จนกระทั่งถึงตอนนี้ ฉันก็กักเก็บความเสียใจไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ปล่อยโฮร้องไห้ออกมาเสียงดังลั่นฉันไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้อยู่นานแค่ไหน จนกระทั่งลำคอแหบแห้งไปหมดถึงได้ยอมหยุดลงฉันลากสังขารอันอ่อนแรงจนถึงขีดสุดไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย แล้วเปลี่ยนกลับมาสวมเสื้อผ้าชุดเดิม ยามที่ก้าวออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ทั่วทั้งชั้นยังคงเงียบสงบไร้เงาผู้คนตามเดิม ทางฝั่งสระว่ายน้ำเองก็เงียบเชียบไม่มีสุ้มเสียงใด ๆเขาคงกลับไปแล้วก็ดีเหมือนกันฉันหลุดยิ้มสมเพชตัวเองคราหนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้าไปในลิฟต์วันถัดมาฉันไม่ได้ไปทำงาน ฉันส่งข้อความไปลาหยุดกับหัวหน้างานโดยบอกว่าตัวเองรู้สึกไม่สบายและขอลาพักสักสองสามวันหลังจากนั้นก็ขังตัวเองอยู่ภายในห้องเช่าแคบ ๆ นอนนิ่งอยู่บนเตียงอย่างไม่รับรู้วันคืนอยู่สองวันเต็มฉันพยายามใช้การนอนหลับคอยลบลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ลบลืมผู้ชายที่ชื่อเสิ่นจือเหยาคนนั้นไปให้พ้นจากสมองทว่าฉันกลับทำไม่ได้เลยสักนิดยามใดที่หลับตาลง ภาพเหตุการณ์ยามที่เขาใช้ฝ่ามืออันร้อนผ่าวคอย "ชี้แนะ" ฉันภายในห้องซ้อมเต้นก็ผุดขึ้นมาทันควันภาพยามที่เขาใช้รอยจูบอันแสนเอาแต่ใจและ
続きを読む