All Chapters of ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Chapter 191 - Chapter 200

ข่าวที่เจียงเสวี่ย เจ้าเมืองดาวไห่หลานลอบทำร้ายองค์หญิง และถูกคุมตัวส่งไปยังดาวหลวงเพื่อรับการตัดสินทันที แพร่สะพัดไปทั่วจักรวรรดิอย่างรวดเร็วเหล่าขุนนางที่เคยสมคบคิดกับเจียงเสวี่ย เดิมยังหาทุกวิถีทางรักษาตำแหน่งเจ้าเมืองของเธอไว้เพื่อเอาตัวรอด แต่พอได้ยินข่าวนี้ก็โกรธจนหน้าเขียวแบบนี้จะให้พวกเขาช่วยเธอไว้ได้ยังไง?!สมองเธอถูกประตูหนีบมาหรือไง?! ถึงได้กล้าลงมือกับองค์หญิง?!คราวนี้อย่าว่าแต่อำนาจเจ้าเมืองเลย การลอบทำร้ายเพศเมียแห่งราชวงศ์ มีโทษถึงขั้นถูกขับออกจากราชวงศ์และเนรเทศไปดาวรกร้าง!เหล่าขุนนางพากันด่าเจียงเสวี่ยในใจจนแทบไม่เหลือชิ้นดี กลัวว่าเธอจะเปิดโปงหลักฐานความผิดของพวกตัวเอง สีหน้าตื่นตระหนกแต่กลับทำอะไรไม่ได้ส่วนประชาชนในเขตดาวอื่น ๆ พอรู้ข่าวนี้ต่างก็พากันทอดถอนใจไม่กี่วันมานี้ มีเรื่องให้ซุบซิบกันเยอะจริง ๆก่อนหน้านี้เพิ่งมีข่าวลือว่าองค์ชายใหญ่ไม่ใช่สายเลือดราชวงศ์ พวกเขายังไม่ทันรู้ว่าเรื่องนี้จริงหรือเท็จ ก็มีข่าวเพศเมียสายรองของราชวงศ์คิดร้ายต่อองค์หญิงตามมาอีกราชวงศ์นี่มีเรื่องให้ครึกครื้นกันจริง ๆบนยานราชวงศ์ที่คุมตัวเธอไปยังดาวหลวง เจียงเสวี่ยเพ

เจียงเสวี่ยก้มหน้าลง กล้ำกลืนความอัปยศไว้ ยอมรับข้อกล่าวหาที่ถูกใส่ร้ายให้ตนโดยปริยาย ขณะเดียวกันก็คิดหาทางรอดสุดท้ายอย่างบ้าคลั่งหลักฐานความผิดของเหล่าขุนนางบนดาวไห่หลานยังอยู่ในมือเธอ ขอเพียงมีชีวิตออกไปได้ พวกนั้นต้องหาทางติดต่อเธอแน่ขอเพียงมีขุนนางเหล่านั้นอยู่ เธอก็หาทางติดต่อสหพันธรัฐได้!คำตัดสินเป็นที่สิ้นสุดแล้ว องครักษ์หลายคนเดินเข้ามาล้อมเธอสูดหายใจลึก กดความคับแค้นและความเคียดแค้นที่อัดแน่นเต็มอกเอาไว้ ปล่อยให้องครักษ์คุมตัวเดินออกไปแต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้“เดี๋ยวก่อน! เธอยังไปไม่ได้!”เสียงใสเสียงหนึ่งดังขึ้นกะทันหันเจียงเสวี่ยกัดฟันกรอด หันไปจ้องเจียงจือเซี่ยเขม็งเพศเมียไร้ค่านี่ ยังคิดจะทำอะไรอีก?!เธอไม่เชื่อหรอกว่าเจียงจือเซี่ยเรียกให้หยุดตอนนี้ เพราะใจอ่อนกับเธอทำเธอจนมีสภาพแบบนี้ ยังไม่พออีกหรือไง?!เจียงจือเซี่ยไม่แม้แต่จะมองเธอ หลังตะโกนออกไปก็ก้มหน้าดึงแขนเสื้อของเด็กหนุ่มข้างกายเบา ๆ“ลู่เจวี๋ย ลุกขึ้น”ลู่เจวี๋ยไม่ค่อยเข้าใจว่าองค์หญิงคิดจะทำอะไร แต่ก็ลุกขึ้นอย่างว่าง่ายเอกสารชุดหนึ่งถูกยื่นมาให้เขาเจียงจือเซี่ยยกมือชี้ไปบนแท่น ยิ้

