All Chapters of Professor Auntie, Will You Marry My Daddy?: Chapter 101 - Chapter 110

"What do you really want from me, Winona? Bakit ka pa nagpakita sa akin ngayon? Masaya ka na sa buhay mo kasama ang ibang pamilya, 'di ba?!" sunod-sunod kong sumbat na tanong sa kanya nang mapilitan kaming bumalik sa loob at maupo sa isang madilim na sulok ng shop.I finally made up my mind to talk to her face-to-face ngayon din, dahil alam kong hindi ko na rin naman matatakasan pa ang reyalidad ng buhay ko.Nagpakawala siya ng isang malalim na buntong-hininga bago nagsalita nang mahina."I am currently on the run, Maya... Years of not being with you in the province doesn't mean I have ever forgotten about your existence. I secretly tracked every single detail of your career and life in Manila, making sure you're doing great, safe, and living peacefully. Your father and I may not be able to give you the perfect life that you truly deserve... but I am honestly trying my best to fix everything from afar..."Hindi ko na ganap na nasundan pa ang iba pang litanya mula sa bibig niya pagkata

Napakaraming pasabog ang nangyari ngayong araw. The heavy revelations from earlier were just too much to carry. Hindi ko na malaman kung anong unahin kong isipin— ang maruming nakaraan ng aking sariling ina o ang kaisa-isang kaibigan kong kasalukuyang nakakulong sa Maynila. But thinking about the timing of it all... everything is clearly connected.My mother is a mistress, and my best friend is currently in jail.The weight of that reality literally damaged my remaining sanity.Hindi ko na namalayan kung paano ko nailipat ang aking mga nanginginig na paa patungo sa direksyon ng locker room ni Nikolai. Bigla akong napahint sa mismong tapat ng saradong pintuan. Gulong-gulo ang isip ko dahil hindi ko na alam kung paano ko pa siya haharapin nang normal ngayon. He knew everything from the very start. Alam niya ang tungkol sa kadumihan ng pamilya ko, yet he chose to hide it and make me a fool because he desperately wants... a revenge?Kinagat ko nang mariin ang aking pang-ibabang labi, pi

I gulped hard then looked up to meet his face. His dark eyes were completely on fire, and there's a confident smirk on his lips."Baby, I told you before... it's really that big," tawa niya sa reaksyon ko.Inirapan ko siya para itago ang hiya ko. "Ang yabang mo."I want to see it face-to-face nang walang kahit anong nakaharang. Nilingon ko siyang muli."Take your clothes off, Nikolai.""Uh-huh, as you wish, Mommy," he bit his lower lip but still nodded his head in compliance.Walang kahirap-hirap niyang tinanggal at itinapon ang kanyang pang-ibabang saplot nang hindi man lang inaalis ang katawan ko mula sa pagkakaupo sa kanyang kandungan.My eyes widened a fraction looking at it for the first time, this close. Malaking-malaki nga talaga!Nanginginig ang aking mga daliri habang dahan-dahang iniabot iyon ng kamay ko para hawakan. I heard him laugh softly anyway, pero pilit ko siyang binalewala. I stroked the length of it. Sa isang iglap ay bigla siyang natahimik at napasinghap nang m

Huminga ako nang malalim para kumpunihin ang sarili ko bago pumasok."I did not do that horrible thing to that patient! Kahit wala kaming sapat na salapi, I will never, ever do that to a dying person! My only family left was my best friend and her lola, at kahit mahirap lang kami, kailanman ay hindi namin masisikmurang manakit o pumatay ng kapwa para lang sa pera!"Napatigil siya nang makita niya ang biglaang pagpasok ng ko sa pasilyo.Nakasandal ang kanyang katawan sa bakal na rehas habang magkahawak ang dalawang kamay doon. She looked completely messed up and broken right now. Gulo-gulo ang kanyang mahabang buhok, gusot-gusot ang kanyang suot na nurse uniform, at pulang-pula ang kanyang mga mata sa naghalong galit at puyat."Maya!" bigla siyang napahagulhol nang makita ako.My eyes instantly welled up with heavy tears. Sobrang sakit sa dibdib ang makita ko ang kaawa-awang sitwasyon ng kaisa-isang taong nagpoprotekta sa akin noon pa man.Mabilis akong tumakbo patungo sa rehas at sin

It felt deeply nostalgic to finally be home after all the trauma in the city.Bumaba ako sa traysikel matapos kong magbayad ng pamasahe sa driver. Sinalubong agad ako ng isang napakalakas at napakasariwang hangin ng dagat, dahilan para magliparan ang aking mahabang buhok. Sa medyo malayong dako ng baybayin, mabilis na natanaw ng aking mga mata ang bulto ni Lola Rita na kasalukuyang nakaupo sa may tabi ng dalampasigan, masayang-masaya na tumatawa habang nakikipagkwentuhan sa mga kapitbahay namin.I smiled gently habang nakatitig sa kanyang inosente at payapang mga ngiti mula sa malayo.I missed her so much."Nako! Sinasabi ko sa inyo, 'iyong kaisa-isa kong apo na si Maya, isang sikat na propesor yun sa malaking unibersidad sa Maynila! Napakagaling at napakatalino pa ng batang yun, siguradong matutulungan ka niya sa mga reviewers mo kapag nag-kolehiyo ka na, hija! Napakabait ng apo ko, sobrang nagmana sa kagandahan ko!" marahan kong narinig ang pagmamayabang ng boses niya sa mga kausa