Semua Bab โฉมงามกับสามสามี: Bab 21 - Bab 30

นิ้วแกร่งของเซี่ยเว่ยสอดแทรกเข้าสู่ร่องฉ่ำน้ำหวาน ทุกครั้งที่เขาขยับนิ้ว ของเหลวก็ไหลเยิ้มออกมาเป็นเมือกเหนียว แสดงถึงความต้องการของนางที่พุ่งสูงจนไม่อาจยับยั้ง“โม่เอ๋อร์... น้ำหวานของเจ้าไหลออกมาไม่หยุดเลย มันยั่วยวนข้าเหลือเกิน”เซี่ยเว่ยกระซิบชิดเนินเนื้อสามเหลี่ยม ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดที่จุดอ่อนไหวจนนางสั่นสะท้านไปทั้งร่างหลินโม่กรีดร้องลั่นเมื่อเขาแยงลิ้นสอดแทรกเข้าไปในร่องรักแล้วกระดกเลียรัวเร็ว มือใหญ่จับสะโพกผายไว้แน่น เพื่อตรึงนางไว้กับการรุกรานที่เร่าร้อนของเขา เนื้อแดงอ่อนนุ่มถูกลิ้นร้ายกาจถูไถจนนางแทบขาดใจตายตรงหน้า“เจ้าทำที่นอนเปียกแฉะไปหมดแล้ว”เซี่ยเว่ยหัวเราะเบา ๆ อย่างพอใจ พร้อมกับใช้นิ้วลูบไล้กลีบดอกไม้ที่ยังคงสั่นระริก หลินโม่ร้องครางอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้จากความสุขสมที่นิ้วแกร่งมอบให้อย่างไม่มีวันสิ้นสุดนางแบะง่ามขาออกกว้าง เด้งรับแรงกระแทกอย่างเร่าร้อน เนินเนื้อสามเหลี่ยมถูกกบดขยี้จนบวมแดงและร้อนผ่าวด้วยแรงปรารถนา“บอกข้าสิ... ว่าเจ้าต้องการอะไร”เซี่ยเว่ยคำรามสั่งระหว่างที่รัวนิ้วกระตุ้นจุดกระสันภายในของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความสุขสมแล่นพล่านไปทั่วร่างจนนางแทบจ

เมื่อปลีกตัวออกมาจากกลุ่มคนที่พลุกพล่าน ทั้งสามทำทีว่าออกไปเดินสำรวจป่าเพื่อตัดไม้ สือถงเป็นฝ่ายเปิดฉากขึ้นก่อนอย่างไม่อ้อมค้อม"เดิมทีหลินโม่เป็นสตรีที่ถือตัว ไม่ยอมจำนนต่อบุรุษง่าย ๆ เรื่องนี้ทุกคนรู้ดี และเมื่อคืนที่ผ่านมา เจ้าเพิ่งร่วมบำเพ็ญคู่กับนาง ย่อมสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของนาง"เซี่ยเว่ยชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้ากระด้างขึ้นเล็กน้อย"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?""พวกเราสงสัยว่าหลินโม่ไม่เป็นตัวของตัวเอง ร่างกายของนางในยามบำเพ็ญคู่ เหมือนถูกบางอย่างควบคุม หรือมีใครบางคนชักใยอยู่เบื้องหลัง"จินฝานเอ่ยน้ำเสียงเรียบทว่าจริงจัง"เหลวไหล!" เซี่ยเว่ยตวาดกลับทันที "พวกเจ้าอย่ามาเพ้อเจ้อ นางก็เป็นนาง... จะให้ข้าเชื่อเรื่องไร้สาระแบบนั้นได้อย่างไร"สือถงไม่ได้โกรธเคือง แต่จ้องหน้าเซี่ยเว่ยด้วยสายตาคาดคั้นราวกับมองทะลุถึงหัวใจของอีกฝ่าย"เซี่ยเว่ย ข้าไม่รู้ตื้นลึกหนาบางระหว่างเจ้ากับหลินโม่มาก่อน แต่ข้าพอจะดูออกว่าเจ้ามีความผูกพันกับนางลึกซึ้งกว่าข้ากับจินฝาน... ดังนั้น เจ้าย่อมรู้ดีกว่าใคร ว่าหลินโม่ในยามนี้แตกต่างจากตัวนางเมื่อวันวานอย่างไร"คำกล่าวหาเหล่านั้นเหมือนหมัดตรงที่ซัดเข้ากลางใจเซ

