Semua Bab ขายเพชรถูกเหมือนแจกฟรี แต่คู่หมั้นกลับเปย์ไม่อั้น: Bab 1 - Bab 10

มือข้างที่สวีจื้อเหิงใช้ตบฉันยังคงค้างอยู่กลางอากาศ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง แววตาที่จ้องมองมาที่ฉันราวกับว่ากำลังมองศัตรูคู่แค้นบางคนอยู่“ถ้าเยว่เยว่เป็นอะไรไป ผมจะให้คุณตายตกไปตามกัน!”ฉันเอามือกุมแก้มตัวเองเอาไว้ พลางมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา“สวีจื้อเหิง นี่คุณตบฉันเพราะผู้ช่วยตัวเล็กๆ คนเดียวเนี่ยนะ?”“ผมตบคุณแล้วมันทำไม!” โทสะของเขายิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น “ซือถูเสวี่ย คุณลองหันไปส่องกระจกดูตัวเองในตอนนี้สิ ท่าทางที่ปากร้าย ใจแคบ แถมยังขี้อิจฉาอีก ทำเอาผมสะอิดสะเอียนจริงๆ!”“ก็แค่เสียเงินไปพันล้านเองไม่ใช่รึไง คุณถึงกับต้องบีบให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้เลยเหรอ?”“นั่นมันพันล้านนะ! ไม่ใช่พันบาท!” ฉันแผดเสียงแหลมสูงโต้แย้งกลับไป “อีกอย่างนั่นมันก็เป็นเงินของบริษัท เป็นหยาดเหงื่อแรงกายและแรงใจของทุกคน! ไม่ใช่มีไว้ให้คุณเอามาใช้เพื่อควักกระเป๋าจ่ายเงินชดเชยให้ความโง่เง่าเต่าตุ่นของหล่อน!”“เงินของบริษัทเหรอ? ถ้าไม่มีฉันสวีจื้อเหิง บริษัทมันจะโผล่มาจากไหนได้!” เขาเหลือบตามองฉันอย่างเหยียดหยามจากจุดที่สูงกว่า “นอกจากตอนแรกเริ่มที่คุณไปหาเงินลงทุนก้อนนั้นมาได้ ยังเ

“สวีจื้อเหิง ในสายตาคุณ ตกลงแล้วฉันเป็นตัวอะไรกันแน่?”สวีจื้อเหิงถูกฉันต้อนจนพูดไม่ออก ใบหน้าฉายแววหงุดหงิดรำคาญใจทันใดนั้น เขากลับยกเท้าขึ้นมาแล้วเตะเข้าที่หน้าแข้งของฉันอย่างแรง!ฉันล้มกระแทกเข้าไปในห้องเก็บของอย่างแรง ยังไม่ทันที่ฉันจะลุกขึ้นคลาน ประตูก็ถูกปิดลงเสียแล้ว“คุณอยู่ที่นี่ไปก่อนเถอะ รอให้กระแสข่าวมันซาลงเมื่อไหร่ ผมจะปล่อยคุณออกมาเอง”ความมืดมิดราวกับกระแสน้ำที่เหนียวหนืด ทะลักเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศ และกลืนกินฉันเข้าไปในชั่วพริบตาการหายใจกลายเป็นเรื่องยากลำบากอย่างถึงที่สุด ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้าคล้ายกับต้องสูญเสียพลกำลังทั่วทั้งร่าง“ปล่อยฉันออกไปเถอะ ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันออกไปที...”ฉันนอนขดตัวอยู่ตรงมุมกำแพง เล็บมือตะกุยพื้นห้องอย่างไร้สติควบคุมความรู้สึกหายใจไม่ออกทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ฉันรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังค่อยๆ ดิ่งจมลงไปทีละนิดๆ“ปัง!”เสียงกระแทกดังสนั่นแว่วมาจากนอกประตู!ตามมาด้วยเสียงแม่กุญแจเหล็กถูกงัดออกอย่างแรงชายหนุ่มบุคลิกหล่อเหลาเย็นชาคนหนึ่งยืนอยู่ตรงประตูห้อง “คุณหนูซือถูครับ?”“ผมเฉินซิง ผู้ช่วยพิเศษของคุณไมเคิลครับ รบกวนคุ

ฉันใช้ผ้าห่มพันรอบกายเอาไว้แน่น แล้วตวัดสายตาเย็นชาจ้องมองจ้าวฉางเต๋อที่กำลังตัวสั่นงันงกราวกับจับไข้“จ้าวฉางเต๋อ ฉันเพิ่งรู้นะว่าลับหลังคนอื่น คุณจะกล้าทำตัวเหนือกฎหมาย อวดดีจนไม่เห็นหัวใครได้ถึงขนาดนี้”“คุณหนูใหญ่! ผมผิดไปแล้วครับ! ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเป็นคุณ!” จ้าวฉางเต๋อคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังตุ้บ พลางโขกศีรษะรัวๆ ราวกับสากตำน้ำพริก“ต่อไปผมไม่กล้าอีกแล้วครับ ได้โปรดเมตตาละเว้นผมสักครั้งด้วยเถอะ!”สวีจื้อเหิงกับซูเจิ่นเยว่ต่างตกตะลึงพรึงเพริดกับสถานการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้จนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่หันมามองหน้ากันไปมา“ประ กรรมการจ้าวครับ” สวีจื้อเหิงทำใจดีสู้เสือขยับก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง พลางเอ่ยถามอย่างระมัดระวังตัวเป็นที่สุด“คุณจำคนผิดหรือเปล่าครับ? หล่อนคือซือถูเสวี่ยนะครับ...”จ้าวฉางเต๋อดีดตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างแรง พลางใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีสะบัดฝ่ามือฟาดใบหน้าสวีจื้อเหิงฉาดใหญ่“สวีจื้อเหิง! ไอ้บัดซบเอ๊ย! แกหาเรื่องให้ฉันไปตายชัดๆ!!”เขาทำอะไรไม่ถูกรีบต่อสายโทรศัพท์อย่างลนลาน ก่อนจะแผดเสียงตะโกนสั่งการปลายสายอย่างบ้าคลั่ง“ไปหาซื้อชุดโอตกูตูร์มาให้คุณหนูใหญ่ซ

