LOGINShare
อาการกำเริบ
publish date:
2026-07-06 14:04:28
Latest chapter
โฉมงามกับสามสามี วิวาห์นรกแตก 2
อีกฟากหนึ่งของสมรภูมิเหล่าปีศาจที่ได้รับพิษบุปผาแห่งแดนปรโลกต่างคลุ้มคลั่งจนเสียสติ ต่างไม่สามารถแยกแยะพรรคพวกได้อีกต่อไป ในดวงตาของพวกมัน ทุกสิ่งกลับกลายเป็นภาพมายาอันบิดเบี้ยวเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังระงม เหล่าสตรีที่เคยเป็นนางรำและนางบำเรอต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอด ปีศาจหลายตนไล่ตามพวกนางราวกับสัตว์ร้ายที่หลุดจากกรงขังทันใดนั้นตูม! แสงกระบี่สีเงินสายหนึ่งผ่าลงมาจากฟากฟ้า ปีศาจตนหนึ่งถูกซัดกระเด็นไปกระแทกเสาหินจนแตกละเอียด ชายหนุ่มในอาภรณ์สีครามยืนอยู่กลางอากาศ ชายเสื้อพลิ้วไหวท่ามกลางพายุปราณ นัยน์ตาเย็นสงบดุจสายน้ำจินฝาน "พวกเจ้าหนีไปทางตะวันออก"เสียงของชายหนุ่มราบเรียบ ทว่าแฝงพลังกดดันจนสตรีนับร้อยไม่กล้าขัดขืน"ตรงนั้นมีค่ายกลคุ้มกัน""แล้วท่านล่ะเจ้าคะ?" สตรีคนหนึ่งถามทั้งน้ำตาจินฝานเหลือบมองกองทัพปีศาจเบื้องหน้า"ข้าจะซื้อเวลาให้"อีกด้านหนึ่ง เสียงหัวเราะดังขึ้น"เหอะ! ดูเหมือนคืนนี้จะได้ออกแรงเสียที!"เปลวเพลิงสีทองพวยพุ่งขึ้นจากพื้น สือถงทะยานขึ้นเหนือผืนดิน แซ่เหล็กใ
โฉมงามกับสามสามี วิวาห์นรกแตก
เสียงกรีดร้องของเฟิ่งม่านจู ฉีกกระชากความเงียบของพิธีวิวาห์จนขาดสะบั้น“เฟิ่งเทียน! เจ้ายังไม่ตาย!”เสียงคำรามนั้นไม่ใช่เสียงของราชินีแห่งมรรคามารผู้สง่างามอีกต่อไป หากเป็นเสียงของสตรีผู้ถูกอดีตตามหลอกหลอนจนสติแตกสลาย นางพุ่งเข้าใส่หลินเซียวราวกับสัตว์ร้ายคลุ้มคลั่งปลายเล็บสีดำวาววับกางออก หมายจะฉีกกระชากลำคอของชายตรงหน้าให้ขาดสะบั้น ทว่าในวินาทีที่กรงเล็บกำลังจะสัมผัสกายครืน!เสียงระเบิดของพลังปราณพลันดังสนั่น ร่างของหลินเซียวสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ก่อนกระแสปราณสีทองเข้มสายหนึ่งจะระเบิดออกจากร่าง คลื่นพลังแผ่กวาดไปทั่วแท่นพิธีจนโต๊ะหยกและเครื่องบูชาปลิวกระจัดกระจายเฟิ่งม่านจูถูกซัดถอยหลังไปหลายก้าว“เป็นไปไม่ได้!”นางเบิกตากว้าง หลินเซียวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น นัยน์ตาที่เคยว่างเปล่าดุจคนตาย บัดนี้กลับมีประกายคมกล้าปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกเขาหอบหายใจหนัก“ม่าน... ม่านจู...”เพียงสองคำ แต่เสียงนั้นกลับทำให้หญิงที่กำลังคลุ้มคลั่งชะงักงัน“เจ้า... จ
