Todos los capítulos de ของเล่นหมอเถื่อน(nc35+): Capítulo 71 - Capítulo 80

“ป่วง กับข้าวเสร็จแล้วนะลูก” แม่จำปีเคาะประตูห้องเรียกลูกสาว“ป่วงไม่หิวจ้ะแม่”หล่อนโกหก ทั้ง ๆ ที่หล่อนหิวมาก แต่หล่อนไม่อยากเจอกับหมอหนุ่ม หล่อนยังไม่พร้อม แม้จะอยู่บนห้องตั้งแต่มาถึง ใช่ว่าไม่รู้ว่าชายหนุ่มมาบ้าน ก็เขากับพ่อของเธอพูดคุยและหัวเราะกันเสียงดังออกรสขนาดนั้น แล้วหล่อนจะไปสู้หน้าเขาได้ยังไง หล่อนอายที่จะเจอเขา เขาเห็นร่างกายของเธอหมดแล้ว หล่อนไม่มีหน้าไปพบเจอเขาหรอกตอนนี้ ขอเวลาอีกนิด ยังไม่สตรองพอที่จะพบกับชายหนุ่ม“งั้นแม่เก็บไว้ให้เผื่อลูกหิวตอนดึก ๆ นะลูก”“จ้ะแม่ ป่วงเพลีย ๆ ด้วยวันนี้ ปวดเมื่อยตัว”“แล้วหนูกินยารึยังลูก แม่รู้เรื่องจากพ่อสนองแล้ว”“เรียบร้อยแล้วจ้ะแม่ แม่จำปีไปกินข้าวเถอะจ้ะ หนูจะนอนแล้ว” ตอนนี้ยังหัวค่ำอยู่เลย แต่หล่อนจะนอนแล้ว นอนหลับเหรอ ไม่หลับหรอก แต่แค่อยากพูดไปงั้นแหละ“จ้า พักผ่อนนะลูก กับข้าวแม่จะเก็บไว้ในในตู้กับข้าว หิวดึก ๆ ก็มาอุ่นกินได้นะจ๊ะ”“จ้าแม่”แล้วเสียงของผู้เป็นแม่ก็

คุณหญิงปวีณาเป็นห่วงลูกชายคนเล็ก ที่วัน ๆ เอาแต่ทำงานโหมงานหนักข้าวปลาไม่ยอมกิน เป็นแบบนี้มาสองเดือนกว่าแล้ว เย็นวันนี้นางจึงนั่งรอลูกชายคนเล็กกลับมาบ้าน เพื่อที่จะได้พูดคุยกันว่าเป็นอะไร งานที่โรงพยาบาลก็ไม่ได้หนัก ทำไมต้องหักโหมจนร่างกายซูบโทรมขนาดนี้“ฟักมาคุยกับแม่หน่อยสิลูก” นางเดินมาดักรอลูกชายที่เพิ่งจอดรถเสร็จ“อะไรครับแม่ปลิว” ฟักทองยิ้มให้ผู้เป็นแม่อ่อนโยนเหมือนที่เคยยิ้มให้ทุกครั้ง ก่อนจะส่งกระเป๋าทำงานของตนให้เด็กรับใช้เอาไปเก็บไว้บนห้องนอนให้ มือใหญ่ดึงเน็กไทของตนออกด้วยความอึดอัด“ไปคุยกันในห้องนั่งเล่นเถอะ” แล้วนางก็เดินนำลูกชายเข้าไปในบ้านฟักทองเดินตามแม่เข้าไปในห้องนั่งเล่น ไม่รู้ว่าท่านมีเรื่องอะไรจะคุยกับเขา เพราะเขาก็เดาผู้เป็นแม่ไม่ค่อยออกเช่นกันในตอนนี้ ตั้งแต่อาทิตย์ก่อนที่พี่ชายเขาแวะมากรุงเทพฯ แวะมาทานข้าวด้วย และบอกว่าอยากแต่งงานกับบุญป่วง ท่านก็โวยวายจนความดันขึ้นจนต้องรีบพาส่งโรงพยาบาล พอฟื้นขึ้นมาก็ยื่นคำขาด หากมะเขือยังยืนยังจะแต่งงานกับเด็กอ้วนนั่นก็ไม่ต้องกลับมาที่บ้านหลังนี้อีกพอเดินตามมาในส่วนของห้องนั่งเล่นเขาก็ทิ้งตัวนั่งลงโซฟาตัวยาวที่แม่ของเขานั

