All Chapters of Halinghing Sa Sarap: Alipinin Mo Ko, Travis: Chapter 1 - Chapter 10

55 Chapters

1 The Substitute Doll (Luciana's POV

"Isuot mo 'yan kung ayaw mong mamatay sa gutom ang pamilya natin ngayon din, Luciana."Mariing binitawan ni Mama ang mabigat na selyadong wedding gown sa tapat ko habang nanginginig ang buong katawan niya sa galit. Pulang-pula ang mukha niya, walang bakas ng pagmamahal, puro pandarahas lang ang nakikita ko sa mga mata niyang nakatitig sa akin habang ang amoy ng mamahaling pabango ni Bianca ay pilit na sumasakal sa maliit na silid na ito ng simbahan. Umalis si Bianca, tinakasan ang kasal na pinangarap niya, at ngayon, ako ang kailangang magbayad sa kasalanang hindi ko naman ginawa. Pinilit kong iangat ang mukha ko, sinalubong ang mariing sulyap ni Mama habang ang mga kamay ko ay malamig pa sa yelo dahil sa takot."Hindi ko ito buhay, Ma, bakit ako ang kailangang sumalo sa kalat ng anak ninyo?""Wala akong pakialam sa nararamdaman mo dahil ikaw ang may kasalanan kung bakit nawala si Bianca ngayon!"Isang malakas na sampal ang lumanding sa kaliwang pisngi ko na nag-iwan ng lasang kalawan

2

"Bianca, bakit mo ako iniwan sa araw ng kasal natin?"Galit at malambing na sabay na lumabas sa bibig ni Travis nang bigla siyang pumasok sa silid. Laseng na lasing siya, ang mga mata niya ay half closed at puno ng pagkalito. Nakatayo ako sa harap ng salamin, bagong paligo at nakasuot ng simpleng damit, pero parang hindi niya ako nakikita nang maayos. Humakbang siya palapit sa likod ko at biglang niyakap ako nang mahigpit. Mainit ang hininga niya sa leeg ko habang ang mga kamay niya ay pumalibot sa baywang ko."Ako si Luciana, Travis. Hindi si Bianca," sagot ko agad habang sinusubukang alisin ang mga braso niya. Pero mas lalo niyang hinigpitan ang yakap. Parang wala siyang narinig sa sinabi ko. Hinila niya ako palapit sa kama nang walang kahirap hirap."Huwag kang magsinungaling, Bianca. Alam kong ikaw 'to. Ikaw lang ang kailangan ko," bulong niya sa tainga ko bago niya ako ihiga sa kama. Ang boses niya ay puno ng pagnanasa pero may halo ng galit. Hindi ko alam kung paano ko siya pip

3

"Hoy Luciana gumising ka diyan! At magluto ka ng breakfast ko dahil walang maid sa bahay natin maliban sayo. Pagsilbihan mo ang asawa mo!"Bigla akong napabalikwas sa pagkakatulog sa couch dahil sa malakas na sipa ni Travis sa kinauupuan ko. Punong puno ng galit ang boses niya habang nakatayo sa harapan ko na parang hari na handang magparusa. Kusang gumalaw ang mga paa ko para tumayo kahit punung puno pa ng antok at sakit ang katawan ko mula sa nangyari kagabi."Ano ba Travis bakit mo ako ginising nang ganito," sagot ko habang kusang inaayos ang damit ko na gusot na gusot. Hindi siya sumagot agad. Tinitigan niya lang ako na parang basura na nakaharang sa daan niya. Ramdam ko ang hapdi sa balikat ko kung saan siya sumipa kanina pero mas masakit ang pagkakatawag niya sa akin na parang katulong lang."Huwag kang mag reklamo. Ikaw ang asawa ko sa papel pero sa bahay na ito ikaw ang maglilingkod. Magluto ka na bago pa ako magalit nang todo," utos niya habang tinuturo ang kusina. Walang ch

