จันทร์ร่วงธารเย็น ยามวสันต์ตื่น のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

22 チャプター

บทที่ 1

เสียงซุบซิบที่ดังอยู่ทั่วห้องโถงเงียบลงในทันที ก่อนจะปะทุขึ้นด้วยระดับเสียงที่ดังยิ่งกว่าเดิม"เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ กดข่าวลงงั้นเหรอ ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า""เมื่อก่อนเธอไม่ใช่ว่าอยากให้คนทั้งโลกรู้ เพื่อทำให้คุณชายเจียงเสียหน้าหรอกเหรอ""ใช่แล้ว ครั้งก่อนที่คุณชายเจียงถูกถ่ายรูปตอนอยู่ในรถกับนางแบบสาว เธอถึงกับสั่งให้คนเอาค้อนทุบรถสปอร์ตคันนั้นเลยนะ""ตอนเทศกาลวันวาเลนไทน์หนักกว่านั้นอีก งานปาร์ตี้ยังไม่ทันเลิก เรือยอชต์ลำนั้นก็ถูกเผาไปแล้ว""ทุกครั้งคุณชายเจียงก็แค่มองเธอโวยวาย พอวุ่นวายจบแล้วก็นอกใจเหมือนเดิม ตอนนี้เธอคงเพิ่งรู้ว่าคลุ้มคลั่งไปก็รั้งผู้ชายไว้ไม่ได้ เลยเปลี่ยนแผนแล้วสินะ เริ่มอดทนกล้ำกลืน แสร้งทำเป็นใจกว้างแล้ว"คำวิจารณ์เหล่านั้นดังเข้าหูสือจิงเชวี่ยอย่างไม่ปิดบังแต่เธอทำเหมือนไม่ได้ยิน และดำเนินงานเลี้ยงต่อไปอย่างสงบนิ่งทุกคนต่างคิดว่า เธอเพียงแค่รู้แล้วว่าการอาละวาดรั้งเจียงต้วนอวิ๋นไว้ไม่ได้ จึงเปลี่ยนวิธีเท่านั้นแต่สองปีที่ผ่านมา เธอเองก็เหนื่อยแล้วหลังงานเลี้ยงเลิก สือจิงเชวี่ยอุ้มลูกสาวที่เล่นจนเหนื่อยและหลับสนิทกลับห้อง จากนั้นเธอก็หันหลังเดินขึ
続きを読む

บทที่ 2

สือจิงเชวี่ยมองข้อความนั้น สีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อยเธอไม่ได้ตอบกลับ กระทั่งอารมณ์ใด ๆ ก็ไม่มีเพียงเปิดแอปสั่งอาหารในโทรศัพท์ แล้วระบุตำแหน่งไปยังที่อยู่ที่เจียงต้วนอวิ๋นส่งมาให้จากนั้นสั่งถุงยางอนามัยหนึ่งกล่องไปส่งเธอรู้ว่าเจียงต้วนอวิ๋นตั้งใจยั่วโมโหแต่เธอเหนื่อยเกินกว่าจะต่อสู้แล้ว ขี้เกียจจะทะเลาะกับเขาอีกเช้าวันต่อมา สือจิงเชวี่ยกำลังตั้งใจถักเปียให้ซุ่ยซุ่ยที่ยังงัวเงียไม่หาย ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดเป็นเจียงต้วนอวิ๋น"คุณพ่อ" ดวงตาของซุ่ยซุ่ยเป็นประกาย ก่อนจะกางแขนเล็ก ๆ แล้วพุ่งเข้าไปหาเจียงต้วนอวิ๋นก้มตัวลง อุ้มลูกสาวขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะยกชั่งน้ำหนักเล่น"ซุ่ยซุ่ยของพ่อไม่เจอพ่อแค่คืนเดียวก็คิดถึงแล้วเหรอ"เขายิ้มพลางใช้คางถูแก้มลูกสาวเรียกเสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นทันทีสือจิงเชวี่ยยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ในมือยังถือหวีอยู่ เธอมองภาพนั้นอย่างเงียบงันไม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ต่อหน้าซุ่ยซุ่ย เจียงต้วนอวิ๋นก็เป็นพ่อที่ไม่มีอะไรให้ตำหนิได้จริง ๆเขาอาจไม่ใช่สามีที่ดีแต่ในเรื่องการปกป้องโลกอันบริสุทธิ์ของลูกสาว เขากับเธอมี
続きを読む

