Semua Bab โฉมงามกับสามสามี: Bab 41 - Bab 50

“ระ... แรง...”หลินโม่ไม่อาจเค้นคำว่า “เกินไปแล้ว” ออกมาจากลำคอได้เป็นประโยคสมบูรณ์ และนั่นยิ่งทำให้จินฝานเข้าใจว่านางกำลังเรียกร้อง ชายหนุ่มสะบัดเอวสอบกระแทกกระทั้นเน้นย้ำรุนแรงขึ้นอีก เสียงเนื้อหวดเนื้อดังสนั่นกึกก้องไปทั่วห้องหอ ช่องทางสวาทถูกบดขยี้จนแทบจะลุกเป็นไฟตับ... ตับ... ตับ...!เจ้าสำนักหนุ่มโจนจ้วงแก่นกายไม่ยั้งแรงระบายความอัดอั้นกลัดมัน จนกระทั่งสายธารน้ำหวานในกายสาวแตกพุ่ง สาดกระเซ็นออกมาอาบชโลมตัวตนของเขาจนเปียกโชก ร่องเนื้ออุ่นแน่นขมิบตอดดูดกลืนแท่งหยกอย่างระรัวถี่ เกิดเสียงเปียกแฉะรัญจวนใจทุกครั้งที่เขาดึงดันเข้าออกปราณหยินบริสุทธิ์จากร่างของหลินโม่ที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายผ่านการหลอมรวมจิตวิญญาณ แทรกซึมหล่อเลี้ยงเส้นชีพจรของเจ้าสำนักหนุ่มผู้ครองความบริสุทธิ์เหนือโลกีย์ บังเกิดเป็นพลังวัตรอันมหาศาลหนุนเนื่อง พละกำลังของเขาเพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัวจินฝานทอดสายตามองสตรีใต้ร่างด้วยความรู้สึกลึกซึ้งเกินหยั่ง หลินโม่ในยามนี้ช่างเย้ายวนจนแทบช่วงชิงลมหายใจ ผิวพรรณเนียนละเอียดดุจหยกขาวผุดผาดไปด้วยสีชมพูระเรื่อ ทรวงอกสล้างดีดเด้งกระเพื่อมไหวท้าทายสายตา เส้นผมสีหมึกที่เปียกชื้

ความเงียบอันน่ากระอักกระอ่วนเข้าเกาะกุมหอตำราทันที สายตาสามคู่ฟาดฟันกันกลางอากาศจนเกิดกระแสไฟแปลบปลาบ ไม่มีใครยอมถอยให้ใครแม้แต่ก้าวเดียวหลินเทียนซือลอบถอนใจยาว ก่อนจะกระแอมไออีกครั้งเพื่อรักษาสันติ“ใจดั่งวีรบุรุษ ย่อมคิดเห็นตรงกัน... ข้าจะให้พวกเจ้านำเสนอสถานที่ที่จะพาโม่เอ๋อร์ไปซ่อนตัวทีละคน... เริ่มจากสือถงก่อน”ชายชราเลือกใช้ลำดับความสำคัญของฐานะสามีแต่งเข้าเป็นที่ตั้งสือถงก้าวออกมา ด้วยแววตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว“ที่ทะเลตงไห่ มีสถานที่ต้องห้ามแห่งหนึ่งคือ เกาะมังกรฟ้า นอกจากผู้พิทักษ์คาบทะเลตงไห่แล้ว ไม่มีมนุษย์หน้าไหนรู้จักเส้นทาง ต่อให้ล่วงรู้ ก็ไม่มีใครกล้าย่างกรายเข้าไปเพราะเกรงกลัวอันตรายจากอสูรกายที่อยู่รอบเกาะ... อีกทั้งที่นั่นยังมีหมอเทวดาที่สามารถรักษาพิษกู่ในตัวของหลินโม่ได้”สือถงเหลือบมองคู่แข่งอย่างถือดี คิดว่าข้อเสนอของตนไร้รอยตำหนิ ทว่าเขาดูเบาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เกินไปเซี่ยเว่ยกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างนึกขัน แววตาพราวระยับแฝงความหยิ่งผยอง“เกาะที่มีแต่อสูรกายหยาบช้า จะเหมาะกับร่างกายอันบอบบางของโม่เอ๋อร์ได้อย่างไร... ที่ชิงชิวของข้า มีถ้ำมรกต ตั้งอยู่ใจกลางดินแดนของสั