4

"Hoy Luciana ano ba kaya mo yan."Nanginginig ako at napahagulgol nang marinig ko ang tunog ng sasakyan ni Travis na umaalis palayo. Luha ko ang walang tigil na tumutulo habang nakatingin sa pintuan na kanina pa niyang sinara nang padabog. Parang dugo ang bawat hikbi ko dahil sa sakit na iniwan niya. Nilinis ko ang nagkalat na kape sa sahig gamit ang basahan kahit basa na basa ang damit ko at puno ng mantsa sa dibdib at hita. Mukha akong literal na basahan na iniwan sa gilid ng kusina."Ano ba itong buhay ko Travis bakit ganito na lang lagi," sabi ko sa sarili ko habang patuloy sa pagpupunas ng sahig. Mainit pa rin ang balat ko mula sa kape na ibinuga niya kanina pero mas masakit ang dibdib ko. Galit siya sa simpleng kape na walang init daw at tabang. Ako na naman ang walang kwenta sa paningin niya.Biglang tumunog ang telepono sa mesa. Kinuha ko ito at nakita si Maia na tumatawag. Pinilit kong punasan ang mukha ko bago sagutin para hindi niya maramdaman ang iyak ko."Maia salamat sa

5 The Illusion of Return (Luciana's POV)

"Buksan mo ang pinto, Luciana, bago ko tuluyang sirain ang kahoy na ito at kaladkarin ka palabas!"Ang boses na iyon ay galing sa labas, matalim, boses ni Bianca na may halong panginginig. Napaurong ako hanggang sa tumama ang likod ko sa malamig na gilid ng lababo, hawak pa rin ang basahan na punong-puno ng mantsa ng kape. Paanong nangyaring nandito siya ngayon? Hindi ba at tumakas siya? Isang malakas na kalampag ang yumanig sa buong pinto ng kusina na nagpabalik sa akin sa realidad. Humahakbang ako pabalik habang ang mga daliri ko sa paa ay namimilipit sa lamig ng marmol na sahig. Walang ibang tao sa mansyon, umalis si Travis, at kung si Bianca nga ito, katapusan ko na."Huwag mo akong pagtaguan na parang daga, alam kong nandiyan ka dahil nakita kong umalis ang sasakyan ng asawa ko!"Asawa ko. Ang salitang iyon ay sumaksak sa natitirang lakas ko. Lumapit ako sa pinto, nanginginig ang kamay ko habang inaabot ang double lock. Pinihit ko ang bakal, ang tunog ng pagbuka ng trangka ay til

6 The Return of the Warden (Luciana's POV)

"Sino ang pinatuloy mo sa loob ng bahay ko habang wala ako, Luciana?"Ang boses ni Travis ay parang hanging galing sa freezer habang nakatayo siya sa doorway ng kusina. Ibinaba niya ang kanyang coat sa backrest ng silya, ang kanyang mga mata ay matalas na nakatitig sa mantsa ng dugo sa aking noo bago lumipat sa basang basahan na hawak ko. Ramdam ko ang panginginig ng aking mga tuhod ngunit pinilit kong ituwid ang aking tayo kahit na ang basang tela ng damit ko ay nakadikit sa aking balat."Si Mama ang pumunta rito, Travis, may iniwan lang siyang gamit," sagot ko habang inilalagay ang basahan sa gilid ng lababo. Iniwas ko ang aking mukha para hindi niya masyadong mapansin ang pamamaga ng aking balikat at ang sugat na gawa ng selyadong lamesa kanina."Wala akong pakialam kung anong basura ang iniwan ng pamilya mo, ang itinatanong ko ay kung bakit mukhang basahan ang sala ko at bakit ganyan ang hitsura mo," mariing sabi niya habang humahakbang palapit sa akin. Ang amoy ng mamahaling taba

7 The Cold Dinner Rule (Luciana's POV)

"Magsisimula ang tunay na parusa bukas ng umaga, kaya siguraduhin mong hindi ka mahuhuli sa paggising dahil ikaw ang unang pipirma sa dokumentong darating sa mansyong ito."Ibinaba ni Travis ang kanyang mga kubyertos, ang tunog ng bakal sa porcelain plate ay nagpatigas sa aking mga balikat. Nanatili akong nakaupo sa tapat niya, nakatitig sa aking pinggan na hindi ko pa rin nagagalaw dahil sa tindi ng pagkabuhong sa aking sikmura. Ang kuryente ng poot sa pagitan naming dalawa ay parang pader na unti-unting sumasakal sa maliit na espasyo ng marangyang dining room na ito."Anong dokumento ang sinasabi mo, Travis? May kinalaman ba ito sa pamilya ko o kay Maia?" tanong ko habang nilalabanan ang panginginig ng aking boses. Ipinasok ko ang aking mga kamay sa ilalim ng lamesa, mahigpit na pinipiga ang tela ng aking palda hanggang sa mamuti ang aking mga kuko."Wala kang karapatang magtanong, Luciana, dahil ang posisyon mo sa bahay na ito ay hindi asawa kundi isang multo na kailangang sumunod

