All Chapters of The Devil I Merried : Chapter 61 - Chapter 70

Humiliation Damien's POV PAK! Parang huminto ang oras nang marinig ko ang malakas na tunog ng sampal. Unti-unting lumingon si Amara. Namumula ang kanyang pisngi. May bahid ng luha ang kanyang mga mata, ngunit pilit niya iyong pinipigilan. Samantala... Si Celeste Navarro ay nakatayo sa harap niya, tila proud sa ginawa. Tahimik ang buong conference hall. Lahat ng executives, empleyado, at media ay nakatingin sa aming tatlo. At sa sandaling iyon... May isang bagay na tuluyang nabasag sa loob ko. "Celeste." Malamig kong tawag. Napangiti siya. "Yes, Damien?" Ngunit hindi na ako nagsalita. Diretso akong naglakad papunta kay Amara. Huminto ako sa kanyang harapan. Marahan kong hinawakan ang kanyang namumulang pisngi. "Are you okay?" Mahina kong tanong. Hindi siya agad sumagot. Bahagya lang siyang tumango, ngunit nakita ko ang sakit sa kanyang mga mata. At sapat na iyon para tuluyan akong magalit. Amara's POV Hindi ko inaasahang lalapit si Damien. Lalo na pagkatapos

His Choice Damien's POV Tahimik. Iyon lang ang tanging maririnig sa loob ng malaking sala ng Montenegro Mansion. Lahat ng mata ay nakatutok sa akin. Hinihintay ang magiging sagot ko. Sa kaliwa ko ay ang pamilyang nagpalaki sa akin. Sa kanan ko... Si Amara. Ang babaeng dapat ay asawa ko lamang sa papel. Ngunit unti-unti nang gumugulo sa bawat desisyon ko. "Damien." Muling nagsalita si Father. "Sumagot ka." "Ngayon." "Kung pamilya ang pipiliin mo..." "Itatakwil mo ang babaeng iyan." "Pero kung siya ang pipiliin mo..." "Huwag ka nang umasa na susuportahan ka pa ng Montenegro family." Napatingin ako kay Amara. Hindi siya umiimik. Nakayuko lamang. Pagod na pagod na siyang marinig ang panghuhusga ng pamilya ko. Dahan-dahan niyang binitiwan ang kamay ko. "Damien..." Mahina niyang bulong. "Ayos lang." "Huwag mo akong piliin." "Naiintindihan ko." Napapikit ako. Hindi. Hindi ko siya hahayaang akuin ang lahat ng kasalanan. Muli kong hinawakan ang kamay niya. Mas m

The FootageDamien's POVTahimik ang buong security room ng Montenegro Group.Walang nagsasalita.Tanging mahinang ugong lamang ng mga computer at ang paulit-ulit na pag-play ng CCTV footage ang maririnig.Nakatitig ako sa malaking monitor.Paulit-ulit.Frame by frame.Hindi puwedeng may makaligtas na detalye.Hindi matapos-tapos ang kaba sa dibdib ko.Kung nahuli lang ako ng ilang segundo kahapon...Baka wala na si Amara.Mahigpit kong napakuyom ang kamao."Hanapin ninyo ang lahat ng camera sa paligid.""Maski parking area, kitchen, hallway, at emergency exit.""Isa-isahin ninyo.""Yes, Sir."Agad na kumilos ang buong security team.Amara's POVTahimik akong nakaupo sa labas ng security room.Hindi pa rin mawala ang panginginig ng mga kamay ko.Hindi ko maintindihan.Bakit may gustong pumatay sa akin?Ano bang kasalanan ko?Mula nang mapunta ako sa Montenegro Mansion...Sunod-sunod na ang masasamang nangyayari.Parang may isang aninong palaging nakasunod sa akin.Tahimik akong napaya

The Truth Gets CloserDamien's POVHindi pa rin ako makatulog.Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang nangyari sa charity event.Kung hindi ako umabot sa tamang oras...Baka wala na si Amara ngayon.Tahimik kong inilabas ang maliit na evidence box.Nasa loob nito ang nahulog na black diamond earring ng babaeng nakaitim.Maingat ko itong pinagmasdan."Hindi ka makakatakas."Mahina kong bulong."Kahit sino pa ang nag-uutos sa'yo."Tumayo ako at agad na tinawagan ang head of security."Ihanda ang sasakyan.""Dalhin natin ito sa forensic laboratory."Third Person POVMakalipas ang tatlumpung minuto...Narating nina Damien ang pribadong forensic laboratory na matagal nang katuwang ng Montenegro Group.Agad silang sinalubong ng chief forensic analyst."Good evening, Mr. Montenegro."Hindi na nag-aksaya ng oras si Damien.Inilapag niya ang evidence box sa mesa."Gusto kong malaman ang lahat tungkol sa hikaw na ito."Maingat na sinuot ng analyst ang gloves.Dahan-dahan niyang inilagay ang hika

The BulletDamien's POVMay kung anong mali.Iyon ang paulit-ulit na sinasabi ng kutob ko habang nakatayo ako sa gitna ng charity event.Nakangiti si Amara habang nakikipag-usap sa ilang donors.Mukha siyang kalmado.Hindi niya alam...Na bawat kilos niya ay binabantayan ng aking mga tauhan.At higit sa lahat...Hindi niya alam na siya ang pain sa operasyon.Tahimik akong tumingin sa relong suot ko.Lahat ng team ay naka-position na."Alpha Team, report."Mahina kong sabi sa earpiece."North entrance secured.""Bravo Team.""West side clear.""Charlie Team.""Rooftop one secured."Napahinga ako nang bahagya.Halos kumpleto na.Halos.Ngunit hindi pa rin mawala ang kakaibang kaba sa dibdib ko.Amara's POVNapangiti ako habang tinatanggap ang isang bouquet mula sa batang tinutulungan ng foundation."Thank you, Ate."Mahina nitong sabi.Napaluhod ako."Walang anuman.""Sipagan mong mag-aral, okay?"Tumango ang bata.Habang pinagmamasdan ko siyang tumakbo palayo...May kakaiba akong naram