Semua Bab ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Bab 251 - Bab 260

เจียงจือเซี่ยตกใจจนปากอ้าเป็นรูปตัว Oเธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?หมอนี่โกหกหน้าตาเฉย บอกว่าชอบเธอเนี่ยนะ?มู่หัวเย่ผู้ใสซื่อไร้เดียงสา กลับกลายเป็นเจ้าคนขี้โกหกที่อ้าปากก็โกหกเสียแล้ว!“ปัง!”ศีรษะของมู่หัวเย่ถูกกดกระแทกพื้นอย่างแรงลู่เจวี๋ยใช้เข่ากดขยี้ลงไปอย่างแรง ราวกับอยากกดแผ่นหลังของเขาให้หักเสียทั้งแนว“ชอบองค์หญิงงั้นเหรอ? นายคู่ควรหรือไง!”เจียงถิงเองก็ยืนขวางระหว่างทั้งสองด้วยสีหน้าเย็นชา ก้มมองเพศผู้เผ่างูที่อยู่บนพื้นอย่างเหยียดหยามมู่หัวเย่เจ็บจนหน้าบิดเบี้ยว เขาฝืนหันศีรษะไปอย่างยากลำบาก ก็เห็นเจียงถิงปกป้องเพศเมียที่เมื่อครู่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไว้ด้านหลังอย่างแน่นหนาเขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจอย่างยิ่ง“ที่ผมพูดเป็นความจริง ผมชื่นชมองค์หญิงมากครับ”เจียงจือเซี่ยโผล่ศีรษะออกมาจากด้านหลังพี่ชาย ชี้ตัวเองแล้วถาม “นายชอบฉันเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?”“องค์หญิง ผมตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกเห็นครับ!”ลู่เจวี๋ยเงยหน้าขึ้นทันที พูดอย่างร้อนรน “องค์หญิง! อย่าเชื่อเขานะครับ!”เพศผู้เผ่างูคนนี้สมองมีปัญหาหรือไง! จู่ ๆ มาหว่านเสน่ห์ใส่องค์หญิงทำไมกัน?!เจียงจือเซี่ยนึกขำ เธ

ฟ้ายังไม่ทันสาง ราชินีเพศเมียกับฝ่าบาทก็ได้รับข่าวว่ามู่หัวเย่ลอบบุกเข้าวังกลางดึก ลอบโจมตีองค์หญิงแล้วถูกจับทั้งสองตกใจจนหน้าถอดสี โมโหจนสั่งยกเครื่องระบบรักษาความปลอดภัยของวังหลวงครั้งใหญ่ทำงานกันยังไง! ถึงได้ปล่อยให้คนลอบเข้ามาได้!แค่คิดว่าหากมู่หัวเย่ลงมือเอาชีวิตลูกสาวขึ้นมา ทั้งสองก็เหงื่อเย็นท่วมตัวดังนั้น พวกเขาจึงสอบสวนมู่หัวเย่ทันทีในห้องสอบสวน มู่หัวเย่ถูกมัดไว้แน่นหนาด้วยเชือกโลหะผสมที่ทำขึ้นเป็นพิเศษราชินีเพศเมียกับฝ่าบาทผลัดกันสอบสวนเขาด้วยตัวเอง แต่บนใบหน้าของเขาไม่มีวี่แววลำบากใจแม้แต่น้อย สีหน้ากลับผ่อนคลาย ถึงขั้นยังหาเวลางีบหลับบนเก้าอี้ได้อีกเจียงหวยมองผ่านกระจกแล้วอดทึ่งไม่ได้ “หมอนี่สภาพจิตแข็งแกร่งจริง ๆ”ลอบเข้าวังหลวงโดยไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อะไร แถมยังถูกจับได้คาหนังคาเขา ยังมีอารมณ์ง่วงอีกเหรอ?ไม่นาน เจียงหลินกับอู๋จ้านก็เดินออกมาเจียงหวยรีบเข้าไปถาม “แม่ เป็นยังไงบ้าง? เขามีจุดประสงค์อะไร?”เจียงหลินตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เขาบอกว่าชอบเซี่ยเซี่ย”เจียงหวย “……?”เขาหันไปมองพ่ออู๋จ้านที่มีสีหน้าอึ้งไม่ต่างกันพูดต่อ “เขาบอกว่าชื่นชมองค์หญิ