บทที่ 3

ซุ่ยซุ่ยเงยหน้าขึ้น คิดอยู่ครู่หนึ่งอย่างจริงจัง ก่อนจะพยักหน้า "หนูยอมค่ะ คุณแม่อยู่ที่ไหน หนูก็อยู่ที่นั่น"เธอหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนจะเสริมเสียงเบา "คุณพ่อยุ่งตลอดเลย มีคุณแม่อยู่กับหนูก็พอแล้ว"โลกของเด็กนั้นเรียบง่ายและตรงไปตรงมาสือจิงเชวี่ยรู้สึกจุกในอก เธอก้มลงจูบหน้าผากลูกสาวเบา ๆ"เด็กดี เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกคุณพ่อนะ ตกลงไหม""ได้เลย"หลังปลอบลูกสาวเรียบร้อย และพาเธอกลับบ้านไปฝากไว้กับพี่เลี้ยงแล้ว โทรศัพท์ของสือจิงเชวี่ยก็ดังขึ้น เป็นสายจากผู้ช่วยของเธอปลายสาย ผู้ช่วยพูดด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะระเบิดอารมณ์ในวินาทีถัดไป"คุณผู้หญิงครับ คุณชายเจียงขอกุญแจของหยุนสุ่ยจวีไป ดูเหมือนจะให้ผู้หญิงคนใหม่คนนั้นครับ ชื่อจี้เหมียน เป็นดาราตัวประกอบที่ยังไม่ค่อยมีชื่อเสียงในวงการบันเทิง"นิ้วของสือจิงเชวี่ยที่กำโทรศัพท์อยู่ค่อย ๆ กระชับขึ้นเล็กน้อยหยุนสุ่ยจวี นั่นเป็นอสังหาริมทรัพย์ที่เธอซื้อไว้ก่อนแต่งงานเขาเลือกสถานที่ได้เหมาะจริง ๆเธอตอบกลับไปอย่างเรียบเฉย "เข้าใจแล้ว"หลังวางสาย เธอค้นหาราคามาตรฐานค่าเช่าในเมืองหลวง แล้วส่งให้เจียงต้วนอวิ๋นในเมื่อ
続きを読む

บทที่ 4

สือจิงเชวี่ยหลับตาลงช้า ๆตลอดสองปีที่ผ่านมา เธอตามจับชู้ ก่อเรื่องในงานต่าง ๆ และปาข้าวของ เธอทำเรื่องที่ไม่น่าดูมามากจริง ๆทุกครั้ง เจียงต้วนอวิ๋นก็แค่รอให้เธอระบายอารมณ์จนพอ จากนั้นก็ปลอบเธอแบบขอไปทีสองสามประโยค แล้วไล่ผู้หญิงพวกนั้นไปต่อหน้าเธอแต่ตอนนี้ จี้เหมียนเป็นฝ่ายมายุ่งกับลูกสาวของเธอก่อน เขากลับมาถามหา "ความเหมาะสม" จากเธอ"คุณพาชู้เข้ามาในบ้านอย่างเปิดเผย แถมยังมาแสดงละครในงานวันเกิดลูกสาวฉัน แล้วตอนนี้กลับมาบอกว่าคุณยังรู้จักคำว่าหน้าตาอีกเหรอ"สีหน้าของเจียงต้วนอวิ๋นมืดลงทันที สุดท้ายแม่ต้องเป็นคนออกมาห้ามถึงได้หยุดไม่ให้เรื่องบานปลายต่องานวันเกิดที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถัน สุดท้ายก็จบลงอย่างไม่มีใครมีความสุขแขกในงานต่างรู้สถานการณ์ดี จึงทยอยขอตัวกลับ สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความยุ่งเหยิงและบรรยากาศน่าอึดอัดทั่วทั้งห้องซุ่ยซุ่ยตกใจมากเกินไป คืนนั้นเธอจึงมีไข้ต่ำ ๆ สือจิงเชวี่ยเลยเฝ้าดูแลลูกสาวทั้งคืนหลังกล่อมลูกจนหลับ เธอก็เริ่มจัดการเรื่องทรัพย์สินแต่เมื่อเธอตรวจสอบกองทุนทรัสต์ของตระกูลที่คุณปู่เจียงตั้งไว้ให้ซุ่ยซุ่ยโดยเฉพาะก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติไม่นา
続きを読む

