All Chapters of Halinghing Sa Sarap: Alipinin Mo Ko, Travis: Chapter 11 - Chapter 20

"Bilisan mo ang paglakad, Luciana, dahil hindi ugali ng mga Mondragon ang pinaghihintay ang mga bisita sa hapag kainan," malamig na utos ni Travis habang marahas niyang pinihit ang aking siko paakyat mula sa hagdanan ng basement.Ang kaniyang palad ay parang bakal na nakakadena sa aking balat, diretsong dumiin sa ube kong pasa na gawa niya kahapon. Pinilit kong itapak ang aking kanang paa sa makintab na sahig ng pasilyo kahit na nararamdaman ko ang matinding pintig ng sakit mula sa aking balikat hanggang sa aking baywang."Bitiwan mo ako, Travis, kaya kong maglakad nang mag-isa nang hindi mo kinakaladkad ang katawan ko na parang hayop," sagot ko habang marahas kong iwinawagayway ang aking kaliwang kamay upang maalis ang kaniyang pagkakahawak."Huwag kang umasta na parang may karangalan ka pa rito, dahil sa sandaling pumasok tayo sa silid na iyan, ikaw ang magsisilbi sa amin ng ina mo," asik niya sabay tulak sa akin patungo sa pinto ng marangyang dining room.Pagkabukas ng pinto, tumam

l"Ibaba mo ang phone mo sa ibabaw ng table bago ko tuluyang ihagis iyan sa mukha mo, Travis."Itinulak ko ang aking braso sa gilid ng sofa habang nakatitig sa kaniya nang may halong panginginig. Nakatayo siya sa tapat ng sliding glass door, ang kaniyang mukha ay tila nababalot ng yelo habang ang liwanag ng screen ng kaniyang smartphone ay sumasalamin sa kaniyang madidilim na mata. Lumapit siya sa akin nang walang babala, itinatapat ang kaniyang hawak na device sa mismong tapat ng aking ilong."Tingnan mo ito, Luciana, bago mo sabihin sa akin na wala kang alam sa ginagawang pambabastos ng pamilya mo sa pangalan ko," malamig na utos niya sabay diin ng kaniyang hinlalaki sa glass screen upang i-play ang isang video clip.Sumulyap ako sa nakasisilaw na display ng kaniyang telepono, at ang aking buong sistema ay tila tumigil sa pag-andar sa aking nakita. Isang text message mula sa isang hindi kilalang numero ang pumasok sa kaniyang notification bar, naglalaman ng isang screenshot ng aking

"Gawin mo lahat ng tradisyunal na ulam na hiningi ko bago matapos ang gabi, Luciana, at siguraduhin mong walang tulong galing sa mga katulong."Ibinaba ni Travis ang kaniyang tasa ng kape sa ibabaw ng makintab na counter ng kusina bago ako tinalikuran. Ang kaniyang boses ay parang utos ng isang warden na walang balak makinig sa kahit anong reklamo ko. Tiningnan ko ang mga sangkap sa harap ko, mga sariwang gulay, karne, at iba...ibang pampalasa para sa kare...kare at morcon na kailangan kong ihanda mula sa simula.Kinuha ko ang kutsilyo at nagsimulang maghiwa ng mga sangkap habang pinapakalma ko ang aking nanginginig na mga kamay. Sa bawat hiwa ko ng karne, isinasabay ko ang pagre...review sa aking isipan ng mga chemical compound ratios para sa ginagawa kong skin...barrier repair serum. Ang isandaang porsyento ng emollient ay kailangang ihalo sa tamang sukat ng purified water upang hindi mag...separate ang formula kapag naitago ko na ito sa laboratoryo ko sa basement. Ang utak ko ay ab

"Bagay sa iyo ang basang basahan na iyan, dahil kahit anong balot mo ng pilak sa katawan mo, ikaw pa rin ang desperadang substitute bride na pinag-iwanan sa ere."Humarap ako sa malaking salamin ng marangyang restroom ng hotel habang marahan kong pinupunasan ang mantsa ng alak sa aking gown gamit ang basang tissue. Tatlong kilalang socialites ang pumasok nang sunod...sunod, ang kanilang mga tawa ay tila ba mga talim na sumasariwa sa aking mga sugat. Ito ang aking nakatagong pakikipaglaban sa gitna ng marahas na elite circle na kumukutya sa aking pagkatao. Itinapon ko ang ginamit kong tissue sa basurahan bago ako lumingon sa kanila nang may buong kapanatagan."Kung sa tingin niyo ay maaapektuhan ako sa mga poisoned rumors na ipinapakalat niyo sa bawat table, nagkakamali kayo, dahil mas may halaga ang oras ko kaysa sa mga kwento niyong walang basehan," malamig kong sagot habang inaayos ko ang pagkakaipit ng aking buhok."Aba, sumasagot ka na ngayon, Luciana, akala mo ba ay totoong asawa

"Ipakita mo sa akin ang laman ng bag mo ngayon din, Luciana, bago ko tuluyang itapon sa labas ang lahat ng natitirang kemikal mo."Pumasok si Travis sa aking kwarto nang walang babala, ang kaniyang malalaking kamay ay marahas na humablot sa dulo ng aking lumang traveling bag. Nakatayo ako sa tapat ng maliit na estante habang hawak ko ang isang kupasing litrato na nakuha ko mula sa kaniyang lumang koleksyon sa La Union. Ito ang aming agarang salpukan sa gitna ng malamig na umaga, isang marahas na pagsubok sa aking natitirang pasensya sa loob ng kaniyang pamamahay. Ipinasok ko ang litrato sa aking bulsa bago ko hinarap ang kaniyang nanlilisik na mga mata nang may matigas na mukha."Wala kang makikita rito kundi mga personal kong gamit, kaya bitiwan mo ang bag ko kung ayaw mong tawagin ko ang mga security ng subdivision," sagot ko habang buong lakas kong inaagaw ang strap ng bag mula sa kaniyang pagkakahawak."Huwag mo akong bantaan sa sarili kong mansyon, dahil isang tawag ko lang sa ba