Short
จันทร์ร่วงธารเย็น ยามวสันต์ตื่น

จันทร์ร่วงธารเย็น ยามวสันต์ตื่น

By:  เยว่เยว่Completed
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
22Chapters
1.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเสียงระฆังนับถอยหลังข้ามปีดังขึ้น สือจิงเชวี่ยก็ได้รับของขวัญชิ้นแรกของปีนี้ เป็นภาพถ่ายสนิทสนมของสามีกับผู้หญิงคนอื่น เมื่อสิบนาทีก่อน เขายังอุ้มลูกสาวจุดพลุอยู่เลย แต่สิบนาทีต่อมาเขากลับขึ้นเตียงกับผู้หญิงอีกคนแล้ว แทบจะในเวลาเดียวกันนั้น หัวข้อข่าว "คุณชายใหญ่ตระกูลเจียงแอบพบดาราสาวดาวรุ่งคืนข้ามปี" ก็พุ่งทะยานขึ้นเทรนด์ร้อนแรง กวาดกระแสไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต ภายในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเจียง แขกทุกคนที่มาร่วมงานต่างหันมามองสือจิงเชวี่ยเป็นตาเดียว รอปฏิกิริยาจากเธอ "คุณผู้หญิง..." ผู้ช่วยรีบเดินเข้ามา สีหน้าดูประหม่าเล็กน้อย "เรื่องที่ติดเทรนด์ เราจะใช้วิธีเดิมช่วยโหมกระแสให้ดังยิ่งขึ้นไหม" น้ำเสียงของสือจิงเชวี่ยเรียบเฉย "ไม่ต้อง ติดต่อฝ่ายประชาสัมพันธ์ แล้วกดข่าวลง" ผู้ช่วยชะงักไปทันที

View More

Chapter 1

บทที่ 1

เสียงซุบซิบที่ดังอยู่ทั่วห้องโถงเงียบลงในทันที ก่อนจะปะทุขึ้นด้วยระดับเสียงที่ดังยิ่งกว่าเดิม

"เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ กดข่าวลงงั้นเหรอ ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า"

"เมื่อก่อนเธอไม่ใช่ว่าอยากให้คนทั้งโลกรู้ เพื่อทำให้คุณชายเจียงเสียหน้าหรอกเหรอ"

"ใช่แล้ว ครั้งก่อนที่คุณชายเจียงถูกถ่ายรูปตอนอยู่ในรถกับนางแบบสาว เธอถึงกับสั่งให้คนเอาค้อนทุบรถสปอร์ตคันนั้นเลยนะ"

"ตอนเทศกาลวันวาเลนไทน์หนักกว่านั้นอีก งานปาร์ตี้ยังไม่ทันเลิก เรือยอชต์ลำนั้นก็ถูกเผาไปแล้ว"

"ทุกครั้งคุณชายเจียงก็แค่มองเธอโวยวาย พอวุ่นวายจบแล้วก็นอกใจเหมือนเดิม ตอนนี้เธอคงเพิ่งรู้ว่าคลุ้มคลั่งไปก็รั้งผู้ชายไว้ไม่ได้ เลยเปลี่ยนแผนแล้วสินะ เริ่มอดทนกล้ำกลืน แสร้งทำเป็นใจกว้างแล้ว"

คำวิจารณ์เหล่านั้นดังเข้าหูสือจิงเชวี่ยอย่างไม่ปิดบัง

แต่เธอทำเหมือนไม่ได้ยิน และดำเนินงานเลี้ยงต่อไปอย่างสงบนิ่ง

ทุกคนต่างคิดว่า เธอเพียงแค่รู้แล้วว่าการอาละวาดรั้งเจียงต้วนอวิ๋นไว้ไม่ได้ จึงเปลี่ยนวิธีเท่านั้น

แต่สองปีที่ผ่านมา เธอเองก็เหนื่อยแล้ว

หลังงานเลี้ยงเลิก สือจิงเชวี่ยอุ้มลูกสาวที่เล่นจนเหนื่อยและหลับสนิทกลับห้อง จากนั้นเธอก็หันหลังเดินขึ้นไปยังห้องหนังสือชั้นบน