บทที่ 5

เครื่องประดับที่เจียงต้วนอวิ๋นส่งมาไถ่โทษ ถูกส่งมาถึงวิลล่าในวันถัดมาสือจิงเชวี่ยไม่แม้แต่จะมอง สั่งให้แม่บ้านเก็บเข้าห้องเก็บของไปโดยตรงเธอไม่ได้ถามถึงที่มาที่ไปของเงินก้อนนั้นอีก และไม่ได้อาละวาดเรื่องจี้เหมียนอีกเช่นกันดูเหมือนเจียงต้วนอวิ๋นจะมองว่าความเงียบของเธอ คือการยอมอ่อนข้อเขาแทบไม่กลับบ้าน เอาแต่จมอยู่ในอ้อมกอดอ่อนหวานของจี้เหมียน ข่าวซุบซิบก็มีออกมาไม่หยุดจี้เหมียนจากดาราตัวประกอบไร้ชื่อเสียง ถูกดันขึ้นสู่ระดับแนวหน้าของวงการบันเทิงอย่างฝืนธรรมชาติ ขณะเดียวกันเรื่องราวในอดีตของเธอก็ถูกขุดคุ้ยออกมาเช่นกันใต้โพสต์เต็มไปด้วยชาวเน็ตที่เข้ามามุงดูเรื่องสนุก"คบกันตั้งสามเดือนก่อนคุณชายเจียงแต่งงานเลยเหรอ นี่ถือว่าเป็นสถิติสูงสุดในประวัติความรักของคุณชายเจียงแล้วนะ""ผ่านมาตั้งห้าปี ยังทำให้คุณชายเจียงกลับไปหาได้ แถมข้างกายก็ยังมีแค่เธอคนเดียว สุดยอดจริง ๆ""ว่าไป ตอนที่คุณชายเจียงจีบคุณนายเจียงคนปัจจุบัน ก็ยิ่งใหญ่แบบนี้เหมือนกัน ตัดขาดผู้หญิงทุกคน อยากได้อะไรก็ให้ทุกอย่าง ประวัติศาสตร์นี่ช่างซ้ำรอยจริง ๆ"คำว่า "ซ้ำรอย" สองคำนั้น เหมือนกุญแจดอกหนึ่งที่จู่ ๆ ก็ไข
続きを読む

บทที่ 6

สือจิงเชวี่ยไม่ได้มองหน้าเจียงต้วนอวิ๋น เธอยกหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นตรง ๆบนหน้าจอมีทั้งอีเมลเรียกร้องความรับผิดชอบจากแบรนด์คู่ค้า หนังสือยกเลิกสัญญา และรายงานประเมินความเสียหายมูลค่ามหาศาลจากสตูดิโอสายตาของเจียงต้วนอวิ๋นกวาดผ่านหน้าจอ คิ้วขมวดเล็กน้อย“ก็แค่อุบัติเหตุเล็ก ๆ เดี๋ยวผมให้คนจัดการเอง เสียหายเท่าไร ผมชดเชยให้สองเท่า”เขาหันตัวเดินไปที่ระเบียงเล็กด้านนอกเพื่อโทรศัพท์ ขณะที่จี้เหมียนเงยหน้ามองสือจิงเชวี่ยบนใบหน้าของเธอไม่มีความตื่นกลัวเหลืออยู่แม้แต่น้อย เหลือเพียงความได้ใจและการยั่วยุ“เห็นไหม แค่ฉันเอ่ยปาก คุณชายเจียงก็เอาสตูดิโอของเธอมาเป็นบันไดให้ฉันเหยียบได้ง่าย ๆ”“สือจิงเชวี่ย ถ้าฉันเป็นเธอ คงรู้ตัวแล้วไสหัวไปเองนานแล้ว จะยึดตำแหน่งคุณนายเจียงไว้ให้คนรำคาญทำไม สองปีเต็ม ๆ เธอทั้งอาละวาด ทั้งร้องห่มร้องไห้ ทั้งเป็นทั้งตาย ทำตัวเหมือนคนเสียสติจนขายหน้าหมดแล้ว สุดท้ายล่ะ”“แม้แต่หัวใจผู้ชายสักคนก็ยังรั้งไว้ไม่ได้ พูดจริง ๆ นะ แพ้ได้ไม่น่าดูขนาดนี้ ฉันยังอายแทนเธอเลย”สือจิงเชวี่ยมองใบหน้าที่ได้ใจจนลืมตัวของเธอ แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา“ใช่ ฉันเคยเสียสติ”“ในเมื่อ
続きを読む