โฉมงามกับสามสามี พิษดอกปี้อ้านฮวา
เบื้องล่างแท่นพิธี เหล่านางบำเรอนับร้อยต่างยืนเรียงราย ทอดสายตามองคู่บ่าวสาวด้วยความริษยาและอาฆาต โดยเฉพาะ ร่านร่านนางกำชายเสื้อแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเคียดแค้นเมื่อเห็นสตรีผู้หนึ่งกำลังจะได้รับการยกย่องขึ้นเป็น พระชายาเอกของไท่จื่อเฟิ่งอวี้ ตำแหน่งที่สตรีนับร้อยนับพันใฝ่ฝัน กลับกำลังตกเป็นของสตรีเพียงคนเดียวเสียงดนตรีดังขึ้นอีกครั้งเฟิ่งอวี้ปรากฏกายในชุดวิวาห์สีชาดปักลวดลายมังกรดำ อาภรณ์ตัดเย็บอย่างประณีตขับให้เรือนร่างสูงสง่าดูน่าเกรงขาม เขาเดินเคียงข้างกับหลินโม่ ซึ่งอยู่ในอาภรณ์หงส์แดงลายกัลปพฤกษ์เบื้องหน้าแท่นประธาน เฟิ่งม่านจูนั่งเอนกายในอาภรณ์ราชินีปีศาจสีแดงเพลิง ความสง่างามและอำนาจแผ่กำจายออกจากร่างโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยวาจาแม้สักคำข้างกายนางคือ หลินเซียว เขาสวมอาภรณ์ภูมิฐานสมกับฐานะบิดาของเจ้าสาว ทว่าร่างกายกลับตึงเกร็ง ราวกับหุ่นไม้ที่ถูกชักเชิดด้วยเส้นด้ายนัยน์ตาคู่คมลึกโหล ว่างเปล่า ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ แต่ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นว่าภายใต้ความนิ่งงันนั้นกระแสปราณในกายของเขากำลังเปลี่ยนแปลงทีละน้อยเสียงปร
โฉมงามกับสามสามี สมกับเป็นหลินโม่ที่ข้าโปรดปราน
เฟิ่งอวี้วางจอกสุราลงบนโต๊ะ ก่อนยันกายลุกจากตั่งเขาเยื้องกายเข้าหานางจากด้านหลัง น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้าทว่าความโอหังยังคงเต็มเปี่ยม“เป็นอย่างไร... ในที่สุดสตรีสกุลหลินผู้สูงส่ง ก็ยอมออกจากห้องหอมาเปิดหูเปิดตา ชื่นชมความยิ่งใหญ่ในวิมานของข้าแล้วหรือ?”หลินโม่ช้อนสายตาขึ้นมองเขา นัยน์ตากลมโตฉายแววเหยียดหยามเพียงเล็กน้อย ก่อนปรายไปยังเหล่านางบำเรอซึ่งกำลังร่ายรำอยู่เบื้องหน้า“ความยิ่งใหญ่อันใดกัน?” น้ำเสียงของนางเรียบเย็น หากแฝงความจองหองอย่างเป็นธรรมชาติ“ข้าเห็นเพียงวิมานลวงที่เต็มไปด้วยสตรีมากหน้าหลายตาเท่านั้น”นางหยุดเล็กน้อย ก่อนหันกลับมาสบตาเขาโดยตรง“หากท่านเอ่ยว่าจริงใจต่อข้า แต่กลับวางข้าไว้ในระดับเดียวกับสตรีเหล่านี้... ไม่คิดว่ามันน่าขบขันไปหน่อยหรือ?”คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้เฟิ่งอวี้ขุ่นเคือง แต่ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งปลุกความปรารถนาที่จะเอาชนะขึ้นในใจเขายิ่งนางถือดี ยิ่งนางดูแคลนสตรีเหล่านั้น ก็ยิ่งทำให้เขาเชื่อว่านางแตกต่าง และยิ่งแตกต่าง เขาก็ยิ่งต้องการครอบคร
