เจียงเสวี่ยเดินตรงกลับห้องของตัวเอง พอประตูปิดลง รอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้าก็หายไปทันที“โครม——!”เธอเตะโต๊ะข้าง ๆ จนคว่ำ ของประดับสวยงามบนนั้นร่วงแตกกระจายเกลื่อนพื้นเจียงจือเซี่ยตั้งใจมาดูเธอขายหน้าชัด ๆ!เพศเมียไร้ประโยชน์นั่น! อาศัยฐานะองค์หญิงมาหยามหน้าเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้ถึงกับตามมาที่นี่เพื่อดูเธอขายหน้า!เจียงเสวี่ยหอบหายใจแรง จ้องความเละเทะที่เกลื่อนพื้น แววตาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นอำมหิตแต่ว่า เจียงจือเซี่ยคงได้ใจไปอีกไม่นานหรอกเพื่อทาสนักโทษคนเดียวถึงกับทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ยังเป็นยัยโง่บ้าผู้ชายเหมือนเดิมจริง ๆเจียงถิงคิดจะเอาผิดเธอ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกเธอสูดหายใจลึก สงบอารมณ์ลงเล็กน้อย ก่อนยกมือเปิดเทอร์มินัลแล้วส่งข้อความออกไป[ได้ของมาแล้วหรือยัง?]อีกฝ่ายตอบกลับอย่างรวดเร็ว [ได้มาแล้ว ของนี่ใช้ได้จริงเหรอ? องค์ชายใหญ่เป็นระดับ SS เชียวนะ……]เจียงเสวี่ยตอบกลับอย่างรำคาญ [ไม่มีปัญหาแน่นอน เป็นยาที่สหพันธรัฐเพิ่งพัฒนาขึ้นมาใหม่ ถ้าเธอไม่กล้า ฉันก็จะหาคนอื่น]อีกฝ่ายเงียบไปหลายวินาที ดูเหมือนกำลังลังเลอยู่เจียงเสวี่ยแค่นหัวเราะ ก่อนส่งไปอีกประโยค [ลองคิดด
Read more