บทที่ 7

เจียงพ่อครบหนึ่งร้อยวันในวันนี้ ท้องฟ้าหม่นครึ้มสือจิงเชวี่ยคอยสั่งการคนรับใช้ให้จัดเตรียมงาน นี่คือความเคารพที่เธอมีต่อผู้เฒ่าซึ่งเคยเมตตาเธอในยามมีชีวิตอยู่เสียงเครื่องยนต์ดังมาจากด้านนอกคฤหาสน์สือจิงเชวี่ยไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเจียงต้วนอวิ๋นกลับมาแล้วเขากลับมาแล้ว และไม่ได้มาคนเดียวจี้เหมียนคล้องแขนเขา เอนกายแนบอยู่ข้างกายสีหน้าเจียงต้วนอวิ๋นเป็นปกติ ราวกับว่าการพาจี้เหมียนมาปรากฏตัวในงานแบบนี้เป็นเรื่องที่สมควรอย่างที่สุดตลอดพิธีไว้อาลัย สือจิงเชวี่ยกับเจียงต้วนอวิ๋นไม่มีบทสนทนาใดระหว่างกัน แม้แต่สายตาก็ยังหลีกเลี่ยงไม่สบกันทั้งที่เป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมาย แต่ตอนนี้กลับเหมือนคนแปลกหน้าส่วนจี้เหมียนก็ก้มหน้าก้มตาเดินตามอยู่ข้างกายเจียงต้วนอวิ๋นตลอด ท่าทีถ่อมตัวเสียจนต่ำต้อยเมื่อพิธีสิ้นสุด สมาชิกในตระกูลย้ายไปยังห้องรับรองด้านข้างเพื่อรับประทานอาหารเจคุณป้าลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งที่ปกติเป็นคนพูดตรงเสมอ อดไม่ไหวอีกต่อไป วางตะเกียบลงเบา ๆ สายตากวาดมองจี้เหมียนก่อนเอ่ยขึ้น“ต้วนอวิ๋น ไม่ใช่ว่าป้าจะพูดมากนะ วันนี้เป็นวันอะไร เป็นวันครบร้อยวันของพ่อเธอ”“งาน
続きを読む

บทที่ 8

เธอพาซุ่ยซุ่ยกลับไปส่งที่วิลล่า กำชับพี่เลี้ยงอย่างละเอียดอยู่หลายคำ ก่อนจะขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือขั้นตอนการหย่าเหลืออีกเพียงไม่กี่วันสุดท้าย เธอไม่อยากให้มีเรื่องวุ่นวายเพิ่มอีกในเมื่อเจียงต้วนอวิ๋นยินดีรับเด็กในท้องของจี้เหมียน งั้นก็รับไปเถอะ พอดีกับที่เธอจะพาลูกสาวจากไปแต่ยังไม่ทันถึงช่วงเย็น พี่เลี้ยงก็ถือเครื่องอัดเสียงอันหนึ่ง วิ่งมาทุบประตูห้องหนังสือด้วยความแตกตื่น“คุณผู้หญิงคะ คุณผู้หญิง แย่แล้วค่ะ คุณหนูซุ่ยซุ่ยหายตัวไปแล้ว”สือจิงเชวี่ยลุกพรวดขึ้นทันที “หายตัวไปหมายความว่ายังไง ไม่ใช่ว่ากำลังเล่นอยู่ในสวนเหรอ”“เล่นอยู่ในสวนค่ะ ฉันแค่เข้าไปหยิบกระติกน้ำให้เธอแป๊บเดียว คนก็หายไปแล้ว หาไปทั่วก็ไม่เจอ เจอแค่นี่”พี่เลี้ยงร้อนใจจนร้องไห้ออกมาความเย็นเยียบสายหนึ่งพุ่งจากฝ่าเท้ากระจายไปทั่วร่างในชั่วพริบตาสือจิงเชวี่ยบังคับตัวเองให้สงบ ก่อนจะเปิดเครื่องอัดเสียงด้านในมีเสียงที่ถูกดัดแปลงดังขึ้น “สือจิงเชวี่ย แกขวางทางฉัน ลูกของแกก็ขวางทางลูกของฉันเหมือนกัน ไปตายซะ”เป็นจี้เหมียนโชคดีที่เธอติดชิปติดตามตำแหน่งไว้ที่พื้นรองเท้าของซุ่ยซุ่ยมาตลอด สัญญาณจึงถูกส่งม
続きを読む

