประกาย “องค์ชายรองดูดีจริง ๆ!”เจียงจือเซี่ยทนดูต่อไม่ไหว จึงลากเธอเข้าไปด้านในด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ส่วนสามีอสูรของเฉินลี่เดินตามมาติด ๆสวนสนุกแห่งนี้สนุกจริง ๆ มีทั้งเกมโฮโลแกรมและเครื่องเล่นสารพัดชนิดนับไม่ถ้วนหลังจากเล่นกันรอบหนึ่ง ทั้งสามก็หามุมนั่งพักเฉินลี่สั่งสามีอสูรของตัวเองไปซื้อเครื่องดื่ม ก่อนเอนพิงไหล่เจียงจือเซี่ยอย่างเหนื่อยล้า หรี่ตาลงอย่างเกียจคร้านเจียงจือเซี่ยเห็นว่าได้จังหวะแล้ว จึงแสร้งเอ่ยขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ“จริงสิ ฉันได้ยินว่าเขตตะวันออกมีที่หนึ่งเรียกว่าถนนมืด ทุกเดือนมีงานประมูลเหรอ?”จุดประสงค์ที่เธอออกมาครั้งนี้ก็คือถนนมืดกิจการส่วนใหญ่ในเขตตะวันออกเป็นของตระกูลหนิง แต่ยังมีอีกส่วนหนึ่งซึ่งล้วนเป็นพื้นที่สีเทาและขึ้นตรงต่อถนนมืดในเนื้อเรื่องเ
اقرأ المزيد

บทที่ 114

เจียงจือเซี่ยเดินตามไป พลางมีลางสังหรณ์ไม่ดีแล้วก็เป็นอย่างที่คิดหน้าตึกที่มีแสงสีทองไหลพริ้ว เธอเห็นเพศผู้เผ่าแมวบนจอโฮโลแกรมใช้หางลูบมุมปากด้วยสีหน้าเย้ายวน มุมขวาล่างมีข้อความประชาสัมพันธ์หนึ่งบรรทัด[ธีมงานประมูลเดือนนี้: รอบพิเศษเพศผู้ล้ำค่า]เจียงจือเซี่ย “……”เฉินลี่ยังคงอธิบายอยู่ข้าง ๆ อย่างขยันขันแข็ง “งานประมูลของถนนมืดแต่ละเดือนจะมีธีมแตกต่างกัน ธีมของพรุ่งนี้...คือการประมูลเพศผู้”เจียงจือเซี่ยเงียบไปนาน ก่อนยืดหลังตรง ไหน ๆ ก็มาแล้ว!เธอฝืนทำตัวสงบนิ่ง แล้วเดินตามเฉินลี่เข้าไปจากคำอธิบายของเฉินลี่ เธอจึงรู้ว่าการจะได้สิทธิ์เข้างานประมูล เพียงแค่จ่ายเงินประกันก็พอ ไม่ต้องบันทึกข้อมูลส่วนตัวเจียงจือเซี่ยก้มหน้าเดินไปหาพนักงานของงานประมูล ก่อนควักเงินออกมาจ่ายโดยพยายามทำตัวให้สงบนิ่งที่สุดเฉินลี่รีบเตือนอยู่ข้าง ๆ “องค์หญิง จ่ายแค่ของตัวเองก็พอ พรุ่งนี้พาองครักษ์มาด้วยสักสองสามคน ส่วนฉันไม่มาแล้ว! ถ้าสามีอสูรพวกนั้นที่บ้านรู้ว่าฉันมาที่นี่ คงผลัดกันร้องไห้ใส่ฉันทั้งคืนแน่”เจียงจือเซี่ยลองจินตนาการภาพผู้ชายตัวสูงใหญ่กลุ่มหนึ่ง กอดหัวร้องไห้ฟูมฟายต่อหน้าเฉิน
اقرأ المزيد

