All Chapters of Professor Auntie, Will You Marry My Daddy?: Chapter 121 - Chapter 130

Napabaling ang seryosong tingin ni Kenji sa direksyon ng boses na 'yon. At sa loob ng isang segundo, kitang-kita ko kung paano nanlaki ang kanyang mga mata nang matitigan ang bawat anggulo ng perpektong mukha ng aking anak. Ang matangos na ilong, ang hugis ng mata, at ang panga—ay malinaw na nakaguhit kay Angelo.Mabilis na gumapang ang panic at panginginig sa buo kong sistema, at natataranta akong mabilis na napaatras para harangan ang katawan ng anak ko mula sa paningin niya."Uh..." "Who's..." hindi niya tuluyang natapos ang kanyang itinatanong dahil sa pagkabigla habang nakatitig pa rin sa aking likuran.Bago pa man siya muling makahakbang palapit, mabilis nang lumapit at dahan-dahang humawak nang mahigpit sa aking isang kamay si Angelo."Mommy," matigas na tawag ng aking anak habang seryosong nakatitig sa mukha ni Kenji.Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay ni Angelo. Looking closely at Kenji's pale face, I knew deep down in my heart that he had already instantl

Magkahawak-kamay kaming nakatayo at nanonood ni Chloe mula sa VIP audience rows habang kapwa walang tigil na kinakabahan sa bawat tanong. The competition was incredibly fierce and rapid. Angelo was effortlessly leading the board, halos sampung puntos agad ang naging lamang ng kanyang score sa mga nakakalabang pambato ng ibang malalaking paaralan. Pero kahit na nakikita kong nasa tuktok siya, hinding-hindi ko pa rin magawang makampante."Chloe... I'll just go to the powder room," paalam ko.Tatlo na lang silang natitirang contestants na naglalaban para sa huling pwesto ng championship, at ang bawat timer na tumatakbo sa screen ay mas lalong nagpapanic sa akin. Hindi ko kayang manood kapag ganito na katindi ang tensyon. Mabilis akong naglakad patungo sa direksyon ng restroom."Maya,"Kaso napatigil din ako sa paghakbang at parang binalot ng yelo ang buo kong katawan nang makita ang taong kasalukuyang nakatayo sa aking harapan.Nabigla ako."Anong... Anong ginagawa mo rito ngayon, Kenj

"What do you exactly mean by that, Mrs. President? He didn't mention a single thing to me," nalilito kong tanong. Pasimple kong sinulyapan ang pwesto ni Angelo sa malayo, at nakitang tahimik itong nakamasid nang seryoso sa pwesto namin habang patuloy pa rin sa pagkuha ng litrato sa kanya si Chloe. "He didn't tell you the reason? Or you didn't explicitly order him to decline the slot, Professor Trinidad?" lito niya ring tanong pabalik sa akin nang mapansin ang gulat ko. Umiling ako. "We told him this morning that for him to prepare for the International level, he will be assigned to a new, highly advanced review coach. However... his assigned elite coach is currently not here in Rome. He is a prominent Filipino professor who currently teaches in Canada, and he was the one who specially offered to handle and coach your son for the finals. But again, due to some urgent personal matters, he is not here; he is currently staying in the Philippines because of a sudden government refer

Parang nakalimutan ko ang espesyal na araw ng anak ko matapos marinig ang bawat salitang binitawan ni Luna. In an instant, I felt completely out of breath. Halos lumabas na sa aking dibdib ang puso ko sa sobrang lakas ng kalabog nito."Tatlong taon na ang nakalipas, Maya... noong bigla na lang namin siyang isinugod sa intensive care unit ng ospital sa Maynila," patuloy ni Luna mula sa kabilang linya, basag ang boses sa pangingiyak. "Inatake siya sa puso dahil walang tigil ang pambubulaslas sa kanya ng mga reporters at media. Araw-araw nilang pinaliligiran ang bahay ninyo sa Puerto Galera; pilit ka nilang hinahanap at pilit nilang ipinaaamin kay Lola Rita kung saan ka nagtatago."Unti-unting nagsipatakan ang mga maiinit na luha mula sa aking mga mata."And, Maya... bago siya tuluyang mawalan ng malay at dalhin sa ospital... Donya Mercilita Sandoval was legally seen stepping out of her luxury car inside your front yard."Napahilot ako sa aking sintido.Kailanman ay hindi pumasok sa imah

I am finally home.Pitong taon mula noong huli akong tumapak sa lupang ito, at sa mga alaala ng aking pagtakas noon, pakiramdam ko ay isang siklo ng tadhana ang tuluyan nang sumabog ngayong araw. Bitbit ko ang aking bagong pagkakakilanlan, subalit ang bawat amoy ng hangin ng Maynila ay pabalik-balik na nagpapaalala sa akin kung sino talaga ako.Nasa mismong likuran ko ngayon si Angelo, tahimik na tinutulungan si Chloe sa pagbubuhat ng iba pa naming kagamitan. Hindi naman masyadong matao ang airport dahil madaling-araw na. Some foreign and local passengers were looking straight at my face as if I looked familiar to their memories, marahil dahil sa nakaraang iskandalo sa media, habang ang iba naman ay walang pakialam. Hindi ko na sila binigyan ng kahit kaunting pansin at mas minabuti na lamang na tahimik na lumakad.Kaso agaran akong napatigil sa aking paglalakad nang makita ko ang tanawin sa unahan ng arrival gate. May malaking puting tarpaulin doon na may malalaking titik na nakasul