เธอเคาะประตู แม่กำลังนั่งนวดขมับอยู่บนโซฟา

"คุณแม่" สือจิงเชวี่ยเรียกเบา ๆ

อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างไม่ปิดบัง

"จิงเชวี่ย แม่ทำให้หนูลำบากใจแล้ว แม่จะโทรหาตาเด็กเหลือขอนั่นเดี๋ยวนี้"

สายถูกเชื่อมต่อ เธอกดเปิดลำโพงก่อนจะตวาดอย่างดุดัน

"เจียงต้วนอวิ๋น คืนข้ามปีไม่อยู่บ้านแล้วแกไปอยู่ที่ไหนอีก รีบกลับมาเดี๋ยวนี้"

ปลายสายเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกแทรกด้วยเสียงหัวเราะหวานของผู้หญิง ส่วนเสียงของเจียงต้วนอวิ๋นฟังดูเกียจคร้านเล็กน้อย

"แม่ครับ ผมกำลังยุ่งอยู่ พรุ่งนี้ค่อยกลับไปขอขมาแม่ก็แล้วกัน"

"วันนี้วันเกิดของนาง ผมรับปากว่าจะอยู่ตัดเค้กกับเธอ อ้อ ใช่ ฝากบอกเชวี่ยเชวี่ยแทนผมด้วยนะ เรื่องวันนี้เธอจัดการได้ดีมาก รู้จักวางตัวขึ้นเยอะ สมกับเป็นคุณนายเจียงแล้ว ให้รักษาไว้ต่อไปนะ"

พูดจบก็วางสายไป แม่โกรธจนหน้าอกกระเพื่อมแรง ก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงบนโซฟาอย่างแรง

"ไอ้ลูกไม่รักดี"

แต่สือจิงเชวี่ยกลับยิ้มบาง ๆ สายตาสงบนิ่ง "คุณแม่ ครั้งนี้หนูไม่ได้มาขอความเป็นธรรมจากคุณ"

แม่ชะงักไป

สือจิงเชวี่ยมองเธอแล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"เมื่อห้าปีก่อน ตอนที่แม่ของหนูตับวายระยะสุดท้าย เป็นคุณที่ยอมบริจาคตับครึ่งหนึ่งให้เธอ บุญคุณช่วยชีวิตครั้งนั้น หนูไม่มีวันลืม"

"เพราะอย่างนั้น ตอนที่คุณบอกว่าอยากให้หนูช่วยรั้งเจียงต้วนอวิ๋นไว้ ให้เขาเลิกเหลวไหลและกลับตัว หนูก็ตกลง"

"และหนูก็ทำสำเร็จจริง ๆ แต่พอซุ่ยซุ่ยอายุครบหนึ่งขวบ เขาก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม ตลอดสองปีที่ผ่านมา หนูเคยโวยวาย เคยเสียสติ เสียหน้าจนไม่เหลืออะไรให้เสียแล้ว คุณคอยปกป้องหนูมาตลอด แต่หนูรั้งเขาไว้ไม่ได้"

แม่ถอนหายใจยาว ก่อนจะกุมปลายนิ้วที่เย็นเฉียบของสือจิงเชวี่ยไว้

"เด็กดี เป็นเพราะแม่ใช้บุญคุณผูกมัดหนูไว้ตั้งแต่แรก บอกมาเถอะ ไม่ว่ามีเงื่อนไขอะไร แม่จะทำให้ทั้งหมด"

สือจิงเชวี่ยหยิบเอกสารชุดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าถือ ก่อนจะเลื่อนไปตรงหน้าอีกฝ่าย

"หนูต้องการหย่า แล้วก็สิทธิ์เลี้ยงดูซุ่ยซุ่ย"

สายตาของแม่เจียงซับซ้อนขึ้น เธอนิ่งเงียบอยู่นาน ก่อนจะพยักหน้า

"ได้ แม่จะจัดการให้ แต่อยู่เป็นเพื่อนแม่อีกครึ่งเดือนนะ"

สือจิงเชวี่ยยิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะหันตัวเดินออกไป

