All Chapters of The Devil I Merried : Chapter 41 - Chapter 50

Hidden TruthDamien's POVHindi na ako mapakali.Matapos ang insidente ng pagkawala ng cellphone ni Amara at ang mga larawang lihim na kinunan sa kanya, isang bagay lang ang malinaw sa akin.Hindi ito basta pananakot.May taong planado ang bawat galaw.At ang pinakanakakabahala...Parang alam nila ang bawat hakbang ni Amara."Sir."Mabilis na pumasok sa opisina ko ang head of security kasama ang pribado kong investigator.May dala silang makapal na brown envelope."Nahanap na po namin ang isa pang lead."Agad kong isinara ang laptop."Ano iyon?"Inilapag ng investigator ang envelope sa mesa."May nagtatanong po tungkol sa lumang records ni Miss Amara."Naningkit ang mga mata ko."Saan?""Sa Provincial Civil Registry."Sandaling tumigil ang investigator bago muling nagsalita."At pati na rin po sa lumang adoption archives."Mahigpit kong napakuyom ang kamao.Hindi lang pala ako ang naghahanap ng katotohanan.May nauuna na.Amara's POVHindi ko alam kung bakit bigla akong pinatawag ni D

SilencedDamien's POV"Habulin ninyo sila!"Umalingawngaw ang boses ko sa makitid na eskinita habang mabilis na tumatakbo ang mga tauhan ko.Nasa unahan si Nurse Elena.Halos mawalan na siya ng lakas sa kakatakbo.Sa likuran niya...Dalawang lalaking nakasuot ng itim at nakahelmet ang walang tigil sa paghabol.Hindi nila balak takutin lang siya.Gusto nila siyang patahimikin...Habambuhay."Sir! Sa kanan!"Sigaw ng isa kong bodyguard.Mabilis kaming lumiko.Eksakto namang natanaw namin si Nurse Elena na halos madapa sa gitna ng daan."Nurse!"Sigaw ko."Lumapit kayo rito!"Lumingon siya sa amin.Kitang-kita ko ang matinding takot sa kanyang mukha.Parang gusto na niyang sabihin ang lahat.Ngunit—BANG!Isang putok ang umalingawngaw.Napahawak si Nurse Elena sa kaliwang balikat bago tuluyang bumagsak sa sementadong kalsada."Nurse!"Mabilis akong tumakbo palapit.Kasabay noon ay gumanti ng putok ang mga bodyguard ko.Nagkaroon ng habulan.Ngunit nakatakas pa rin ang dalawang salarin sa

CloserDamien's POVHindi na ako mapakali matapos kong makita ang lumang larawan ni Natalia Alejandro.Paulit-ulit kong ikinumpara iyon sa litrato ni Amara.Parehong hugis ng mga mata.Parehong ngiti.At ang birthmark...Lahat ng piraso ng puzzle ay unti-unti nang nagkakadugtong.Pero hindi pa sapat ang kutob.Kailangan ko ng ebidensya.Hangga't wala akong matibay na patunay...Hindi ko sasabihin kay Amara ang kahit ano.Ayokong bigyan siya ng pag-asang maaaring hindi pala totoo.O mas masahol...Ayokong ilagay siya sa mas malaking panganib.Huminga ako nang malalim bago isinara ang folder.Saka ako lumabas ng opisina.Amara's POVTahimik ang buong Montenegro Mansion nang bumaba ako kinabukasan.Pagpasok ko sa dining room, nadatnan ko si Damien na tahimik na umiinom ng kape habang nagbabasa ng business reports.Napansin niyang dumating ako."Good morning."Mahina niyang bati.Napakurap ako.Good morning?Hindi utos.Hindi pang-iinis.Hindi rin malamig na tingin.Normal lang.Napangiti

Rumors Amara's POV "Ma'am! Ma'am!" Halos tumatakbo si Liza, isa sa mga kasambahay, papunta sa dining room habang hawak ang tablet. Kakababa ko pa lang para mag-almusal. Nandoon na rin si Damien, tahimik na umiinom ng kape at nagbabasa ng business news. Mukhang normal ang lahat. Hanggang sa inilapag ni Liza ang tablet sa mesa. "Trending na po kayo!" Napakunot-noo ako. "Ano?" Mabilis kong tiningnan ang screen. At halos mabilaukan ako sa nakita ko. Sa pinakaunang pahina ng entertainment news ay naroon ang litrato namin ni Damien. Ang litrato noong gabi ng brownout. Noong magkayakap kami sa balcony ng mansion. Malinaw ang kuha. At mas malinaw ang headline. "THE DEVIL FINALLY FELL? Damien Montenegro Caught Hugging His Wife!" Kasunod pa nito ang iba't ibang balita. "Montenegro Couple Secretly in Love?" "The Cold Billionaire Softens Only for His Wife." Napapikit ako. "Naku..." Mahina kong bulong. Pagtingin ako kay Damien... Tahimik pa rin si

ControlDamien's POVMahigpit ang pagkakakuyom ng kamao ko.Mula sa kabilang dulo ng ballroom...Kitang-kita ko ang paghalik ni Ethan sa noo ni Amara.Isang simpleng halik.Ngunit para sa akin...Parang may kung anong sumabog sa loob ko.Biglang uminit ang dugo ko.Nanigas ang panga ko.At halos hindi ko na marinig ang sinasabi ng mga taong kausap ko."Sir?"Mahinang tawag ng assistant ko."Mr. Montenegro?"Hindi ko siya pinansin.Isa lang ang nasa isip ko.Si Ethan.At ang kamay niyang malayang humawak kay Amara.Hindi ko na napigilan ang sarili.Iniwan ko ang mga kausap ko at diretsong naglakad papunta sa kanilang dalawa.Amara's POVPagkatapos ng ginawa ni Ethan ay bahagya akong napahiya."Ethan..."Mahina kong sabi."Huwag kang mag-alala."Ngumiti siya."Friendly gesture lang iyon."Hindi pa ako nakakasagot nang maramdaman ko ang isang pamilyar na presensya.Paglingon ko...Si Damien.Tahimik siyang huminto sa harapan namin.Ngunit ang katahimikang iyon...Mas nakakatakot kaysa sa