เธอยกมือขึ้น ชี้ไปทางเจียงถิงที่อยู่ไม่ไกล“ให้พี่ใหญ่พาเขาไปก็พอ ลูกมากับแม่ แม่มีเรื่องจะคุยกับลูก”พูดจบ เธอก็หันหลังให้ลูกสาวอย่างไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเจียงจือเซี่ย “……”เธอมองเจียงถิงอย่างลังเลชายหนุ่มเดินเข้ามา ยื่นมือลูบศีรษะเธอเบา ๆ“ไม่ต้องห่วง ไปกับราชินีเพศเมียก่อนเถอะ”เธอหันกลับไปมองลู่เจวี๋ยอีกครั้งขอบตาของลู่เจวี๋ยยังแดงอยู่ พอสบตากับองค์หญิง เขาก็ระงับอารมณ์แล้วยิ้มให้เธอ แววตาเต็มไปด้วยความผูกพัน“องค์หญิง ไม่ต้องห่วง ให้องค์ชายใหญ่พาผมไปก็พอ”พอดีเขาเองก็อยากถามเจียงถิงว่า เรื่องที่เจียงเสวี่ยลอบทำร้ายองค์หญิงนั้นเป็นยังไงกันแน่เจียงจือเซี่ยมองแฟนหนุ่มทั้งสองตรงหน้า นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นพวกเขาเข้ากันได้ดีขึ้นบ้าง“งั้นก็ได้……”……วังหลวง ตำหนักราชินีเพศเมียเจียงจือเซี่ยนั่งอยู่ข้างเตียง มองแม่ย่อตัวลงค้นหาอะไรบางอย่างผ่านไปครู่หนึ่ง เจียงหลินก็เจอกล่องประณีตขนาดเท่าฝ่ามือ ก่อนนั่งลงบนเตียงข้างลูกสาว แล้ววางกล่องไว้บนตักเธอไม่ได้เปิดกล่องทันที แต่ยื่นมือโอบลูกสาวเข้ามา“เซี่ยเซี่ย ตอนนี้เรามาคุยเรื่องพี่ใหญ่ของลูกกันก่อน”เจียงจือเซี่ยพิงอยู่

เจียงถิงยืนกอดอกอยู่ด้านข้างเขามองแขนกลทำงาน พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไปถามเอง”เรื่องนี้เขาเองยังไม่ทันได้ถามเลย จะเอาอะไรไปบอกเจ้าลูกหมาป่านี่?ลู่เจวี๋ยมองเขาด้วยสายตาตำหนิ “ตอนนั้นคุณอยู่ไหน? ทำไมไม่อยู่ข้างเธอคอยปกป้องเธอ?”สีหน้าเจียงถิงขรึมลง “เธอถูกลอบทำร้ายถึงขั้นหมายเอาชีวิต เพราะใครกัน?”บัญชีนี้เขายังไม่ได้สะสาง เจ้าหมอนี่ยังมีหน้ามาตำหนิเขาอีกเหรอ?ลู่เจวี๋ยกัดฟันเงียบ ๆ ก่อนหุบปากอย่างขุ่นเคืองและไม่เต็มใจเจียงเสวี่ยลงมือกับองค์หญิง ก็เป็นเพราะเขาเท่านั้น เขาไม่มีอะไรจะแก้ตัวจู่ ๆ กลางอกก็เจ็บแปลบขึ้นมา เขาครางเบา ๆ ออกมาชิปถูกนำออกมา โครงเตียงยกขึ้นอัตโนมัติ ก่อนเชื่อมต่อกับแคปซูลรักษาและเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วเขายังคงยั่วคนข้างนอกที่ทำเป็นวางมาดผ่านผนังแคปซูลใส“ราชินีเพศเมียกับฝ่าบาทยังไม่รู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่เหรอ? คุณคงไม่ได้เสียดายฐานะองค์ชาย จนคิดจะมีความสัมพันธ์กับองค์หญิงแบบไม่มีสถานะชัดเจนต่อไปหรอกนะ?”หางตาของเจียงถิงขยับเล็กน้อย ก่อนมองเขาอย่างเรียบเฉยทันทีที่สบตากัน ราวกับมีประกายไฟแลบแปลบปลาบระหว่างสายตาประตูถูกผลักเปิดออกในตอนนั้นพอดี

เจียงจือเซี่ยก็ถูกลากเข้าไปตรวจด้วยเช่นกันภายในห้องตรวจ แสงไฟนวลตาส่องกระจายไปทั่วเธอถูกจับกดให้อยู่บนแท่นตรวจ ก่อนจะกลืนน้ำลายอย่างประหม่า“ต้องใช้เวลาอีกนานไหม?”เธอแอบเหลือบมองหน้าจอข้อมูลด้านข้าง อักขระเต็มหน้าจอเปลี่ยนไปมาไม่หยุด แต่เธอกลับดูไม่รู้เรื่องเลยสักนิดซูเฉินยืนอยู่ข้างเครื่องตรวจ นิ้วเรียวยาวเลื่อนไปบนจอแสง สายตาจดจ่อกวาดผ่านข้อมูลทีละบรรทัดคิ้วของเขาค่อย ๆ ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเจียงจือเซี่ยถามอย่างกระวนกระวาย “เป็นอะไรไป? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”ซูเฉินเงยหน้ามองเธอ แววตาอ่อนโยนคู่นั้นฉายความจนใจวูบหนึ่งเขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ยินดีด้วยครับ องค์หญิง”“พลังจิตขององค์หญิงเพิ่มขึ้นอีกแล้ว”พอได้ยิน เจียงจือเซี่ยก็สูดหายใจเฮือกเพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอ?!เธอชะโงกหน้าออกจากเก้าอี้ตรวจทันที ยืดคอมองหน้าจอข้อมูล “จริงเหรอเนี่ย? ขอดูหน่อย!”“องค์หญิงอย่าเพิ่งใจร้อนครับ ข้อมูลยังวิเคราะห์ไม่เสร็จ...”จะไม่ให้เธอร้อนใจได้ยังไง?ระดับ A ถ้าเพิ่มขึ้นอีก ก็เท่ากับระดับ S ไม่ใช่เหรอ?อีกไม่นานก็จะตามทันระดับสูงสุดของเจ้าของร่างเดิมแล้ว เธอตื