All Chapters of The Devil I Merried : Chapter 1 - Chapter 10

The Devil of Business WorldAmara's POV"Amara, gising na anak! Mahuhuli ka na naman!"Napabalikwas ako ng bangon nang marinig ang boses ni Nanay Rosa mula sa kusina.Agad kong sinilip ang lumang alarm clock sa tabi ng higaan.Alas-sais na."Naku po!"Mabilis akong tumayo at nagmadaling mag-ayos.Maliit lang ang bahay namin sa isang simpleng barangay sa Quezon Province. Yero ang bubong, kahoy ang ilan sa mga dingding, at kapag umuulan nang malakas, kailangan pa naming maglagay ng timba para salurin ang tumutulong tubig.Pero kahit ganoon, mahal ko ang bahay na ito.Dito ako lumaki.Dito ako minahal.Dito ko nakilala ang tunay na kahulugan ng pamilya.Paglabas ko ng kwarto ay nadatnan ko sina Nanay Rosa at Tatay Ben na naghahanda ng almusal.Ngumiti agad si Nanay."Good morning, anak."Napangiti rin ako."Good morning, Nay."Hindi kami mayaman.Sa katunayan, hirap pa nga kaming makaraos minsan.Pero kailanman ay hindi ko naramdamang kulang ako sa pagmamahal.Simula bata pa lang ako, pi

The Crazy ProposalAmara's POV"Marry me."Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang dalawang salitang iyon.Pakiramdam ko ay may sumabog sa loob ng opisina.Nanigas ako sa kinauupuan ko habang nakatitig kay Damien Montenegro.Hindi ko alam kung nagbibiro ba siya.O tuluyan na siyang nabaliw."Ano'ng sinabi mo?" tanong ko, pilit pinapakalma ang sarili.Malamig siyang sumandal sa mesa.Parang walang kakaiba sa sinabi niya."Narinig mo ako."Napasinghap ako.Hindi, hindi ko ito narinig nang mali.Talagang inaalok niya ako ng kasal.Kasal!Sa isang lalaking kakakilala ko pa lang.At higit sa lahat...Sa lalaking pinakaayaw kong makita.Napailing ako."You're insane."Bahagyang tumaas ang isang kilay niya."I've been called worse."Mas lalo akong nainis.Paano niya nagagawang maging kalmado habang ginugulo niya ang buhay ng ibang tao?"At bakit sa lahat ng babae sa mundo, ako?"Hindi siya agad sumagot.Tahimik lang siyang nakatingin sa akin.Parang pinag-aaralan ang bawat reaksyon ko.A

One Year WifeAmara's POV"Have you changed your mind?"Buong gabi akong hindi nakatulog matapos ang tawag na iyon.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang malamig na boses ni Damien Montenegro.Hindi niya ako pinilit.Hindi siya nagmakaawa.Hindi rin siya nagbanta.Pero may kakaiba sa paraan ng pagsasalita niya.Parang sigurado siyang babalik ako.Parang alam niyang darating ang araw na wala na akong ibang pagpipilian.At kinamumuhian ko iyon.Kinamumuhian ko dahil parang tama siya.Pagmulat ko kinabukasan, nadatnan ko si Nanay Rosa na tahimik na nagluluto sa kusina.Si Tatay Ben naman ay nakaupo sa labas ng bahay habang nakatitig sa aming maliit na bakuran.Mukha silang pagod.Pagod na pagod.At sa unang pagkakataon...Naramdaman kong wala na talaga akong magagawa.Mahal ko sila.At kung kailangan kong isakripisyo ang sarili kong kaligayahan para sa kanila...Handa akong gawin iyon.Kahit masakit.Kahit nakakatakot.Kahit kasama pa doon si Damien Montenegro.---Bandang alas-diy

The Ex-GirlfriendAmara's POV"Ikaw ang dahilan kaya ako iniwan?!"Parang huminto ang oras sa loob ng opisina.Nanatili akong nakatayo habang nakatingin sa magandang babae na ngayon ay galit na galit sa akin.Hindi ko siya kilala.At sigurado akong hindi ko pa siya nakikita kahit kailan.Pero kung makatingin siya sa akin...Parang gusto niya akong lunukin nang buhay."Excuse me?" hindi makapaniwalang sabi ko.Agad siyang lumapit sa akin.Mataas.Maganda.Mahal ang suot.At halatang galing sa mayamang pamilya.Ngunit sa kabila ng kanyang kagandahan...Puno ng galit ang mga mata niya."Ako si Vanessa Reyes."Matalim ang boses niya."At ako ang babaeng pinangakuan ng kasal ni Damien Montenegro."Nanlaki ang mga mata ko.Kasal?Napalingon ako kay Damien.Ngunit gaya ng dati...Walang emosyon ang mukha nito.Parang wala siyang nararamdaman.Parang wala siyang pakialam sa gulong nangyayari sa harapan niya.At iyon ang lalong nakakainis."Vanessa."Malamig niyang sabi."Leave."Napatawa ang

A Dangerous FeelingDamien's POVNakakairita.Iyon lang ang tanging salitang pumapasok sa isip ko habang nakatayo sa harap ng floor-to-ceiling window ng opisina ko.Sa ibaba...Nandoon pa rin si Amara.Kasama si Lucas.At mukhang masaya.Masyadong masaya.Natawa siya sa kung anumang sinabi ni Lucas.At ang lalaking iyon naman ay parang tuwang-tuwa rin sa atensyon niya.Mahigpit akong napahawak sa coffee mug.Hanggang sa narinig ko ang mahinang pagbitak nito.Napatingin ako sa kamay ko.Basag.Napamura ako nang mahina."Sir?"Nag-aalalang tanong ng assistant ko.Ngunit hindi ko siya pinansin.Dahil sa labas...Muli na namang ngumiti si Amara.At sa hindi ko maintindihang dahilan...Parang may kung anong sumisikip sa dibdib ko.Nakakainis.Hindi ko gusto ang pakiramdam na ito.Hindi ako sanay sa ganito.Hindi ako nagseselos.Hindi ako naaapektuhan.At lalong hindi ako nag-aaksaya ng oras sa mga walang kwentang emosyon.Ngunit bakit parang gusto kong ipatawag si Lucas ngayon din?---Pag