ขณะที่มือแตะลูกบิดประตู เสียงของแม่เจียงก็ดังมาจากด้านหลัง ราวกับกำลังพึมพำกับตัวเอง

"ตอนนั้นน่ะ ต้วนอวิ๋นเป็นฝ่ายรักหนูตั้งแต่แรกเห็นแท้ ๆ ถึงได้มาขอร้องแม่ บอกว่าจะต้องแต่งงานกับหนูให้ได้"

ฝีเท้าของสือจิงเชวี่ยชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที

ครั้งหนึ่ง เจียงต้วนอวิ๋นเคยมอบความจริงใจให้เธอจริง ๆ

อดีตเพลย์บอยชื่อดังแห่งวงสังคมเมืองหลวง ยอมตัดขาดจากความสัมพันธ์ที่ไม่ควรมีทั้งหมดและพยายามเรียนรู้ที่จะรักเธอเพียงคนเดียว

วันขอแต่งงาน เขาเลื่อนเอกสารรับรองทรัพย์สินทั้งหมดในชื่อของตัวเองมาตรงหน้าเธอ "ทุกอย่างของผมเป็นของคุณ รวมถึงตัวผมด้วย"

คืนที่ซุ่ยซุ่ยลืมตาดูโลก เธอคลอดยากจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ผู้ชายที่ไม่เคยเชื่อเรื่องเทพเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ กลับเป็นครั้งแรกที่ยอมอธิษฐานทั้งน้ำตา ขอแลกอายุขัยครึ่งหนึ่งของตัวเองกับความปลอดภัยของเธอ

เขาเป็นคนมอบข้อยกเว้นและสิทธิพิเศษทั้งหมดให้เธอด้วยตัวเองจนทำให้ทุกคนเชื่อในนิทานเรื่องเพลย์บอยกลับใจ

แต่น่าเสียดาย ความจริงใจกลับเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ง่ายที่สุดในโลก

เธอเดินลงมาชั้นล่าง ทันใดนั้นหน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างขึ้น

เป็นรายการโอนเงินก้อนใหญ่จากเจียงต้วนอวิ๋น พร้อมข้อความแนบมาหนึ่งประโยค

"ได้ยินว่าพวกเขาพูดกันว่าเธอเปลี่ยนนิสัยแล้ว รู้จักวางตัวเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วจริงหรือเปล่า ฟังแล้วไม่ค่อยชินเลย"

"ฉันอยู่ที่หลุนเซี่ยน คลับที่เดือนก่อนถูกเธอแจ้งความจนโดนสั่งปิด แล้วเพิ่งกลับมาเปิดใหม่"