โฉมงามกับสามสามี สตรีหนอสตรี
"เรื่องสวมบทบาทล่อลวงคน... ลูกหรือจะกล้าทัดเทียมท่านแม่? ท่านกักขังวีรบุรุษฝ่ายธรรมะอย่างหลินเซียวไว้ ล่ามปลอกคอปรนนิบัติสวาทวันแล้ววันเล่า ป้อนน้ำแม่น้ำลืมเลือนให้เขากินเพื่อหลอกตัวเองว่าเขาหลงรักท่าน... ช่างเป็นความรักอันสูงส่งและยิ่งใหญ่ ที่น่าเลื่อมใสยิ่งนัก""เจ้า!"นัยน์ตาคู่สวยของเฟิ่งม่านจูพลันทอประกายเพลิงมารวูบหนึ่ง ปมบาดแผลในอดีตเรื่องถูกทรยศและไร้คนรักจริงถูกทิ่มแทงเข้ากลางใจดำ นางยันกายลุกขึ้นยืน อาภรณ์สีแดงเพลิงพลิ้วไหว รังสีความเหี้ยมเกรียมแห่งราชินีปีศาจแผ่พุ่งออกมากดทับทั่วทั้งห้อง"ข้าเลี้ยงเจ้ามาด้วยเลือด เพื่อให้เจ้ามาสั่งสอนข้ารือ?!""ลูกมิกล้าสั่งสอนท่านแม่..."เฟิ่งอวี้ประสานมือแสร้งทำเป็นเคารพ ทว่านัยน์ตากลับสะใจที่เห็นมารดาครองสติไม่อยู่"ลูกเพียงแต่สมเพช... ที่ท่านแม่ต้องใช้พันธนาการกับน้ำลบความทรงจำ ถึงจะกุมหัวใจบุรุษไว้ได้”สองแม่ลูกเปิดศึกประชดประชันและจ้องตาเชือดเฉือนกันอย่างคลั่งแค้น ต่างฝ่ายต่างจมอยู่ในกิเลสแห่งความอยากเอาชนะจนหลงลืมและละเลย สองพ่อลูกตระกูลหลินไปโดยสิ้นเชิงท่ามกลางสงครามน้
โฉมงามกับสามสามี เปลือกว่างเปล่าของมนุษย์
ขณะที่หลินโม่คุกเข่าบนพื้นหินเย็นเยียบตรงหน้าหลินเซียว นางหยิบผ้าเช็ดหน้าปักลายออกมา มือสั่นเทาประคองแก้มของบิดาอย่างทะนุถนอม ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสผิวกายอันคุ้นเคย ความรู้สึกที่พยายามสะกดเอาไว้ทั้งหมดก็เกือบทะลักออกมานี่คือบิดาของนาง คนที่เคยอุ้มนางไว้ในอ้อมแขน คนที่เคยยืนอยู่เบื้องหน้านางราวขุนเขาและบัดนี้ กลับถูกทำให้กลายเป็นเพียงเปลือกว่างเปล่าของมนุษย์คนหนึ่งหลินโม่สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับให้มือของตนสงบนิ่ง นางค่อย ๆ เช็ดคราบเหงื่อและฝุ่นละอองตามขมับของบิดาอย่างเชื่องช้าหนึ่งครั้ง...สองครั้ง...ทว่าในทุกจังหวะที่ผ้าเคลื่อนผ่านผิวหนัง ปลายนิ้วเรียวของหลินโม่กลับ มิได้เคลื่อนไหวอย่างไร้ความหมาย ใต้เงาผ้าเช็ดหน้า นางใช้เล็บจิกลงบนเนื้อโคนนิ้วโป้งของตนเองเบา ๆ หยาดโลหิตสีแดงเข้มซึมออกมาเพียงเล็กน้อยจังหวะที่นางประคองสันคอและขมับของบิดา ปราณหยินบริสุทธิ์ ซึ่งหลอมรวมอยู่กับสายเลือดตระกูลหลินและพลังจากการบำเพ็ญคู่ร่วมกับทายาทแห่งซานซิง แทรกซึมลงบนจุดสำคัญอย่างแม่นยำจุดเซินถิง ประตูแห่งจิต และจุดเฟิ่งฉือ จุดรวมปราณบริเวณท้ายทอย