บทที่ 115

กลิ่นนี้ค่อนข้างคุ้นเคย แต่เขานึกไม่ออกว่าเคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อนเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถามอะไรเมื่อกลับถึงวิลล่า เจียงจือเซี่ยสั่งให้ 666 ทำอะไรง่าย ๆ ให้กิน พอกินอิ่มก็กล่าวราตรีสวัสดิ์กับซูเฉินวันนี้เธอต้องรีบนอน พรุ่งนี้ยังต้องไปงานประมูลอีกซูเฉินมองเธอหันกลับเข้าห้อง ก่อนหลุบตาลงกลิ่นแปลกปลอมนั้นจางหายไปแล้ว หรืออาจไม่ได้จางหาย เพียงแต่เขาไม่ได้กลิ่นแล้วนับตั้งแต่พลังจิตลดระดับ ความสามารถในการรับรู้สิ่งรอบตัวก็ลดลงจนแทบไม่เหลือ มีเพียงกลิ่นหอมเฉพาะตัวขององค์หญิงที่เขายังได้กลิ่นเป็นครั้งคราวน่าเสียดายที่พลังจิตอันเสียหายของเขาไม่อาจสัมผัสถึงฤทธิ์ปลอบประโลมที่แฝงอยู่ในกลิ่นนั้นได้ที่จริงเขาไม่แน่ใจว่าองค์หญิงจะฟื้นฟูพลังจิตของเขาได้จริงหรือไม่ แต่ไม่เป็นไรตราบใดที่มีความรู้เฉพาะทางที่แข็งแกร่งพอ ก็ยังสามารถเป็นนักบำบัดที่ยอดเยี่ยมได้เช่นกันเพียงแต่จะเหนื่อยกว่าเมื่อก่อนเท่านั้นซูเฉินหันตัว แล้วค่อย ๆ เดินกลับห้องของตัวเองวันรุ่งขึ้น ก่อนเข้าร่วมงานประมูล เจียงจือเซี่ยรื้อค้นของทั่วบ้านเพศผู้ที่เธอชนในถนนมืดทำให้เธอได้ไอเดียขึ้นมา เธอคงใช้หน้าขององค
اقرأ المزيد

บทที่ 116

เพศเมียหลายคนนั่งตัวตรงขึ้น เสียงอุทานเบา ๆ ดังขึ้นเป็นระลอกทั่วทั้งงานเจียงจือเซี่ยมองเพียงสองครั้ง ก่อนเลื่อนสายตาไปยังที่นั่งประธานด้านข้างเวทีช่วงไฮไลต์ของงานประมูลทุกครั้ง หัวหน้าถนนมืดจะมาคุมงานด้วยตัวเองเป็นอย่างที่คิด ก่อนเริ่มการประมูลเพศผู้เผ่าแมว ชายในชุดคลุมดำคนหนึ่งก็เดินขึ้นไปอย่างไม่รีบร้อนผู้ดำเนินการประมูลโค้งตัว “ท่านหมิงเย่ เริ่มได้หรือยังครับ?”ชายคนนั้นเอนพิงพนักเก้าอี้อย่างโอหัง ไขว่ห้าง หมวกสีดำใบใหญ่บดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง เขายกคางขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้พิธีกรเริ่มงานหน้ากากสีเงินสะท้อนแสงเย็นวาบเจียงจือเซี่ยเบิกตากว้างทันที!หา! นั่นไม่ใช่เพศผู้ที่เธอชนเมื่อวานหรอกเหรอ?!ที่แท้เขาก็คือหมิงเย่?!ผู้ดำเนินการประมูลแนะนำสินค้าประมูลตั้งแต่สายเลือดไปจนถึงระดับ พอเริ่มประมูล ราคาก็ถูกขานไล่จากหนึ่งล้านห้าแสนขึ้นไปถึงสองล้านห้าแสนเหล่าเพศเมียเริ่มยกป้าย“สองล้านเจ็ดแสนห้าหมื่น!”“สามล้าน!”“สามล้านสองแสนห้าหมื่น—”ราคาของเด็กหนุ่มเผ่าแมวบนเวทีทะลุสี่ล้านแล้ว เหล่าเพศเมียต่างยกป้ายแข่งกันอย่างคึกคักทว่าเจียงจือเซี่ยกลับจ้องชายในชุดคลุมดำตาไม่ก
اقرأ المزيد