"ห้อง V888 เอาถุงยางมาส่งหน่อย"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
22 Chapters
บทที่ 1
เสียงซุบซิบที่ดังอยู่ทั่วห้องโถงเงียบลงในทันที ก่อนจะปะทุขึ้นด้วยระดับเสียงที่ดังยิ่งกว่าเดิม"เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ กดข่าวลงงั้นเหรอ ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า""เมื่อก่อนเธอไม่ใช่ว่าอยากให้คนทั้งโลกรู้ เพื่อทำให้คุณชายเจียงเสียหน้าหรอกเหรอ""ใช่แล้ว ครั้งก่อนที่คุณชายเจียงถูกถ่ายรูปตอนอยู่ในรถกับนางแบบสาว เธอถึงกับสั่งให้คนเอาค้อนทุบรถสปอร์ตคันนั้นเลยนะ""ตอนเทศกาลวันวาเลนไทน์หนักกว่านั้นอีก งานปาร์ตี้ยังไม่ทันเลิก เรือยอชต์ลำนั้นก็ถูกเผาไปแล้ว""ทุกครั้งคุณชายเจียงก็แค่มองเธอโวยวาย พอวุ่นวายจบแล้วก็นอกใจเหมือนเดิม ตอนนี้เธอคงเพิ่งรู้ว่าคลุ้มคลั่งไปก็รั้งผู้ชายไว้ไม่ได้ เลยเปลี่ยนแผนแล้วสินะ เริ่มอดทนกล้ำกลืน แสร้งทำเป็นใจกว้างแล้ว"คำวิจารณ์เหล่านั้นดังเข้าหูสือจิงเชวี่ยอย่างไม่ปิดบังแต่เธอทำเหมือนไม่ได้ยิน และดำเนินงานเลี้ยงต่อไปอย่างสงบนิ่งทุกคนต่างคิดว่า เธอเพียงแค่รู้แล้วว่าการอาละวาดรั้งเจียงต้วนอวิ๋นไว้ไม่ได้ จึงเปลี่ยนวิธีเท่านั้นแต่สองปีที่ผ่านมา เธอเองก็เหนื่อยแล้วหลังงานเลี้ยงเลิก สือจิงเชวี่ยอุ้มลูกสาวที่เล่นจนเหนื่อยและหลับสนิทกลับห้อง จากนั้นเธอก็หันหลังเดินขึ
Read more
บทที่ 2
สือจิงเชวี่ยมองข้อความนั้น สีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อยเธอไม่ได้ตอบกลับ กระทั่งอารมณ์ใด ๆ ก็ไม่มีเพียงเปิดแอปสั่งอาหารในโทรศัพท์ แล้วระบุตำแหน่งไปยังที่อยู่ที่เจียงต้วนอวิ๋นส่งมาให้จากนั้นสั่งถุงยางอนามัยหนึ่งกล่องไปส่งเธอรู้ว่าเจียงต้วนอวิ๋นตั้งใจยั่วโมโหแต่เธอเหนื่อยเกินกว่าจะต่อสู้แล้ว ขี้เกียจจะทะเลาะกับเขาอีกเช้าวันต่อมา สือจิงเชวี่ยกำลังตั้งใจถักเปียให้ซุ่ยซุ่ยที่ยังงัวเงียไม่หาย ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดเป็นเจียงต้วนอวิ๋น"คุณพ่อ" ดวงตาของซุ่ยซุ่ยเป็นประกาย ก่อนจะกางแขนเล็ก ๆ แล้วพุ่งเข้าไปหาเจียงต้วนอวิ๋นก้มตัวลง อุ้มลูกสาวขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะยกชั่งน้ำหนักเล่น"ซุ่ยซุ่ยของพ่อไม่เจอพ่อแค่คืนเดียวก็คิดถึงแล้วเหรอ"เขายิ้มพลางใช้คางถูแก้มลูกสาวเรียกเสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นทันทีสือจิงเชวี่ยยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ในมือยังถือหวีอยู่ เธอมองภาพนั้นอย่างเงียบงันไม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ต่อหน้าซุ่ยซุ่ย เจียงต้วนอวิ๋นก็เป็นพ่อที่ไม่มีอะไรให้ตำหนิได้จริง ๆเขาอาจไม่ใช่สามีที่ดีแต่ในเรื่องการปกป้องโลกอันบริสุทธิ์ของลูกสาว เขากับเธอมี