โฉมงามกับสามสามี ลีลาสวาทของปีศาจอสรพิษ
“ยังมีหน้ามาแก้ตัว หากเจ้าไม่ก่อไฟ จะมีควันได้อย่างไร !”หลินเทียนซือมือไม้สั่นระริก ปลายไม้เท้าชี้หน้าหลานสาวด้วยความขุ่นเคือง"ท่านประมุขหลิน..."สุ้มเสียงนุ่มลึกแต่เปี่ยมด้วยอำนาจดังแทรกขึ้นอย่างถูกจังหวะจินฝานในอาภรณ์สีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบเยือกเย็น ราวกับไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ก่อเหตุ
โฉมงามกับสามสามี กล่าวโทษผู้อื่นเพื่อเอาตัวรอด
หลินโม่ในวัยเด็กก้าวออกมาจากกลุ่มหมอกเย็นชื้น มือเล็กถือตะกร้าสมุนไพรที่เพิ่งเก็บได้ นางชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นก้อนขนสีขาวปุกปุยที่ขยับเขยื้อนอยู่เบื้องหน้า เมื่อนางสืบเท้าเข้าไปใกล้ จิ้งจอกน้อยก็ขู่ฟ่อในลำคอ ดวงตาสีชาดที่พร่าเลือนจ้องมองนางด้วยความหวาดระแวง และพร้อมจะกัดทุกคนที่เข้าใกล้"เจ้าจิ้งจอกน
โฉมงามกับสามสามี ของขวัญชิ้นแรกสำหรับเจ้าและพวกมัน
“ข้าเป็นมารแล้วอย่างไร เจ้าไม่มีสิทธิ์รังเกียจสามีที่แท้จริง และโดยชอบธรรมของเจ้า หลินโม่” ท่ามกลางความมืดมน รอยแยกของผืนดินเริ่มแคบลงทุกขณะ แต่เสียงตะโกนด้วยความเดือดดาลของบุรุษทั้งสามจากด้านบนยังคงดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ“หลินโม่ ! เจ้าอยู่ที่ไหน?” เสียงของสือถงเต็มไปด้วยความร้อนรน ในยามนี้เขาไม่
โฉมงามกับสามสามี ชายลึกลับ
หลินโม่กัดริมฝีปากจนเจ็บ นางรู้ดีว่าถูกเขาฉวยโอกาสอยู่บ่อยครั้ง ทว่าในยามที่เขาโอบรัดและไล้สัมผัสผ่านอาภรณ์นั้น ความรู้สึกรัญจวนกลับแล่นปราดเข้าสู่หัวใจอย่างหยุดไม่อยู่ไอ้คนหน้าหนา เจ้าตั้งใจจะทำให้ข้าหวั่นไหวจนเสียสมาธิใช่หรือไม่... นางคิดอย่างเจ็บใจปนหมั่นไส้ แต่ในขณะเดียวกัน นางก็มิอาจปฏิเสธได้
You may also like
จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม35.8K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่163.6K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา24.8K viewsสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม28.9K viewsสตรีเช่นข้า ไม่ขอพึ่งพาบุรุษใด
PANYAPON120 viewsลืมเสียเถิดว่าเคยเป็นหมอ (ทะลุมิติ)
มายุมายูมายา271 viewsเทพธิดาสวาท
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko77 viewsแม่ทัพใจร้ายเลิกตามข้าขึ้นจากหลุมเถิด
คุณยายจิ้งจอก1.6K views