บทที่ 9

เจียงต้วนอวิ๋นทอดสายตาไปที่เครื่องบันทึกเสียงเขายังไม่ทันได้ขยับตัว แต่สีหน้าของจี้เหมียนที่อยู่ด้านหลังกลับเปลี่ยนไปเสียงของเธอสั่นเครือปนสะอื้น น้ำตาไหลร่วงลงมาไม่หยุด“ไม่ใช่นะ นั่นไม่ใช่เสียงของฉัน…เป็นของปลอม ทั้งหมดเป็นของปลอม…”“คุณนายเจียงเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ทำลายชื่อเสียงฉันยังไม่พอ ตอนนี้ยังจะใช้วิธีแบบนี้…ใส่ร้ายว่าฉันจะทำร้ายซุ่ยซุ่ยอีก”มืออีกข้างของเธอยกขึ้นกุมท้องน้อยอย่างอ่อนแรง ร่างกายงอตัวเล็กน้อย“คุณชายเจียงรักซุ่ยซุ่ยมาก ฉันเองก็รักเธอเหมือนลูกตัวเอง ฉันจะทำร้ายเธอได้ยังไงกัน นี่กำลังจะบังคับให้ฉันตายทั้งเป็น…ฉันกับลูก…สู้ตายไปยังจะดีกว่า”สีหน้าที่เดิมเต็มไปด้วยความสงสัยของเจียงต้วนอวิ๋นหม่นลงอย่างสิ้นเชิงเขาก้มมองจี้เหมียนที่ร้องไห้จนแทบหมดสติอยู่ในอ้อมแขน ก่อนเงยหน้ามองสือจิงเชวี่ยที่มีสีหน้าเรียบเฉยไร้คลื่นอารมณ์“สือจิงเชวี่ย เพื่อใส่ร้ายเหมียนเหมียน เธอถึงขั้นใช้ชีวิตลูกสาวของพวกเรามาวางแผนงั้นเหรอ”สือจิงเชวี่ยมองเขาเงียบ ๆ ราวกับอยากมองทะลุใบหน้าที่เคยรักสุดหัวใจนี้ เพื่อให้เห็นตัวตนของเขาทั้งหมดผ่านไปครู่หนึ่ง เธอหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเร
続きを読む

บทที่ 10

เจียงต้วนอวิ๋นเฝ้าอยู่ในห้องวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนตลอดสามวันเต็มในที่สุดอาการของเด็กในครรภ์จี้เหมียนก็ทรงตัวเธอพิงอยู่ในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าซีดเซียว “ฉันกลัวมาก…ลูกของพวกเราเกือบจะ…”“ไม่เป็นไรแล้ว” เจียงต้วนอวิ๋นลูบหลังเธอเบา ๆตลอดสามวันที่ผ่านมา โทรศัพท์ของเขาเงียบผิดปกติหลังจากข้อความนั้น ก็ไม่มีข้อความส่งมาอีกเลยแม้แต่ข้อความเดียวมันไม่เหมือนสือจิงเชวี่ยหรือจะพูดให้ถูกก็คือ มันไม่เหมือนสือจิงเชวี่ยในความรับรู้ของเขา คนที่แค่เขามีข่าวกับผู้หญิงคนอื่นนิดหน่อยก็สามารถโวยวายจนบ้านแตกได้จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นพอดีเขารับสายด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย “ว่าไง”ปลายสายคือผู้จัดการนิติบุคคลของหยุนสุ่ยจวี“คุณเจียงครับ ขอโทษที่รบกวน เรื่องคือคุณสือเจ้าของบ้านที่หยุนสุ่ยจวีได้มอบหมายให้นายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์หลังดังกล่าว วันนี้เจ้าของคนใหม่เข้ามาตรวจบ้าน พวกเราเลยขอสอบถามเพื่อยืนยันครับว่า คุณหรือคุณสือสะดวกมาส่งมอบบ้านหรือไม่”สีหน้าของเจียงต้วนอวิ๋นแข็งค้างในทันทีเธอกล้าขายบ้านจริง ๆ งั้นเหรอบ้านหลังนั้น ต่อให้หลังจากที่เขาพาจี้เหมียนเข้าไปอยู่ด้วยแล้ว เธอก็ยั
続きを読む
前へ
123
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status