Read more
บทที่ 3
ซุ่ยซุ่ยเงยหน้าขึ้น คิดอยู่ครู่หนึ่งอย่างจริงจัง ก่อนจะพยักหน้า "หนูยอมค่ะ คุณแม่อยู่ที่ไหน หนูก็อยู่ที่นั่น"เธอหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนจะเสริมเสียงเบา "คุณพ่อยุ่งตลอดเลย มีคุณแม่อยู่กับหนูก็พอแล้ว"โลกของเด็กนั้นเรียบง่ายและตรงไปตรงมาสือจิงเชวี่ยรู้สึกจุกในอก เธอก้มลงจูบหน้าผากลูกสาวเบา ๆ"เด็กดี เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกคุณพ่อนะ ตกลงไหม""ได้เลย"หลังปลอบลูกสาวเรียบร้อย และพาเธอกลับบ้านไปฝากไว้กับพี่เลี้ยงแล้ว โทรศัพท์ของสือจิงเชวี่ยก็ดังขึ้น เป็นสายจากผู้ช่วยของเธอปลายสาย ผู้ช่วยพูดด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะระเบิดอารมณ์ในวินาทีถัดไป"คุณผู้หญิงครับ คุณชายเจียงขอกุญแจของหยุนสุ่ยจวีไป ดูเหมือนจะให้ผู้หญิงคนใหม่คนนั้นครับ ชื่อจี้เหมียน เป็นดาราตัวประกอบที่ยังไม่ค่อยมีชื่อเสียงในวงการบันเทิง"นิ้วของสือจิงเชวี่ยที่กำโทรศัพท์อยู่ค่อย ๆ กระชับขึ้นเล็กน้อยหยุนสุ่ยจวี นั่นเป็นอสังหาริมทรัพย์ที่เธอซื้อไว้ก่อนแต่งงานเขาเลือกสถานที่ได้เหมาะจริง ๆเธอตอบกลับไปอย่างเรียบเฉย "เข้าใจแล้ว"หลังวางสาย เธอค้นหาราคามาตรฐานค่าเช่าในเมืองหลวง แล้วส่งให้เจียงต้วนอวิ๋นในเมื่อ
Read more
บทที่ 4
สือจิงเชวี่ยหลับตาลงช้า ๆตลอดสองปีที่ผ่านมา เธอตามจับชู้ ก่อเรื่องในงานต่าง ๆ และปาข้าวของ เธอทำเรื่องที่ไม่น่าดูมามากจริง ๆทุกครั้ง เจียงต้วนอวิ๋นก็แค่รอให้เธอระบายอารมณ์จนพอ จากนั้นก็ปลอบเธอแบบขอไปทีสองสามประโยค แล้วไล่ผู้หญิงพวกนั้นไปต่อหน้าเธอแต่ตอนนี้ จี้เหมียนเป็นฝ่ายมายุ่งกับลูกสาวของเธอก่อน เขากลับมาถามหา "ความเหมาะสม" จากเธอ"คุณพาชู้เข้ามาในบ้านอย่างเปิดเผย แถมยังมาแสดงละครในงานวันเกิดลูกสาวฉัน แล้วตอนนี้กลับมาบอกว่าคุณยังรู้จักคำว่าหน้าตาอีกเหรอ"สีหน้าของเจียงต้วนอวิ๋นมืดลงทันที สุดท้ายแม่ต้องเป็นคนออกมาห้ามถึงได้หยุดไม่ให้เรื่องบานปลายต่องานวันเกิดที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถัน สุดท้ายก็จบลงอย่างไม่มีใครมีความสุขแขกในงานต่างรู้สถานการณ์ดี จึงทยอยขอตัวกลับ สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความยุ่งเหยิงและบรรยากาศน่าอึดอัดทั่วทั้งห้องซุ่ยซุ่ยตกใจมากเกินไป คืนนั้นเธอจึงมีไข้ต่ำ ๆ สือจิงเชวี่ยเลยเฝ้าดูแลลูกสาวทั้งคืนหลังกล่อมลูกจนหลับ เธอก็เริ่มจัดการเรื่องทรัพย์สินแต่เมื่อเธอตรวจสอบกองทุนทรัสต์ของตระกูลที่คุณปู่เจียงตั้งไว้ให้ซุ่ยซุ่ยโดยเฉพาะก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติไม่นา