วิชาจิตหมื่นลี้นำพาหลินโม่และสือถงข้ามมิติโลกธาตุมายังเกาะมังกรฟ้า เสียงคลื่นลมทะเลตงไห่คำรามซัดสาดเข้าหาชายฝั่งอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นไอสังหารของอสูรกายใต้น้ำคละคลุ้งอัดแน่น ทำให้หลินโม่ต้องโคจรลมปราณที่จุดตันเถียนทันทีทว่าสำหรับสือถงที่นี่คือถิ่นกำเนิด ยามเมื่อชายหนุ่มเหยียบย่างเข้าสู่มาตุภูมิ อำนาจบารมีของฮ่องเต้ผู้ปกครองสองแคว้นแห่งคาบทะเลทักษิณก็แผ่ซ่าน กดข่มบรรยากาศกดดันรอบด้านให้สยบลงในพริบตาทิวทัศน์ที่รออยู่เบื้องหน้าคือความยิ่งใหญ่อลังการที่หาดูได้ยาก พระราชวังหลวงแห่งอาณาจักรสองแคว้นทอดยาวสุดสายตา โครงสร้างขนาดมหึมาก่อขึ้นจากหินศิลาใต้ทะเลลึก เสาแกะสลักทุกต้นประดับประดาด้วยปะการังทองคำ ผนังวังบางส่วนฉาบด้วยผงไข่มุกบดละเอียด ยามแสงอาทิตย์ส่องลงมาจึงเกิดเป็นประกายรุ้งพร่างพรายระยิบระยับในยุคสมัยที่เกลือคือเส้นเลือดหล่อเลี้ยงชีวิตและไข่มุกคือยอดปรารถนาของผู้มีอำนาจ คาบทะเลตงไห่ที่กุมสัมปทานสินค้าหายากทั้งสองสิ่งนี้ ประชาชนทุกหย่อมหญ้าจึงใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์จนไม่มีใครรู้จักคำว่าอดอยากทว่า ความมั่งคั่งที่มีมากเกินไป ย่อมหล่อเลี้ยงสันดานหยิ่งยโสให้ฝังราก

สือถงก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าหลินโม่ นัยน์ตาดุจเหยี่ยวกวาดมองห่อสัมภาระอันน้อยนิดของนางด้วยแววตาเรียบเฉย ทว่ากระแสเสียงที่เอ่ยออกมากลับเปี่ยมด้วยห่วงใย“เจ้าไม่ได้นำของใช้ส่วนตัวมาด้วยมากนัก ข้าคิดว่าสิ่งของพวกนี้ น่าจะมีประโยชน์สำหรับเจ้าในงานเลี้ยงคืนนี้”พูดจบเขาก็ตวัดสายตา ส่งสัญญาณให้ขันทีกู้บ่าวชราผู้รู้ความรีบขยับกายสั่งการให้ผู้ติดตามเบื้องหลังลำเลียงถาดของกำนัลเข้ามาในห้องทันทีบนถาดทองเหลืองเหล่านั้น ปรากฏผ้าไหมเมฆา ซึ่งเป็นยอดผ้าไหมปักดิ้นทองคำ มีเพียงเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเท่านั้นที่มีสิทธิ์สวมใส่ ควบคู่ไปกับเครื่องประดับอัญมณีล้ำค่า ไข่มุกสีทองสลักลายหงส์เหิน และหยกเนื้อดีที่ขับเน้นรัศมีผู้กุมอำนาจฝ่ายในอย่างสมบูรณ์แบบทรัพย์สมบัติอันประมาณค่าไม่ได้ ที่ฮ่องเต้หยิบยื่นให้ด้วยพระองค์เอง เปรียบเสมือนฝ่ามือที่มองไม่เห็น ตบเข้าฉาดใหญ่บนใบหน้าของเสี่ยวฝูและนางกำนัลปากหอยปากปู ที่เคยนินทาหลินโม่ ว่าเป็นเพียงมรดกหนี้ผู้ยากไร้ จนพวกนางต้องก้มหน้าหลบตา เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความเกรงกลัวอาญาหลินโม่มองดูของขวัญต้อนรับอันหรูหราตรงหน้าดวงตาเป็นประกาย นางรับรู้ได้ถึงเจตนาดีของสือถง เขาไม่ได้เพ

เมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องนอน ทั้งคู่ก็ไม่จำเป็นต้องเสแสร้ง“พิษกู่ในตัวเจ้ายังไม่ออกฤทธิ์หรือ?”เขาเอ่ยถามนางดื้อ ๆหลินโม่กรอกตารอบหนึ่ง “เฟิ่งอวี้สำเร็จวิชามารขั้นสูงแล้ว หากเขาไม่เร่งให้ข้าบำเพ็ญคู่เพื่อดูดซับพลังปราณ พิษกู่ฯย่อมไม่กำเริบสุ่มสี่สุ่มห้า”“น่าเสียดาย...” สือถงบ่นพึมพำ พลางถอนหายใจยาว“เสียดายอะไร?” นางไม่เข้าใจเขาจริง ๆ“ข้าบังเอิญได้ยินพวกบ่าวในเรือนบูรพาคุยกันว่า คืนแรกของเจ้ากับจินฝาน เขาเรียกหาน้ำร้อนตั้งเจ็ดรอบ... แต่คืนแรกของเรา เจ้าไม่มีความอดทนถึงเพียงนั้น... แสดงว่าความสามารถในห้องหอของเจ้า ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของพิษกู่”“สือถง ! สมองของท่านเคยคิดเรื่องดี ๆ บ้างหรือไม่ ?”หลินโม่ถลึงตามองสือถงด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ ผู้ชายคนนี้ทั้งหน้าหนาทั้งเจ้าเล่ห์ ความโชคดีที่เกิดมาเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ไม่ได้ช่วยให้เขาปล่อยวางได้บ้างเลยหรืออย่างไร“สามีภรรยาร่วมบำเพ็ญคู่ ก็เป็นเรื่องดี”“สนมในวังหลังของท่านมีเป็นร้อย ท่านจะใจจืดใจดำ ทอดทิ้งให้พวกนางรอคอยท่านไปอีกนานแค่ไหน? ท่านไม่คิดถึง ไม่ห่วงใยพวกนางบ้างสักนิดหรือ?”“พวกนางเสนอตัวเข้ามาในวังหลังโดยสมัครใจ ข้าไม่เ