ในห้องสอบสวน มู่หัวเย่ยังคงถูกมัดแน่นทั้งตัว แต่กลับเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลายเขาก้มหน้าอยู่ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ประตูเปิดออกกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยเข้ามาก่อน จากนั้นร่างเพรียวบางก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าประตูมู่หัวเย่เงยหน้าขึ้น มองใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น แววตาไหววูบเล็กน้อยกลิ่นหอมแบบนี้คืออะไรกัน?ทำไมพอได้กลิ่นนี้ พลังจิตถึงเริ่มกระสับกระส่าย ร้อนรนอยากแสดงท่าทีเป็นมิตรขึ้นมา?แถมยังทำให้เขารู้สึกปากคอแห้งขึ้นมาเล็กน้อย...เจียงจือเซี่ยเดินเข้ามา แล้วนั่งลงตรงข้ามเขาทั้งสองสบตากันผ่านโต๊ะสอบสวนอยู่หลายวินาทีมู่หัวเย่เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อนด้วยน้ำเสียงน้อยใจ“ดูเหมือนในใจองค์หญิงยังมีผมอยู่ ไม่ได้ทอดทิ้งผมไป”สีหน้าของเจียงจือเซี่ยบิดเบี้ยวไปเล็กน้อยเมื่อคืน เธอได้ฟังวีรกรรมอันโดดเด่นของมู่หัวเย่จากพี่ใหญ่มาแล้วในสนามรบเขาฆ่าไม่เลือกฝ่าย สังหารคนเป็นว่าเล่น กระทั่งสหพันธรัฐยังเรียกเขาว่าตัวหายนะตอนนี้พอเห็นเขาทำหน้าซื่อไร้พิษภัย เธอกลับรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลังเธอกระตุกมุมปาก “เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว ฉันไม่เคยเจอนายมาก่อน”มู่หัวเย่ทำหน้าเศร้า “องค์หญิงใจร้ายจ

เจียงจือเซี่ยเดินออกไปโดยมีเจียงถิงและลู่เจวี๋ยคอยปกป้องอยู่คนละข้าง ในหัวเอาแต่ครุ่นคิดถึงคำพูดที่มู่หัวเย่พูดกับเธอเมื่อครู่ซ้ำไปซ้ำมาลู่เจวี๋ยลูบคลึงฝ่ามือเธอ อยากพูดแต่ก็ลังเล สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า “องค์หญิง อย่าเชื่อคำพูดเหลวไหลของหมอนั่นเด็ดขาด ดูยังไงก็ไม่ได้หวังดี!”ควรจับเขาส่งกลับสหพันธรัฐไปเลย จะได้ไม่ต้องปล่อยไว้นานจนเกิดเรื่องตามมา!เจียงถิงมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนถามเสียงขรึม “พวกเธอคุยอะไรกัน?”เจียงจือเซี่ยถึงได้สติกลับมา ก่อนเหลือบมองทั้งสองคนเห็นทั้งคู่ทำท่าราวกับกำลังเผชิญศัตรูร้ายกาจ เธอก็อดยิ้มไม่ได้เธอตบแขนของลู่เจวี๋ยที่กำลังตึงเครียดเบา ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายแต่หนักแน่น “วางใจเถอะ ฉันไม่ได้ถูกหลอกง่ายขนาดนั้น”จากนั้นเธอก็หันไปมองเจียงถิง “พี่ใหญ่ พี่รู้จักเกล็ดชะตาชีวิตของเผ่างูไหม?”เจียงถิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักฝีเท้าเกล็ดชะตาชีวิตของเผ่างู? ทำไมจู่ ๆ เธอถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมา?“เขาใช้ของนั่นกับเธอเหรอ?”แทบจะในทันที รัศมีรอบตัวเขาก็เย็นเยียบจนน่ากลัว สายตากวาดสำรวจทั่วร่างเธออย่างละเอียดเกล็ดชะตาชีวิตของเผ่างูแทบจะผูกโยงกับชีวิตของเจ้าข

น้ำเสียงของระบบเย็นชา แฝงความเอือมระอาอย่างพูดไม่ออก[เกล็ดเผ่างูเล็ก ๆ งั้นเหรอ? รู้ไหมว่าถ้าไม่มีฉัน ตอนนี้เธอก็ยังเป็นเพศเมียชนชั้นล่างที่เน่าจมอยู่ในสลัม! หลายปีมานี้ฉันเสียพลังงานไปตั้งเท่าไหร่เพื่อดัดแปลงยีนของเธอ แล้วจะเอาพลังงานที่ไหนมาถอนพิษให้เธอ!]พอพูดถึงเรื่องนี้ เจียงเหลียนก็ยิ่งหงุดหงิดหนักกว่าเดิม“งั้นแกก็ดัดแปลงฉันให้เสร็จสิ! ตอนนี้ยีนของฉันยังห่างจากองค์หญิงแห่งจักรวรรดิอีกเยอะ! แล้วแกไม่ได้บอกว่าจะปกป้องฉันให้ดีเหรอ? ทำไมถึงไม่ขวางเพศผู้เผ่างูตัวนั้นตอนฝังเกล็ดให้ฉัน!”ระบบขี้เกียจต่อปากต่อคำกับคนอกตัญญูอย่างเธอ จึงเตือนเธอตรง ๆ[หลังจากการเคลื่อนย้ายพริบตาครั้งก่อน พลังงานของฉันก็แทบจะหมดแล้ว ถ้าเธอยังไม่ไปขอยาแก้พิษจากมู่หัวเย่ พิษจะยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไปจัดการเรื่องสำคัญก่อนเถอะ!]เกล็ดชะตาชีวิตของเผ่างูไม่ทำให้เพศเมียตาย แต่พิษที่อยู่ในนั้นรับมือยากมาก แม้แต่ระบบเองก็ยังจัดการได้ยากเจียงเหลียนเอือมระอากับระบบเฮงซวยนี่เต็มทนแล้วไม่เพียงต้องนอนหมดสติอยู่นานสิบปี ระหว่างนั้นร่างของเธอยังถูกไอ้โรคจิตคนหนึ่งกักขังไว้ เธอได้แต่มองไอ้โรคจิตนั่น “ลักพาตัว”