Read more
บทที่ 5
เครื่องประดับที่เจียงต้วนอวิ๋นส่งมาไถ่โทษ ถูกส่งมาถึงวิลล่าในวันถัดมาสือจิงเชวี่ยไม่แม้แต่จะมอง สั่งให้แม่บ้านเก็บเข้าห้องเก็บของไปโดยตรงเธอไม่ได้ถามถึงที่มาที่ไปของเงินก้อนนั้นอีก และไม่ได้อาละวาดเรื่องจี้เหมียนอีกเช่นกันดูเหมือนเจียงต้วนอวิ๋นจะมองว่าความเงียบของเธอ คือการยอมอ่อนข้อเขาแทบไม่กลับบ้าน เอาแต่จมอยู่ในอ้อมกอดอ่อนหวานของจี้เหมียน ข่าวซุบซิบก็มีออกมาไม่หยุดจี้เหมียนจากดาราตัวประกอบไร้ชื่อเสียง ถูกดันขึ้นสู่ระดับแนวหน้าของวงการบันเทิงอย่างฝืนธรรมชาติ ขณะเดียวกันเรื่องราวในอดีตของเธอก็ถูกขุดคุ้ยออกมาเช่นกันใต้โพสต์เต็มไปด้วยชาวเน็ตที่เข้ามามุงดูเรื่องสนุก"คบกันตั้งสามเดือนก่อนคุณชายเจียงแต่งงานเลยเหรอ นี่ถือว่าเป็นสถิติสูงสุดในประวัติความรักของคุณชายเจียงแล้วนะ""ผ่านมาตั้งห้าปี ยังทำให้คุณชายเจียงกลับไปหาได้ แถมข้างกายก็ยังมีแค่เธอคนเดียว สุดยอดจริง ๆ""ว่าไป ตอนที่คุณชายเจียงจีบคุณนายเจียงคนปัจจุบัน ก็ยิ่งใหญ่แบบนี้เหมือนกัน ตัดขาดผู้หญิงทุกคน อยากได้อะไรก็ให้ทุกอย่าง ประวัติศาสตร์นี่ช่างซ้ำรอยจริง ๆ"คำว่า "ซ้ำรอย" สองคำนั้น เหมือนกุญแจดอกหนึ่งที่จู่ ๆ ก็ไข
Read more
บทที่ 6
สือจิงเชวี่ยไม่ได้มองหน้าเจียงต้วนอวิ๋น เธอยกหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นตรง ๆบนหน้าจอมีทั้งอีเมลเรียกร้องความรับผิดชอบจากแบรนด์คู่ค้า หนังสือยกเลิกสัญญา และรายงานประเมินความเสียหายมูลค่ามหาศาลจากสตูดิโอสายตาของเจียงต้วนอวิ๋นกวาดผ่านหน้าจอ คิ้วขมวดเล็กน้อย“ก็แค่อุบัติเหตุเล็ก ๆ เดี๋ยวผมให้คนจัดการเอง เสียหายเท่าไร ผมชดเชยให้สองเท่า”เขาหันตัวเดินไปที่ระเบียงเล็กด้านนอกเพื่อโทรศัพท์ ขณะที่จี้เหมียนเงยหน้ามองสือจิงเชวี่ยบนใบหน้าของเธอไม่มีความตื่นกลัวเหลืออยู่แม้แต่น้อย เหลือเพียงความได้ใจและการยั่วยุ“เห็นไหม แค่ฉันเอ่ยปาก คุณชายเจียงก็เอาสตูดิโอของเธอมาเป็นบันไดให้ฉันเหยียบได้ง่าย ๆ”“สือจิงเชวี่ย ถ้าฉันเป็นเธอ คงรู้ตัวแล้วไสหัวไปเองนานแล้ว จะยึดตำแหน่งคุณนายเจียงไว้ให้คนรำคาญทำไม สองปีเต็ม ๆ เธอทั้งอาละวาด ทั้งร้องห่มร้องไห้ ทั้งเป็นทั้งตาย ทำตัวเหมือนคนเสียสติจนขายหน้าหมดแล้ว สุดท้ายล่ะ”“แม้แต่หัวใจผู้ชายสักคนก็ยังรั้งไว้ไม่ได้ พูดจริง ๆ นะ แพ้ได้ไม่น่าดูขนาดนี้ ฉันยังอายแทนเธอเลย”สือจิงเชวี่ยมองใบหน้าที่ได้ใจจนลืมตัวของเธอ แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา“ใช่ ฉันเคยเสียสติ”“ในเมื่อ
Read more