ในยามนี้คาวสวาทไม่ได้เพียงเกาะตามเส้นขนของชายหนุ่มเท่านั้น ทว่ามันกลายเป็นฟองเหนียวหนืดปกคลุมพวงเพศของทั้งคู่ภาพในหัวของหลินโม่สว่างวาบเป็นแสงสีขาวนับครั้งไม่ถ้วน เซี่ยเว่ยคำรามห้าวดุจสัตว์ป่าดุร้ายที่หิวโหยไม่รู้จักอิ่ม ฝ่ามือแกร่งกอบกุมบั้นท้ายขาวเนียนไว้เต็มกำ ก่อนจะยกสะโพกผายขึ้นรับแรงกระแทกกระทั้นที่ถาโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นยักษ์ซัดฝั่ง เขาตอกเสยแก่นกายเข้าใส่นางอย่างรุนแรง เพื่อย้ำเตือนว่านางได้กลายเป็นตัวเมียของเขาโดยสมบูรณ์แล้วเมื่อจุดอ่อนถูกบดขยี้และทรมานด้วยแรงรักที่หนักหน่วงต่อเนื่อง เสียงครางแผ่วเบาของหลินโม่ก็เปลี่ยนเป็นเสียงหวีดร้องด้วยความเสียวสุดใจมือของเซี่ยเว่ยกระชับเอวบางไว้มั่น ยามเมื่อร่างเพรียวบางเหยียดเกร็งแน่นิ่ง สะโพกสอบเคลื่อนไหวไม่หยุดยั้ง ท่อนเอ็นอันโตเท่าแขนกระแทกกระทั้นสวนขึ้นไปจนมิดลำ สองเต้าขาวสล้างที่พุ่งตระหง่านท้าทายลมหนาวสั่นสะเทือนไหวโยนปานจะหลุดออกมา หยาดน้ำหวานที่เอ่อซึมรอยแยกอาบชโลมไปทั่วทั้งทวนแท่งและฐานโคนภายในช่องท้องของหลินโม่ถูกปั่นป่วนด้วยพายุหมุนที่รุนแรงขึ้นทุกที เซี่ยเว่ยวางร่างนางนอนราบลงกับพื้น แล้วโถมกายคร่อมทับ บดขยี้เนินเนื้อสามเ

เสียงขยับกายแผ่วเบาจากด้านข้างทำให้หลินโม่ตื่นจากภวังค์ เซี่ยเว่ยขยับกายเข้ามาหา แววตาคมกริบของจิ้งจอกหนุ่มยามนี้เต็มไปด้วยความห่วงใยและรู้สึกผิดอย่างปิดไม่มิด เขาเอื้อมมือหมายจะประคองไหล่ที่สั่นเทาของนางทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วหนาจะแตะถูกผิวบาง หลินโม่ก็ยกฝ่ามือขึ้นขวางไว้กลางอากาศอย่างเด็ดขาด ท่วงท่าการเคลื่อนไหวรวดเร็วและไร้ความลังเลแววตาฉ่ำปรือยั่วยวนที่จ้องมองเขาเมื่อคืนนี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเย็นชาดุจเกราะน้ำแข็งที่ฉาบเคลือบใบหน้า นางเบี่ยงกายหลบสายตาของเขา เสื้อคลุมสีอ่อนถูกตวัดขึ้นสวมใส่อย่างมิดชิด ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งดุจไร้ความรู้สึก“เรื่องเมื่อคืน ถือว่าเราสองคนต่างก็ได้ผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย ตอนนี้ชาวบ้านกำลังรอความช่วยเหลืออยู่ ข้าขอตัว”สิ้นคำพูดตัดบท ร่างอรชรก็ก้าวฉับ ๆ ผ่านม่านน้ำตกหายลับไปโดยไม่หันกลับมามองคนข้างหลังแม้เพียงหางตามือหนาของเซี่ยเว่ยค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ แววตาของเขาไหววูบอย่างรุนแรง นิ้วมือแกร่งค่อยๆ กำเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาวซีด ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นออกมาปลายจมูกโด่งด้วยโทสะ ความสับสนตีรวนอยู่ภายในอกช่างเลือดเย็นเหลือเกิน.

ดวงตาคู่สวยฉ่ำปรือด้วยไฟราคะ จับจ้องที่องคชาตท่อนใหญ่ของชายหนุ่มด้วยความกระสันสวาท“อื๊อ... ไท่จื่อ... ได้โปรด... มอบความรักให้หม่อมฉันเถิดเพคะ...”นางร่ำร้องบิดกายไปมาอย่างเย้ายวน สติสัมปชัญญะพังทลายลงสิ้นเหลือเพียงสัญชาตญาณความต้องการที่ถูกจุดชนวนเฟิ่งอวี้ตวัดสายตามองเรือนร่างที่ขึ้นสีระเรื่อด้วยความลำพองใจ เขาดึงนิ้วออกมาจากรูร่องแดงช้ำของนาง แล้วดูดเลียคาวสวาทที่เปรอะเปื้อนอย่างเอร็ดอร่อย“ถ่างขาออกสิ”ไม่รอช้า ร่านร่านใช้มือจับใต้พับเข่าทั้งสองข้างยกขึ้น แหกอ้ากายสาวในท่วงท่าที่เปิดเผยอล่างฉ่างเฟิ่งอวี้จ่อหัวหยักสีม่วงเข้มที่ปากรูกาม แล้วแทงเข้าไปอย่างรุนแรง“อร๊า... ! ยาวใหญ่เต็มร่องเต็มรูดีเหลือเกิน...”ร่านร่านกอดขาตัวเองร้องดังลั่น สะโพกผายแอ่นหยัด กระเด้งสวนรับท่อนเอ็นยักษ์ที่ตอกเสยขึ้นมาจากด้านล่างอย่างไม่ลดละ ช่องสวาทที่เปียกชื้นส่งเสียงดังเฉอะแฉะ แท่งทวนมหึมาของชายหนุ่มพุ่งทะลวงเข้าออกอย่างรวดเร็ว บดขยี้ความอ่อนนุ่มภายในจนนางสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์ทุกครั้งที่เขาดึงดัน ความรัญจวนยิ่งเอ่อท้น จนน้ำกามเหนียวข้นไหลทะลักตามออกมาไม่ขาดสาย“อ๊า... ระ แรงอีก... เอาหม่อมฉันแรง