บางวันเขาก็นำดอกไอริสสีขาวที่ยังมีหยาดน้ำค้างยามเช้าติดมาด้วย บางวันก็เป็นขนมขึ้นชื่อเจ้าเก่าจากทางฝั่งตะวันตกของเมืองที่ยังร้อนๆ อยู่แต่ส่วนใหญ่เขาจะนั่งลงบนโซฟาข้างหน้าต่างห้องฉัน พลางจัดการงานไปพร้อมกับเล่าความคืบหน้าของสวีจื้อเหิงกับซูเจิ่นเยว่ให้ฉันฟัง“กระแสในโลกออนไลน์จะเปลี่ยนทิศทางในวันนี้”บ่ายวันนั้น เขาเลื่อนแก้วนมร้อนๆ มาวางไว้ตรงหน้าฉันฉันก้มลงไถหน้าจอโทรศัพท์ ก็เห็นว่าหัวข้อข่าวอันดับหนึ่งในกระแสโซเชียลเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ#ซูเจิ่นเยว่ปลอมแปลงบันทึกแชทเพื่อใส่ร้ายซือถูเสวี่ย#บันทึกที่ใช้ใส่ร้ายว่าฉันเป็นคนปลอมแปลงก่อนหน้านี้ ถูกยอดฝีมือด้านเทคนิควิเคราะห์แบบเฟรมต่อเฟรม จนชี้ให้เห็นร่องรอยการตัดต่อมากมายในขณะเดียวกัน หลักฐานการติดต่อบริษัทรับจ้างโพสต์และบันทึกการโอนเงินจำนวนมหาศาลของซูเจิ่นเยว่ก็ถูกเปิดโปงออกมาหลักฐานมัดตัวแน่นหนา ชนิดที่ดิ้นไม่หลุดเลยทีเดียวชาวเน็ตที่เคยด่าว่าฉันจิตใจงูพิษ ต่างพากันหันกระบอกปืนไปทางอื่น และพากันมาต่อแถวขอโทษฉันในช่องคอมเมนต์ชาวเน็ตที่โกรธแค้นต่างพากันขุดคุ้ยข้อมูลทุกอย่างของซูเจิ่นเยว่ได้อย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งประวัติความร

“พูดให้ถึงที่สุดแล้ว มันก็แค่สันดานต่ำตมและความไร้ค่าที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกของคุณเองที่กำลังแว้งกัดตัวเองน่ะ ทั้งอยากได้ผลประโยชน์และหน้าตาทางสังคมที่ฉันมอบให้ แต่ในขณะเดียวกันก็กระเสือกกระสนอยากไปหาเศษหาเลยกับซูเจิ่นเยว่ เพื่อกู้ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายจอมปลอมนั่นกลับคืนมา”“สวีจื้อเหิง คุณนี่มันทั้งน่าสมเพชและน่าขำสิ้นดี!”“ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ! เสี่ยวเสวี่ย ในใจของผม คนที่ผมรักมาโดยตลอดคือคุณ...” สวีจื้อเหิงยังคงคิดจะดิ้นรน“ดูท่าประธานสวีจะว่างมากนะครับ ถึงได้มีเวลามาตามตื๊อคู่หมั้นของผมอยู่ที่นี่” น้ำเสียงของกงอวี้ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังพอสวีจื้อเหิงเห็นกงอวี้ ก็เหมือนกับประทัดที่ถูกจุดชนวนเขาชี้หน้าฉัน พลางพ่นคำด่าทอออกมาอย่างไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม“ซือถูเสวี่ย! พูดไปแล้วคุณก็เป็นแค่พวกผู้หญิงใจง่ายเหมือนกันนั่นแหละ! สัญญาหมั้นของพวกเรายังไม่ทันได้ยกเลิกเลยด้วยซ้ำ คุณก็รีบร้อนทอดสะพานไปหาผู้ชายคนใหม่เสียแล้ว! คุณ...”คำพูดหยาบช้าสกปรกของเขาหยุดลงโดยพลันกงอวี้เอื้อมมือขึ้นมาปิดหูของฉันเอาไว้ เพื่อตัดขาดจากเสียงรบกวนที่ไม่อาจทนฟังเหล่านั้นจากนั้นเขาก็ประคองฉันอย่างระมัดระวั