บทที่ 7
เจียงพ่อครบหนึ่งร้อยวันในวันนี้ ท้องฟ้าหม่นครึ้มสือจิงเชวี่ยคอยสั่งการคนรับใช้ให้จัดเตรียมงาน นี่คือความเคารพที่เธอมีต่อผู้เฒ่าซึ่งเคยเมตตาเธอในยามมีชีวิตอยู่เสียงเครื่องยนต์ดังมาจากด้านนอกคฤหาสน์สือจิงเชวี่ยไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเจียงต้วนอวิ๋นกลับมาแล้วเขากลับมาแล้ว และไม่ได้มาคนเดียวจี้เหมียนคล้องแขนเขา เอนกายแนบอยู่ข้างกายสีหน้าเจียงต้วนอวิ๋นเป็นปกติ ราวกับว่าการพาจี้เหมียนมาปรากฏตัวในงานแบบนี้เป็นเรื่องที่สมควรอย่างที่สุดตลอดพิธีไว้อาลัย สือจิงเชวี่ยกับเจียงต้วนอวิ๋นไม่มีบทสนทนาใดระหว่างกัน แม้แต่สายตาก็ยังหลีกเลี่ยงไม่สบกันทั้งที่เป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมาย แต่ตอนนี้กลับเหมือนคนแปลกหน้าส่วนจี้เหมียนก็ก้มหน้าก้มตาเดินตามอยู่ข้างกายเจียงต้วนอวิ๋นตลอด ท่าทีถ่อมตัวเสียจนต่ำต้อยเมื่อพิธีสิ้นสุด สมาชิกในตระกูลย้ายไปยังห้องรับรองด้านข้างเพื่อรับประทานอาหารเจคุณป้าลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งที่ปกติเป็นคนพูดตรงเสมอ อดไม่ไหวอีกต่อไป วางตะเกียบลงเบา ๆ สายตากวาดมองจี้เหมียนก่อนเอ่ยขึ้น“ต้วนอวิ๋น ไม่ใช่ว่าป้าจะพูดมากนะ วันนี้เป็นวันอะไร เป็นวันครบร้อยวันของพ่อเธอ”“งาน
Read more
บทที่ 8
เธอพาซุ่ยซุ่ยกลับไปส่งที่วิลล่า กำชับพี่เลี้ยงอย่างละเอียดอยู่หลายคำ ก่อนจะขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือขั้นตอนการหย่าเหลืออีกเพียงไม่กี่วันสุดท้าย เธอไม่อยากให้มีเรื่องวุ่นวายเพิ่มอีกในเมื่อเจียงต้วนอวิ๋นยินดีรับเด็กในท้องของจี้เหมียน งั้นก็รับไปเถอะ พอดีกับที่เธอจะพาลูกสาวจากไปแต่ยังไม่ทันถึงช่วงเย็น พี่เลี้ยงก็ถือเครื่องอัดเสียงอันหนึ่ง วิ่งมาทุบประตูห้องหนังสือด้วยความแตกตื่น“คุณผู้หญิงคะ คุณผู้หญิง แย่แล้วค่ะ คุณหนูซุ่ยซุ่ยหายตัวไปแล้ว”สือจิงเชวี่ยลุกพรวดขึ้นทันที “หายตัวไปหมายความว่ายังไง ไม่ใช่ว่ากำลังเล่นอยู่ในสวนเหรอ”“เล่นอยู่ในสวนค่ะ ฉันแค่เข้าไปหยิบกระติกน้ำให้เธอแป๊บเดียว คนก็หายไปแล้ว หาไปทั่วก็ไม่เจอ เจอแค่นี่”พี่เลี้ยงร้อนใจจนร้องไห้ออกมาความเย็นเยียบสายหนึ่งพุ่งจากฝ่าเท้ากระจายไปทั่วร่างในชั่วพริบตาสือจิงเชวี่ยบังคับตัวเองให้สงบ ก่อนจะเปิดเครื่องอัดเสียงด้านในมีเสียงที่ถูกดัดแปลงดังขึ้น “สือจิงเชวี่ย แกขวางทางฉัน ลูกของแกก็ขวางทางลูกของฉันเหมือนกัน ไปตายซะ”เป็นจี้เหมียนโชคดีที่เธอติดชิปติดตามตำแหน่งไว้ที่พื้นรองเท้าของซุ่ยซุ่ยมาตลอด สัญญาณจึงถูกส่งม
Read more
บทที่ 9
เจียงต้วนอวิ๋นทอดสายตาไปที่เครื่องบันทึกเสียงเขายังไม่ทันได้ขยับตัว แต่สีหน้าของจี้เหมียนที่อยู่ด้านหลังกลับเปลี่ยนไปเสียงของเธอสั่นเครือปนสะอื้น น้ำตาไหลร่วงลงมาไม่หยุด“ไม่ใช่นะ นั่นไม่ใช่เสียงของฉัน…เป็นของปลอม ทั้งหมดเป็นของปลอม…”“คุณนายเจียงเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ทำลายชื่อเสียงฉันยังไม่พอ ตอนนี้ยังจะใช้วิธีแบบนี้…ใส่ร้ายว่าฉันจะทำร้ายซุ่ยซุ่ยอีก”มืออีกข้างของเธอยกขึ้นกุมท้องน้อยอย่างอ่อนแรง ร่างกายงอตัวเล็กน้อย“คุณชายเจียงรักซุ่ยซุ่ยมาก ฉันเองก็รักเธอเหมือนลูกตัวเอง ฉันจะทำร้ายเธอได้ยังไงกัน นี่กำลังจะบังคับให้ฉันตายทั้งเป็น…ฉันกับลูก…สู้ตายไปยังจะดีกว่า”สีหน้าที่เดิมเต็มไปด้วยความสงสัยของเจียงต้วนอวิ๋นหม่นลงอย่างสิ้นเชิงเขาก้มมองจี้เหมียนที่ร้องไห้จนแทบหมดสติอยู่ในอ้อมแขน ก่อนเงยหน้ามองสือจิงเชวี่ยที่มีสีหน้าเรียบเฉยไร้คลื่นอารมณ์“สือจิงเชวี่ย เพื่อใส่ร้ายเหมียนเหมียน เธอถึงขั้นใช้ชีวิตลูกสาวของพวกเรามาวางแผนงั้นเหรอ”สือจิงเชวี่ยมองเขาเงียบ ๆ ราวกับอยากมองทะลุใบหน้าที่เคยรักสุดหัวใจนี้ เพื่อให้เห็นตัวตนของเขาทั้งหมดผ่านไปครู่หนึ่ง เธอหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเร
Read more
บทที่ 10
เจียงต้วนอวิ๋นเฝ้าอยู่ในห้องวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนตลอดสามวันเต็มในที่สุดอาการของเด็กในครรภ์จี้เหมียนก็ทรงตัวเธอพิงอยู่ในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าซีดเซียว “ฉันกลัวมาก…ลูกของพวกเราเกือบจะ…”“ไม่เป็นไรแล้ว” เจียงต้วนอวิ๋นลูบหลังเธอเบา ๆตลอดสามวันที่ผ่านมา โทรศัพท์ของเขาเงียบผิดปกติหลังจากข้อความนั้น ก็ไม่มีข้อความส่งมาอีกเลยแม้แต่ข้อความเดียวมันไม่เหมือนสือจิงเชวี่ยหรือจะพูดให้ถูกก็คือ มันไม่เหมือนสือจิงเชวี่ยในความรับรู้ของเขา คนที่แค่เขามีข่าวกับผู้หญิงคนอื่นนิดหน่อยก็สามารถโวยวายจนบ้านแตกได้จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นพอดีเขารับสายด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย “ว่าไง”ปลายสายคือผู้จัดการนิติบุคคลของหยุนสุ่ยจวี“คุณเจียงครับ ขอโทษที่รบกวน เรื่องคือคุณสือเจ้าของบ้านที่หยุนสุ่ยจวีได้มอบหมายให้นายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์หลังดังกล่าว วันนี้เจ้าของคนใหม่เข้ามาตรวจบ้าน พวกเราเลยขอสอบถามเพื่อยืนยันครับว่า คุณหรือคุณสือสะดวกมาส่งมอบบ้านหรือไม่”สีหน้าของเจียงต้วนอวิ๋นแข็งค้างในทันทีเธอกล้าขายบ้านจริง ๆ งั้นเหรอบ้านหลังนั้น ต่อให้หลังจากที่เขาพาจี้เหมียนเข้าไปอยู่ด้วยแล้ว เธอก็ยั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status