จังหวัดสุพรรณบุรีอีกสามอาทิตย์ มหาวิทยาลัยของบุญป่วงก็เปิดเรียนแล้ว หล่อนกำลังจะขึ้นปี 3 แล้วสินะ แต่ตอนนี้กลับมีปัญหา น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น และประจำเดือนก็ขาดไปหนึ่งเดือน สาวอ้วนเครียด นอนไม่หลับมาหลายวัน ตั้งแต่วันนั้น เธอก็เอาแต่หลบหน้ามะเขือ ถึงจะเจอก็เจอกันเฉพาะตอนมีผู้ใหญ่อยู่ ไม่อยู่กันสองต่อสอง ด้วยกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบวันนั้นอีกแต่ตอนนี้บุญป่วงจำเป็นต้องมาบ้านพักของชายหนุ่มในบ่ายวันเสาร์ วันหยุดของเขา เพราะเธอไปซื้อที่ตรวจตั้งครรภ์มาตรวจ แต่ยังไม่ตรวจ จะมาตรวจให้หมอหนุ่มช่วยดูด้วย“มาหาพี่เองเลยวันนี้ มีอะไรรึเปล่าป่วง”“เข้าไปในบ้านก่อน ป่วงเครียด”ในมือของสาวอ้วนมีถุงจากร้านยา หมอหนุ่มมองแล้วก็สงสัย แต่ก็ยอมให้เธอเข้ามาในบ้าน พอปิดประตูบ้าน เขาก็ดึงสาวอ้วนมาสวมกอดและหอมแรง ๆ ตามซอกคอหอมกรุ่นของเจ้าหล่อนราวกับคนหิวโหย ก็เขาหิวจริง ๆ เพราะตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้ใกล้ชิดหรือได้อยู่กับบุญป่วงสองต่อสองอีกเลย เพราะหล่อนฉลาดที่จะอยู่กับคนเยอะ ๆ จนเขาไม่มีโอกาสได้เข้าถึงตัวเธอ แต่วันนี้โอกาสมาถึงขอหอมให

“คนบ้า! ไม่เอาแล้ว แค่ครั้งนั้นก็เล่นเอาเจ็บแสบตั้งหลายวัน มันเหมือนมันฉีกยังไงก็ไม่รู้ ทำให้เดินขาถ่างเลย ยิ่งขาเบียดกันเดินถ่างอยู่แล้วพอโดน...”“มะเขือยาว”เขาแทรกขึ้น แล้วก็ดึงรั้งร่างอ้วนไปยังโซฟาตัวเล็กขนาดพอเหมาะสำหรับเขาและสาวอ้วน ตอนนี้มะเขือไม่สนใจหรอกว่าบุญป่วงจะยอมไม่ยอม ตอนนี้เขาต้องการ ตั้งแต่ครั้งนั้นก็ไม่มีโอกาสได้ชิดใกล้หล่อนแบบนี้ ฉะนั้นวันนี้โอกาสมาถึง ไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือแน่ ช้างมาหาถึงที่ เรื่องอะไรอ้อยจะปล่อยให้ช้างรอดไปล่ะ“ทะลึ่ง! ป่วงไม่เอาด้วยนะ ป่วงเครียด” ใช่ ก่อนหน้าหล่อนเครียด แต่ทำไมตอนนี้หล่อนรู้สึกไม่เครียดเลย ทั้ง ๆ ที่ตัวเองท้อง ท้องทั้ง ๆ ยังไม่แต่งงาน ที่สำคัญ แฟนก็ไม่มี“จะเครียดอะไร มีผัวอยู่นี่ทั้งคน ท้องแล้วเราก็รอเขาคลอดออกมา แล้วเราก็เลี้ยงเขาเท่านั้นเอง แต่จะเลี้ยงได้ต้องทำให้ลูกของเราสมบูรณ์กว่านี้ด้วยการเอากันบ่อย ๆ นะครับเมียจ๋า...”“หมอบ้า! หมอหื่น! พูดแต่เรื่องเดียว”“ก็พูดกับเมียก็ต้องพูดแบบนี้แหละครับ เถอะนะ มาทำลูกของเราให

บุญป่วงนอนตัวเกร็งเขินอายอยู่บนร่างของบุรุษหนุ่มที่ป้อนคำหวานหยอกเย้าตัวเอง เจ้าหล่อนเขินและอายมาก ไม่คิดว่ามันจะเกินฝัน ทุกอย่างมันเกินความฝัน ไม่คาดคิดว่าหมอหนุ่มจะรักตัวเองได้ คำสารภาพรักของมะเขือมันช่างกินใจหล่อนเหลือเกิน“ไม่ต้องเขินพี่ขนาดนั้นก็ได้น้องป่วง ตอนนี้เอาเวลาเขินมาร้องครางใต้ร่างพี่ดีกว่า”พูดจบความชายหนุ่มก็ฉวยโอกาสที่หล่อนกำลังเขินอายและใช้ความคิดขยับตัวพลิกร่างของตนขึ้นคร่อมทับร่างใหญ่ของสาวเจ้าโดยใช้แรงแค่นิดเดียวทั้ง ๆ อีกฝ่ายนั้นตัวใหญ่กว่าตน แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับมะเขือ“ไหนดูซิ อ้วนขึ้นเท่าไรกันเชียว” ดูจากสายตาแล้วก็อยากจับเคล้นคลึงตามประสาของคนหลงสาวอ้วน“อือ! ไม่เอาได้ไหมจ๊ะ”“ต้องเอาสิครับ ก็พี่อยากให้”แล้วเขาก็ไม่รอช้าที่จะถอดอาภรณ์ของบุญป่วงออก สาวอ้วนใส่เสื้อยืดกางเกงเจเจลายการ์ตูนหัวยืดของหล่อนออก เพียงแค่เวลาไม่กี่นาทีเขาก็ทำให้สาวอ้วนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า และตามด้วยตัวของเขาเอง วันนี้วันหยุดเขาใส่ชุดลำลองสบาย ๆ กางเกงกีฬากับเสื้อยืดตัวเก