8. The Broken Mirror (Luciana's POV)

"Siguraduhin mong walang matitirang alikabok sa vanity table ni Bianca dahil bawat piraso ng mamahaling kristal diyan ay mas mahalaga pa sa buong pagkatao mo, Luciana."Ang malamig na bilin ni Travis mula sa master bedroom ang sumalubong sa akin pagkapasok ko sa banyo. Hawak ko ang basahan at spray bottle ng disinfectant habang nakatitig sa salamin na napapaligiran ng mga mamahaling pabango at kolorete ng aking stepsister. Ang amoy ng kaniyang paboritong rose-scented perfume ay nakakahilo, pilit na sumasakop sa aking hininga habang nagsisimula akong magpunas ng makintab na marmol."Alam ko ang ginagawa ko, Travis, hindi mo kailangang bantayan ang bawat paggalaw ng kamay ko na parang wala akong utak," sagot ko habang hinahalo ang basahan sa maligamgam na tubig. Ang aking balikat ay sumasakit pa rin mula sa pasa kahapon, ngunit pinilit kong itulak ang aking bisig para linisin ang sulok ng malaking salamin."May utak ka pero kulang ka sa delikadesa, dahil kung may konti kang hiya sa kata

9 Secrets In The Dark (Luciana's POV)

"Iwanan mo muna ang mga papel na iyan sa ibabaw ng lamesa dahil wala akong balak basahin ang kahit anong pananakot mo ngayon gabi, Travis."Itinulak ko ang aking unan sa dulo ng mahabang leather sofa rito sa sala habang nakatitig sa kaniya. Bitbit pa rin niya ang folder na puti, ang kaniyang mga mata ay tila dalawang talim na sumasaksak sa aking pagkatao sa gitna ng malamig na gabi. Naglakad siya palapit sa akin, ibinaba ang kasunduan sa tabi ng aking basang tsinelas, bago tuluyang humarap sa malaking bintana."Hindi kita tinatanong kung may ganoon kang balak, Luciana, sinasabi ko sa iyo na ang pananatili mo sa couch na yan ay patunay lang na wala kang karapatan sa kama ng pamilya ko," malamig na tugon niya habang isinusubo ang huling piraso ng kaniyang sigarilyo. Huminga siya nang malalim, ang usok ay dahan-dahang kumalat sa tapat ng salamin, tinatakpan ang kaniyang repleksyon."Alam ko ang posisyon ko, hindi mo kailangang ipamukha sa akin gabi-gabi na ako ang kapalit n

10 A Friend's Warning (Luciana's POV)

"Sagutin mo ang tawag ko, Luciana, alam kong gising ka pa dahil nakikita kong online ang account mo sa messaging app."Ang boses ni Maia ay mariing lumabas mula sa speaker ng aking basag na smartphone na nakalapag sa malamig na sahig ng lumang utility closet. Hawak ko ang aking pisngi habang pilit kong inaabot ang device gamit ang nanginginig kong kanang kamay. Umupo ako nang maayos sa tabi ng mga nakatambak na lumang chemical formulas at mga sample ng glisirin na itinatago ko rito."Bakit ka napatawag nang ganitong oras, Maia? Maayos lang ang lagay ko rito sa mansyon, katatapos ko lang mag-ayos ng mga gamit," sagot ko habang pinapagaan ang aking boses upang hindi niya mahata ang tindi ng panginginig ng aking mga labi. Ipinatong ko ang aking kaliwang braso sa aking hita, pilit na itinatago ang mahabang ube na pasa na nakuha ko mula kay Travis kanina."Huwag mo akong lokohin sa boses mong ganyan, Luciana, kilala kita simula noong nasa kolehiyo pa tayo sa Maynila, may mali

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP