ซูเฉินไม่สนใจคำอ้อนวอนของเขา ค่อย ๆ ฉีดยาเข้าเส้นเลือดของเขาร่างของซูหมิงซวี่กระตุกไปทั้งตัว ก่อนส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา“อ๊าก——!!!”ยาเหล่านี้จะไม่ทิ้งบาดแผลใด ๆ ไว้บนร่างเขา แต่จะทำให้กระดูกทั่วร่างเจ็บปวดราวกับถูกบดขยี้เขาจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรทุกครั้ง เขาจะหมดสติไปท่ามกลางความเจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าตาย ก่อนจะตื่นขึ้นมาเพราะความเจ็บปวดแสนสาหัสอีกครั้งซูเฉินลุกขึ้น ก้มมองร่างที่ขดตัวเป็นก้อนอยู่บนพื้นที่เขาทรมานซูหมิงซวี่แบบนี้ ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายเคยรังแกเขาเมื่อเทียบกับซูถงเวย วิธีการของซูหมิงซวี่แทบไม่ควรค่าแก่การพูดถึงเหตุผลที่เขาทำแบบนี้ ก็เพราะเจ้าโง่นี่ดันพาไป๋จืออวี้กลับมา หวังจะเบียดเขาออกจากข้างกายองค์หญิงเรื่องนี้ทำให้เขาโกรธมากจริง ๆเขาเองก็เคยได้ยินข่าวลือไม่น้อย ว่าที่องค์หญิงสนใจเขา ก็เพราะบุคลิกของเขาคล้ายกับคนเผ่านกยูงคนนั้นอยู่หลายส่วนแม้ภายหลังเขาจะรู้สึกว่าองค์หญิงดูไม่ได้อาลัยอาวรณ์ไป๋จืออวี้เท่าไร แต่เขาก็ยังอดกังวลไม่ได้ลับหลัง เขาเคยเปรียบเทียบตัวเองกับไป๋จืออวี้มานับครั้งไม่ถ้วนถ้าตอนนั้นองค์หญิงยื่นมือช่วยเขา เพราะเขาคล
Read more