บทที่ 117

ทำไมพี่รองถึงมาอยู่ที่นี่ได้!เจียงจือเซี่ยแข็งค้างไปทั้งตัวเจียงหวยรู้สึกหัวเสียมากเขากับลูกน้องมาดึงประวัติการใช้จ่ายของเจิงเหวินเหวินตลอดหลายปีที่ผ่านมา พอเข้าสู่ฐานข้อมูล ระบบเครือข่ายทั้งหมดของถนนมืดก็ถูกบุกรุกอย่างกะทันหันซวยจริง ๆ ช่วงไวต่อความรู้สึกของเขาดันมาถึงก่อนกำหนดช่วงนี้เขายุ่งมาก พลังจิตจึงผันผวนผิดปกติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เขาให้ลูกน้องสองคนไปหายาระงับให้ตัวเอง ส่วนเขาใช้มือยันกำแพงเพื่อพักให้อาการทุเลาลง พอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเพศเมียร่างเล็กยืนนิ่งอยู่ตรงปลายทางเดินเจียงจือเซี่ยลังเลเล็กน้อยว่าจะวิ่งหนีดีหรือไม่พี่รองดูเหมือนจะทรมานมาก ราวกับได้รับบาดเจ็บ อีกทั้งเธอยังสวมหน้ากากอยู่ เขาน่าจะจำเธอไม่ได้ขณะที่กำลังคิดว่าจะแกล้งทำเป็นคนแปลกหน้าแล้วเข้าไปถามพี่รองว่าเป็นอะไร เจียงหวยก็เงยหน้ามองมาเขาหรี่ตาลง ก่อนพูดอย่างประหลาดใจแต่มั่นใจว่า “เจียงจือเซี่ย?! เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”เจียงจือเซี่ยมีสีหน้าตกตะลึง “??!”ให้ตายเถอะ! ในที่มืดแบบนี้ แถมฉันยังสวมหน้ากากอยู่ พี่รองยังจำฉันได้อีกเหรอ?!เธอหันหลังแล้วเตรียมออกวิ่ง!เจียงหวยยกมือชี้ กระชากเสียง
اقرأ المزيد

บทที่ 118

เป็นที่รู้กันว่าเจียงถิงเป็นบุตรบุญธรรมดังนั้น เว้นแต่ว่าเชื้อสายตรงของราชวงศ์จะไม่มีใครเป็นสายเลือดแท้เลย ไม่อย่างนั้น—เธอก็คือองค์หญิงแห่งราชวงศ์ตัวจริง!เจียงจือเซี่ยตกใจกับการค้นพบนี้จนมึนงงไปหมดนางเอกโผล่มาจากไหนกัน?เนื้อเรื่องพังจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้แล้วมั้ง?เธอยืนนิ่งเหม่ออยู่กับที่ จนทำให้เจียงหวยตกใจแทบแย่ลูกน้องมาถึงแล้ว เขารับยาระงับมาฉีดให้ตัวเองจนเสร็จ พอหันกลับมาเห็นน้องสาวทั้งร่างจมหายอยู่ในความมืดโดยไม่ขยับเขยื้อน เขาก็รีบเข้าไปนั่งยอง ๆ ข้างเธอแล้วปลอบทันที“เป็นอะไรไป? ไม่ต้องกลัวนะ เมื่อกี้พี่รองแค่ขู่เธอเอง ฉันไม่ไปฟ้องแล้ว แบบนี้พอได้ไหม?”เขาคิดว่าเป็นเพราะตัวเองบอกว่าจะไปฟ้องพี่ใหญ่ น้องสาวถึงได้ตกใจกลัวเจียงจือเซี่ยค่อย ๆ เงยตามอง “พี่ พี่เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของฉันนะ”ฉันเป็นองค์หญิง องค์หญิงตัวจริง!ถ้าอย่างนั้นจะกลัวบ้าอะไรอีก!แม้จะไม่รู้ว่านางเอกสวมรอยเป็นเธอได้อย่างไร แต่ตอนนี้สถานการณ์พลิกกลับแล้ว!ในเมื่อตอนนี้เธอรู้ตัวและระวังไว้แล้ว ยังจะกลัวถูกอีกฝ่ายแย่งฐานะไปอีกเหรอ?ท่ามกลางความมืด เจียงหวยสบเข้ากับดวงตาวาววับของน้องสาวที่อยู่หลังหน้
اقرأ المزيد

บทที่ 119

พอพูดจบ เจียงหวยก็เบิกตากว้างมองเธอราวกับเห็นผีพูดอะไรของเธอเนี่ย?ธุรกิจของถนนมืดคืออะไร? ทั้งหมดล้วนเป็นธุรกิจใต้ดินที่เปิดเผยไม่ได้! เธอไปสนใจเรื่องพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?หนิงอี้เองก็นิ่งอึ้งไปเช่นกันเขามองเจียงจือเซี่ยอย่างสงสัยองค์หญิงคนนี้เป็นบ้าอะไรขึ้นมา?พูดต่อหน้าองค์ชายรองว่าสนใจธุรกิจของถนนมืด แบบนี้ไม่เท่ากับหวังให้ราชวงศ์มารื้อที่นี่ทิ้งในภายหลังหรอกเหรอ?เจียงหวยอดกลั้นไม่ไหว กำลังจะอ้าปากพูดเจียงจือเซี่ยคว้าข้อมือเขาไว้“พี่รอง” เธอยิ้มอย่างไร้พิษภัย “รบกวนพี่ออกไปก่อน ฉันอยากคุยกับหมิงเย่ตามลำพัง”เจียงหวยโกรธจนใบหน้าแดงก่ำ “...”เขาไม่น่ารับปากพาเธอมาพบหมิงเย่เลย!องค์ชายรองถูกผลักออกไปนอกประตูประตูปิดลงดัง “ปัง” เขายืนอยู่ในโถงทางเดินด้วยสีหน้าหนักใจจบเห่แล้วถ้าพ่อแม่กับพี่ใหญ่รู้ว่าเขาพาน้องสาวมาคบกับเพศผู้ในถนนมืด เขาไม่ถูกตีจนตายคาที่เลยหรือไง?ภายในห้อง เจียงจือเซี่ยนั่งตัวตรงอย่างสำรวม มองชายชุดคลุมดำฝั่งตรงข้ามด้วยรอยยิ้มสดใสผู้ทรงอิทธิพล! ฉันมาแล้ว!หนิงอี้ถูกเธอจ้องจนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยกลิ่นหอมจากตัวเพศเมียตรงหน้า...ชวนให้หลงใหลเ
اقرأ المزيد

บทที่ 120

หนิงอี้มองเพศเมียที่เงยใบหน้าสดใสขึ้น จ้องมองเขาอย่างมั่นใจไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลิ่นหอมพิเศษนั้นหรือเปล่า จู่ ๆ เขาก็รู้สึกปากคอแห้งผากลูกกระเดือกขยับหลายครั้ง ก่อนเขาจะค่อย ๆ ละสายตา “เช่นนั้นหมิงเย่ก็ขอบคุณองค์หญิงที่ให้ความสำคัญ เรื่องที่องค์หญิงฝากฝัง ผมจะพยายามจัดการให้เต็มที่”เมื่อได้ยินเขาตอบตกลง เจียงจือเซี่ยก็ข่มความยินดีในใจไว้ แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ “งั้นก็ตกลงตามนี้”เธอยื่นมือข้างหนึ่งไปหาผู้ทรงอิทธิพลลึกลับคนนี้ “ยินดีที่ได้ร่วมมือกัน”หนิงอี้มองมือของเธอ แล้วชะงักเล็กน้อยมือนั้นขาวผ่องเรียวงาม ปลายนิ้วเจือสีชมพูอ่อน ผิวดูเนียนนุ่มบอบบางอย่างยิ่งเขายื่นมือออกไป กุมมือนั้นเบา ๆชั่วขณะนั้น กลิ่นหอมนั้นก็แทรกเข้าสู่จมูกของเขาชัดเจนยิ่งขึ้นหัวใจของเขากระตุกวูบพลังจิต...ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างนั้นเหรอ?เจียงจือเซี่ยไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย เธอชักมือกลับอย่างอารมณ์ดี แล้วเดินไปทางประตูทันทีที่เปิดประตู เจียงหวยซึ่งกำลังแอบฟังอยู่ก็เกือบล้มเข้ามา“พี่รอง?” เจียงจือเซี่ยเลิกคิ้ว “พี่แอบฟังเหรอ?”เจียงหวยทรงตัวได้ ก่อนตอบด้วยสีหน้าชอบธรรม “พูดเหลวไหล! พี่รองแค่ยืนเฝ้าอย
اقرأ المزيد
السابق
1
...
789101112
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status